سورة التوبة

Verse 79 of 129

9:79

الَّذينَ يَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعينَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ فِي الصَّدَقاتِ وَ الَّذينَ لا يَجِدُونَ إِلاَّ جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللهُ‌ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليمٌ

كسانى ‌كه از مؤمنان فرمانبردار، در صدقاتشان عيب‌جويى مى‌كنند وكسانى را كه [براى انفاق در راه خدا] جز به مقدارِ [ناچيزِ] توانايى خود دسترسى ندارند، مسخره مى‌نمايند، خدا آن‌ها را استهزا مى‌كند [و كيفر مى‌دهد] و براى آن‌ها عذاب دردناكى است!

They who taunt those of the faithful who give their alms freely, and those who give to the extent of their earnings and scoff at them; Allah will pay them back their scoffing, and they shall have a painful chastisement.

જેઓ મોઅમીનોમાંથી રાજી ખુશીથી સદકો કરનારાઓને મેણાં મારે છે, તથા તેમને પણ કે જેમની પાસે પોતાની મહેનત ઉપરાંત કાંઇ હોતું નથી અને તેમની મશ્કરી કરે છે, અલ્લાહ પણ તેમની મશ્કરી કરશે, અને તેમના માટે દર્દનાક અઝાબ છે.

#1 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبِی‌الْجَارُودِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ جَلَّ اسْمُهُ الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقاتِ قَالَ ذَهَبَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فَآجَرَ نَفْسَهُ عَلَی أَنْ یَسْتَقِیَ کُلَّ دَلْوٍ بِتَمْرَهًٍْ مُخْتَارِهَا فَجَمَعَ مُدّاً فَأَتَی بِهِ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) وَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ‌بْنُ‌عَوْفٍ عَلَی الْبَابِ فَلَمَزَهُ وَ وَقَعَ فِیهِ فَأُنْزِلَتْ فِیهِ هَذِهِ الْآیَهًُْ إِلَی قَوْلِهِ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ ...

امام صادق (علیه السلام)- ابوالجارود گوید: از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی این سخن خدای تبارک‌وتعالی الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ المُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ، پرسیدم. فرمود: «علی امیرمؤمنین (علیه السلام) قراردادی بر این اساس بست که در آبیاری درختان خرما در برابر هر دلو یک خرما به انتخاب خود بردارد. پس از جمع‌آوری خرما مقداری را نزد رسول (صلی الله علیه و آله) آورد و عبدالرّحمن‌بن‌عوف در آنجا بود و از او عیب‌جویی کرد [یا منظورش آن بود] پس این آیه نازل شد: الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمطَّوِّعِینَ مِنَ المُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ ... اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abu al-Jarud said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him) about this saying of Allah, Blessed and Exalted: الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ المُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ [Those who taunt the believers who give their alms freely]. He said: "Ali, the Commander of the Faithful (peace be upon him), made a contract on this basis: that in irrigating the date palms he would take, in exchange for each bucket [of water drawn], one date of his own choosing. After collecting the dates, he brought a quantity to the Messenger (peace be upon him and his family), and Abd al-Rahman ibn Awf was there and taunted him [or that was what he intended]. Then this verse was revealed: الَّذِینَ یَلْمِزُونَ المطَّوِّعِینَ مِنَ المُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ ... اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ [Those who taunt the believers who give their alms freely ... Ask forgiveness for them or do not ask forgiveness for them]."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબુલ જારૂદે કહ્યું: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાના આ કથન الَّذِینَ یَلْمِزُونَ الْمُطَّوِّعِینَ مِنَ المُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ [જેઓ ખુશીથી સદકો આપનારા મોમિનોને મહેણાં મારે છે] વિશે પૂછ્યું. તેમણે ફરમાવ્યું: "અલી અમીરુલ મોમિનીન (અલયહિસ્સલામ)એ આ પ્રમાણે કરાર કર્યો કે ખજૂરીના વૃક્ષોને પાણી પાવામાં દરેક ડોલ સામે પોતાની પસંદગીની એક ખજૂર લેશે. ખજૂર ભેગી કર્યા પછી થોડી ખજૂર રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે લાવ્યા, અને અબ્દુર્રહમાન બિન અવ્ફ ત્યાં હતો અને તેણે તેમની નિંદા કરી [અથવા તેનો હેતુ એ જ હતો], તો આ આયત નાઝિલ થઈ: الَّذِینَ یَلْمِزُونَ المطَّوِّعِینَ مِنَ المُؤْمِنِینَ فِی الصَّدَقَاتِ ... اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ [જેઓ ખુશીથી સદકો આપનારા મોમિનોને મહેણાં મારે છે ... તમે તેમના માટે માફી માંગો કે ન માંગો]."

