سورة الانسان

Verse 21 of 31

76:21

عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً

بر اندام آن‌ها (بهشتيان) لباس‌هايي است از حرير نازك سبز رنگ، و از ديباي ضخيم، و با دستبندهايي از نقره آراسته شده‌اند، و پروردگارشان شراب طهور به آنان مي‌نوشاند.

Upon them shall be garments of fine green silk and thick silk interwoven with gold, and they shall be adorned with bracelets of silver, and their Lord shall make them drink a pure drink.

તેમના ઉપર બારીક અને જાડા લીલા રેશમી વસ્ત્રો હશે, અને તેમને ચાંદીના કડા પહેરાવવામાં આવ્યા હશે, અને તેમનો પરવરદિગાર તેમને પાકીઝા શરાબ પીવડાવશે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ عَوْفِ‌بْنِ‌عَبْدِ‌اللَّهِ‌الْأَزْدِیِّ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا أَرَادَ اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی قَبْضَ رُوحِ الْمُؤْمِنِ قَالَ یَا مَلَکَ الْمَوْتِ انْطَلِقْ أَنْتَ وَ أَعْوَانُکَ إِلَی عَبْدِی فَطَالَ مَا نَصَبَ نَفْسَهُ مِنْ أَجْلِی فَأْتِنِی بِرُوحِهِ لِأُرِیحَهُ عِنْدِی فَیَأْتِیهِ مَلَکُ الْمَوْتِ بِوَجْهٍ حَسَنٍ وَ ثِیَابٍ طَاهِرَهًٍْ وَ رِیحٍ طَیِّبَهًٍْ ... فَیَبْسُطُ صَحِیفَتَهُ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ وَ هُوَ یُنَادِی هاؤُمُ اقْرَؤُا کِتابِیَهْ إِنِّی ظَنَنْتُ أَنِّی مُلاقٍ حِسابِیَهْ فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ فَإِذَا انْتَهَی إِلَی بَابِ الْجَنَّهًِْ قِیلَ لَهُ هَاتِ الْجَوَازَ قَالَ هَذَا جَوَازِی مَکْتُوبٌ فِیهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ هَذَا جَوَازٌ جَائِزٌ مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ لِفُلَانِ‌بْنِ‌فُلَانٍ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ فَیُنَادِی مُنَادٍ یَسْمَعُ أَهْلُ الْجَمْعِ کُلُّهُمْ أَلَا إِنَّ فُلَانَ‌بْنَ‌فُلَانٍ قَدْ سَعِدَ سَعَادَهًًْ لَا یَشْقَی بَعْدَهَا أَبَداً قَالَ فَیَدْخُلُ فَإِذَا هُوَ بِشَجَرَهًٍْ ذَاتِ ظِلٍّ مَمْدُودٍ وَ ماءٍ مَسْکُوبٍ وَ ثِمَارٍ مُهْدَلَهًٍْ یَخْرُجُ مِنْ سَاقِهَا عَیْنَانِ تَجْرِیَانِ فَیَنْطَلِقُ إِلَی إِحْدَاهُمَا فَیَغْتَسِلُ مِنْهَا فَیَخْرُجُ عَلَیْهِ نَضْرَهًُْ النَّعِیمِ ثُمَّ یَشْرَبُ مِنَ الْأُخْرَی فَلَا یَکُونُ فِی بَطْنِهِ مَغْصٌ وَ لَا مَرَضٌ وَ لَا دَاءٌ أَبَداً وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از امام صادق (علیه السلام) روایت است که فرمود: پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرموده است: هنگامی‌که خدای تبارک‌وتعالی بخواهد جان مؤمن را بگیرد، می‌فرماید: «ای فرشته‌ی مرگ! تو و یارانت به‌سوی بنده‌ی من بروید که خسته‌کردن خودش به خاطر من طولانی شد. سپس روحش را برایم بیاور تا آن را نزد خود آسایش دهم». فرشته‌ی مرگ با چهره‌ای نیکو، لباس پاکیزه و بوی خوش نزد او می‌آید... پرونده‌ی عملش را برای مردان و زنان مؤمن می‌گستراند و فریاد می‌زند: [ای اهل محشر]! نامه‌ی اعمال مرا بگیرید و بخوانید! من یقین داشتم که [قیامتی در کار است و] به حساب اعمالم می‌رسم»! او در یک زندگی [کاملًا] رضایتبخش قرار خواهد داشت. ( حاقه/۲۱-۱۹ ) او در یک زندگی کاملا رضایت‌بخش قرار خواهد داشت. وقتی به در بهشت برسد به او گفته شود: «مجوّز [ورود به بهشت] را بده». می‌گوید: «این مجوّز من است که در آن نوشته شده است: به‌نام خداوند بخشنده‌ی مهربان. این مجوّزی نافذ از خداوند عزیز حکیم برای فلانی فرزند فلانی است [و این مجوّز] از طرف پروردگار جهانیان است». سپس ندادهنده‌ای فریاد می‌زند و همه‌ی جماعت می‌شنوند: «آگاه باشید! فلانی فرزند فلانی سعادتمند شده سعادتی که بعد از آن هرگز بدبخت نمی‌شود». وارد بهشت می‌شود و ناگهان در کنار درختی با سایه کشیده و گسترده، و در کنار آبشارها، و میوه‌هایی آویزان قرار می‌گیرد و از ساقه‌ی آن درخت دو چشمه همیشه جاری بیرون می‌آید. به‌سوی یکی از آن‌ها می‌رود و با آب آن غسل می‌کند و بر او شادابی نعمت ظاهر می‌شود. سپس از دیگری می‌خورد و هرگز در درونش دل درد، بیماری و درد پیدا نمی‌شود و این معنای سخن خداوند است که می‌فرماید: وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): It is narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) who said: The Messenger of Allah (peace be upon him and his family) said: When Allah the Blessed and Exalted wishes to take the soul of a believer, He says: "O Angel of Death! Go, you and your assistants, to My servant, for he has long wearied himself for My sake. Then bring his soul to Me so that I may give him rest with Me." So the Angel of Death comes to him with a beautiful face, pure garments, and a pleasant fragrance... He spreads out the record of his deeds before the believing men and women, and he cries out: "[O people of the gathering]! Take and read the record of my deeds! I was certain that [there would be a Resurrection and that] I would face the reckoning of my deeds!" He shall be in a life [entirely] pleasing. (Al-Haqqah/19-21) He shall be in a life entirely pleasing. When he reaches the gate of Paradise, it will be said to him: "Bring the permit [of entry into Paradise]." He says: "This is my permit, in which it is written: In the name of Allah, the Most Gracious, the Most Merciful. This is an effective permit from Allah, the Mighty, the Wise, for so-and-so son of so-and-so, [and this permit] is from the Lord of the worlds." Then a caller cries out and the entire gathering hears: "Be aware! So-and-so son of so-and-so has attained a happiness after which he shall never be wretched." He enters Paradise, and suddenly he finds himself beside a tree with an extended and spread-out shade, beside waterfalls, and with hanging fruits, and from the trunk of that tree two ever-flowing springs come forth. He goes to one of them and bathes in its water, and the freshness of blessing appears upon him. Then he drinks from the other, and never again will there occur in his belly any stomach pain, illness, or ailment. And this is the meaning of the words of Allah where He says: وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً [And their Lord shall make them drink a pure drink].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)- ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ ફરમાવ્યું છે: જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલા મોમિનનો જીવ લેવા ઈચ્છે છે, ત્યારે ફરમાવે છે: "ઓ મૃત્યુના ફરિશ્તા! તું અને તારા સાથીઓ મારા બંદા પાસે જાઓ કે જેણે મારા માટે પોતાની જાતને લાંબા સમય સુધી થકવી છે. પછી તેની રૂહને મારી પાસે લાવો કે હું તેને મારી પાસે આરામ આપું." મૃત્યુનો ફરિશ્તો સુંદર ચહેરા, પવિત્ર વસ્ત્રો અને સુગંધ સાથે તેની પાસે આવે છે... તે તેના અમલનું પત્ર મોમિન પુરુષો અને સ્ત્રીઓ સમક્ષ ફેલાવે છે અને પોકારે છે: "[ઓ મહશરવાળાઓ]! મારા અમલોનું પત્ર લો અને વાંચો! મને ખરેખર યકીન હતું કે [કયામત આવવાની છે અને] હું મારા અમલોના હિસાબે પહોંચીશ!" તે એક [સંપૂર્ણ] સંતોષજનક જીવનમાં હશે. (હાક્કહ/૧૯-૨૧) તે એક સંપૂર્ણ સંતોષજનક જીવનમાં હશે. જ્યારે તે જન્નતના દરવાજે પહોંચે છે ત્યારે તેને કહેવામાં આવે છે: "[જન્નતમાં દાખલ થવાનો] પરવાનો આપ." તે કહે છે: "આ મારો પરવાનો છે જેમાં લખાયું છે: અલ્લાહના નામથી જે અત્યંત કૃપાળુ અને દયાળુ છે. આ અલ્લાહ અઝીઝ હકીમ તરફથી ફલાણા બિન ફલાણા માટે એક અમલી પરવાનો છે [અને આ પરવાનો] જગતોના પાલનહાર તરફથી છે." પછી એક પોકારનાર પોકારે છે અને આખો સમૂહ સાંભળે છે: "જાણી લો! ફલાણો બિન ફલાણો એવો સૌભાગ્યશાળી થઈ ગયો કે તે પછી ક્યારેય કમનસીબ નહીં થાય." તે જન્નતમાં દાખલ થાય છે અને અચાનક એક વૃક્ષ પાસે જેની છાયા ફેલાયેલી અને પ્રસરેલી છે, અને ઝરણાં પાસે, અને લટકતાં ફળો પાસે પહોંચે છે અને તે વૃક્ષની થડમાંથી હંમેશા વહેતાં બે ઝરણાં નીકળે છે. તે તેમાંથી એક તરફ જાય છે અને તેના પાણીથી ગુસ્લ કરે છે અને તેના ઉપર નેઅમતની તાજગી પ્રગટ થાય છે. પછી બીજામાંથી પીવે છે અને તેના પેટમાં ક્યારેય પેટનો દુખાવો, બીમારી કે દર્દ પેદા થતું નથી અને આ અલ્લાહની વાણીનો અર્થ છે જે ફરમાવે છે: وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً [અને તેમનો પરવરદિગાર તેમને પવિત્ર પીણું પીવડાવશે].

