إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی مَا فَرَضَ الْإِیمَانَ عَلَی جَارِحَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ وَ مَا مِنْ جَارِحَهًٍْ مِنْ جَوَارِحِ الْإِنْسَانِ إِلَّا وَ قَدْ وُکِلَتْ بِغَیْرِ مَا وُکِلَتْ بِهِ الْأُخْرَی فَمِنْهَا مَا فَرَضَهُ عَلَی الْعَیْنَیْنِ فَهُوَ النَّظَرُ إِلَی آیَاتِ اللَّهِ وَ غَضُّ النَّظَرِ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی أَ فَلا یَنْظُرُونَ إِلَی الْإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ وَ إِلَی السَّماءِ کَیْفَ رُفِعَتْ وَ إِلَی‌الْجِبالِ کَیْفَ نُصِبَتْ وَ إِلَی الْأَرْضِ کَیْفَ سُطِحَتْ وَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فِی مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللهَُ مِنْ شَیْءٍ.
امام علی ( در قرآن هرچه بر گوش واجب شده از باب ایمان می‌باشند. امّا واجبات چشم یکی از آن‌ها نگاه‌کردن در آیات خداوند و پوشیدن دیده از آنچه خداوند حرام کرده است، می‌باشد. در قرآن مجید می‌فرماید: آیا آن‌ها به شتر نگاه نمی‌کنند که چگونه خلق شده است، و به آسمان نظر نمی‌کنند که چگونه بلند شده و به کوه‌ها توجّه ندارند که چگونه بر جای خود قرار گرفته‌اند، و به زمین نگاه نمی‌کنند که چگونه پهن و هموار گردیده است. ( غاشیه/۲۰۱۷ ) در آیه‌ی دیگری می‌فرماید: أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فِی مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللهَُ مِنْ شَیْءٍ.
Imam Ali (peace be upon him): In the Qur'an, whatever is made obligatory upon the ear is from the aspect of faith. As for the obligations of the eyes, one of them is looking at the signs of Allah and closing the sight from what Allah has forbidden. In the Glorious Qur'an He says: أَ فَلا یَنْظُرُونَ إِلَی الْإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ وَ إِلَی السَّماءِ کَیْفَ رُفِعَتْ وَ إِلَی الْجِبالِ کَیْفَ نُصِبَتْ وَ إِلَی الْأَرْضِ کَیْفَ سُطِحَتْ [Do they not look at the camels, how they are created, and at the heaven, how it is raised, and at the mountains, how they are set up, and at the earth, how it is spread out?] (Ghashiya/17-20). In another verse He says: أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فِی مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللهَُ مِنْ شَیْءٍ [Do they not consider the kingdom of the heavens and the earth and whatever things Allah has created?].
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): કુરઆનમાં કાન પર જે કંઈ વાજિબ કરવામાં આવ્યું છે તે ઈમાનના બાબતથી છે. પરંતુ આંખોના વાજિબાતમાંથી એક અલ્લાહની નિશાનીઓ તરફ જોવું અને અલ્લાહે જે હરામ કર્યું છે તેનાથી નજર બંધ કરવી છે. કુરઆને મજીદમાં ફરમાવે છે: أَ فَلا یَنْظُرُونَ إِلَی الْإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ وَ إِلَی السَّماءِ کَیْفَ رُفِعَتْ وَ إِلَی الْجِبالِ کَیْفَ نُصِبَتْ وَ إِلَی الْأَرْضِ کَیْفَ سُطِحَتْ [શું તેઓ ઊંટ તરફ નથી જોતા કે તે કેવી રીતે પેદા કરવામાં આવ્યું છે, અને આકાશ તરફ કે તે કેવી રીતે ઊંચું કરવામાં આવ્યું છે, અને પહાડો તરફ કે તે કેવી રીતે સ્થાપિત કરવામાં આવ્યા છે, અને જમીન તરફ કે તે કેવી રીતે પાથરવામાં આવી છે?] (ગાશિયહ/17-20). બીજી આયતમાં ફરમાવે છે: أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فِی مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللهَُ مِنْ شَیْءٍ [શું તેઓ આકાશો અને જમીનના રાજ્યમાં અને અલ્લાહે જે વસ્તુઓ પેદા કરી છે તેમાં વિચાર નથી કરતા?].