سورة التكوير

Verse 21 of 29

81:21

مُطاعٍ ثَمَّ أَمينٍ

در آنجا فرمانروا و امين است!

One (to be) obeyed, and faithful in trust.

તેની ત્યાં તાબેદારી કરવામાં આવે છે અને તે અમાનતદાર છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ِ عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ ... مُطاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ قَالَ یَعْنِی رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) هُوَ الْمُطَاعُ عِنْدَ رَبِّهِ الْأَمِینُ یَوْمَ الْقِیَامَهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی این آیه: مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ نقل کرده است که فرمود: «منظور، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است. اوست که خداوند، خواسته‌های وی را برآورده می‌کند و در روز قیامت ، صاحب مقام است».

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu Basir has narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) regarding this verse: مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ [One obeyed and moreover trustworthy], that he said: "What is meant is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family). It is he whose requests Allah fulfils, and on the Day of Resurrection he is the possessor of the [trustworthy] station."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીરે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી આ આયત: مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ [આજ્ઞાપાલિત અને અમાનતદાર] વિશે નકલ કર્યું છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "તેનાથી મુરાદ રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે. તેઓ જ છે જેમની માંગણીઓ અલ્લાહ પૂરી કરે છે અને કયામતના દિવસે તેઓ મરતબાના માલિક છે."

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فِی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ ... ذِی قُوَّةٍ عِنْدَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ مُطاعٍ عِنْدَ رِضْوَانَ خَازِنِ الْجَنَّهًِْ وَ عِنْدَ مَالِکٍ خَازِنِ النَّارِ ثَمَّ أَمِینٍ فِیمَا اسْتَوْدَعَهُ اللَّهُ إِلَی خَلْقِهِ وَ أَخُوهُ عَلِیٌّ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ أَمِینٌ أَیْضاً فِیمَا اسْتَوْدَعَهُ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) إِلَی أُمَّتِهِ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- ذِی قُوَّةٍ عِندَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ * مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ، منظور، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است که نیرومندی است که نزد صاحب عرش، دارای مقام است و رضوان، خزانه‌دار بهشت و مالک، خزانه‌دار جهنّم، از امر وی اطاعت می‌کنند، و در آنجا نسبت به آنچه خداوند نزد وی به امانت گذاشته است که آن را به مردم بسپارد، امانت‌دار است، و برادر وی، امیرالمؤمنین (علیه السلام) نیز نسبت به آنچه محمّد (صلی الله علیه و آله) نزد وی به امانت گذاشته است، امانت‌دار است که آن امانت را به امّت خویش بسپارد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): ذِی قُوَّةٍ عِندَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ * مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ [Possessor of strength, with the Lord of the Throne holding a lofty station, obeyed there, and trustworthy], the one meant is the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), who is possessed of strength, holds a lofty station with the Lord of the Throne, and whose command is obeyed by Ridwan, the keeper of Paradise, and Malik, the keeper of Hell; and he is trustworthy there with respect to that which Allah has entrusted to him to convey to the people. And his brother, Amir al-Mu'minin (peace be upon him), is likewise trustworthy with respect to that which Muhammad (peace be upon him and his family) entrusted to him, to deliver that trust to his ummah.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ذِی قُوَّةٍ عِندَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ * مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ [શક્તિશાળી, અર્શના માલિક પાસે ઉચ્ચ સ્થાન ધરાવનાર, ત્યાં આજ્ઞાપાલિત અને અમાનતદાર], આનાથી મુરાદ અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) છે, જેઓ શક્તિશાળી છે, અર્શના માલિક પાસે ઉચ્ચ સ્થાન ધરાવે છે, અને જન્નતના ખઝાનચી રિઝવાન તથા જહન્નમના ખઝાનચી માલિક તેમના આદેશનું પાલન કરે છે, અને ત્યાં તેઓ તે બાબતમાં અમાનતદાર છે જે અલ્લાહે તેમની પાસે અમાનત તરીકે મૂકી છે કે તેઓ તેને લોકો સુધી પહોંચાડે, અને તેમના ભાઈ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ) પણ તે અમાનતના સંદર્ભમાં અમાનતદાર છે જે મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ તેમની પાસે અમાનત તરીકે મૂકી છે કે તે અમાનતને પોતાની ઉમ્મત સુધી પહોંચાડે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

