سورة الأعراف

Verse 20 of 206

7:20

فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدينَ

سپس شيطان آن‌دو را وسوسه كرد، تا آنچه را از اندامشان پنهان بود، آشكار سازد؛ و گفت: «پروردگارتان شما را از اين درخت نهى نكرده مگر به خاطر اينكه [اگر از آن بخوريد]، هر دو فرشته خواهيد شد، يا جاودانه [در بهشت] خواهيد ماند».

But the Shaitan made an evil suggestion to them that he might make manifest to them what had been hidden from them of their evil inclinations, and he said: Your Lord has not forbidden you this tree except that you may not both become two angels or that you may (not) become of the immortals.

પછી શૈતાને તે બન્નેના મનમાં વસવસો નાખ્યો કે જેથી શર્મગાહ જે તે બન્નેથી છુપી હતી તે તેમના પર જાહેર કરી નાખે, પછી કહ્યું કે તમારા માલિકે તમને આ ઝાડની મનાઇ કરી નથી પણ એ માટે કે ક્યાંય તમે બન્ને ફરિશ્તાઓ બની જાઓ, અથવા હંમેશા (જન્નતમાં) રહેનાર થઇ જાઓ.

#1 داستان The story કિસ્સો

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَن عَلِیِّ‌بْنِ‌مُحَمَّدِ‌بْنِ‌الْجَهْمِ قَالَ حَضَرْتُ مَجْلِسَ الْمَأمُونِ وَ عِنْدَهُ الرِّضَا عَلِیُّ‌بنُ‌مُوسَی (علیه السلام) فَقَالَ لَهُ الْمَأْمُونُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ أَ لَیْسَ مِنْ قَوْلِکَ أَنَّ الْأَنْبِیَاءَ (علیهم السلام) مَعْصُومُونَ قَالَ بَلَی قَالَ فَمَا مَعْنَی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ عَصی آدَمُ رَبَّهُ فَغَوی فَقَالَ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَالَ لآِدَمَ اسْکُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُکَ الْجَنَّةَ وَ کُلا مِنْها رَغَداً حَیْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ وَ أَشَارَ لَهُمَا إِلَی شَجَرَهًِْ الْحِنْطَهًِْ فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِینَ وَ لَمْ یَقُلْ لَهُمَا لَا تَأْکُلَا مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَهًِْ وَ لَا مِمَّا کَانَ مِنْ جِنْسِهَا فَلَمْ یَقْرَبَا تِلْکَ الشَّجَرَهًَْ وَ إِنَّمَا أَکَلَا مِنْ غَیْرِهَا لَمَّا أَنْ وَسْوَسَ الشَّیْطَانُ إِلَیْهِمَا وَ قالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ وَ إِنَّمَا نَهَاکُمَا أَنْ تَقْرَبَا غَیْرَهَا وَ لَمْ یَنْهَکُمَا عَنِ الْأَکْلِ مِنْهَا إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ، وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ وَ لَمْ یَکُنْ آدَمُ وَ حَوَّاءُ (علیها السلام) شَاهَدَا قَبْلَ ذَلِکَ مَنْ یَحْلِفُ بِاللَّهِ کَاذِباً فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ فَأَکَلَا مِنْهَا ثِقَهًًْ بِیَمِینِهِ بِاللَّهِ وَ کَانَ ذَلِکَ مِنْ آدَمَ (علیه السلام) قَبْلَ النُّبُوَّهًِْ وَ لَمْ یَکُنْ ذَلِکَ بِذَنْبٍ کَبِیرٍ اسْتَحَقَّ بِهِ دُخُولَ النَّارِ وَ إِنَّمَا کَانَ مِنَ الصَّغَائِرِ الْمَوْهُوبَهًِْ الَّتِی تَجُوزُ عَلَی الْأَنْبِیَاءِ (علیهم السلام) قَبْلَ نُزُولِ الْوَحْیِ عَلَیْهِمْ فَلَمَّا اجْتَبَاهُ اللَّهُ وَ جَعَلَهُ نَبِیّاً (علیه السلام) کَانَ مَعْصُوماً لَا یُذْنِبُ صَغِیرَهًًْ وَ لَا کَبِیرَهًْ.

امام رضا ( علی‌بن‌محمّدبن‌جهم گوید: روزی به مجلس مأمون رفتم و نزد او حضرت رضا (نیز حضور داشت، مأمون به آن حضرت گفت: «ای زاده رسول خدا (مگر عقیده‌ی شما این نیست که تمام پیامبران معصوم هستند»؟ فرمود: «آری». گفت: «پس معنی این آیه چیست: [آری] آدم پروردگارش را نافرمانی کرد، و از پاداش او محروم شد!. ( طه/۱۲۱ ) امام فرمود: به‌راستی خداوند تبارک‌وتعالی به آدم (فرمود: ای آدم! تو با همسرت در بهشت سکونت کن و از [نعمت‌های] آن، از هرجا می‌خواهید، گوارا بخورید [امّا] نزدیک این درخت نشوید که از ستمگران خواهید شد. ( بقره/۳۵ ) و خداوند به آن دو نفرمود: «از این درخت و سایر درختان از این نوع نخورید، آنان نیز به آن درخت نزدیک نشدند و تنها پس از وسوسه‌ی شیطان از درخت دیگری خوردند آنجا که شیطان گفت: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ و تنها شما را از نزدیک‌شدن به غیر آن نهی کرده، و شما را از خوردن آن نهی نکرده است؛ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِین و آدم (و حوّا تا پیش از آن ندیده بودند کسی به دروغ سوگند به خدا بخورد، و به‌این‌ترتیب، آن‌ها را با فریب [از مقامشان] فرودآورد. ( اعراف/۲۲ ) و آن‌دو با اطمینان به سوگند او از درخت خوردند، و این قضیّه، قبل از نبوّت آدم (اتّفاق افتاد، و این گناه هم گناه کبیره نبود که آدم (مستحقّ عذاب جهنّم شود، بلکه از جمله گناهان صغیره‌ای بود که خدا آن‌ها را می‌بخشد و این قبیل گناهان، بر انبیاء (نیز پیش از وقت نبوّتشان جایز است، ولی وقتی خداوند او را برگزید و پیغمبر نمود، معصوم شد و هیچ گناهی، چه صغیره و چه کبیره مرتکب نشد.

Imam al-Rida (peace be upon him): Ali ibn Muhammad ibn al-Jahm said: One day I went to the gathering of al-Ma'mun, and Imam al-Rida (peace be upon him) was also present with him. Al-Ma'mun said to him: "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! Is it not your belief that all the prophets are infallible?" He said: "Yes." He said: "Then what is the meaning of this verse: [Yes,] وَ عَصَی آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَی [Adam disobeyed his Lord and was deprived of His reward]. (Ta-Ha/121)?" The Imam said: Indeed Allah, Blessed and Exalted, said to Adam: "O Adam! Dwell you and your wife in the Garden, and eat from [its blessings], from wherever you wish, with pleasure, [but] do not go near this tree, for then you will be of the wrongdoers." (Baqarah/35) — and He pointed the two of them to a wheat tree. And Allah did not say to them: "Do not eat from this tree and from others of its kind." So they did not go near that tree, and they only ate from another after Satan whispered to them, when Satan said: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ [Your Lord has not forbidden you this tree], and He only forbade you from going near other than it, and did not forbid you from eating from it, إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِین [except that you should not become two angels or of the immortals, and he swore to them both: indeed I am to you among the sincere advisers]. And Adam (peace be upon him) and Hawwa (peace be upon her) had not seen before that anyone swear falsely by Allah, and in this way he brought them down [from their station] by deception. (A'raf/22) And the two of them, trusting his oath, ate from the tree. And this matter occurred before the prophethood of Adam (peace be upon him), and this sin was not a major sin such that Adam (peace be upon him) would deserve the punishment of Hell; rather it was one of the minor sins which Allah forgives, and such sins are permissible for the prophets (peace be upon them) also before the time of their prophethood. But when Allah chose him and made him a prophet, he became infallible and did not commit any sin, neither minor nor major.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલી બિન મુહમ્મદ બિન જહમ કહે છે: એક દિવસ હું મામૂનની મજલિસમાં ગયો અને તેની પાસે હઝરત રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પણ હાજર હતા. મામૂને તે હઝરતને કહ્યું: "ઓ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના ફરઝંદ! શું તમારી અકીદા આ નથી કે તમામ પયગંબરો મઅસૂમ છે?" ફરમાવ્યું: "હા." કહ્યું: "તો પછી આ આયતનો અર્થ શું છે: [હા] وَ عَصَی آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَی [આદમે પોતાના પરવરદિગારની નાફરમાની કરી અને તેના બદલાથી વંચિત થયા]. (તાહા/૧૨૧)?" ઇમામે ફરમાવ્યું: ખરેખર અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવ્યું: ઓ આદમ! તમે તમારી પત્ની સાથે જન્નતમાં રહો અને તેની [નેઅમતો]માંથી, જ્યાંથી ચાહો, પ્રસન્નતાથી ખાઓ [પરંતુ] આ વૃક્ષની નજીક ન જશો કે તમે ઝુલ્મ કરનારાઓમાંથી થઈ જશો. (બકરહ/૩૫) અને અલ્લાહે તે બંનેને ન ફરમાવ્યું કે: "આ વૃક્ષ અને આ પ્રકારના બીજા વૃક્ષોમાંથી ન ખાઓ," તેઓ પણ તે વૃક્ષની નજીક ન ગયા અને માત્ર શેતાનની વસવસા પછી બીજા વૃક્ષમાંથી ખાધું, જ્યાં શેતાને કહ્યું: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ [તમારા પરવરદિગારે તમને આ વૃક્ષથી નથી રોક્યા] અને માત્ર તમને તેના સિવાયના પાસે જવાથી રોક્યા છે, અને તમને તેમાંથી ખાવાથી નથી રોક્યા; إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِین [સિવાય એ કે તમે બે ફરિશ્તાઓ થઈ જાઓ અથવા હમેશા રહેનારાઓમાંથી થઈ જાઓ, અને તેણે તે બંને માટે કસમ ખાધી કે ખરેખર હું તમારા માટે નસીહત કરનારાઓમાંથી છું]. અને આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને હવ્વા (અલયહસ્સલામ)એ તે પહેલા કોઈને જૂઠી કસમ અલ્લાહની ખાતા જોયા ન હતા, અને આ રીતે તેણે તેઓને છેતરીને [તેમના મકામથી] નીચે ઉતાર્યા. (અઅરાફ/૨૨) અને તે બંનેએ તેની કસમ પર ઈત્મીનાન રાખીને વૃક્ષમાંથી ખાધું, અને આ બનાવ આદમ (અલયહિસ્સલામ)ની નબુવ્વત પહેલા બન્યો, અને આ ગુનાહ પણ ગુનાહે કબીરહ ન હતો કે આદમ (અલયહિસ્સલામ) જહન્નમના અઝાબને લાયક થાય, બલ્કે તે ગુનાહે સગીરાઓમાંથી હતો જેને અલ્લાહ માફ કરે છે, અને આ પ્રકારના ગુનાહો અંબિયા (અલયહિમુસ્સલામ) ઉપર પણ તેમની નબુવ્વતના સમય પહેલા જાઇઝ છે, પરંતુ જ્યારે અલ્લાહે તેમને પસંદ કર્યા અને પયગંબર બનાવ્યા, ત્યારે તેઓ મઅસૂમ થઈ ગયા અને કોઈ ગુનાહ, પછી તે સગીરહ હોય કે કબીરહ, અંજામ ન આપ્યો.

