فُضَیْلِ‌بْنِ‌عِیَاضٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنِ الْجِهَادِ أَ سُنَّهًٌْ هُوَ أَمْ فَرِیضَهًٌْ فَقَالَ الْجِهَادُ عَلَی أَرْبَعَهًِْ أَوْجُهٍ فَجِهَادَانِ فَرْضٌ وَ جِهَادٌ سُنَّهًٌْ لَا یُقَامُ إِلَّا مَعَ فَرْضٍ وَ جِهَادٌ سُنَّهًٌْ فَأَمَّا أَحَدُ الْفَرْضَیْنِ فَمُجَاهَدَهًُْ الرَّجُلِ نَفْسَهُ عَنْ مَعَاصِی اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ هُوَ مِنْ أَعْظَمِ الْجِهَادِ وَ مُجَاهَدَهًُْ الَّذِینَ یَلُونَکُمْ مِنَ الْکُفَّارِ فَرْضٌ.
امام صادق (علیه السلام)- فضیل‌بن‌عیاض گوید: «از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم که جهاد مستحبّ است یا واجب»؟ فرمود: «جهاد چهار قسم است؛ دو قسم آن واجب است و یک قسم مستحبّی است که با واجب انجام می‌گیرد و یک قسم مستحبّ است یکی از آن دو قسم واجب این است که شخص با خود برای ترک گناهان مبارزه نماید که بزرگ‌ترین جهاد است و دیگر مبارزه با کفّاری که همسایه سرحدّی مسلمانانند واجب است».
Imam Sadiq (peace be upon him): Fudayl ibn Iyad said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) whether jihad is mustahabb (recommended) or wajib (obligatory). He said: "Jihad is of four kinds: two kinds are obligatory, and one kind is recommended which is carried out together with the obligatory, and one kind is recommended. As for one of the two obligatory kinds — it is that a person struggles against himself to abandon sins, which is the greatest jihad; and the other is that fighting the disbelievers who are the border-neighbours of the Muslims is obligatory."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ફુઝૈલ બિન ઇયાઝ કહે છે: "મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું કે જિહાદ મુસ્તહબ છે કે વાજિબ?" આપે ફરમાવ્યું: "જિહાદ ચાર પ્રકારનો છે; તેમાંથી બે પ્રકાર વાજિબ છે અને એક પ્રકાર મુસ્તહબ છે જે વાજિબ સાથે અંજામ પામે છે અને એક પ્રકાર મુસ્તહબ છે. તે બે વાજિબ પ્રકારોમાંથી એક એ છે કે વ્યક્તિ ગુનાહો છોડવા માટે પોતાની જાત સાથે મુકાબલો કરે, જે સૌથી મોટો જિહાદ છે, અને બીજો એ કે જે કાફિરો મુસલમાનોના સરહદી પડોશીઓ છે તેમની સાથે મુકાબલો કરવો વાજિબ છે."