#2 سبب نزول Reason for revelation શાને નુઝૂલ

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَجَاءَ سَالِمُ‌بْنُ‌عُمَیْرٍ‌الْأَنْصَارِیُّ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کُنْتُ لَیْلَتِی أَخْبِزُ لِجَرِیرٍ حَتَّی نِلْتُ صَاعَیْنِ تَمْراً أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَمْسَکْتُهُ وَ أَمَّا الْآخَرُ فَأَقْرَضْتُهُ رَبِّی فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) أَنْ یَنْثُرَهُ فِی الصَّدَقَاتِ فَسَخِرَ مِنْهُ الْمُنَافِقُونَ فَقَالُوا وَ اللَّهِ إِنْ کَانَ اللَّهُ یُغْنِی عَنْ هَذَا الصَّاعِ مَا یَصْنَعُ اللَّهُ بِصَاعِهِ شَیْئاً وَ لَکِنَّ أَبَاعَقِیلٍ أَرَادَ أَنْ یَذْکُرَ نَفْسَهُ لِیُعْطَی مِنَ الصَّدَقَاتِ فَقَالَ سَخِرَ اللهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیم.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سالم‌بن‌عمیر انصاری یک پیمانه خرما خدمت رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آورد و عرض کرد: «ای رسول خدا! من شب گذشته برای جریر نان پختم و از دستمزدم دو پیمانه خرما به دست آوردم. یک پیمانه را برای عیال خود نگه داشتم و پیمانه دیگر را آورده‌ام تا به خدا قرض بدهم». پس حضرت دستور دادند که آن پیمانه خرما را در میان صدقات قرار دهد. منافقان او را مورد تمسخر قرار دادند و به او گفتند: «به خدا سوگند! که خدا نیازی به این پیمانه خرمای تو ندارد و خداوند با یک پیمانه‌ی کم، کاری نمی تواند انجام دهد. امّا ابوعقیل خواست تا به خود یادآوری کند تا صدقه دهد. خدا نیز فرمود: سَخِرَ اللهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیم».

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Salim ibn Umayr al-Ansari brought a sa' (measure) of dates to the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) and said: "O Messenger of Allah! Last night I baked bread for Jarir, and from my wages I earned two measures of dates. One measure I kept for my family, and the other I have brought so that I may lend it to Allah." So the Prophet ordered that this measure of dates be placed among the alms. The hypocrites mocked him and said to him: "By Allah! Allah has no need of this measure of dates of yours, and Allah cannot do anything with one small measure. But Abu Aqil wanted to remind [people] of himself so that he might be given from the alms." So Allah said: سَخِرَ اللهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیم [Allah will pay them back their scoffing, and they shall have a painful chastisement].