عَنْ هِشَامِ‌بْنِ‌سَالِمٍ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) فِی خَبَرِ الْمِعْرَاجِ قَالَ قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) ... فَصَعِدَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) وَ صَعِدْتُ حَتَّی دَخَلْتُ سَمَاءَ الدُّنْیَا فَمَا لَقِیَنِی مَلَکٌ إِلَّا وَ هُوَ ضَاحِکٌ مُسْتَبْشِرٌ حَتَّی لَقِیَنِی مَلَکٌ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ لَمْ أَرَ أَعْظَمَ خَلْقاً مِنْهُ کَرِیهُ الْمَنْظَرِ ظَاهِرُ الْغَضَبِ فَقَالَ لِی مِثْلَ مَا قَالُوا مِنَ الدُّعَاءِ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ یَضْحَکْ وَ لَمْ أَرَ فِیهِ مِنَ الِاسْتِبْشَارِ مَا رَأَیْتُ مِمَّنْ ضَحِکَ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا یَا جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) فَإِنِّی قَدْ فَزِعْتُ مِنْهُ فَقَالَ یَجُوزُ أَنْ تَفْزَعَ مِنْهُ فَکُلُّنَا یَفْزَعُ مِنْهُ إِنَّ هَذَا مَالِکٌ خَازِنُ النَّارِ لَمْ یَضْحَکْ قَطُّ وَ لَمْ یَزَلْ مُنْذُ وَلَّاهُ اللَّهُ جَهَنَّمَ یَزْدَادُ کُلَّ یَوْمٍ غَضَباً وَ غَیْظاً عَلَی أَعْدَاءِ اللَّهِ وَ أَهْلِ مَعْصِیَتِهِ فَیَنْتَقِمُ اللَّهُ بِهِ مِنْهُمْ وَ لَوْ ضَحِکَ إِلَی أَحَدٍ کَانَ قَبْلَکَ أَوْ کَانَ ضَاحِکاً إِلَی أَحَدٍ بَعْدَکَ لَضَحِکَ إِلَیْکَ وَ لَکِنَّهُ لَا یَضْحَکُ فَسَلَّمْتُ عَلَیْهِ فَرَدَّ السَّلَامَ عَلَیَّ وَ بَشَّرَنِی بِالْجَنَّهًِْ فَقُلْتُ لِجَبْرَئِیلَ (علیه السلام) وَ جَبْرَئِیلُ (علیه السلام) بِالْمَکَانِ الَّذِی وَصَفَهُ اللَّهُ مُطاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- تا اینکه به آسمان دنیا وارد شدم به‌طوری که هر فرشته‌ای که مرا می‌دید لبخندزنان و بشارت‌دهنده بود، تا اینکه فرشته‌ای با من دیدار کرد که در میان همه‌ی آفریدگان خداوند، عظیم‌تر و بزرگ‌تر از او ندیده بودم؛ بدترکیب و خشم‌آلود بود، و همین دعایی که سایر فرشتگان در حقّ من کردند، را بازگو کرد، امّا لبخندی نزد و مانند سایر فرشتگان بشارت‌دهنده نبود. گفتم: «ای جبرئیل! این کیست که باعث ترس و وحشت من شد»؟ عرض کرد: «رَواست که از او وحشت کنی، همه‌ی ما از وی وحشت داریم. این مالک، خزانه‌دار دوزخ است، هیچ‌گاه لبخندی بر لب جاری نساخته است، و از آن روز که خداوند، وی را عهده‌دار دوزخ کرده است، روز به روز، بر میزان خشم و غضب وی نسبت به دشمنان خداوند و گناهکاران افزوده می‌شود، و خداوند، وی را مسئول انتقام‌گرفتن از آن‌ها قرار داده است، و اگر بر کسی قبل از تو لبخندی زده بود و یا می خواست بر کسی بعد از تو لبخندی بزند، بی‌گمان برای تو نیز لبخند می‌زد، امّا این فرشته به هیچ وجه لبخندی بر لب جاری نمی‌سازد». پس من به وی سلام کردم و او جواب سلام مرا داد و مرا به بهشت بشارت داد. به جبرئیل درحالی‌که در جایی بود که خداوند این‌گونه آنجا را توصیف می‌کند: مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ.

