عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی ... یَتِیماً ذا مَقْرَبَةٍ یَعْنِی رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الْمَقْرَبَهًُْ قُرْبَاهُ.
امام باقر (علیه السلام)- از امام باقر (علیه السلام) روایت شده است که ایشان فرمود: کلام خداوند متعال: یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ یعنی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و مقربة یعنی خویشاوندان ایشان.
Imam Baqir (peace be upon him): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him) that he said regarding the saying of Allah the Exalted يَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ [To an orphan, having relationship]: it means the Messenger of Allah (peace be upon him and his family), and al-maqrabah means his kinsfolk.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: અલ્લાહ તઆલાનું કથન يَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ [એક નજીકના સંબંધવાળા યતીમને] એટલે કે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ), અને મકરબહ એટલે તેમના સગાં-સંબંધીઓ.