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ یَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِینَ إِلَی الرَّحْمنِ وَفْداً فَقَالَ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) إِنَّ الْوَفْدَ لَا یَکُونُونَ إِلَّا رُکْبَاناً أُولَئِکَ رِجَالٌ اتَّقَوُا اللَّهَ فَأَحَبَّهُمُ اللَّهُ وَ اخْتَصَّهُمْ وَ رَضِیَ أَعْمَالَهُمْ فَسَمَّاهُمُ الْمُتَّقِینَ ثُمَّ قَالَ لَهُ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) أَمَا وَ الَّذِی فَلَقَ الْحَبَّهًَْ وَ بَرَأَ النَّسَمَهًَْ إِنَّهُمْ لَیَخْرُجُونَ مِنْ قُبُورِهِمْ وَ إِنَّ الْمَلَائِکَهًَْ لَتَسْتَقْبِلُهُمْ بِنُوقٍ مِنْ نُوقِ الْعِزِّ عَلَیْهَا رَحَائِلُ الذَّهَبِ مُکَلَّلَهًًْ بِالدُّرِّ وَ الْیَاقُوتِ وَ جَلَائِلُهَا الْإِسْتَبْرَقُ وَ السُّنْدُسُ وَ خُطُمُهَا جَدْلُ الْأُرْجُوَانِ تَطِیرُ بِهِمْ إِلَی الْمَحْشَرِ مَعَ کُلِّ رَجُلٍ مِنْهُمْ أَلْفُ مَلَکٍ مِنْ قُدَّامِهِ وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ یَزُفُّونَهُمْ زَفّاً حَتَّی یَنْتَهُوا بِهِمْ إِلَی بَابِ الْجَنَّهًِْ الْأَعْظَمِ وَ عَلَی بَابِ الْجَنَّهًِْ شَجَرَهًٌْ إِنَّ الْوَرَقَهًَْ مِنْهَا لَیَسْتَظِلُّ تَحْتَهَا أَلْفُ رَجُلٍ مِنَ النَّاسِ وَ عَنْ یَمِینِ الشَّجَرَهًِْ عَیْنٌ مُطَهِّرَهًٌْ مُزَکِّیَهًٌْ قَالَ فَیُسْقَوْنَ مِنْهَا شَرْبَهًًْ فَیُطَهِّرُ اللَّهُ بِهَا قُلُوبَهُمْ مِنَ الْحَسَدِ وَ یُسْقِطُ مِنْ أَبْشَارِهِمُ الشَّعْرَ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً مِنْ تِلْکَ الْعَیْنِ الْمُطَهِّرَهًِْ قَالَ ثُمَّ یَنْصَرِفُونَ إِلَی عَیْنٍ أُخْرَی عَنْ یَسَارِ الشَّجَرَهًِْ فَیَغْتَسِلُونَ فِیهَا وَ هِیَ عَیْنُ الْحَیَاهًِْ فَلَا یَمُوتُونَ أَبَداً.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید: علی (علیه السلام) از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) درباره‌ی آیه: در آن روز که پرهیزگاران را دسته جمعی به‌سوی خداوند رحمان [و پاداش‌های او] محشور می‌کنیم. ( مریم/۸۵ ) پرسید؛ فرمود: «وفد نمی‌باشد مگر سواره؛ آنان مردانی هستند که تقوای الهی پیشه کردند و خدا آنان را دوست می‌دارد و آنان را جدا کرده و از اعمالشان راضی گشته و آنان را متّقین نامیده است». سپس فرمود: «ای علی! آگاه باش! قسم به کسی که دانه را شکافت و انسان را آفرید، آنان از قبرهایشان بیرون می آیند درحالی‌که سفیدی صورتهایشان مثل سفیدی برف است و بر آنان لباس‌هایی است که سفیدی آن مثل سفیدی شیر است و نعلین‌هایی به پا دارند که بند آن از لؤلؤی درخشان است». و در حدیث دیگری فرمود: «فرشتگان با ناقه‌هایی بهشتی به دیدار آن‌ها می‌آیند که زین‌هایی از طلا دارند که با مروارید و یاقوت مزیّن شده است و پالان هایی از حریر و پرنیان دارند و طناب بینی آن‌ها بافته‌هایی از ارغوان است و افساری از زبرجد دارند. سپس آنان را به سمت صحرای محشر به پرواز در می‌آورند، درحالی‌که همراه هریک از ایشان هزار فرشته است که در جلو و راست و چپ ایشان قرار دارند. این فرشتگان، آنان را احاطه می‌کنند تا اینکه به دروازه‌ی بزرگ بهشت می رسند. بر دروازه‌ی بهشت، درختی است که هزار نفر از سایه یک برگ آن بهره می‌گیرد و در طرف راست آن چشمه‌ای است که پاک می‌کند و مطهّر می‌سازد. پس جرعه‌ای از آن می‌نوشند و خداوند با آن قلب‌هایشان را از حسد پاک می‌کند و موهای صورتشان را می‌زداید. همچنان که خود در قرآن می‌فرماید: وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا یعنی از همان چشمه‌ی پاک کننده، سپس به‌سوی چشمه‌ای دیگر که در طرف چپ درخت واقع است، باز می‌گردند و در آن خود را می‌شویند و این همان چشمه‌ی حیات است که پس از آن دیگر نمی‌میرند».

