زُرَارَهًَْ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام)، قَالَ لَمَّا أَعْطَی اللَّهُ إِبْلِیسَ مَا أَعْطَاهُ مِنَ الْقُوَّهًِْ قَالَ آدَمُ (علیه السلام) یَا رَبِّ سَلَّطْتَ إِبْلِیسَ عَلَی وُلْدِی وَ أَجْرَیْتَهُ مِنْهُمْ مَجْرَی الدَّمِ فِی الْعُرُوقِ وَ أَعْطَیْتَهُ مَا أَعْطَیْتَهُ فَمَا لِی وَ لِوُلْدِی قَالَ لَکَ وَ لِوُلْدِکَ السَّیِّئَهًُْ بِوَاحِدَهًٍْ وَ الْحَسَنَهًُْ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا قَالَ یَا رَبِّ زِدْنِی قَالَ التَّوْبَهًُْ مَبْسُوطَهًٌْ إِلَی أَنْ تَبْلُغَ النَّفْسُ الْحُلْقُومَ قَالَ یَا رَبِّ زِدْنِی قَالَ أَغْفِرُ وَ لَا أُبَالِی قَالَ حَسْبِی قَالَ قُلْتُ لَهُ بِمَا اسْتَوْجَبَ إِبْلِیسُ مِنَ اللَّهِ أَنْ أَعْطَاهُ مَا أَعْطَاهُ فَقَالَ بِشَیْءٍ کَانَ مِنْهُ شَکَرَهُ اللَّهُ عَلَیْهِ قُلْتُ وَ مَا کَانَ مِنْهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَالَ رَکْعَتَیْنِ رَکَعَهُمَا فِی السَّمَاءِ فِی أَرْبَعَهًِْ آلَافِ سَنَهًْ.
امام صادق ( زراره گوید: امام صادق (فرمود: «وقتی که خداوند تبارک‌وتعالی آنچه را که ابلیس درخواست کرد به او عطا نمود، آدم (گفت: «پروردگارا ابلیس را بر فرزندان من مسلّط گردانیدی و او را مانند خون در رگ‌های ایشان جریان دادی و هرچه خواست به او عطا کردی، پس وای بر من و فرزندانم، چه بر سر ما خواهد آمد»؟ فرمود: «از تو و فرزندانت هر عمل بد، یکی حساب می‌شود و هر عمل نیک ده تا». گفت: «پروردگارا بیشتر به من عنایت کن». فرمود: «باب توبه تا وقتی‌که جان به گلوگاه رسد، گشوده است». گفت: «پروردگارا بیشتر عنایت کن». پروردگار فرمود: «می‌آمرزم، می‌آمرزم، می‌آمرزم و هیچ پروایی ندارم». آدم (گفت: «پروردگارا مرا کفایت نمودی»! عرض کردم: «فدایت گردم، به چه سببی ابلیس از جانب خدا مستحق آن عطاها گردید»؟ فرمود: «به چیزی که به‌وسیله‌ی آن شکر خدای تعالی را به‌جا آورد». گفتم: «فدایت شوم آنچه بود»؟ فرمود: «دو رکعت نماز بود که آن را در آسمان به‌جا آورد و چهار هزار سال به طول انجامید».
Imam Sadiq (peace be upon him): Zurarah said: Imam Sadiq (peace be upon him) said: "When Allah, Blessed and Exalted, granted Iblis what he had requested, Adam (peace be upon him) said: 'O Lord, You have given Iblis power over my children, and made him flow through them like blood in the veins, and granted him whatever he asked for. So woe to me and my children, what will become of us?' He said: 'Every evil deed from you and your children is counted as one, and every good deed as ten.' He said: 'O Lord, grant me more.' He said: 'The door of repentance is open until the soul reaches the throat.' He said: 'O Lord, grant me more.' The Lord said: 'I forgive, I forgive, I forgive, and I do not care.' Adam (peace be upon him) said: 'O Lord, You have sufficed me.'" I said: "May I be your ransom, by what did Iblis deserve from Allah that He granted him what He granted?" He said: "By something from him for which Allah the Exalted thanked him." I said: "May I be your ransom, what was it?" He said: "Two rak'ahs of prayer which he performed in the heavens, and it lasted four thousand years."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઝુરારહ કહે છે: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ઇબ્લીસને જે માંગ્યું તે આપ્યું, ત્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! તેં ઇબ્લીસને મારા સંતાનો પર સત્તા આપી અને તેને તેમની નસોમાં લોહીની જેમ વહેતો કર્યો, અને તેણે જે માંગ્યું તે તેને આપ્યું. તો મારા અને મારા સંતાનો પર અફસોસ, અમારું શું થશે?' ફરમાવ્યું: 'તારા અને તારા સંતાનોના દરેક ખરાબ કાર્યની ગણતરી એક તરીકે થશે અને દરેક નેક કાર્યની ગણતરી દસ તરીકે થશે.' કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! મને વધારે આપો.' ફરમાવ્યું: 'તૌબા (પશ્ચાતાપ)નો દરવાજો ત્યાં સુધી ખુલ્લો છે જ્યાં સુધી જાન ગળા સુધી ન પહોંચે.' કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! વધારે આપો.' પરવરદિગારે ફરમાવ્યું: 'હું બખ્શી દઉં છું, હું બખ્શી દઉં છું, હું બખ્શી દઉં છું, અને કોઈ પરવા કરતો નથી.' આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! તેં મને પૂરતું આપી દીધું!' મેં અર્જ કરી: 'આપ પર કુરબાન થાઉં, ઇબ્લીસ કયા કારણથી અલ્લાહ તરફથી તે અતાઓનો હકદાર બન્યો?' ફરમાવ્યું: 'એક એવી વસ્તુને કારણે જેના દ્વારા તેણે અલ્લાહ તઆલાનો શુક્ર અદા કર્યો.' મેં કહ્યું: 'આપ પર કુરબાન થાઉં, તે શું હતું?' ફરમાવ્યું: 'બે રકઅત નમાઝ હતી જે તેણે આસમાનમાં અદા કરી અને તે ચાર હજાર વર્ષ સુધી ચાલી.'"