#2 داستان The story કિસ્સો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

أبِی رَفَعَهُ قَالَ: سُئِلَ الصَّادِقُ (علیه السلام) عَنْ جَنَّهًِْ آدَمَ (علیه السلام) أَ مِنْ جِنَانِ الدُّنْیَا کَانَتْ أَمْ مِنْ جِنَانِ الْآخِرَهًِْ فَقَالَ کَانَتْ مِنْ جِنَانِ الدُّنْیَا تَطْلُعُ فِیهَا الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ وَ لَوْ کَانَتْ مِنْ جِنَانِ الْآخِرَهًِْ مَا خَرَجَ مِنْهَا أَبَداً قَالَ فَلَمَّا أَسْکَنَهُ اللَّهُ الْجَنَّهًَْ أَتَی جَهَالَهًًْ إِلَی الشَّجَرَهًِْ لِأَنَّهُ خُلِقَ خَلْقُهُ {خِلْقَهًًْ} لَا تَبْقَی إِلَّا بِالْأَمْرِ وَ النَّهْیِ وَ الْغِذَاءِ وَ اللِّبَاسِ وَ الْأَکْنَانِ وَ التَّنَاکُحِ وَ لَا یُدْرِکُ مَا یَنْفَعُهُ مِمَّا یَضُرُّهُ إِلَّا بِالتَّوْقِیفِ فَجَاءَهُ إِبْلِیسُ فَقَالَ لَهُ إِنَّکُمَا إِنْ أَکَلْتُمَا مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَهًِْ الَّتِی نَهَاکُمَا اللَّهُ عَنْهَا صِرْتُمَا مَلَکَیْنِ وَ بَقِیتُمَا فِی الْجَنَّهًِْ أَبَداً وَ إِنْ لَمْ تَأْکُلَا مِنْهَا أَخْرَجَکُمَا اللَّهُ مِنَ الْجَنَّهًِْ وَ حَلَفَ لَهُمَا أَنَّهُ لَهُمَا نَاصِحٌ کَمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی حِکَایَهًًْ عَنْهُ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ، وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ فَقَبِلَ آدَمُ (علیه السلام) قَوْلَهُ فَأَکَلَا مِنَ الشَّجَرَهًِْ وَ کَانَ کَمَا حَکَی اللَّهُ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ سَقَطَ عَنْهُمَا مَا أَلْبَسَهُمَا اللَّهُ تَعَالَی مِنْ لِبَاسِ الْجَنَّهًِْ وَ أَقْبَلَا یَسْتَتِرَانِ مِنْ وَرَقِ الْجَنَّهًِْ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَکُما عَنْ تِلْکُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَکُما إِنَّ الشَّیْطانَ لَکُما عَدُوٌّ مُبِینٌ فَقَالَا کَمَا حَکَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَنْهُمَا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ فَقَالَ اللَّهُ لَهُمَا اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلی حِینٍ قَالَ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ قَوْلُهُ فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فِیهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلی حِین.

امام صادق ( ابورفعه گوید: از امام صادق (در مورد بهشت سؤال شد: «آدم (در بهشت دنیا بود یا آخرت»؟ ایشان فرمود: «در بهشت دنیا بود و در آن خورشید و ماه طلوع می‌کرد و اگر از بهشت آخرت بود، هیچ‌گاه آدم (از آن اخراج نمی‌شد و هیچ‌گاه ابلیس وارد آن نمی‌شد». فرمود: «خدا او را در بهشت مسکن داد، امّا او از روی جهل و نادانی به درخت نزدیک شد. پس خدای تبارک‌وتعالی او را اخراج کرد، زیرا که طوری آفریده شده بود که دوام نمی‌یافت، مگر با امرونهی و غذا و لباس و مسکن و ازدواج و نمی‌توانست آنچه را به او سود و یا آسیب می‌رساند باز شناسد، مگر با احکامی که خدا تعیین می‌کند». پس ابلیس نزد وی آمد و به او گفت: «همانا اگر از این درختی که خدا شما را از خوردن آن نهی کرد، بخورید، به دو فرشته مبدّل خواهید شد و تا ابد در بهشت خواهید ماند و اگر از این درخت نخورید، خدا شما را از بهشت خارج خواهد کرد. او برای آنان سوگند یاد کرد که از روی صداقت آنان را نصیحت می‌کند، همان‌گونه که خدای عزّوجلّ از زبان او گفته است: مَا نَهَاکُمَا رَبُّکُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَن تَکُونَا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونَا مِنَ الخَالِدِینَ، وَ قَاسَمَهُمَا إِنِّی لَکُمَا لَمِنَ النَّاصِحِینَ. آدم (گفته او را پذیرفت و باور کرد و او و همسرش از آن درخت خوردند و همان نتیجه‌ای را که خدا آن‌ها را از آن برحذر داشت، صورت گرفت و عورت آنان آشکار شد و لباسی را که خدا از لباس‌های بهشت بر تن آنان کرده بود بر زمین افتاد و سراسیمه خود را با برگ درختان بهشت پوشاندند. پس ندایی از جانب خداوند به آنان رسید: آیا شما را از آن درخت نهی نکردم؟! و نگفتم که شیطان برای شما دشمن آشکاری است؟!. ( اعراف/۲۲ ) آنان همان‌گونه که خدای عزّوجلّ فرموده بود، گفتند: پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود!. ( اعراف/۲۳ ) و خدا به آنان فرمود: [از مقام خویش] فرود آیید، درحالی‌که بعضی از شما نسبت به بعض دیگر، دشمن خواهید بود! [شیطان دشمن شماست، و شما دشمن او]! و برای شما در زمین، قرارگاه و وسیله‌ی بهره‌گیری تا زمان معیّنی خواهد بود. ( اعراف/۲۴ )، پس شیطان موجب لغزش آن‌ها از بهشت شد و آنان را از آنچه در آن بودند، بیرون کرد. و [در این‌هنگام] به آن‌ها گفتیم: «همگی [به زمین] فرود آیید! درحالی‌که بعضی دشمن دیگری خواهید بود. و برای شما در زمین، تا مدّت معیّنی قرارگاه و وسیله‌ی بهره‌برداری خواهد بود». ( بقره/۳۶ ) [پس شیطان موجب لغزش آن‌ها از بهشت شد؛ و آنان را از آنچه در آن بودند، بیرون کرد. و [در این‌هنگام] به آن‌ها گفتیم: «همگی [به زمین] فرود آیید! درحالی‌که بعضی دشمن دیگری خواهید بود. و برای شما در زمین، تا مدّت معیّنی قرارگاه و وسیله‌ی بهره‌برداری خواهد بود]».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Raf'a said: Imam Sadiq (peace be upon him) was asked about the garden of Adam (peace be upon him): "Was Adam (peace be upon him) in the garden of this world or of the hereafter?" He said: "It was in the garden of this world, and the sun and the moon rose in it; and had it been of the gardens of the hereafter, Adam (peace be upon him) would never have been expelled from it and Iblis would never have entered it." He said: "Allah settled him in the garden, but out of ignorance and unawareness he approached the tree. So Allah the Blessed and Exalted expelled him, for he had been created in such a way that he could not endure except through command and prohibition, food, clothing, shelter and marriage, and he could not distinguish what benefited him from what harmed him except through rulings that Allah appoints." Then Iblis came to him and said to him: "Indeed if you both eat from this tree, which Allah has forbidden you to eat from, you will be transformed into two angels and will remain in the garden forever, and if you do not eat from this tree, Allah will bring you out of the garden." And he swore to them that he was sincerely counseling them, just as Allah the Mighty and Majestic said, relating from him: مَا نَهَاکُمَا رَبُّکُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَن تَکُونَا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونَا مِنَ الخَالِدِینَ، وَ قَاسَمَهُمَا إِنِّی لَکُمَا لَمِنَ النَّاصِحِینَ [Your Lord has not forbidden you this tree except that you may not both become two angels or that you may not become of the immortals, and he swore to them: Indeed I am to you both from among the sincere counsellors]. Adam (peace be upon him) accepted his word and believed him, and he and his wife ate from that tree, and the very result that Allah had warned them against came to pass: their private parts became exposed, the garment which Allah had clothed them with from the garments of the garden fell from them to the ground, and in dismay they covered themselves with the leaves of the trees of the garden. Then a call reached them from Allah: "Did I not forbid you from that tree?! And did I not tell you that Satan is a clear enemy for you?!" (al-A'raf/22). They said, just as Allah the Mighty and Majestic had said: "Our Lord! We have wronged ourselves! And if You do not forgive us and have mercy on us, we shall surely be among the losers!" (al-A'raf/23). And Allah said to them: "Descend [from your station], while some of you will be enemies to others! [Satan is your enemy, and you are his enemy]! And for you on the earth there will be a dwelling place and a means of enjoyment for an appointed time." (al-A'raf/24). So Satan caused them to slip from the garden and brought them out of what they were in. And [at that moment] We said to them: "All of you, descend [to the earth]! While some of you will be enemies of others. And for you on the earth there will be a dwelling place and a means of enjoyment for an appointed time." (al-Baqarah/36). [So Satan caused them to slip from the garden, and brought them out of what they were in. And [at that moment] We said to them: "All of you, descend [to the earth]! While some of you will be enemies of others. And for you on the earth there will be a dwelling place and a means of enjoyment for an appointed time."]