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Imam Sadiq (peace be upon him) says: Ali (peace be upon him) asked the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) about the verse: "On the day We shall gather the Allah-fearing in delegation before the Most Merciful [and His rewards]." (Maryam/85) He said: "A delegation (wafd) is only mounted; they are men who adopted taqwa of Allah, and Allah loved them, set them apart, was pleased with their deeds and named them the Allah-fearing (muttaqin)." Then he said: "O Ali! Be aware! By the One who split the seed and created man, they will come out of their graves while the whiteness of their faces is like the whiteness of snow, upon them are garments whose whiteness is like the whiteness of milk, and on their feet are sandals whose straps are of shining pearl." And in another hadith he said: "The angels come to meet them with heavenly she-camels bearing saddles of gold adorned with pearls and rubies, with saddle-cloths of silk and brocade, whose nose-ropes are woven cords of purple (arjuwan) and whose halters are of chrysolite. Then they fly them off toward the plain of the Gathering, and with each one of them are a thousand angels in front of him, on his right and on his left. These angels surround them until they reach the great gate of Paradise. At the gate of Paradise is a tree, a thousand people take shade under a single one of its leaves, and on its right is a spring which purifies and sanctifies. They drink a draught from it, and by it Allah purifies their hearts from envy and removes the hair from their faces. As He Himself says in the Qur'an: وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا [And their Lord shall make them drink a pure drink] — meaning from that same purifying spring. Then they turn to another spring on the left side of the tree and wash themselves in it, and this is the Spring of Life, after which they never die."

