عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِیِّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: إِذَا أَرَادَ اللَّهُ قَبْضَ الْکَافِرِ قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَدُوِّی فَإِنِّی قَدْ أَبْلَیْتُهُ فَأَحْسَنْتُ الْبَلَاءَ وَ دَعَوْتُهُ إِلَی دَارِ السَّلَامِ فَأَبَی إِلَّا أَنْ یَشْتِمَنِی وَ کَفَرَ بِی وَ بِنِعْمَتِی وَ شَتَمَنِی عَلَی عَرْشِی فَاقْبِضْ رُوحَهُ حَتَّی تَکُبَّهُ فِی النَّارِ ... فَیَدْخُلُ النَّارُ مِنْ أَدْبَارِهِمْ فَتَطَّلِعُ عَلَی الْأَفْئِدَهًِْ تُقَلِّصُ الشِّفَاهَ وَ تُطَیِّرُ الْجَنَانَ وَ تُنْضِجُ الْجُلُودَ وَ تَذُوبُ الشُّحُومُ وَ یَغْضَبُ الْحَیُّ الْقَیُّومُ فَیَقُولُ یَا مَالِکُ قُلْ لَهُمْ ذُوقُوا فَلَنْ نَزِیدَکُمْ إِلَّا عَذاباً یَا مَالِکُ سَعِّرْ سَعِّرْ فَقَدِ اشْتَدَّ غَضَبِی عَلَی مَنْ شَتَمَنِی عَلَی عَرْشِی وَ اسْتَخَفَّ بِحَقِّی وَ أَنَا الْمَلِکُ الْجَبَّارُ فَیُنَادِی مَالِکٌ یَا أَهْلَ الضَّلَالِ وَ الِاسْتِکْبَارِ وَ النِّعْمَهًِْ فِی دَارِ الدُّنْیَا کَیْفَ تَجِدُونَ مَسَّ سَقَرَ قَالَ فَیَقُولُونَ قَدْ أَنْضَجَتْ قُلُوبَنَا وَ أَکَلَتْ لُحُومَنَا وَ حَطَمَتْ عِظَامَنَا فَلَیْسَ لَنَا مُسْتَغِیثٌ وَ لَا لَنَا مُعِینٌ قَالَ فَیَقُولُ مَالِکٌ وَ عِزَّهًِْ رَبِّی لَا أَزِیدُکُمْ إِلَّا عَذَاباً فَیَقُولُونَ إِنْ عَذَّبَنَا رَبُّنَا لَمْ یَظْلِمْنَا شَیْئاً قَالَ فَیَقُولُ مَالِکٌ فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِیرِ یَعْنِی بُعْداً لِأَصْحَابِ السَّعِیر.
امام باقر (علیه السلام)- جابر جعفی از امام باقر (علیه السلام) نقل کرده است که فرمود: وقتی خداوند بخواهد کافر را قبض روح کند، می‌فرماید: «ای فرشته‌ی مرگ! تو و یارانت به‌سوی دشمن من بروید؛ چون من او را آزمودم و آزمایش را نیکو انجام دادم و او را به‌سرای صلح و سلامت (بهشت) دعوت کردم ولی او ابا کرد و جز اینکه به من ناسزا بگوید و به من و به نعمتم کافر شود، به من در بالای عرشم ناسزا گفت؛ پس روح او را بگیر تا او را به رو در آتش بیندازی». سپس آتش از پشتشان وارد می‌شود و از دل‌ها سرمی‌زند! لب‌هایش را چروکیده و جمع می‌کند و قلب را می‌ترساند و ازجا می‌کند و پوست‌ها را بریان می‌کند و پیه‌ها ذوب می‌شود و [خداوند] زنده، که قائم به ذات خویش است، و موجودات دیگر، قائم به او هستند غضب می‌کند و می‌فرماید: «ای مالک (نگهبان آتش جهنّم)! به آن‌ها بگو: بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم! ای مالک! [آتش را] بر افروز، بر افروز که غضبم سخت شد بر کسی که بالای عرشم بر من ناسزا گفت و حقّم را سبک شمرد درحالی‌که من پادشاه و بر همه چیز غالبم». مالک فریاد می زند: «ای اهل گمراهی و تکبّر و ثروتمندان در دار دنیا! درد محسوس دوزخ را چگونه می‌یابید»؟ می‌گویند: «قلب‌های ما را بریان کرده و گوشت‌های ما را خورده و استخوان‌های ما را شکسته است و ما فریادرسی نداریم و یاوری نداریم». مالک می‌گوید: «سوگند به‌عزّت پروردگارم جز عذاب برای شما نمی‌افزایم». می‌گویند: «اگر پروردگارمان ما را عذاب کند، هیچ ظلمی به ما نکند». مالک می‌گوید: فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِیرِ یعنی دور باد اهل آتش سوزان [از رحمت خدا].