The Prophet (peace be upon him and his family): Until I entered the lowest heaven, in such a way that every angel who saw me was smiling and giving good tidings, until an angel met me the like of whom, in size and greatness, I had not seen among all the creatures of Allah; he was of a repulsive appearance and full of wrath, and he gave the same supplication for me that the other angels had made, but he did not smile, nor was he giving good tidings like the other angels. I said: "O Jibra'il! Who is this, who has caused me such fear and dread?" He said: "It is fitting that you should be afraid of him; all of us are afraid of him. This is Malik, the keeper of Hell; he has never once let a smile pass his lips, and from the day Allah placed him in charge of Hell, his anger and wrath towards the enemies of Allah and the sinners increases day by day, and Allah has appointed him to take vengeance upon them. Had he smiled at anyone before you, or intended to smile at anyone after you, he would surely have smiled at you too; but this angel by no means lets a smile pass his lips." So I greeted him with salam, and he returned my salam and gave me good tidings of Paradise. To Jibra'il, while he was in the place which Allah describes thus: مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ [One obeyed there, and faithful in trust].

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ત્યાં સુધી કે હું દુનિયાના આસમાનમાં દાખલ થયો, એ રીતે કે જે પણ ફરિશ્તો મને જોતો તે મુસ્કુરાતો અને ખુશખબરી આપતો હતો, ત્યાં સુધી કે એક ફરિશ્તો મને મળ્યો, જેનાથી મોટો અને વિશાળ મેં અલ્લાહની બધી મખલૂકમાં જોયો ન હતો; તે અતિ કુરૂપ અને ગુસ્સાથી ભરેલો હતો, અને એ જ દુઆ જે બીજા ફરિશ્તાઓએ મારા હકમાં કરી હતી, તે પણ કરી, પરંતુ તે મુસ્કુરાયો નહીં અને બીજા ફરિશ્તાઓની જેમ ખુશખબરી આપનાર ન હતો. મેં કહ્યું: 'ઓ જિબ્રઈલ! આ કોણ છે જેણે મને ડર અને દહેશતમાં નાખ્યો?' તેમણે કહ્યું: 'યોગ્ય છે કે તમે તેનાથી ડરો, અમે બધા તેનાથી ડરીએ છીએ. આ માલિક છે, જહન્નમનો ખઝાનચી, જેણે ક્યારેય હોઠો પર મુસ્કાન નથી લાવી, અને જે દિવસથી અલ્લાહે તેને જહન્નમનો સંભાળનાર બનાવ્યો છે, દિવસે દિવસે અલ્લાહના દુશ્મનો અને ગુનેહગારો પ્રત્યે તેના ગુસ્સા અને કોપમાં વધારો થતો જાય છે, અને અલ્લાહે તેને તેમનાથી બદલો લેવાની જવાબદારી સોંપી છે, અને જો તેણે તમારા પહેલાં કોઈ પર મુસ્કાન કરી હોત અથવા તમારા પછી કોઈ પર મુસ્કાન કરવા ઈચ્છતો હોત, તો ખરેખર તમારા માટે પણ મુસ્કુરાત, પરંતુ આ ફરિશ્તો કોઈ પણ રીતે હોઠો પર મુસ્કાન લાવતો નથી.' પછી મેં તેને સલામ કરી અને તેણે મારા સલામનો જવાબ આપ્યો અને મને જન્નતની ખુશખબરી આપી. જિબ્રઈલને, જ્યારે તેઓ એવી જગ્યાએ હતા જેને અલ્લાહ આ રીતે વર્ણવે છે: مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ [ત્યાં આજ્ઞાપાલિત અને અમાનતદાર].