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ રફઆએ કહ્યું: ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને આદમ (અલયહિસ્સલામ) ની જન્નત વિશે પૂછવામાં આવ્યું: "શું આદમ (અલયહિસ્સલામ) દુનિયાની જન્નતમાં હતા કે આખિરતની જન્નતમાં?" તેમણે ફરમાવ્યું: "દુનિયાની જન્નતમાં હતા અને તેમાં સૂરજ અને ચંદ્ર ઊગતા હતા, અને જો આખિરતની જન્નત હોત, તો આદમ (અલયહિસ્સલામ) ને તેમાંથી ક્યારેય કાઢવામાં ન આવત અને ઇબ્લીસ પણ તેમાં ક્યારેય પ્રવેશી ન શકત." ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે તેમને જન્નતમાં વસાવ્યા, પરંતુ તેઓ અજ્ઞાનતા અને નાદાનીના કારણે વૃક્ષની નજીક ગયા. તેથી અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ તેમને કાઢી મૂક્યા, કારણ કે તેઓ એવી રીતે સર્જાયા હતા કે તેમનું અસ્તિત્વ આદેશ અને પ્રતિબંધ, ખોરાક, વસ્ત્ર, રહેઠાણ અને લગ્ન વિના ટકી શકતું નહોતું, અને તેઓ પોતાને શું લાભ કરે અને શું નુકસાન કરે તે ઓળખી શકતા નહોતા સિવાય કે અલ્લાહ જે અહકામ નક્કી કરે તેના દ્વારા." પછી ઇબ્લીસ તેમની પાસે આવ્યો અને તેમને કહ્યું: "ખરેખર જો તમે આ વૃક્ષ, જેનાથી અલ્લાહે તમને ખાવાની મનાઈ કરી છે, તેમાંથી ખાશો, તો તમે બે ફરિશ્તાઓમાં પરિવર્તિત થઈ જશો અને હમેશા માટે જન્નતમાં રહેશો, અને જો આ વૃક્ષમાંથી નહીં ખાશો, તો અલ્લાહ તમને જન્નતમાંથી બહાર કાઢી નાખશે." તેણે તેમના માટે કસમ ખાધી કે તે સચ્ચાઈથી તેમને નસીહત કરી રહ્યો છે, જેમ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે તેની જબાનીથી ફરમાવ્યું છે: مَا نَهَاکُمَا رَبُّکُمَا عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَن تَکُونَا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونَا مِنَ الخَالِدِینَ، وَ قَاسَمَهُمَا إِنِّی لَکُمَا لَمِنَ النَّاصِحِینَ [તમારા પરવરદિગારે તમને આ વૃક્ષથી એટલા માટે જ મનાઈ કરી છે કે તમે બંને ફરિશ્તા ન બની જાઓ અથવા હમેશા રહેનારાઓમાંથી ન થઈ જાઓ, અને તેણે તેમના માટે કસમ ખાધી: ખરેખર હું તમારો સાચો હિતચિંતક છું]. આદમ (અલયહિસ્સલામ) એ તેની વાત સ્વીકારી અને તેને સાચું માન્યું, અને તેઓ અને તેમની પત્નીએ તે વૃક્ષમાંથી ખાધું, અને એ જ પરિણામ સામે આવ્યું જેનાથી અલ્લાહે તેમને સાવધ કર્યા હતા: તેમની શરમગાહ ખુલ્લી થઈ ગઈ અને જન્નતના જે વસ્ત્રો અલ્લાહે તેમને પહેરાવ્યા હતા તે તેમના શરીર પરથી પડી ગયા, અને ગભરાટમાં તેઓ પોતાને જન્નતના વૃક્ષોના પાંદડાઓથી ઢાંકવા લાગ્યા. પછી અલ્લાહ તરફથી તેમને એક અવાજ પહોંચ્યો: "શું મેં તમને તે વૃક્ષથી મનાઈ નહોતી કરી?! અને શું મેં નહોતું કહ્યું કે શેતાન તમારો સ્પષ્ટ દુશ્મન છે?!" (અઅરાફ/22). તેઓએ, જેમ કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે ફરમાવ્યું હતું તેમ, કહ્યું: "હે પરવરદિગાર! અમે અમારી જાત પર ઝુલ્મ કર્યો! અને જો તું અમને માફ ન કરે અને અમારા પર રહમ ન કરે, તો અમે નુકસાન ઉઠાવનારાઓમાંથી થઈ જઈશું!" (અઅરાફ/23). અને અલ્લાહે તેમને ફરમાવ્યું: "[તમારા મુકામથી] નીચે ઉતરો, જ્યારે કે તમારામાંથી કેટલાક બીજા કેટલાક સાથે દુશ્મન રહેશો! [શેતાન તમારો દુશ્મન છે, અને તમે તેના દુશ્મન છો]! અને તમારા માટે ધરતી પર, એક નિર્ધારિત સમય સુધી રહેઠાણ અને લાભ ઉઠાવવાનું સાધન રહેશે." (અઅરાફ/24). તેથી શેતાને તેમને જન્નતથી લપસવાનું કારણ બનાવ્યું અને તેઓ જેમાં હતા તેમાંથી તેમને બહાર કાઢ્યા. અને [આ સમયે] અમે તેમને કહ્યું: "તમે બધા [ધરતી પર] નીચે ઉતરો! જ્યારે કે તમારામાંથી કેટલાક બીજા કેટલાકના દુશ્મન રહેશો. અને તમારા માટે ધરતી પર, એક નિર્ધારિત મુદ્દત સુધી રહેઠાણ અને લાભ ઉઠાવવાનું સાધન રહેશે." (બકરહ/36). [તેથી શેતાને તેમને જન્નતથી લપસવાનું કારણ બનાવ્યું; અને તેઓ જેમાં હતા તેમાંથી તેમને બહાર કાઢ્યા. અને [આ સમયે] અમે તેમને કહ્યું: "તમે બધા [ધરતી પર] નીચે ઉતરો! જ્યારે કે તમારામાંથી કેટલાક બીજા કેટલાકના દુશ્મન રહેશો. અને તમારા માટે ધરતી પર, એક નિર્ધારિત મુદ્દત સુધી રહેઠાણ અને લાભ ઉઠાવવાનું સાધન રહેશે."]

#3 داستان The story કિસ્સો

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَ الْأَرْوَاحَ قَبْلَ الْأَجْسَادِ بِأَلْفَیْ عَامٍ فَجَعَلَ أَعْلَاهَا وَ أَشْرَفَهَا أَرْوَاحَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَن (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام) بَعْدَهُمْ فَلَمَّا أَسْکَنَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ آدَمَ (علیه السلام) وَ زَوْجَتَهُ الْجَنَّهًَْ فَنَظَرَ إِلَی مَنْزِلَهًِْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ عَلِیٍّ (علیه السلام) وَ فَاطِمَهًَْ (سلام الله علیها) وَ الْحَسَنِ (علیه السلام) وَ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًِْ (علیهم السلام) بَعْدَهُمْ فَوَجَدَاهَا أَشْرَفَ مَنَازِلِ أَهْلِ الْجَنَّهًِْ فَقَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ یَا آدَمُ (علیه السلام) وَ یَا حَوَّاءُ (علیه السلام) لَا تَنْظُرَا إِلَی أَنْوَارِی وَ حُجَجِی بِعَیْنِ الْحَسَدِ فَأُهْبِطُکُمَا عَنْ جِوَارِی وَ أُحِلُّ بِکُمَا هَوَانِی فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّیْطانُ لِیُبْدِیَ لَهُما ما وُورِیَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ وَ حَمَلَهُمَا عَلَی تَمَنِّی مَنْزِلَتِهِمْ فَنَظَرَا إِلَیْهِمْ بِعَیْنِ الْحَسَدِ فَخُذِلَا حَتَّی أَکَلَا مِنْ شَجَرَهًِْ الْحِنْطَهًِْ فَعَادَ مَکَانَ مَا أَکَلَا شَعِیراً فَأَصْلُ الْحِنْطَهًِْ کُلِّهَا مِمَّا لَمْ یَأْکُلَاهُ وَ أَصْلُ الشَّعِیرِ کُلِّهِ مِمَّا عَادَ مَکَانَ مَا أَکَلَاهُ فَلَمَّا أَکَلَا مِنَ الشَّجَرَهًِْ طَارَ الْحُلِیُّ وَ الْحُلَلُ عَنْ أَجْسَادِهِمَا وَ بَقِیَا عُرْیَانَیْنِ وَ طَفِقا یَخْصِفانِ عَلَیْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَکُما عَنْ تِلْکُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَکُما إِنَّ الشَّیْطانَ لَکُما عَدُوٌّ مُبِینٌ فَقالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ قَالَ اهْبِطَا مِنْ جِوَارِی فَلَا یُجَاوِرُنِی فِی جَنَّتِی مَنْ یَعْصِینِی فَهَبَطَا مَوْکُولَیْنَ إِلَی أَنْفُسِهِمَا فِی طَلَبِ الْمَعَاش.

