اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أُمُوراً تَفَضَّلْتَ بِهَا عَلَی کَثِیرٍ مِنْ خَلْقِکَ مِنْ صَغِیرٍ أَوْ کَبِیرٍ مِنْ غَیْرِ مَسْأَلَهًٍْ مِنْهُمْ لَک ... فَرَضِیتُ بِمَا إِلَیْهِ صَیَّرْتَنِی وَ إِنْ کَانَ الضُّرُّ قَدْ مَسَّنِی وَ الْفَقْرُ قَدْ أَذَلَّنِی وَ الْبَلَاءُ قَدْ حَلَّ بِی فَإِنْ یَکُ ذَلِکَ مِنْ سَخَطٍ مِنْکَ فَأَعُوذُ بِحِلْمِکَ مِنْ سَخَطِکَ وَ إِنْ کُنْتَ أَرَدْتَ أَنْ تَبْلُوَنِی فَقَدْ عَرَفْتَ ضَعْفِی وَ قِلَّهًَْ حِیلَتِی إِذْ قُلْتَ تَبَارَکْتَ وَ تَعَالَیْتَ إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعا.
امام سجاد (علیه السلام)- خداوندا! من از تو چیزهایی درخواست می‌کنم که آن‌ها را به بسیاری از خلقت – از کوچک و بزرگ بخشیده‌ای بدون اینکه آن‌ها از تو درخواست کنند ... و به آنچه مرا به سمت آن گرداندی، راضی گشتم؛ اگرچه بدحالی و مشکلات به من روی آورده و فقر مرا خوار کرده و بلا به من رسیده. به‌راستی‌که آن از خشم تو بر من است. پس پناه می‌برم از خشم تو به رضایت تو ای سرور من اگر خواستی مرا امتحان کنی پس ضعفم و چاره اندکم را شناختی زیرا فرمودی: إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعا.
Imam Sajjad (peace be upon him): O Allah! I ask You for things which You have bestowed upon many of Your creation — small and great — without their asking You ... and I am content with that toward which You have turned me, even though hardship has touched me, poverty has humiliated me, and affliction has befallen me. Indeed that is from Your wrath upon me. So I take refuge from Your wrath in Your good pleasure, O my Master. If You wished to test me, then You have known my weakness and my scant recourse, for You said — Blessed and Exalted are You: إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعا [Surely man is created of a hasty temperament].
ઇમામ સજ્જાદ (અલયહિસ્સલામ): અય અલ્લાહ! હું તારી પાસે એવી વસ્તુઓ માંગું છું જે તેં તારી ઘણી ખલ્કને — નાના અને મોટા — તેમના માંગ્યા વગર જ અતા કરી છે ... અને જે તરફ તેં મને ફેરવ્યો તેનાથી હું રાજી થયો; જોકે તકલીફો અને મુશ્કેલીઓ મારા પર આવી પડી છે, ફકીરીએ મને ખ્વાર કર્યો છે અને બલા મારા પર ઊતરી છે. ખરેખર તે તારા ગુસ્સાથી મારા પર છે. તો હે મારા સરદાર, હું તારા ગુસ્સાથી તારી રજામંદી તરફ પનાહ માંગું છું. જો તેં મને આજમાવવા ઈચ્છ્યું હોય તો તું મારી નબળાઈ અને મારી ઓછી કરામતને જાણે છે, કારણ કે તેં ફરમાવ્યું: إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعا [ખરેખર માનવીને અધીર સ્વભાવનો બનાવવામાં આવ્યો છે].