وَ مِنْهُمْ مَنْ یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقاتِ فَإِنَّهَا نَزَلَتْ لَمَّا جَاءَتِ الصَّدَقَاتُ وَ جَاءَ الْأَغْنِیَاءُ وَ ظَنُّوا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) یَقْسِمُهَا بَیْنَهُمْ فَلَمَّا وَضَعَهَا رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فِی الْفُقَرَاءِ تَغَامَزُوا بِرَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ لَمَزُوهُ وَ قَالُوا نَحْنُ الَّذِینَ نَقُومُ فِی الْحَرْبِ وَ نَغْزُو مَعَهُ وَ نُقَوِّی أَمْرَهُ ثُمَّ یَدْفَعُ الصَّدَقَاتِ إِلَی هَؤُلَاءِ الَّذِینَ لَا یُعِینُونَهُ وَ لَا یُغْنُونَ عَنْهُ شَیْئاً فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا إِلَی قَوْلِهِ إِنَّا إِلَی اللهِ راغِبُونَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مِنْهُمْ مَنْ یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقاتِ؛ این آیه وقتی نازل شد که صدقات را آوردند و متنعمان هم پیش آمدند و گمان کردند رسول خدا (صلی الله علیه و آله) صدقات را بین آن‌ها تقسیم می‌کند. پس وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) صدقات را در بین تهیدستان قرار داد به حضرت افترا زدند و بر ایشان خرده گرفتند. گفتند: «ما در جنگ مقاومت کردیم و همراه پیامبر جنگیدیم و حالا صدقات را به افرادی می‌دهد که به او کمک نکردند و او را بی‌نیاز نساختند». پس خداوند این دو آیه را نازل کرد: وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ... إِنَّا إِلَی اللهِ راغِبُون.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ مِنْهُمْ مَنْ یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقاتِ [And of them are those who blame you concerning the alms]; this verse was revealed when the alms were brought and the wealthy came forward and supposed that the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) would distribute the alms among them. So when the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) placed the alms among the poor, they slandered him and found fault with him. They said: "We stood firm in war and fought alongside the Prophet, and now he gives the alms to people who did not help him and did not make him needless of anything." So Allah revealed these two verses: وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ... إِنَّا إِلَی اللهِ راغِبُونَ.
અલી ઇબ્ને ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ مِنْهُمْ مَنْ یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقاتِ [અને તેમાંથી કેટલાક એવા છે જેઓ સદકાઓ બાબતે તમારા પર દોષ મૂકે છે]; આ આયત ત્યારે નાઝિલ થઈ જ્યારે સદકાઓ લાવવામાં આવ્યા અને સંપન્ન લોકો પણ આગળ આવ્યા અને તેમણે ધાર્યું કે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સદકાઓ તેમની વચ્ચે વહેંચશે. પછી જ્યારે અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) એ સદકાઓ ગરીબોમાં વહેંચી, ત્યારે તેમણે હઝરત પર આરોપ લગાવ્યો અને તેમના પર ખામી કાઢી. તેઓએ કહ્યું: "અમે યુદ્ધમાં ટકી રહ્યા અને પયગંબર સાથે લડ્યા, અને હવે તે સદકાઓ એવા લોકોને આપે છે જેમણે તેમને મદદ ન કરી અને તેમને બેપરવા ન બનાવ્યા." પછી અલ્લાહે આ બે આયતો નાઝિલ કરી: وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ... إِنَّا إِلَی اللهِ راغِبُونَ.