امام صادق ( مفضّل‌بن‌عمر، از امام صادق (روایت می‌کند که فرمود: خداوند تبارک‌وتعالی، دو هزار سال پیش از آن که جسم‌ها را بیافریند، روح‌ها را آفرید و ارواح محمّد (علی، فاطمه، حسن، حسین و امامان پس از آن‌ها (را برترین و شریف‌ترین آن ارواح قرار داد... چون خداوند عزّوجلّ، آدم و همسرش را در بهشت ساکن نمود ... آدم و همسرش به جایگاه محمّد (علی، فاطمه، حسن، حسین و امامان پس از آنان (نظر افکندند و جایگاه آنان را بهترین جایگاه‌های بهشت یافتند ... خداوند جلّ جلاله فرمود: «ای آدم و حوّا! به نورها و حجّت‌های من، با چشم حسادت نگاه نکنید که در این‌صورت از جوار خود، شما را فرو می‌اندازم و در مکان پستی از سرزمین خود منزل می‌دهم. فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّیْطانُ لِیُبْدِیَ لَهُما ما وُورِیَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ؛ پس شیطان، آدم و حوا را وسوسه نمود تا شرارت‌های آن دو را که پنهان بود، آشکار سازد و گفت: اینکه پروردگارتان، شما را از نزدیک‌شدن به این درخت نهی کرد، تنها به این خاطر بوده که فرشته نشوید یا از جاودانگان نباشید. با آن دو در میان گذاشت که من از پنددهندگان و خیرخواهان هستم. پس شیطان، آدم و حوّا را با فریب خود راهنمایی کرد و آن دو را واداشت تا جایگاه آنان را آرزو کنند. پس آدم و حوّا به آنان به چشم حسادت نگریستند و تنها رها شدند تا آنکه از درخت گندم خوردند و به‌جای آن گندم که خورده بودند، جو رویید اصل گندم، از جمله چیزهایی است که آن دو نخورده‌اند و اصل جو، از چیزهایی است که به‌جای آنچه خوردند قرار گرفت؛ چون از آن درخت خوردند، زیورآلات و جامه‌ی آن دو از تنشان بیرون شد و عریان ماندند شروع کردند به قراردادن برگ‌های [درختان] بهشتی بر خود، تا آن را بپوشانند. و پروردگارشان آن‌ها را نداد داد که: «آیا شما را از آن درخت نهی نکردم؟! و نگفتم که شیطان برای شما دشمن آشکاری است»؟!. ( اعراف/۲۲ ) گفتند: پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی، از زیانکاران خواهیم بود. ( اعراف/۲۳ ) یعنی از جوار من؛ زیرا کسانی که از دستور من نافرمانی می‌کنند، در بهشت، مجاور من نخواهند بود. پس آن دو تنزّل پیدا کردند و طلب روزی بر عهده‌ی خودشان افکنده شد.

Imam Sadiq (peace be upon him): Mufaddal ibn Umar narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that he said: Allah, Blessed and Exalted, created the souls two thousand years before He created the bodies, and He made the souls of Muhammad (peace be upon him and his family), Ali (peace be upon him), Fatima (peace be upon her), Hasan, Husayn and the Imams after them (peace be upon them) the highest and noblest of those souls... When Allah the Mighty and Majestic settled Adam and his wife in Paradise... Adam and his wife looked at the station of Muhammad, Ali, Fatima, Hasan, Husayn and the Imams after them (peace be upon them) and found their station to be the noblest of the stations of the people of Paradise... Allah, Majestic is His Majesty, said: "O Adam and Hawwa! Do not look at My lights and My proofs with the eye of envy, for [if you do] I will cast you down from My neighbourhood and lodge you in a lowly place in My land. فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّیْطانُ لِیُبْدِیَ لَهُما ما وُورِیَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ [Then Satan whispered to them both, so as to reveal to them what had been hidden from them of their shameful parts, and he said: Your Lord has not forbidden you from this tree except that you should not become two angels, or become of the immortals. And he swore to them: Indeed I am for you both among the sincere advisers. Thus he brought them down by deception]; so Satan whispered to Adam and Hawwa so as to expose the evils of the two of them which were hidden, and said: your Lord forbade you from approaching this tree only so that you would not become angels or become of the immortals. And he put it to them: I am among the counsellors and the well-wishers for you. So Satan guided Adam and Hawwa by his deception and made them long for the station of those [Imams]. So Adam and Hawwa looked at them with the eye of envy and were left to themselves, until they ate from the tree of wheat, and in place of that wheat which they had eaten, barley grew. The origin of all wheat is from that which the two of them did not eat, and the origin of all barley is from what took the place of what they had eaten. When they ate from that tree, the ornaments and garments of the two of them fell away from their bodies and they remained naked; they began to place the leaves of the [trees of] Paradise upon themselves to cover themselves. And their Lord called out to them: "Did I not forbid you from that tree?! And did I not tell you that Satan is a clear enemy for you?!" (al-A'raf/22) They said: Our Lord! We have wronged ourselves! And if You do not forgive us and have mercy upon us, we will surely be among the losers. (al-A'raf/23) [He said: Descend] — meaning from My neighbourhood; for those who disobey My command shall not be neighbours to Me in Paradise. So the two of them descended, and the seeking of sustenance was placed upon them themselves.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): મુફઝ્ઝલ બિન ઉમર, ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ, જિસ્મોને પેદા કરવાના બે હજાર વર્ષ પહેલાં રૂહોને પેદા કરી, અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અલી (અલયહિસ્સલામ), ફાતિમા (અલયહસ્સલામ), હસન (અલયહિસ્સલામ), હુસૈન (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના પછીના ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) ની રૂહોને તે રૂહોમાં સર્વશ્રેષ્ઠ અને સૌથી શ્રેષ્ઠ બનાવી... જ્યારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે આદમ અને તેમની પત્નીને જન્નતમાં વસાવ્યા... આદમ અને તેમની પત્નીએ મુહમ્મદ, અલી, ફાતિમા, હસન, હુસૈન અને તેમના પછીના ઇમામો (અલયહેમુસ્સલામ) ના મકામ તરફ નજર કરી અને તેમના મકામને જન્નતના મકામોમાં સર્વશ્રેષ્ઠ મકામ પામ્યા... અલ્લાહ જલ્લ જલાલોહુએ ફરમાવ્યું: "હે આદમ અને હવ્વા! મારા નૂરો અને મારી હુજ્જતો તરફ હસદ (ઈર્ષ્યા) ની આંખે ન જુઓ, નહીંતર હું તમને મારી પડોશ થી નીચે ઉતારી દઈશ અને મારી ધરતીના એક નિમ્ન સ્થાને વસાવીશ. فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّیْطانُ لِیُبْدِیَ لَهُما ما وُورِیَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ [પછી શેતાને તે બંનેને વસવસો કર્યો, જેથી તેમની જે શરમની બાબતો છુપાયેલી હતી તે તેમના પર ખુલ્લી કરી દે, અને કહ્યું: તમારા પરવરદિગારે તમને આ વૃક્ષ થી માત્ર એટલા માટે રોક્યા છે કે તમે ફરિશ્તા ન બની જાઓ અથવા હંમેશ રહેનારાઓમાંથી ન થઈ જાઓ. અને તેણે તે બંને સાથે કસમ ખાધી: ખરેખર હું તમારો શુભચિંતક છું. આમ તેણે તે બંનેને ધોખાથી નીચે ઉતાર્યા]; તો શેતાને આદમ અને હવ્વાને વસવસો કર્યો જેથી તે બંનેની છુપાયેલી બુરાઈઓને પ્રગટ કરે અને કહ્યું: તમારા પરવરદિગારે તમને આ વૃક્ષની નજીક જવા થી માત્ર એ કારણે રોક્યા છે કે તમે ફરિશ્તા ન બની જાઓ અથવા હંમેશ રહેનારાઓમાંથી ન બની જાઓ. તે બંનેને કહ્યું કે હું તમારા માટે નસીહત કરનારો અને ભલું ઈચ્છનારો છું. પછી શેતાને પોતાના ધોખા થી આદમ અને હવ્વાને માર્ગદર્શન આપ્યું અને તે બંનેને એ [ઇમામો] ના મકામની આરઝૂ કરવા મજબૂર કર્યા. તો આદમ અને હવ્વાએ તેમને હસદની આંખે જોયા અને એકલા છોડી દેવાયા, ત્યાં સુધી કે તેમણે ઘઉંના વૃક્ષ થી ખાધું અને જે ઘઉં તેમણે ખાધા હતા તેની જગ્યાએ જવ ઊગ્યું. બધા ઘઉંનો મૂળ, તે વસ્તુઓમાંથી છે જે તે બંનેએ ખાધી નથી, અને બધા જવનો મૂળ, તે વસ્તુઓમાંથી છે જે તેમણે જે ખાધું તેની જગ્યાએ મુકાયું; જ્યારે તેમણે તે વૃક્ષ થી ખાધું, ત્યારે તે બંનેના ઝવેરાત અને વસ્ત્રો તેમના શરીરો પરથી ઉડી ગયા અને તેઓ નગ્ન રહી ગયા; તેમણે જન્નતના [વૃક્ષોના] પાંદડા પોતાના પર મૂકવાનું શરૂ કર્યું, જેથી પોતાને ઢાંકે. અને તેમના પરવરદિગારે તેમને પોકારીને કહ્યું: "શું મેં તમને એ વૃક્ષ થી નહોતા રોક્યા?! અને શું મેં નહોતું કહ્યું કે શેતાન તમારો ખુલ્લો દુશ્મન છે?!" (અઅરાફ/૨૨) તેમણે કહ્યું: પરવરદિગાર! અમે અમારી જાત પર ઝુલ્મ કર્યો! અને જો તું અમને માફ ન કરે અને અમારા પર રહમ ન કરે, તો અમે નુકસાન ઉઠાવનારાઓમાં હોઈશું. (અઅરાફ/૨૩) [ફરમાવ્યું: ઉતરી જાઓ] — એટલે કે મારી પડોશ થી; કારણ કે જે લોકો મારા આદેશ ની નાફરમાની કરે છે, તેઓ જન્નતમાં મારા પડોશી નહીં હોય. તો તે બંને નીચે ઉતર્યા અને રોજી શોધવાનું તેમના પોતાના પર નાખવામાં આવ્યું.