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: અલી (અલયહિસ્સલામ) એ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને આ આયત વિશે પૂછ્યું: "તે દિવસે જ્યારે અમે પરહેજગારોને સામૂહિક રીતે રહમાન [અને તેના બદલાઓ] તરફ એકઠા કરીશું." (મરયમ/૮૫) આપે ફરમાવ્યું: "વફ્દ (પ્રતિનિધિ મંડળ) સવાર થયા વગર હોતું નથી; તેઓ એવા પુરૂષો છે જેમણે અલ્લાહનો તકવા અપનાવ્યો અને અલ્લાહ તેમને ચાહે છે, તેમને અલગ કર્યા છે, તેમના અમલોથી રાજી થયો છે અને તેમને મુત્તકીન (પરહેજગારો) નામ આપ્યું છે." પછી ફરમાવ્યું: "હે અલી! જાણી લો! તે ઝાતની કસમ જેણે દાણાને ફાડ્યો અને ઇન્સાનને પૈદા કર્યો, તેઓ પોતાની કબરોમાંથી બહાર આવશે એવી હાલતમાં કે તેમના ચહેરાઓની સફેદી બરફની સફેદી જેવી હશે અને તેમના પર એવા લિબાસ હશે જેની સફેદી દૂધ જેવી હશે અને પગમાં એવી નાલૈન [ચંપલ] પહેરેલી હશે જેની દોરી ચમકતા મોતીની હશે." અને બીજી હદીસમાં આપે ફરમાવ્યું: "ફરિશ્તાઓ જન્નતી ઊંટણીઓ સાથે તેમની મુલાકાત માટે આવે છે જેમની પર સોનાની જીનો છે જે મોતી અને યાકૂતથી શણગારેલી છે, અને હરીર અને પરનિયાનની પલાણો છે, અને તેમની નાકની દોરીઓ અરગવાનની બનેલી છે અને લગામો ઝબરજદની છે. પછી તેમને મહશરના મેદાન તરફ ઉડાડે છે, અને તેમાંના દરેકની સાથે એક હજાર ફરિશ્તા હોય છે જે તેની આગળ, જમણે અને ડાબે હોય છે. આ ફરિશ્તાઓ તેમને ઘેરી લે છે ત્યાં સુધી કે તેઓ જન્નતના મોટા દરવાજા સુધી પહોંચે છે. જન્નતના દરવાજા પર એક ઝાડ છે જેના એક પાનની છાયામાં એક હજાર લોકો બેસી શકે છે, અને તેની જમણી બાજુ એક ઝરણું છે જે પાક કરે છે અને મુતહ્હર બનાવે છે. તેઓ તેમાંથી એક ઘૂંટ પીવે છે અને તેનાથી અલ્લાહ તેમના દિલોને હસદથી પાક કરે છે અને તેમના ચહેરાના વાળ દૂર કરે છે. જેમ કે તે પોતે કુરઆનમાં ફરમાવે છે: وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا [અને તેમનો રબ તેમને પાક પીણું પિવડાવશે] — એટલે કે તે જ પાક કરનારા ઝરણામાંથી. પછી તેઓ ઝાડની ડાબી બાજુએ આવેલા બીજા ઝરણા તરફ ફરે છે અને તેમાં પોતાને ધુવે છે અને આ જ હયાતનું ઝરણું છે જેના પછી તેઓ ક્યારેય મરશે નહીં."

