Al Inshiqaq 84:9

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَلِیٍّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) یَقُول ... وَ یَنْقَلِبُ إِلی أَهْلِهِ مَسْرُوراً قُلْتُ أَیُّ أَهْلٍ قَالَ أَهْلُهُ فِی الدُّنْیَا هُمْ أَهْلُهُ فِی الْجَنَّهًِْ إِنْ کَانُوا مُؤْمِنِین.

امام صادق (علیه السلام)- علی گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید: وَ یَنقَلِبُ إِلَی أَهْلِهِ مَسْرُورًا. عرض کردم: «کدام اهل و خویشاوندان»؟ فرمود: «خویشاوندان وی در دنیا، خویشاوندان وی در بهشت خواهند بود، البتّه اگر از گروه مؤمنان باشند».

Imam Sadiq (peace be upon him): Ali said: I heard Imam Sadiq (peace be upon him) say: وَ یَنقَلِبُ إِلَی أَهْلِهِ مَسْرُورًا [And he shall go back to his people joyful]. I said: "Which people and relatives?" He said: "His relatives in this world will be his relatives in Paradise, provided they are of the believers."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલી કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ફરમાવતા સાંભળ્યા: وَ یَنقَلِبُ إِلَی أَهْلِهِ مَسْرُورًا [અને તે પોતાના લોકો પાસે ખુશીથી પાછો ફરશે]. મેં અરજ કરી: "કયા લોકો અને સંબંધીઓ?" ફરમાવ્યું: "તેમના દુનિયામાંના સંબંધીઓ, બહિશ્તમાં તેમના સંબંધીઓ હશે, અલબત્તા જો તેઓ મોમિનોના જૂથમાંથી હોય."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ سَدِیرٍ الصَّیْرَفِیِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی حَدِیثٍ طَوِیلٍ إِذَا بَعَثَ اللَّهُ الْمُؤْمِنَ مِنْ قَبْرِهِ خَرَجَ مَعَهُ مِثَالٌ یَقْدُمُ أَمَامَهُ کُلَّمَا رَأَی الْمُؤْمِنُ هَوْلًا مِنْ أَهْوَالِ یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ قَالَ لَهُ الْمِثَالُ لَا تَفْزَعْ وَ لَا تَحْزَنْ وَ أَبْشِرْ بِالسُّرُورِ وَ الْکَرَامَهًِْ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ حَتَّی یَقِفَ بَیْنَ یَدَیِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَیُحَاسِبُهُ حِساباً یَسِیراً وَ یَأْمُرُ بِهِ إِلَی الْجَنَّهًِْ وَ الْمِثَالُ أَمَامَهُ فَیَقُولُ لَهُ الْمُؤْمِنُ یَرْحَمُکَ اللَّهُ نِعْمَ الْخَارِجُ خَرَجْتَ مَعِی مِنْ قَبْرِی وَ مَا زِلْتَ تُبَشِّرُنِی بِالسُّرُورِ وَ الْکَرَامَهًِْ مِنَ اللَّهِ حَتَّی رَأَیْتُ ذَلِکَ فَیَقُولُ مَنْ أَنْتَ فَیَقُولُ أَنَا السُّرُورُ الَّذِی کُنْتَ أَدْخَلْتَ عَلَی أَخِیکَ الْمُؤْمِنِ فِی الدُّنْیَا خَلَقَنِی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مِنْهُ لِأُبَشِّرَکَ.

امام صادق (علیه السلام)- هنگامی‌که خداوند مؤمن را از قبر بر می‌انگیزد، همراه او تمثالی که پیشاپیش او به راه می‌افتد از قبر خارج می‌شود، و چون آن شخص مؤمن با یکی از دشواری‌های ترسناک روز قیامت روبرو شود، آن تمثال به او می‌گوید: «اندوهگین و پریشان مباش! و تو را به شادی و بزرگداشت خداوندی بشارت باد»! و پیوسته چنین باشد تا آنکه در پیشگاه خداوند بایستد، آنگاه خداوند به آسانی به حساب او رسیدگی می‌کند. و فرمان می‌دهد که او را به‌سوی بهشت ببرند، درحالی‌که آن تمثال در پیش روی مؤمن قرار دارد، و مؤمن به او می‌گوید: «رحمت حق بر تو باد! تو چه خوب همدمی بودی که با من از قبر [تا به اینجا] همراه شدی و همواره مرا به شادی و کرامت بشارت دادی، به آنچه که مژده می‌دادی، دست یافتم، اکنون [به من بگو که] تو کیستی»؟ و تمثال در جواب مؤمن می‌گوید: «من همان شادمانی و سروری هستم که تو [در دنیا] به برادر دینی خود ارزانی داشتی، خداوند مرا از آن شادمانی و سرور آفرید تا تو را شادمان کنم».

Imam Sadiq (peace be upon him): When Allah raises the believer from his grave, a figure comes out with him from the grave, walking ahead of him. Whenever that believer faces one of the terrifying difficulties of the Day of Resurrection, that figure says to him: "Do not grieve and do not be distressed! Glad tidings to you of joy and of honour from Allah!" And it continues thus until he stands before Allah, whereupon Allah reckons with him by an easy reckoning and commands that he be taken to Paradise, while that figure walks ahead of the believer. The believer says to it: "May the mercy of the Truth be upon you! What a fine companion you were, who accompanied me from the grave [up to here] and continually gave me glad tidings of joy and honour; I have attained what you were foretelling. Now [tell me] who are you?" The figure replies to the believer: "I am that very joy and gladness which you [in the world] bestowed upon your brother in faith. Allah created me from that joy and gladness so that I might gladden you."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ મોમિનને કબરથી ઉઠાવે છે, ત્યારે તેની સાથે એક તમસાલ (પ્રતિમા) જે તેની આગળ ચાલે છે તે કબરમાંથી બહાર આવે છે, અને જ્યારે તે મોમિન કયામતના દિવસની ભયાનક મુશ્કેલીઓમાંથી કોઈનો સામનો કરે છે, ત્યારે તે તમસાલ તેને કહે છે: "દુ:ખી અને પરેશાન ન થા! અને તને અલ્લાહ તરફથી ખુશી અને સન્માનની બશારત હો!" અને હંમેશા આવું જ થાય છે ત્યાં સુધી કે તે અલ્લાહની બારગાહમાં ઊભો રહે, પછી અલ્લાહ સરળતાથી તેનો હિસાબ કરે છે. અને હુકમ કરે છે કે તેને બહિશ્ત તરફ લઈ જવામાં આવે, અને તે તમસાલ મોમિનની આગળ હોય છે, અને મોમિન તેને કહે છે: "તારા પર હકની રહમત હો! તું કેવો સારો સાથી હતો કે તું મારી સાથે કબરથી [અહીં સુધી] આવ્યો અને હંમેશા મને ખુશી અને કરામતની બશારત આપી, જે તું બશારત આપતો હતો તે મેં મેળવ્યું, હવે [મને કહે] તું કોણ છે?" અને તમસાલ મોમિનના જવાબમાં કહે છે: "હું એ જ ખુશી અને પ્રસન્નતા છું જે તેં [દુનિયામાં] તારા દીની ભાઈને અતા કરી હતી, અલ્લાહે મને એ ખુશી અને પ્રસન્નતાથી પેદા કર્યો કે જેથી હું તને ખુશ કરું."

سورة الإنشقاق

Verse 9 of 25