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): સાલિમ બિન ઉમય્ર અન્સારી એક પૈમાનું ખજૂર રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની ખિદમતમાં લાવ્યા અને અરજ કરી: "અય અલ્લાહના રસૂલ! મેં ગઈ રાત્રે જરીર માટે રોટલી પકાવી અને મારી મજૂરીથી બે પૈમાના ખજૂર મેળવ્યા. એક પૈમાનું મારા કુટુંબ માટે રાખ્યું અને બીજું પૈમાનું લાવ્યો છું જેથી અલ્લાહને કરજ આપું." તો હઝરતે હુકમ આપ્યો કે તે પૈમાનું ખજૂર સદકાઓમાં મૂકવામાં આવે. મુનાફિકોએ તેમની મશ્કરી કરી અને તેમને કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ! અલ્લાહને તમારા આ પૈમાનું ખજૂરની જરૂર નથી અને અલ્લાહ એક નાના પૈમાનાથી કંઈ કરી શકતો નથી. પરંતુ અબુ અકીલ ઇચ્છતો હતો કે પોતાની યાદ અપાવે જેથી તેને સદકામાંથી આપવામાં આવે." તો અલ્લાહે પણ ફરમાવ્યું: سَخِرَ اللهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیم [અલ્લાહ તેમની મશ્કરીનો બદલો આપશે અને તેમના માટે દર્દનાક અઝાબ છે].

#3 و کسانی را که [برای انفاق در راه خدا] جز به مقدارِ [ناچیزِ] توانایی خود دسترسی ندارند And those who find nothing [to spend] except the [meagre] measure of their capacity અને તે લોકો જેમને [અલ્લાહના માર્ગમાં ખર્ચ કરવા માટે] પોતાની [મામૂલી] તાકાત જેટલી જ ચીજ ઉપલબ્ધ છે

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

رُوِیَ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) أنّهُ سُئِلَ فَقِیلَ یَا رَسُولَ اللهِ (صلی الله علیه و آله) أَیُّ الصَّدَقَهًِْ أَفْضَلُ قَالَ جُهْدُ الْمُقِل.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- از پیامبر (صلی الله علیه و آله) سؤال شد و گفته شد: «کدام صدقه‌دادن برتر است»؟ حضرت فرمود: «کوشش شخص کم بضاعت برای صدقه‌دادن».

The Prophet (peace be upon him and his family): The Prophet (peace be upon him and his family) was asked: "Which charity is the best?" He said: "The effort of one of little means [to give charity]."

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ને પૂછવામાં આવ્યું: "કયો સદકો શ્રેષ્ઠ છે?" તમે ફરમાવ્યું: "ઓછી મૂડી વાળી વ્યક્તિનો સદકો આપવા માટેનો પ્રયત્ન."

#4 خدا آن‌ها را استهزا می‌کند [و کیفر می‌دهد] Allah mocks them અલ્લાહ તેમની મશ્કરી કરે છે [અને સજા આપે છે]

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَا یَسْخَرُ وَ لَا یَسْتَهْزِئُ وَ لَا یَمْکُرُ وَ لَا یُخَادِعُ وَ لَکِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ یُجَازِیهِمْ جَزَاءَ السُّخْرِیَّهًِْ وَ جَزَاءَ الِاسْتِهْزَاءِ وَ جَزَاءَ الْمَکْرِ وَ جَزَاءَ الْخَدِیعَهًِْ تَعَالَی اللَّهُ عَمَّا یَقُولُ الظَّالِمُونَ عُلُوّاً کَبِیرا.

امام رضا (علیه السلام)- خداوند نه مسخره می‌کند نه استهزاء و نه نیرنگ و فریب به کار می‌برد، بلکه مطابق عمل مسخره و استهزاء و نیرنگ و فریب آنان به ایشان جزا می‌دهد، خداوند بسیار برتر از آن چیزهایی است که ظالمین می‌گویند و می‌پندارند.

Imam Rida (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, does not mock, nor scoff, nor plot, nor deceive; rather, Allah, the Mighty and Majestic, requites them with the recompense of mockery, the recompense of scoffing, the recompense of plotting, and the recompense of deception. Allah is far exalted above what the wrongdoers say and imagine, with a great exaltedness.

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલા ન તો મશ્કરી કરે છે, ન ઉપહાસ, ન છળ અને ન ધોખો કરે છે, બલ્કે તેમની મશ્કરી, ઉપહાસ, છળ અને ધોખાના કાર્ય પ્રમાણે તેમને બદલો આપે છે. અલ્લાહ તે વસ્તુઓથી ઘણો બુલંદ છે જે ઝાલિમો કહે છે અને માને છે.