Imam Baqir (peace be upon him): Jabir al-Ju'fi narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said: When Allah wishes to take the soul of a disbeliever, He says: "O Angel of Death! You and your helpers go to My enemy; for I tested him and did the testing well, and I invited him to the Abode of Peace (paradise), but he refused and would do nothing but insult Me and disbelieve in Me and in My blessing, and he insulted Me above My Throne; so seize his soul and cast him face-down into the Fire." Then the Fire enters them from their backs and emerges from their hearts! It shrivels and gathers their lips, terrifies the heart and uproots it, roasts the skins, and the fats melt. And [Allah] the Living, who is Self-Subsisting in His own Essence — and other beings subsist through Him — becomes angry and says: "O Malik (guardian of the Fire of Hell)! Say to them: Taste, for We shall not increase you in anything except punishment! O Malik! Kindle [the fire], kindle it, for My wrath has become severe against one who insulted Me above My Throne and made light of My right, while I am the Sovereign, dominant over all things." Malik calls out: "O people of misguidance and arrogance and the wealthy of the abode of the world! How do you find the tangible pain of Hell?" They say: "It has roasted our hearts and eaten our flesh and broken our bones, and we have no one to cry to for help and no helper." Malik says: "By the might of my Lord, I shall not increase you in anything but punishment." They say: "If our Lord punishes us, He does us no injustice at all." Malik says: فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِیرِ [So they shall acknowledge their sin, so away with the inmates of the burning fire], meaning: far away be the people of the burning fire [from Allah's mercy].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જાબિર જોઅફીએ ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: જ્યારે અલ્લાહ કાફિરનો રૂહ કબ્ઝ કરવા ઈચ્છે છે, ત્યારે ફરમાવે છે: "ઓ મૌતના ફરિશ્તા! તું અને તારા સાથીઓ મારા દુશ્મન તરફ જાઓ; કારણ કે મેં તેની કસોટી કરી અને કસોટી સારી રીતે કરી, અને તેને સલામતી અને શાંતિના ઘર (જન્નત) તરફ બોલાવ્યો પરંતુ તેણે ઇન્કાર કર્યો અને મને ગાળ આપવા અને મારો તથા મારી નેઅમતનો ઇન્કાર કરવા સિવાય કંઇ ન કર્યું, અને મારા અર્શ ઉપર મને ગાળ આપી; તો તેનો રૂહ લઈ લે જેથી તેને ઊંધા મોઢે આગમાં નાખે." પછી આગ તેમની પીઠ પરથી પ્રવેશે છે અને દિલોમાંથી બહાર નીકળે છે! તેમના હોઠોને સંકોચીને ભેગા કરે છે અને દિલને ડરાવે છે અને ઉખાડી નાખે છે અને ચામડીઓને શેકી નાખે છે અને ચરબી ઓગળી જાય છે અને [અલ્લાહ] જીવંત, જે પોતાની ઝાત થી કાયમ છે, અને બીજા મખલૂકો તેનાથી કાયમ છે, ગુસ્સે થાય છે અને ફરમાવે છે: "ઓ માલિક (જહન્નમની આગનો રખેવાળ)! તેમને કહે: ચાખો, કારણ કે અમે તમારા ઉપર અઝાબ સિવાય કંઇ નહીં વધારીએ! ઓ માલિક! [આગને] પ્રજ્વલિત કર, પ્રજ્વલિત કર, કારણ કે મારો ગુસ્સો સખત થઈ ગયો છે તેના ઉપર જેણે મારા અર્શ ઉપર મને ગાળ આપી અને મારા હકને હલકો ગણ્યો જ્યારે કે હું બાદશાહ છું અને દરેક વસ્તુ ઉપર ગાલિબ છું." માલિક પોકારે છે: "ઓ ગુમરાહી અને તકબ્બુરના લોકો અને દારે દુનિયાના ધનવાનો! દોઝખની અનુભવાતી પીડાને કેવી પામો છો?" તેઓ કહે છે: "તેણે અમારા દિલોને શેકી નાખ્યા છે અને અમારા માંસને ખાધું છે અને અમારા હાડકાઓને તોડી નાખ્યા છે અને અમારો કોઈ ફરિયાદ સાંભળનાર નથી અને કોઈ મદદગાર નથી." માલિક કહે છે: "મારા પરવરદિગારની ઇઝ્ઝતના સોગંદ, હું તમારા ઉપર અઝાબ સિવાય કંઇ નહીં વધારું." તેઓ કહે છે: "જો અમારો પરવરદિગાર અમને અઝાબ આપે, તો અમારા ઉપર કોઈ ઝુલમ નથી કરતો." માલિક કહે છે: فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِیرِ [તો તેઓ પોતાના ગુનાહનો એકરાર કરશે, તો દૂર થઈ જાય જહન્નમના રહેવાસીઓ], અર્થાત્ ભડકતી આગના લોકો [અલ્લાહની રહમતથી] દૂર થાઓ.