عَنْ مُحَمَّدِبْنِالْفُضَیْلِ عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ‌الْمَاضِی (علیه السلام) قَال ... قَوْلُهُ: لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدی آمَنَّا بِهِ قَالَ الْهُدَی الْوَلَایَهًُْ آمَنَّا بِمَوْلَانَا فَمَنْ آمَنَ بِوَلَایَهًِْ مَوْلَاهُ فَلا یَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً قُلْتُ تَنْزِیلٌ قَالَ: لَا تَأْوِیلٌ.
امام کاظم (علیه السلام)- محمّدبن‌فضیل گوید: از امام کاظم (علیه السلام) درباره‌ی آیه: ... لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدی آمَنَّا بِهِ پرسیدم. فرمود: «هدایت در آیه‌ی ولایت است، یعنی به مولایمان ایمان آوردیم. هرکس به مولای خود ایمان آورد، فَلَا یَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا». گفتم: «این طور نازل شده است»؟ فرمود: «نه این تأویل آیه است».
Imam Kazim (peace be upon him): Muhammad ibn Fudayl said: I asked Imam Kazim (peace be upon him) about the verse: ... لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدی آمَنَّا بِهِ [When we heard the guidance, we believed in it]. He said: "The guidance in the verse is wilaya, meaning we believed in our master. Whoever believes in the wilaya of his master, فَلَا یَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا [he shall neither fear loss nor oppression]." I said: "Has it been revealed in this way?" He said: "No, this is the ta'wil (esoteric interpretation) of the verse."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન ફુઝૈલ કહે છે: મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ને આયત: ... لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدی آمَنَّا بِهِ [જ્યારે અમે હિદાયત સાંભળી, તો તેના પર ઈમાન લાવ્યા] વિશે પૂછ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "આ આયતમાં હિદાયત એટલે વિલાયત છે, એટલે કે અમે અમારા મૌલા પર ઈમાન લાવ્યા. જે કોઈ પોતાના મૌલાની વિલાયત પર ઈમાન લાવે, ફَلَا یَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا [તો તે નુકસાન અને ઝુલ્મથી નહીં ડરે]." મેં કહ્યું: "શું આ આ પ્રમાણે નાઝિલ થયું છે?" તમે ફરમાવ્યું: "ના, આ આયતનું તાવીલ (બાતિની અર્થઘટન) છે."