الضَّلَالَهًُْ عَلَی وُجُوهٍ فَمِنْهُ مَحْمُودٌ وَ مِنْهُ مَذْمُومٌ وَ مِنْهُ مَا لَیْسَ بِمَحْمُودٍ وَ لَا مَذْمُومٍ وَ مِنْهُ ضَلَالُ النِّسْیَانِ ... أَمَّا الضَّلَالُ الَّذِی هُوَ النِّسْیَانُ فَهُوَ قَوْلُهُ تَعَالَی أَنْ تَضِلَّ إِحْداهُما فَتُذَکِّرَ إِحْداهُمَا الْأُخْری وَ قَدْ ذَکَرَ اللَّهُ تَعَالَی الضَّلَالَ فِی مَوَاضِعَ مِنْ کِتَابِهِ فَمِنْهُمْ مَا نَسَبَهُ إِلَی نَبِیِّهِ عَلَی ظَاهِرِ اللَّفْظِ کَقَوْلِهِ سُبْحَانَهُ: وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدی مَعْنَاهُ وَجَدْنَاکَ فِی قَوْمٍ لَایَعْرِفُونَ نُبُوَّتَکَ فَهَدَیْنَاهُمْ بِک.
امام علی (علیه السلام)- گمراهی [در قرآن] بر چند گونه است؛ نوعی از آن پسندیده و نوعی دیگر نکوهیده و نوعی از آن نه پسندیده است و نه نکوهیده و نوع دیگر گمراهیِ فراموشی است... امّا آن گمراهی که به‌معنای فراموشی است این کلام خداوند متعال است [که فرمود]: تا اگر یکی از آن دو زن [واقعیّت را] فراموش کرد، آن دیگری او را یادآوریکند. ( بقره/۲۸۲ ) و خداوند متعال، گمراهی را در چندین جای از کتابش بیان فرموده و در برخی از این موارد گمراهی را در ظاهر به پیامبرش نسبت داده است، مانند آیه: وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدی که معنای حقیقی‌اش چنین است؛ ما تو را در میان مردمانی یافتیم که از پیامبریِ تو آگاهی نداشتند و ایشان را به‌سوی تو هدایت (و راهنمایی) کردیم».
Imam Ali (peace be upon him): Misguidance [in the Quran] is of several kinds: some of it is praiseworthy, some blameworthy, some neither praiseworthy nor blameworthy, and another kind is the misguidance of forgetfulness... As for the misguidance which means forgetfulness, it is this saying of Allah the Exalted [where He said]: "أَنْ تَضِلَّ إِحْداهُما فَتُذَکِّرَ إِحْداهُمَا الْأُخْری [So that if one of the two women forgets (the reality), the other may remind her]" (al-Baqarah/282). And Allah the Exalted has mentioned misguidance in several places in His Book, and in some of these instances He has, in outward wording, attributed misguidance to His Prophet, such as the verse: "وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدی [And He found you lost and guided]", whose true meaning is this: We found you among a people who did not know of your prophethood, and We guided them towards you.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ગુમરાહી [કુરઆનમાં] કેટલાક પ્રકારની છે; તેમાંનો એક પ્રકાર પ્રશંસનીય છે અને બીજો પ્રકાર નિંદનીય છે, અને એક પ્રકાર ન તો પ્રશંસનીય છે અને ન નિંદનીય, અને બીજો પ્રકાર ભૂલી જવાની ગુમરાહી છે... પરંતુ તે ગુમરાહી જે ભૂલી જવાના અર્થમાં છે, તે અલ્લાહ તઆલાનું આ કથન છે [જેમાં તેણે ફરમાવ્યું]: "أَنْ تَضِلَّ إِحْداهُما فَتُذَکِّرَ إِحْداهُمَا الْأُخْری [જેથી જો તે બે સ્ત્રીઓમાંથી એક (વાસ્તવિકતા) ભૂલી જાય, તો બીજી તેને યાદ દેવડાવે]" (બકરહ/૨૮૨). અને અલ્લાહ તઆલાએ પોતાની કિતાબમાં ગુમરાહીનો કેટલીય જગ્યાએ ઉલ્લેખ કર્યો છે, અને આમાંના કેટલાક કિસ્સાઓમાં ગુમરાહીને ઝાહિરી રીતે પોતાના પયગંબર તરફ મન્સૂબ કરી છે, જેમ કે આયત: "وَ وَجَدَکَ ضَالًّا فَهَدی [અને તેણે તમને ગુમશુદા જોયા અને હિદાયત આપી]", જેનો હકીકી અર્થ આ છે; અમે તમને એવા લોકોમાં જોયા જેઓ તમારી નબૂવ્વતથી અજાણ હતા અને અમે તેમને તમારા તરફ હિદાયત (અને માર્ગદર્શન) આપી.