#4 داستان The story કિસ્સો

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) رَفَعَهُ إِلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أَنَّ مُوسَی (علیه السلام) سَأَلَ رَبَّهُ أَنْ یَجْمَعَ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ أَبِیهِ آدَمَ (علیه السلام) حَیْثُ عَرَجَ إِلَی السَّمَاءِ فِی أَمْرِ الصَّلَاهًِْ فَفَعَلَ فَقَالَ لَهُ مُوسَی (علیه السلام) یَا آدَمُ (علیه السلام) أَنْتَ الَّذِی خَلَقَکَ اللَّهُ بِیَدِهِ وَ نَفَخَ فِیکَ مِنْ رُوحِهِ وَ أَسْجَدَ لَکَ مَلَائِکَتَهُ (علیهم السلام) وَ أَبَاحَ لَکَ جَنَّتَهُ وَ أَسْکَنَکَ جِوَارَهُ وَ کَلَّمَکَ قُبُلًا ثُمَّ نَهَاکَ عَنْ شَجَرَهًٍْ وَاحِدَهًٍْ فَلَمْ تَصْبِرْ عَنْهَا حَتَّی أُهْبِطْتَ إِلَی الْأَرْضِ بِسَبَبِهَا فَلَمْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَضْبِطَ نَفْسَکَ عَنْهَا حَتَّی أَغْرَاکَ إِبْلِیسُ فَأَطَعْتَهُ فَأَنْتَ الَّذِی أَخْرَجْتَنَا مِنَ الْجَنَّهًِْ بِمَعْصِیَتِکَ فَقَالَ لَهُ آدَمُ (علیه السلام) ارْفُقْ بِأَبِیکَ أَیْ بُنَیَّ فِیمَا لَقِیَ فِی أَمْرِ هَذِهِ الشَّجَرَهًِْ یَا بُنَیَّ إِنَّ عَدُوِّی أَتَانِی مِنْ وَجْهِ الْمَکْرِ وَ الْخَدِیعَهًِْ فَحَلَفَ لِی بِاللَّهِ أَنَّهُ فِی مَشُورَتِهِ عَلَیَّ إِنَّهُ لَمِنَ النَّاصِحِینَ وَ ذَلِکَ أَنَّهُ قَالَ لِی مُنْتَصِحاً إِنِّی لِشَأْنِکَ یَا آدَمُ (علیه السلام) لَمَغْمُومٌ قُلْتُ وَ کَیْفَ قَالَ قَدْ کُنْتُ أَنِسْتُ بِکَ وَ بِقُرْبِکَ مِنِّی وَ أَنْتَ تَخْرُجُ مِمَّا أَنْتَ فِیهِ إِلَی مَا سَتَکْرَهُهُ فَقُلْتُ لَهُ وَ مَا الْحِیلَهًُْ فَقَالَ إِنَّ الْحِیلَهًَْ هُوَ ذَا هُوَ مَعَکَ أَ فَلَا أَدُلُّکَ عَلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی فَکُلَا مِنْهَا أَنْتَ وَ زَوْجُکَ فَتَصِیرَا مَعِی فِی الْجَنَّهًِْ أَبَداً مِنَ الْخَالِدِینَ وَ حَلَفَ لِی بِاللَّهِ کَاذِباً إِنَّهُ لَمِنَ النَّاصِحِینَ وَ لَمْ أَظُنَّ یَا مُوسَی (علیه السلام) أَنَّ أَحَداً یَحْلِفُ بِاللَّهِ کَاذِباً فَوَثِقْتُ بِیَمِینِهِ فَهَذَا عُذْرِی فَأَخْبِرْنِی یَا بُنَیَّ هَلْ تَجِدُ فِیمَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَیْکَ أَنَّ خَطِیئَتِی کَائِنَهًٌْ مِنْ قَبْلِ أَنْ أُخْلَقَ قَالَ لَهُ مُوسَی (علیه السلام) بِدَهْرٍ طَوِیلٍ قَالَ رَسُولُ‌اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَحَجَّ آدَمُ (علیه السلام) مُوسَی (علیه السلام) قَالَ ذَلِکَ ثَلَاثاً.

پیامبر ( هنگامی‌که موسی (به خاطر مسأله نماز به آسمان عروج کرده بود، از پروردگار خود درخواست کرد که او را نزد پدرش آدم (ببرد. خدا خواسته او را برآورده کرد و موسی (به آدم (گفت: «ای آدم (! تو همان کسی هستی که خدا با دست خود تو را آفرید و از روح خویش در تو دمید و فرشتگان را به سجده برای تو وادار کرد و بهشت خویش را در اختیار تو قرار داد و تو را در جوارش مسکن داد و رو در رو با تو سخن گفت، سپس تو را از خوردن از یک درخت نهی کرد؟ امّا تو نتوانستی صبر کنی تا اینکه به خاطر خوردن آن به زمین فرود آورده شدی. تو نتوانستی خود را از خوردن میوه‌ی آن باز داری و ابلیس تو را وسوسه کرد و تو از وی اطاعت کردی، پس تو بودی که به خاطر معصیت خویش، ما را از بهشت اخراج کردی». آدم (گفت: «پسرم، با پدرت درباره‌ی آنچه از این درخت متحمّل شده است، مهربان باش. ای پسرم! دشمنم از روی مکر و فریب با من رفتار کرد و برای من به خدا قسم خورد که در مشورت با من راست می‌گوید». او از روی تظاهر به نصیحت، به من گفت: «ای آدم (! من از حال و وضع تو غمگینم». گفتم: «چگونه»؟ گفت: «من به تو و به نزدیک‌بودن با تو انس گرفته بودم و تو درحال ترک آنچه در آن به سر می‌بری و انتقال‌یافتن به آنچه که از آن کراهت داری، هستی». به او گفتم: «چاره چیست»؟ گفت: «چاره کار نزد تو است. آیا تو را به درخت جاودان و ملک فنا ناپذیر رهنمون سازم؟ تو و همسرت از این درخت بخورید و در نتیجه در بهشت تا ابد با من خواهید بود. او برای من به دروغ سوگند خورد که در نصیحت به من راست می‌گوید و من ای موسی ( گمان نمی‌بردم کسی وجود دارد که به دروغ به خدا سوگند بخورد. پس سوگند او را باور کردم و این عذر من بود. ای پسرم! به من بگو، آیا در آنچه خدا بر تو نازل کرده است دیده‌ای که گناه من قبل از آفریدن من وجود داشته است»؟ موسی (به او گفت: «روزگاری طولانی قبل از آفریدن تو». رسول خدا (فرمود: «پس آدم (در محاجّه بر موسی (فائق آمد». حضرت این عبارت را سه‌بار تکرار کرد».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): When Musa (peace be upon him) had ascended to the heavens on the matter of prayer, he asked his Lord to bring him together with his father Adam (peace be upon him). Allah granted his request, and Musa (peace be upon him) said to Adam (peace be upon him): "O Adam (peace be upon him)! Are you not the one whom Allah created with His own hand, and into whom He breathed of His own spirit, and made the angels prostrate to you, and placed His paradise at your disposal, and settled you in His neighbourhood, and spoke to you face to face? Then He forbade you from eating from a single tree; yet you could not be patient, until, because of eating from it, you were sent down to the earth. You could not restrain yourself from eating its fruit, and Iblis whispered to you and you obeyed him — so it was you who, through your own disobedience, expelled us from paradise." Adam (peace be upon him) said: "My son, be gentle with your father regarding what he has endured on account of this tree. O my son! My enemy came to me by way of trickery and deception, and he swore to me by Allah that in his counsel to me he was speaking truthfully." Making a show of sincere advice, he said to me: "O Adam (peace be upon him)! I am grieved at your state and condition." I said: "How so?" He said: "I had grown attached to you and to your nearness to me, and now you are on the verge of leaving what you are in and being moved to something you will find hateful." I said to him: "What is the remedy?" He said: "The remedy is with you. Shall I not guide you إِلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی [to the tree of eternity and a kingdom that never decays]? Eat, you and your wife, from this tree, and as a result you will be with me in paradise forever." He swore falsely to me by Allah that he was giving me sincere counsel, and I, O Musa (peace be upon him), did not imagine that anyone existed who would swear falsely by Allah. So I trusted his oath — and this is my excuse. O my son! Tell me: do you find, in what Allah has sent down to you, that my sin was written before I was created?" Musa (peace be upon him) said to him: "By a long age before you were created." The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: "So Adam (peace be upon him) prevailed over Musa (peace be upon him) in the argument." His Holiness repeated this sentence three times.

રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જ્યારે મૂસા (અલયહિસ્સલામ) નમાઝના મામલે આસમાન પર ગયા હતા, ત્યારે તેમણે પોતાના પરવરદિગાર પાસે વિનંતી કરી કે તેમને તેમના પિતા આદમ (અલયહિસ્સલામ) પાસે લઈ જવામાં આવે. અલ્લાહે તેમની ઈચ્છા પૂરી કરી, અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ આદમ (અલયહિસ્સલામ)ને કહ્યું: "હે આદમ (અલયહિસ્સલામ)! શું તમે એ જ છો કે જેને અલ્લાહે પોતાના હાથે પેદા કર્યા, અને પોતાની રૂહમાંથી તમારામાં ફૂંક મારી, અને ફરિશ્તાઓને તમારા માટે સિજદો કરવા મજબૂર કર્યા, અને પોતાની જન્નત તમારા હવાલે કરી, અને તમને પોતાના પડોશમાં વસાવ્યા, અને તમારી સાથે રૂબરૂ વાત કરી? પછી તેણે તમને એક ઝાડમાંથી ખાવાની મનાઈ કરી; પરંતુ તમે સબર ન કરી શક્યા, એટલે સુધી કે તેમાંથી ખાવાને કારણે તમને ઝમીન પર ઉતારવામાં આવ્યા. તમે તે ઝાડનું ફળ ખાવાથી પોતાને રોકી ન શક્યા, અને ઇબ્લીસે તમને વસવસો કર્યો અને તમે તેની આજ્ઞા માની, તો તમે જ હતા કે જેમણે પોતાની ગુનેહગારીના કારણે અમને જન્નતમાંથી બહાર કાઢ્યા." આદમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "મારા દીકરા, તારા પિતાએ આ ઝાડ બાબતે જે સહન કર્યું છે તેના વિશે તેમની સાથે નમ્ર થા. હે મારા દીકરા! મારા દુશ્મને મારી સાથે મકર અને ધોખાબાજીથી વર્તન કર્યું, અને મારી પાસે અલ્લાહની કસમ ખાધી કે તે મારી સાથે સલાહ આપવામાં સાચું બોલી રહ્યો છે." તેણે નસીહતનો દેખાવ કરીને મને કહ્યું: "હે આદમ (અલયહિસ્સલામ)! હું તમારી હાલત અને પરિસ્થિતિથી દુઃખી છું." મેં કહ્યું: "કેવી રીતે?" તેણે કહ્યું: "મને તમારી સાથે અને તમારી નજદીકી સાથે ઉંસ થઈ ગયો હતો, અને હવે તમે જેમાં છો તેને છોડી અને જેને તમે નાપસંદ કરો છો તેમાં જવાના છો." મેં તેને કહ્યું: "ઉપાય શું છે?" તેણે કહ્યું: "ઉપાય તમારી પાસે જ છે. શું હું તમને إِلی شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْکٍ لا یَبْلی [હંમેશની ઝિંદગીના ઝાડ અને ક્યારેય નાશ ન પામનારી બાદશાહી] તરફ ન બતાવું? તમે અને તમારી પત્ની આ ઝાડમાંથી ખાઓ, અને પરિણામે તમે જન્નતમાં હંમેશા મારી સાથે રહેશો." તેણે મારી પાસે ખોટી કસમ ખાધી કે તે મને સાચી નસીહત આપી રહ્યો છે, અને હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ), મેં કલ્પના પણ ન કરી હતી કે કોઈ એવો હોય કે જે અલ્લાહની ખોટી કસમ ખાય. તેથી મેં તેની કસમને સાચી માની, અને આ મારું બહાનું છે. હે મારા દીકરા! મને કહો, શું જે અલ્લાહે તમારા પર નાઝિલ કર્યું છે તેમાં તમે જોયું છે કે મારો ગુનાહ મારા સર્જન પહેલાં લખાયેલો હતો?" મૂસા (અલયહિસ્સલામ)એ તેમને કહ્યું: "તમારા સર્જનથી ઘણા લાંબા સમય પહેલા." રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ ફરમાવ્યું: "તો આદમ (અલયહિસ્સલામ) મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર દલીલમાં ગાલિબ થયા." હઝરતે આ વાક્ય ત્રણ વખત દોહરાવ્યું.

#5 داستان The story કિસ્સો

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ شَجَرَهًَْ الْعِلْمِ شَجَرَهًَْ عِلْمِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) آثَرَهُمُ اللَّهُ تَعَالَی بِهِ دُونَ سَائِرِ خَلْقِهِ قَالَ الْإِمَامُ (علیه السلام) قَالَ اللَّهُ وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ تَلْتَمِسَانِ بِذَلِکَ دَرَجَهًَْ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) وَ آلِ مُحَمَّدٍ (علیهم السلام) فِی فَضْلِهِمْ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ خَصَّهُمْ بِهَذِهِ الدَّرَجَهًِْ دُونَ غَیْرِهِمْ وَ هِیَ الشَّجَرَهًُْ الَّتِی مَنْ تَنَاوَلَ مِنْهَا بِإِذْنِ اللَّهِ أُلْهِمَ عِلْمَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ مِنْ غَیْرِ تَعَلُّمٍ وَ مَنْ تَنَاوَلَ مِنْهَا بِغَیْرِ إِذْنِ اللَّهِ خَابَ مِنْ مُرَادِهِ وَ عَصَی رَبَّهُ فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِینَ بِمَعْصِیَتِکُمَا وَ الْتِمَاسِکُمَا دَرَجَهًًْ قَدْ أُوثِرَ بِهَا غَیْرُکُمَا إِذَا رُمْتُمَا بِغَیْرِ حُکْمِ اللَّهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها عَنِ الْجَنَّهًِْ بِوَسْوَسَتِهِ وَ خَدِیعَتِهِ وَ إِیهَامِهِ وَ غُرُورِهِ بِأَنْ بَدَأَ بِآدَمَ (علیه السلام) فَقَالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ إِنْ تَنَاوَلْتُمَا مِنْهَا تَعْلَمَانِ الْغَیْبَ وَ تَقْدِرَانِ عَلَی مَا یَقْدِرُ عَلَیْهِ مَنْ خَصَّهُ اللَّهُ تَعَالَی بِالْقُدْرَهًِْ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ لَا تَمُوتَانِ أَبَداً وَ قاسَمَهُما حَلَفَ لَهُمَا إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ وَ کَانَ إِبْلِیسُ بَیْنَ لَحْیَیِ الْحَیَّهًِْ أَدْخَلَتْهُ الْجَنَّهًَْ وَ کَانَ آدَمُ یَظُنُّ أَنَّ الْحَیَّهًَْ هِیَ الَّتِی تُخَاطِبُهُ وَ لَمْ یَعْلَمْ أَنَّ إِبْلِیسَ قَدِ اخْتَبَأَ بَیْنَ لَحْیَیْهَا فَرَدَّ آدَمُ (علیه السلام) عَلَی الْحَیَّهًِْ أَیَّتُهَا الْحَیَّهًُْ هَذَا مِنْ غُرُورِ إِبْلِیسَ کَیْفَ یَخُونُنَا رَبُّنَا أَمْ کَیْفَ تُعَظِّمِینَ اللَّهَ بِالْقَسَمِ بِهِ وَ أَنْتِ تَنْسُبِینَهُ إِلَی الْخِیَانَهًِْ وَ سُوءِ النَّظَرِ وَ هُوَ أَکْرَمُ الْأَکْرَمِینَ أَمْ کَیْفَ أَرُومُ التَّوَصُّلَ إِلَی مَا مَنَعَنِی مِنْهُ رَبِّی وَ أَتَعَاطَاهُ بِغَیْرِ حِکْمَهًٍْ فَلَمَّا أَیِسَ إِبْلِیسُ مِنْ قَبُولِ آدَمَ (علیه السلام) مِنْهُ عَادَ ثَانِیَهًًْ بَیْنَ لَحْیَیِ الْحَیَّهًِْ فَخَاطَبَ حَوَّاءَ (سلام الله علیها) مِنْ حَیْثُ یُوهِمُهَا أَنَّ الْحَیَّهًَْ هِیَ الَّتِی تُخَاطِبُهَا وَ قَالَ یَا حَوَّاءُ (سلام الله علیها) أَ رَأَیْتِ هَذِهِ الشَّجَرَهًَْ الَّتِی کَانَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ حَرَّمَهَا عَلَیْکُمَا قَدْ أَحَلَّهَا لَکُمَا بَعْدَ تَحْرِیمِهَا لِمَا عَرَفَ مِنْ حُسْنِ طَاعَتِکُمَا لَهُ وَ تَوْقِیرِکُمَا إِیَّاهُ وَ ذَلِکَ أَنَّ الْمَلَائِکَهًَْ (علیهم السلام) الْمُوَکَّلِینَ بِالشَّجَرَهًِْ الَّتِی مَعَهَا الْحِرَابُ یَدْفَعُونَ عَنْهَا سَائِرَ حَیَوَانَاتِ الْجَنَّهًِْ لَا یَدْفَعُونَکُمَا عَنْهَا إِنْ رُمْتُمَا فَاعْلَمَا بِذَلِکِ أَنَّهُ قَدْ أُحِلَّ لَکِ وَ أَبْشِرِی بِأَنَّکِ إِنْ تَنَاوَلْتِهَا قَبْلَ آدَمَ (علیه السلام) کُنْتِ أَنْتِ الْمُسَلَّطَهًَْ عَلَیْهِ الْآمِرَهًَْ النَّاهِیَهًَْ فَوْقَهُ فَقَالَتْ حَوَّاءُ (سلام الله علیها) سَوْفَ أُجَرِّبُ هَذَا فَرَامَتِ الشَّجَرَهًَْ فَأَرَادَتِ الْمَلَائِکَهًُْ أَنْ یَدْفَعُوهَا عَنْهَا بِحِرَابِهَا فَأَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهَا أَنَّمَا تَدْفَعُونَ بِحِرَابِکُمْ مَا لَا عَقْلَ لَهُ یَزْجُرُ وَ أَمَّا مَا جَعَلْتُهُ مُمَکَّناً مُمَیِّزاً مُخْتَاراً فَکِلُوهُ إِلَی عَقْلِهِ الَّذِی جَعَلْتُهُ حُجَّهًًْ عَلَیْهِ فَإِنْ أَطَاعَ اسْتَحَقَّ ثَوَابِی وَ إِنْ عَصَی وَ خَالَفَ أَمْرِی اسْتَحَقَّ عِقَابِی وَ جَزَائِی فَتَرَکُوهَا وَ لَمْ یَتَعَرَّضُوا لَهَا بَعْدَ مَا هَمُّوا بِمَنْعِهَا بِحِرَابِهِمْ فَظَنَّتْ أَنَّ اللَّهَ نَهَاهُمْ عَنْ مَنْعِهَا لِأَنَّهُ قَدْ أَحَلَّهَا بَعْدَ مَا حَرَّمَهَا فَقَالَتْ صَدَقَتِ الْحَیَّهًُْ وَ ظَنَّتْ أَنَّ الْمُخَاطِبَ لَهَا هِیَ الْحَیَّهًُْ فَتَنَاوَلَتْ مِنْهَا وَ لَمْ تُنْکِرْ مِنْ نَفْسِهَا شَیْئاً فَقَالَتْ لآِدَمَ (علیه السلام) أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ الشَّجَرَهًَْ الْمُحَرَّمَهًَْ عَلَیْنَا قَدْ أُبِیحَتْ لَنَا تَنَاوَلْتُ مِنْهَا وَ لَمْ تَمْنَعِی أَمْلَاکُهَا وَ لَمْ أُنْکِرْ شَیْئاً مِنْ حَالِی فَلِذَلِکَ اغْتَرَّ آدَمُ (علیه السلام) وَ غَلِطَ فَتَنَاوَلَ فَأَصَابَهُمَا مَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها بِوَسْوَسَتِهِ وَ غُرُورِهِ فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فِیهِ مِنَ النَّعِیمِ وَ قُلْنَا یَا آدَمُ (علیه السلام) وَ یَا حَوَّاءُ (سلام الله علیها) وَ یَا أَیُّهَا الْحَیَّهًُْ وَ یَا إِبْلِیسُ اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ آدَمُ وَ حَوَّاءُ (علیها السلام) وَ وُلْدُهُمَا عَدُوٌّ لِلْحَیَّهًِْ وَ إِبْلِیسَ وَ الْحَیَّهًُْ وَ أَوْلَادُهُمَا أَعْدَاؤُکُمْ.