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

عالِیَهُمْ ثِیابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ قَالَ یَعْلُوهُمُ الثِّیَابُ یَلْبَسُونَهَا.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ یعنی اینکه بر بالای سر آن‌ها لباس‌هایی است که آن را بر تن می‌کنند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ [Upon them are garments of fine green silk and thick silk interwoven with gold] — meaning that above them are garments which they put on.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): عَالِیَهُمْ ثِیَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ [તેમના પર બારીક લીલા રેશમના અને જાડા રેશમના લિબાસ છે] એટલે કે તેમના માથા ઉપર એવા લિબાસ છે જે તેઓ પોતાના શરીર પર પહેરે છે.

الْإِسْتَبْرَقُ الدِّیبَاج.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- استبرق دیبای ضخیم است.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Istabraq is thick brocade (diba).

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ઇસ્તબરક જાડું દીબા [રેશમી કપડું] છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

قیل یُطَهِّرُهُمْ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ سِوَی اللَّهِ إِذْ لَا طَاهِرَ مِنْ تَدَنُّسٍ بِشَیْءٍ مِنَ الْأَکْوَانِ إِلَّا اللَّهُ.

امام صادق (علیه السلام)- [خداوند با این شراب طهور] آن‌ها را از هرچیزی غیر از خدا پاک می‌کند؛ چون جز خداوند، پاک‌کننده‌ای نیست که از آلودگی به چیزی از هستی پاک گرداند.

Imam Sadiq (peace be upon him): [Allah, with this pure drink,] purifies them from everything other than Allah; for there is no purifier except Allah who can cleanse from the defilement of anything in existence.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): [અલ્લાહ આ પવિત્ર પીણા દ્વારા] તેમને અલ્લાહ સિવાયની દરેક વસ્તુથી પાક કરે છે; કારણ કે અલ્લાહ સિવાય કોઈ પાક કરનાર નથી જે અસ્તિત્વની કોઈ પણ વસ્તુની આલૂદગીથી પાક કરી શકે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

فَیُسْقَوْنَ مِنْهَا شَرْبَهًًْ فَیُطَهِّرُ اللَّهُ بِهَا قُلُوبَهُمْ مِنَ الْحَسَدِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- آن مردان از آن می‌آشامند و خداوند با آن دل‌هایشان را از حسد پاک می‌گرداند.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Those men drink from it, and Allah thereby purifies their hearts from envy.

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): તે પુરુષો તેમાંથી પીશે અને અલ્લાહ તેના દ્વારા તેમના દિલોને હસદ (ઈર્ષ્યા)થી પાક કરી દેશે.