عَنْ إِسْمَاعِیلَالْجُعْفِیِّ عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ کَانَتْ شَرِیعَهًُْ نُوحٍ (علیه السلام) أَنْ یُعْبَدَ اللَّهُ بِالتَّوْحِیدِ وَ الْإِخْلَاصِ وَ خَلْعِ الْأَنْدَادِ وَ هِیَ الْفِطْرَهًُْ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا وَ أَخَذَ اللَّهُ مِیثَاقَهُ عَلَی نُوحٍ (علیه السلام) وَ عَلَی النَّبِیِّینَ (علیه السلام) أَنْ یَعْبُدُوا اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی وَ لَا یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ أَمَرَ بِالصَّلَاهًِْ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ وَ لَمْ یَفْرِضْ عَلَیْهِ أَحْکَامَ حُدُودٍ وَ لَا فَرَضَ مَوَارِیثَ فَهَذِهِ شَرِیعَتُهُ فَلَبِثَ فِیهِمْ نُوحٌ أَلْفَ سَنَهًٍْ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً یَدْعُوهُمْ سِرّاً وَ عَلَانِیَهًًْ فَلَمَّا أَبَوْا وَ عَتَوْا قَالَ رَبَّهُ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ فَأَوْحَی اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ إِلَیْهِ أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ {یَعْمَلُونَ} فَلِذَلِکَ قَالَ نُوحٌ (علیه السلام) وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً.
امام باقر (علیه السلام)- اسماعیل جعفی گوید: امام باقر (علیه السلام) فرمود: شریعت و دین نوح (علیه السلام) چنین بود که باید خدا را از سر توحید و اخلاص پرستید و از پرستش مانندها و امثالی که برای او ساخته‌اند، دست شست، و این همان سرشتی است که مردم بر آن سرشته شده‌اند و خداوند از نوح (علیه السلام) و دیگر پیامبران پیمان گرفته است که او را بپرستند و شریکی برایش نگیرند و به نماز و امر به معروف و نهی از منکر و در نظر داشتن حلال و حرام، امر کرده است، ولی بر او احکام حدود و مواریث را واجب نساخت و آئین نوح (علیه السلام) این چنین بود. نوح (علیه السلام) در میان مردم آن روزگار از هزار سال پنجاه سال کمتر زندگی کرد و در طول این مدّت در پنهان و پیدا آن‌ها را به پرستش خدا فرا خواند، و چون سر برتافتند و سرکشی کردند، فرمود: من مغلوب [این قوم طغیانگر] شده‌ام، انتقام مرا از آن‌ها بگیر!. ( قمر/۱۰ ) و خداوند سبحان به او وحی فرستاد که: جز آن‌ها که [تا کنون] ایمان آورده‌اند، دیگر هیچ‌کس از قوم تو ایمان نخواهد آورد! پس، از کارهایی که می‌کردند، غمگین مباش!. ( هود/۳۶ ) و از همین روی نوح (علیه السلام) فرمود: وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّارا.
Imam Baqir (peace be upon him): Isma'il al-Ju'fi said: Imam Baqir (peace be upon him) said: The religion and shari'a of Nuh (peace be upon him) was that Allah must be worshipped with tawhid (oneness) and ikhlas (sincerity), and that one must renounce the worship of the likes and equals that had been fashioned for Him. This is the very fitrah (nature) upon which people have been created. Allah took a covenant from Nuh (peace be upon him) and the other prophets that they would worship Him and not associate any partner with Him, and He commanded them to prayer, to enjoining good and forbidding evil, and to observing the lawful and the unlawful. But He did not make binding upon him the rulings of the hudud (prescribed punishments) or the laws of inheritance. Such was the religion of Nuh (peace be upon him). Nuh (peace be upon him) lived among the people of that time for a thousand years less fifty, and throughout this period he called them, in secret and openly, to the worship of Allah. When they turned away and became insolent, he said: 'I have been overcome [by this rebellious people], so take vengeance upon them for me!' (Qamar/10). And Allah the Glorified revealed to him: 'None of your people will believe except those who have already believed! So do not grieve at what they have been doing!' (Hud/36). It is for this reason that Nuh (peace be upon him) said: وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً [and they will not beget any but immoral, ungrateful ones].
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇસ્માઇલ જુઅફી કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની શરીઅત અને દીન એ હતો કે અલ્લાહની ઇબાદત તૌહીદ (એકેશ્વરવાદ) અને ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે કરવામાં આવે, અને તેના માટે બનાવવામાં આવેલા સમાનો અને સાદૃશ્યોની ઇબાદતથી હાથ ધોઈ નાખવામાં આવે. અને આ એ જ ફિતરત (પ્રકૃતિ) છે જેના પર લોકોને પેદા કરવામાં આવ્યા છે. અલ્લાહે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને બીજા પયગંબરો પાસેથી વચન લીધું છે કે તેઓ તેની ઇબાદત કરે અને તેની સાથે કોઈને શરીક ન ઠરાવે, અને નમાઝ, અમ્ર બિલ મઅરૂફ, નહી અનિલ મુન્કર અને હલાલ-હરામનું ધ્યાન રાખવાનો આદેશ આપ્યો છે. પરંતુ તેમના પર હદોના અહકામ અને વારસાના કાયદા ફરજિયાત કર્યા નહીં. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)નો દીન આ પ્રમાણે હતો. નૂહ (અલયહિસ્સલામ) તે સમયના લોકોમાં એક હજાર વર્ષથી પચાસ વર્ષ ઓછું જીવ્યા અને આ સમય દરમિયાન છૂપી અને જાહેર રીતે તેમને અલ્લાહની ઇબાદત તરફ બોલાવ્યા. અને જ્યારે તેમણે મોં ફેરવ્યું અને સરકશી કરી, ત્યારે ફરમાવ્યું: હું [આ સરકશ કોમથી] મગ્લૂબ થઈ ગયો છું, તેમનાથી મારો બદલો લે! (કમર/૧૦). અને અલ્લાહ સુબ્હાનહુએ તેમના પર વહી મોકલી કે: જેઓ [અત્યાર સુધી] ઈમાન લાવી ચૂક્યા છે તેમના સિવાય તમારી કોમમાંથી કોઈ પણ ઈમાન નહીં લાવે! તો, જે કંઈ તેઓ કરી રહ્યા છે તેનાથી દુઃખી ન થાઓ! (હૂદ/૩૬). અને એ જ કારણે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّارا [અને તેઓ દુરાચારી અને કૃતઘ્ન સિવાય કોઈને જન્મ નહીં આપે].