امام عسکری ( وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ چراکه در نتیجه خواهان فضل و شایستگی اهل بیت عصمت (خواهید شد و می‌دانید که این مرتبه ویژه این خاندان است و هرکسی از آن درخت با اجازه پروردگار تناول نماید ملهم به علم الهی از پیشینیان و پسینیان خواهد شد و کسی که بدون اذن خداوند بدان نزدیک گردد و ثمره برچیند تحقیقا به انحراف کشیده شده و به مطلوب خدا نخواهد رسید. فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِینَ؛ چرا که معصیت خداوند را پیشه ساختید و تمنّای دست‌یافتن به مقام اهل بیت را در سر پروراندید و برخلاف حکم الهی قدم برداشتید. فَأَزَلهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها شیطان آن دو را با وسوسه‌ی خویش از بهشت منحرف ساخت و ابتدا رو به آدم (نموده و گفت: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ اگر از آن درخت برخورید از غیب باخبر خواهید شد و بسان خواص درگاه احدیّت از توان و قدرت عظیمی برخوردار خواهید گشت. أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ یعنی هرگز فنا به شما راه نخواهد یافت، ابلیس هنگامی‌که با آدم (سخن می‌گفت در میان آرواره ماری مخفی گشته بود و آدم گمان نمی‌کرد که شیطان با او به گفتگو نشسته است او در جواب آن مار گفت: این‌ها از وساوس شیطان است و من بر چیزی که پروردگارم از آن بازداشته است توسّل نخواهم جست. ابلیس چون از نیرنگ بر آدم (مأیوس گشت به سراغ حواء رفت و به او گفت: آیا می‌دانی خداوند به سبب فرمانبرداری شما استفاده از میوه‌ی درخت ممنوعه را بار دیگر بر شما مباح دانسته است و فرشتگان را که برای عدم دسترسی به آن درخت در اطراف آن گماشته است بی‌تردید بر شما تعرّضی نخواهند کرد و تو را بشارت می‌دهم که اگر زودتر از آدم (بتوانی از ثمره‌ی آن تناول نمایی بر همسرت تسلّط و سیطره خواهی یافت. سپس حواء به‌طرف آن درخت حرکت کرد امّا فرشتگان نگهبان با سر نیزه‌های خویش او را از نزدیک‌شدن برحذر می‌داشتند، دراین‌حال خداوند تعالی به محافظین از آن درخت خطاب فرمود: «شما کسی را از تناول دور می‌دارید که بی‌عقلی و نااندیشیدن در عاقبت کاری که می‌خواهد انجام دهد او را به زحمت انداخته است. میان او و اندیشه‌اش را تنها گذارید تا خود تصمیم گیرد و مستحق ثواب و یا عقاب گردد. از طرفی حواء گمان برد که عدم ممانعت فرشتگان از این‌جهت است که خداوند استفاده از میوه‌ی آن درخت را بر او جایز شمرده است و در دل بر آن مار حیله‌گر آفرین گفت. آنگاه رو به جانب آدم (نهاد و او را از ماجرا آگاه ساخته و بدین‌ترتیب همسرش نیز اسیر دام ابلیس گشته و از آن میوه تناول نمود، قرآن در این‌باره می‌فرماید: فَأَزَلهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها یعنی شیطان از در خدعه و نیرنگ بر آن‌ها وارد گشت فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فِیهِ و از نعیم جاودانه محرومشان ساخت، پس خداوند به آدم (و حواء و ابلیس و آن مار فرمان داد تا بر زمین فرود آیند و هرکدام بر دیگری حیله‌ای به کار بسته و دشمن یکدیگر باشند».

Imam Askari (peace be upon him): وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ [And do not approach this tree] — because the result would be that you would seek the merit and rank of the Ahl al-Bayt of infallibility (peace be upon them), and you know that this station is exclusive to this household; and whoever eats from that tree with the permission of the Lord will be inspired with divine knowledge of the earlier and later generations, and whoever draws near to it without Allah's permission and picks its fruit has indeed been led astray and will not attain what Allah desires. فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِینَ [So you would be of the wrongdoers] — because you took up disobedience to Allah and harboured in your minds the wish to reach the station of the Ahl al-Bayt and stepped forward against the ruling of Allah. فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها [Then Satan caused them to slip from it] — Satan, with his whispering, turned the two of them away from Paradise. He first turned to Adam (peace be upon him) and said: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ [Your Lord did not forbid you from this tree except that you should become two angels] — if you eat from that tree you will be informed of the unseen and, like the elite of the divine court, you will possess great power and might. أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ [Or that you become of the immortals] — meaning that annihilation will never reach you. When Iblis was speaking with Adam (peace be upon him) he was hidden between the jaws of a serpent, and Adam did not suppose that it was Satan who was speaking with him. He replied to that serpent: "These are of the whisperings of Satan, and I will not reach out for what my Lord has forbidden me." When Iblis despaired of deceiving Adam (peace be upon him), he went to Hawwa and said to her: "Do you know that Allah, on account of your obedience, has once again made lawful for you the use of the fruit of the forbidden tree, and the angels whom He has posted around that tree to prevent access to it will surely not oppose you? And I give you the good news that if you can eat of its fruit before Adam (peace be upon him), you will gain dominion and authority over your husband." Then Hawwa moved towards that tree, but the guardian angels with the points of their spears were warning her from drawing near. At that moment Allah the Exalted addressed the guardians of that tree: "You keep away from eating one whose lack of intellect and failure to consider the consequence of what he wishes to do has brought him into trouble. Leave him alone with his own reason, so that he himself may decide and become deserving of reward or punishment." On the other hand, Hawwa supposed that the angels' non-interference was because Allah had made the use of the fruit of that tree permissible for her, and in her heart she praised that cunning serpent. Then she turned to Adam (peace be upon him) and informed him of what had happened, and in this way his wife too fell into the snare of Iblis and ate of that fruit. The Quran says regarding this: فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها [Then Satan caused them to slip from it] — meaning that Satan entered upon them through the door of trickery and deceit, فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فِیهِ [And expelled them from that in which they were] — and deprived them of eternal blessings. Then Allah commanded Adam (peace be upon him) and Hawwa and Iblis and that serpent to descend to the earth, and each one to employ trickery against the other and to be enemies of one another.

