أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا أَظْهَرَ بِمَکَّهًَْ دَعْوَتَهُ وَ أَبَانَ عَنِ اللَّهِ مُرَادَهُ رَمَتْهُ الْعَرَبُ عَنْ قِسِیِّ عَدَاوَتِهَا بِضُرُوبِ إِمْکَانِهِمْ وَ لَقَدْ قَصَدْتُهُ یَوْماً لِأَنِّی کُنْتُ أَوَّلَ النَّاسِ إِسْلَاماً بُعِثَ یَوْمَ الْإِثْنَیْنِ وَ صَلَّیْتُ مَعَهُ یَوْمَ الثَّلَاثَاءِ وَ بَقِیتُ مَعَهُ أُصَلِّی سَبْعَ سِنِینَ حَتَّی دَخَلَ نَفَرٌ فِی الْإِسْلَامِ وَ أَیَّدَ اللَّهُ تَعَالَی دِینَهُ مِنْ بَعْدُ فَجَاءَهُ قَوْمٌ مِنَ الْمُشْرِکِینَ فَقَالُوا لَهُ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) تَزْعُمُ أَنَّکَ رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِینَ ثُمَّ أَنَّکَ لَا تَرْضَی بِذَلِکَ حَتَّی تَزْعُمُ أَنَّکَ سَیِّدُهُمْ وَ أَفْضَلُهُمْ فَإِنْ کُنْتَ نَبِیّاً فَأْتِنَا بِآیَهًٍْ کَمَا تَذْکُرُهُ عَنِ الْأَنْبِیَاءِ قَبْلَکَ مِثَالَ نُوحٍ الَّذِی جَاءَ بِالْغَرَقِ وَ نَجَا فِی سَفِینَتِهِ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ وَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) الَّذِی ذَکَرْتَ أَنَّ النَّارَ جُعِلَتْ عَلَیْهِ بَرْداً وَ سَلَاماً وَ مُوسَی (علیه السلام) الَّذِی زَعَمْتَ أَنَّ الْجَبَلَ رُفِعَ فَوْقَ رُءُوسِ أَصْحَابِهِ حَتَّی انْقَادُوا لِمَا دَعَاهُمْ إِلَیْهِ صَاغِرِینَ دَاخِرِینَ وَ عِیسَی (علیه السلام) الَّذِی کَانَ یُنَبِّئُهُمْ بِمَا یَأْکُلُونَ وَ مَا یَدَّخِرُونَ فِی بُیُوتِهِمْ وَ صَارَ هَؤُلَاءِ الْمُشْرِکُونَ فِرَقاً أَرْبَعَ هَذِهِ تَقُولُ أَظْهِرْ لَنَا آیَهًَْ نُوحٍ (علیه السلام) وَ هَذِهِ تَقُولُ أَظْهِرْ لَنَا آیَهًَْ مُوسَی (علیه السلام) وَ هَذِهِ تَقُولُ أَظْهِرْ لَنَا آیَهًَْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) وَ هَذِهِ تَقُولُ أَظْهِرْ لَنَا آیَهًَْ عِیسَی (علیه السلام) فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ آتَیْتُکُمْ {أَتَیْتُکُمْ} بِآیَهًٍْ مُبَیِّنَهًٍْ هَذَا الْقُرْآنِ الَّذِی تَعْجِزُونَ أَنْتُمْ وَ الْأُمَمُ وَ سَائِرُ الْعَرَبِ عَنْ مُعَارَضَتِهِ وَ هُوَ بِلُغَتِکُمْ فَهُوَ حَجَّهًُْ اللَّهِ وَ حَجَّهًُْ نَبِیِّهِ عَلَیْکُمْ وَ مَا بَعْدَ ذَلِکَ فَلَیْسَ لِیَ الِاقْتِرَاحُ عَلَی رَبِّی.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در تفسیر امام عسکری (علیه السلام) آمده است: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وقتی در مکّه دعوت خود را اظهار نمود و خواسته خداوند را از طرف او آشکار ساخت، عرب‌ها او را با سخت‌ترین دشمنی و تمام توان بیرون ساختند. [در همان ایّام] روزی به‌سوی ایشان رفتم زیرا من نخستین مسلمان بودم ، پیامبر (صلی الله علیه و آله) در روز دوشنبه مبعوث شد و من روز سه‌شنبه با ایشان نماز خواندم، و تا هفت‌سال پیوسته با او نماز می‌خواندم، تا اینکه گروهی دیگر مسلمان شدند و بعد از آن خداوند دین او را یاری فرمود. گروهی از مشرکان نزد ایشان آمدند و گفتند: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! خیال می‌کنی که تو فرستاده‌ی پروردگار جهانیانی؟ سپس به آن [مقدار] راضی نشده می‌پنداری سرور پیامبران و برترین آن‌ها هستی؟! اگر پیامبر هستی معجزه‌ای مانند معجزه پیامبرانی که از آن‌ها یاد می‌کنی بیاور؛ مانند نوح (علیه السلام) که مخالفینش در آب غرق شدند و او به همراه مؤمنان در کشتی نجات یافت و ابراهیمی که به گفته تو آتش بر او سرد و سلامت شد و موسایی که گمان می‌کنی کوه بالای سر اصحابش قرار داده شد تا اینکه خوار و ذلیلانه در برابر دعوتش سر تسلیم فرود آوردند و عیسی (علیه السلام) که به مردم از آنچه در خانه‌هایشان می‌خوردند و پنهان می‌ساختند خبر می‌داد. این مشرکان [که از پیامبر (صلی الله علیه و آله) معجزه می‌خواستند] چهار گروه شدند، این گروه می‌گفت: «معجزه نوح (علیه السلام) را برای ما بیاور». و این گروه می‌گفت: «معجزه موسی (علیه السلام) را برای ما بیاور». و این گروه می‌گفت: «معجزه ابراهیم (علیه السلام) را برای ما بیاور». و این گروه می‌گفت: «معجزه عیسی (علیه السلام) را برای ما بیاور». پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: «إِنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ برای شما معجزه آشکاری آورده‌ام؛ [معجزه‌ی من] این قرآنی [است] که شما و همه امّت‌ها و بقیّه‌ی عرب از ایستادگی و مخالفت در برابر آن عاجز هستید درحالی‌که آن به زبان خود شماست؛ پس این [قرآن] حجّت خدا و حجّت پیامبرش بر شماست و بعد از آن، پیشنهادی به پروردگارم ندارم».
The Prophet (peace be upon him and his family): In the Tafsir of Imam Askari (peace be upon him) it is narrated: When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) made his call public in Mecca and disclosed on His behalf what Allah desired, the Arabs turned upon him with the harshest enmity and drove him out with all their might. [In those same days] one day I went to him, for I was the first Muslim. The Prophet (peace be upon him and his family) was appointed on a Monday, and I prayed with him on Tuesday, and I continued praying with him for seven years, until a group of others accepted Islam, and after that Allah supported his religion. A group of the polytheists came to him and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! You claim that you are the Messenger of the Lord of the worlds; then, not content with that [much], you suppose you are the master of the prophets and the most excellent of them?! If you are a prophet, bring us a miracle like the miracles of the prophets you mention — like Nuh (peace be upon him), whose opponents drowned in the water while he was saved with the believers in the ark; and Ibrahim, upon whom, according to your account, the fire became cool and safe; and Musa, whom you suppose had the mountain placed above the heads of his companions until, humbled and abased, they submitted to his call; and Isa (peace be upon him), who used to inform people of what they ate in their houses and what they hid.' These polytheists [who demanded a miracle from the Prophet (peace be upon him and his family)] became four groups: this group said, 'Bring us the miracle of Nuh (peace be upon him)'; and this group said, 'Bring us the miracle of Musa (peace be upon him)'; and this group said, 'Bring us the miracle of Ibrahim (peace be upon him)'; and this group said, 'Bring us the miracle of Isa (peace be upon him).' The Prophet (peace be upon him and his family) said: 'إِنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ [I am only a plain warner]. I have brought you a clear miracle; [my miracle is] this Qur'an, which you and all the nations and the rest of the Arabs are incapable of standing against or opposing, even though it is in your own language. So this [Qur'an] is the proof of Allah and the proof of His Prophet upon you, and beyond that, I have no proposal to make to my Lord.'
પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)ની તફસીરમાં આવ્યું છે: રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ જ્યારે મક્કામાં પોતાની દાવત જાહેર કરી અને અલ્લાહની ઇચ્છાને તેમની તરફથી પ્રગટ કરી, ત્યારે અરબોએ સૌથી કઠોર દુશ્મની અને પોતાની સંપૂર્ણ તાકાત સાથે તેમને બહાર કાઢ્યા. [એ જ દિવસોમાં] એક દિવસ હું તેમની પાસે ગયો, કારણ કે હું પ્રથમ મુસલમાન હતો. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સોમવારે મબ્ઉસ થયા અને હું મંગળવારે તેમની સાથે નમાઝ પઢી, અને સાત વર્ષ સુધી હું સતત તેમની સાથે નમાઝ પઢતો રહ્યો, ત્યાં સુધી કે એક બીજો સમૂહ મુસલમાન થયો અને ત્યાર બાદ અલ્લાહે તેમના દીનની મદદ કરી. મુશરિકોનો એક સમૂહ તેમની પાસે આવ્યો અને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તમે ખ્યાલ કરો છો કે તમે જગતોના પરવરદિગારના રસૂલ છો? પછી એટલા [પ્રમાણ]થી સંતુષ્ટ ન થઈને એવું માનો છો કે તમે પયગંબરોના સરદાર અને તેમાંથી શ્રેષ્ઠ છો?! જો તમે પયગંબર છો તો એવો મોઅજેઝો લાવો જેવો પયગંબરોના મોઅજેઝાનો તમે ઉલ્લેખ કરો છો; જેમ કે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) જેમના વિરોધીઓ પાણીમાં ડૂબી ગયા અને તેઓ મોઅમિનો સાથે કશ્તીમાં બચી ગયા, અને ઇબ્રાહીમ જેમના પર તમારા કહેવા મુજબ આગ ઠંડી અને સલામતી બની ગઈ, અને મૂસા જેમના વિશે તમે માનો છો કે પર્વત તેમના સાથીઓના માથા ઉપર મૂકવામાં આવ્યો ત્યાં સુધી કે ખ્વાર અને ઝલીલ થઈને તેમની દાવત સામે તસ્લીમનું માથું ઝુકાવ્યું, અને ઈસા (અલયહિસ્સલામ) જેઓ લોકોને જણાવતા હતા કે તેઓ પોતાના ઘરોમાં શું ખાય છે અને શું છુપાવે છે.' આ મુશરિકો [જેઓ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસેથી મોઅજેઝો માગતા હતા] ચાર સમૂહોમાં વહેંચાઈ ગયા. એક સમૂહ કહેતો: 'અમારા માટે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)નો મોઅજેઝો લાવો'. અને એક સમૂહ કહેતો: 'અમારા માટે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)નો મોઅજેઝો લાવો'. અને એક સમૂહ કહેતો: 'અમારા માટે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)નો મોઅજેઝો લાવો'. અને એક સમૂહ કહેતો: 'અમારા માટે ઈસા (અલયહિસ્સલામ)નો મોઅજેઝો લાવો'. પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: 'إِنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ [હું તો ફક્ત સ્પષ્ટ ડરાવનારો છું]. મેં તમારા માટે સ્પષ્ટ મોઅજેઝો લાવ્યો છે; [મારો મોઅજેઝો] આ કુરઆન [છે] જેની સામે ઊભા રહેવા અને વિરોધ કરવાથી તમે અને બધી ઉમ્મતો અને બાકી અરબો અસમર્થ છો જ્યારે કે તે તમારી જ ભાષામાં છે; તો આ [કુરઆન] અલ્લાહની હુજ્જત અને તેના પયગંબરની હુજ્જત તમારા ઉપર છે, અને તેનાથી આગળ મારા પરવરદિગારને કોઈ સૂચન કરવાનું મારી પાસે નથી.'