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ [અને આ વૃક્ષની નજીક ન જાઓ] — કારણ કે તેના પરિણામે તમે અહલેબૈત એ ઇસ્મત (અલયહિમુસ્સલામ)ના ફઝ્લ અને શાયસ્તગી (યોગ્યતા)ના તલબગાર બનશો, અને તમે જાણો છો કે આ મર્તબા આ ખાનદાનની ખાસિયત છે, અને જે કોઈ પરવરદિગારની ઇજાઝત સાથે તે વૃક્ષમાંથી ખાય તેને પૂર્વજો અને પછીના લોકોના ઇલ્મે ઇલાહીની ઇલ્હામ થશે, અને જે કોઈ અલ્લાહની ઇજાઝત વગર તેની નજીક જાય અને ફળ ચૂંટે તે ખરેખર પથભ્રષ્ટ થઈ ગયો છે અને અલ્લાહના મતલૂબ સુધી નહીં પહોંચે. فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمِینَ [તો તમે ઝાલિમોમાંથી થઈ જશો] — કારણ કે તમે અલ્લાહની નાફરમાની અખ્તિયાર કરી અને દિલમાં અહલેબૈતના મકામને પ્રાપ્ત કરવાની તમન્ના પાળી અને હુકમે ઇલાહીની વિરુદ્ધ કદમ ઉઠાવ્યું. فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها [પછી શેતાને તે બંનેને ત્યાંથી લપસાવ્યા] — શેતાને પોતાની વસ્વસાથી તે બંનેને જન્નતથી ભ્રષ્ટ કર્યા, અને પહેલા આદમ (અલયહિસ્સલામ) તરફ મુખ કરીને કહ્યું: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ [તમારા રબે તમને આ વૃક્ષથી માત્ર એ માટે રોક્યા છે કે તમે બંને ફરિશ્તા બની જશો] — જો તમે તે વૃક્ષમાંથી ખાશો તો ગૈબથી બાખબર થઈ જશો અને દરબારે અહદિય્યતના ખાસ બંદાઓની જેમ મહાન કુવ્વત અને કુદરત ધરાવશો. أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ [અથવા તમે હમેશા બાકી રહેનારાઓમાં થઈ જશો] — યાની ફના તમારા સુધી ક્યારેય નહીં પહોંચે. ઇબ્લીસ જ્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ) સાથે વાત કરી રહ્યો હતો ત્યારે એક સાપના જડબાઓની વચ્ચે છુપાયેલો હતો, અને આદમ ગુમાન કરતા ન હતા કે શેતાન તેમની સાથે વાતચીતમાં બેઠો છે. તેમણે તે સાપના જવાબમાં કહ્યું: "આ શેતાનની વસ્વસાઓમાંથી છે, અને હું તે વસ્તુ પર હાથ નહીં નાખું જેનાથી મારા પરવરદિગારે મને રોક્યો છે." ઇબ્લીસ જ્યારે આદમ (અલયહિસ્સલામ) પર ફરેબ ચલાવવાથી નાઉમેદ થઈ ગયો ત્યારે તે હવ્વા પાસે ગયો અને તેમને કહ્યું: "શું તમે જાણો છો કે અલ્લાહે તમારી ફરમાનબરદારીના કારણે મમનૂઆ (નિષિદ્ધ) વૃક્ષના ફળનો ઉપયોગ ફરીથી તમારા માટે મુબાહ કરી દીધો છે, અને જે ફરિશ્તાઓને તે વૃક્ષ સુધી ન પહોંચવા દેવા માટે તેની આજુબાજુ ગોઠવ્યા છે તેઓ ખરેખર તમારા પર કોઈ તઅર્રુઝ નહીં કરે? અને હું તમને બશારત આપું છું કે જો તમે આદમ (અલયહિસ્સલામ)થી પહેલા તેના ફળમાંથી ખાઈ શકશો તો તમારા પતિ પર તસલ્લુત અને સિતર (પ્રભુત્વ) મેળવશો." પછી હવ્વા તે વૃક્ષ તરફ ગયા પરંતુ નિગેહબાન ફરિશ્તાઓ પોતાના ભાલાઓની અણીઓથી તેમને નજીક જવાથી રોકતા હતા. આ સ્થિતિમાં અલ્લાહ તઆલાએ તે વૃક્ષના મુહાફિઝોને ખિતાબ કર્યો: "તમે એવા વ્યક્તિને ખાવાથી દૂર રાખો છો જેને બે-અક્લી અને જે કામ કરવા ચાહે છે તેના અંજામમાં વિચાર ન કરવાએ મુશ્કેલીમાં નાખ્યો છે. તેની અને તેની અંદેશા વચ્ચે તેને એકલો છોડી દો, જેથી તે પોતે નિર્ણય કરે અને સવાબ યા અઝાબનો હકદાર બને." બીજી બાજુ હવ્વાએ ગુમાન કર્યું કે ફરિશ્તાઓની અદમે મુમાનેઅત (ન રોકવું) એ કારણે છે કે અલ્લાહે તે વૃક્ષના ફળનો ઉપયોગ તેમના પર જાયઝ ઠરાવ્યો છે, અને દિલમાં તે ધૂર્ત સાપને આફરીન કહી. પછી આદમ (અલયહિસ્સલામ) તરફ મુખ કરીને તેમને માજરાથી બાખબર કર્યા, અને આ રીતે તેમની પત્ની પણ ઇબ્લીસના ફાંસમાં ફસાઈ ગઈ અને તે ફળમાંથી ખાધું. કુરઆન આ બાબતે ફરમાવે છે: فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها [પછી શેતાને તે બંનેને ત્યાંથી લપસાવ્યા] — યાની શેતાન ખિદઆ અને નિરંગના દ્વારેથી તેમના પર દાખલ થયો, فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فِیهِ [અને તેમને તેમાંથી કાઢી નાખ્યા જેમાં તેઓ હતા] — અને તેમને હમેશની નેઅમતોથી મહરૂમ કરી દીધા. પછી અલ્લાહે આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને હવ્વા અને ઇબ્લીસ અને તે સાપને હુકમ આપ્યો કે ઝમીન પર ઉતરે અને દરેક બીજા પર હીલા (કપટ) ચલાવે અને એકબીજાના દુશ્મન બની રહે.

#6 داستان The story કિસ્સો

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

وَ لَمَّا أَنْ وَسْوَسَ الشَّیْطَانُ إِلَیْهِمَا وَ قَالَ ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ وَ إِنَّمَا نَهَاکُمَا أَنْ تَقْرَبا غَیْرَهَا وَ لَمْ یَنْهَکُمَا عَنِ الْأَکْلِ مِنْهَا إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ وَ لَمْ یَکُنْ آدَمُ وَ حَوَّاءُ (علیها السلام) شَاهَدَا قَبْلَ ذَلِکَ مَنْ یَحْلِفُ بِاللَّهِ کَاذِباً فَدَلَّاهُمَا بِغَرُورٍ فَأَکَلَا مِنْهَا ثِقَهًًْ بِیَمِینِهِ بِاللَّهِ.

امام رضا ( شیطان به آنان چنین گفت: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ و فقط شما را از نزدیک‌شدن به غیر آن نهی کرده، و شما را از خوردن آن نهی نکرده است. إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ، و آدم (و حوّاء تا قبل از آن کسی را ندیده بودند که به دروغ به خدا قسم یاد کند. فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ؛ آن‌ها نیز با اطمینان به قسم او از درخت خوردند.

Imam al-Rida (peace be upon him): Satan said to them: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ [Your Lord has not forbidden you this tree] — He has only forbidden you from approaching any other than it, and He has not forbidden you from eating from it. إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ [except that you become two angels or become of the immortals; and he swore to them: Indeed, I am to you a sincere adviser]. And Adam (peace be upon him) and Hawwa (peace be upon her) had not before that seen anyone swear falsely by Allah. فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ [So he brought them down by deception]; and they, trusting his oath, ate from the tree.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): શેતાને તેમને આ પ્રમાણે કહ્યું: ما نَهاکُما رَبُّکُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ [તમારા રબે તમને આ વૃક્ષથી મનાઈ કરી નથી] અને ફક્ત તમને તેના સિવાય બીજા [વૃક્ષ]ની નજીક જવાથી મનાઈ કરી છે, અને તમને તેમાંથી ખાવાથી મનાઈ કરી નથી. إِلَّا أَنْ تَکُونا مَلَکَیْنِ أَوْ تَکُونا مِنَ الْخالِدِینَ وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحِینَ [સિવાય કે તમે બે ફરિશ્તા બની જાઓ અથવા હંમેશા રહેનારાઓમાં થઈ જાઓ; અને તેણે તેમના માટે સોગંદ ખાધા કે ખરેખર હું તમારો સાચો શુભચિંતક છું]. અને આદમ (અલયહિસ્સલામ) અને હવ્વા (અલયહસ્સલામ) એ પહેલાં કોઈને જોયું ન હતું જે અલ્લાહના જૂઠા સોગંદ ખાય. فَدَلَّاهُما بِغُرُورٍ [તો તેણે તેમને ધોકાથી નીચે ઉતાર્યા]; તેમણે પણ તેના સોગંદ પર ભરોસો કરીને વૃક્ષમાંથી ખાધું.