سورة هود

Verse 36 of 123

11:36

وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلاَّ مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ

به نوح وحى شد که:«جز آن‌ها که [تاکنون] ایمان آورده‌اند، دیگر هیچ‌کس از قوم تو ایمان نخواهد آورد. پس، از کارهایى که انجام مى‌دادند، غمگین مباش».

And it was revealed to Nuh: That none of your people will believe except those who have already believed, therefore do not grieve at what they do:

અને નૂહ તરફ વહી કરવામાં આવી હતી કે તમારી કોમમાંથી જે લોકો ઇમાન લાવી ચૂક્યા છે તેમના સિવાય હવે કોઇ ઇમાન લાવશે નહિ, માટે તેઓ જે કાંઇ કરે છે તે માટે તું દિલગીર ન થા.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

کَانَتْ شَرِیعَهًُْ نُوحٍ (علیه السلام) أَنْ یُعْبَدَ اللَّهُ بِالتَّوْحِیدِ وَ الْإِخْلَاصِ وَ خَلْعِ الْأَنْدَادِ وَ هِیَ الْفِطْرَهًُْ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا وَ أَخَذَ اللَّهُ مِیثَاقَهُ عَلَی نُوحٍ (علیه السلام) وَ عَلَی النَّبِیِّینَ (أَنْ یَعْبُدُوا اللَّهَ تَبَارَکَ‌وَ‌تَعَالَی وَ لَا یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ أَمَرَ بِالصَّلَاهًْ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْیِ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ الْحَلَالِ وَ الْحَرَامِ وَ لَمْ یَفْرِضْ عَلَیْهِ أَحْکَامَ حُدُودٍ وَ لَا فَرَضَ مَوَارِیثَ فَهَذِهِ شَرِیعَتُهُ فَلَبِثَ فِیهِمْ نُوحٌ (علیه السلام) أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِینَ عَاماً یَدْعُوهُمْ سِرّاً وَ عَلَانِیَهًًْ فَلَمَّا أَبَوْا وَ عَتَوْا قَالَ رَبَّهُ أَنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ فَأَوْحَی اللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ إِلَیْهِ أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ فَلِذَلِکَ قَالَ نُوحٌ (علیه السلام) وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِ أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ.

امام باقر (علیه السلام)- آیین و شریعتِ نوح (علیه السلام) این بود که خداوند متعال به یگانگی، اخلاص و بدون شریک پرستیده شود که این همان فطرتی است که خداوند مردم را براساس آن آفریده است. ( روم/۳۰ ) خداوند متعال از نوح و دیگر پیامبران (پیمان گرفته است تا خداوند تبارک‌وتعالی را بپرستند و چیزی را شریک او ندانند. به نماز و امر به نیکی و نهی از زشتی و توجّه به حلال و حرام، فرمان داده است؛ امّا بر نوح (علیه السلام)، احکام حد و مجازات و احکام ارث را واجب نگردانید؛ شریعت نوح (علیه السلام) چنین بود و او نُهصدوپنجاه سال در میان قوم خود باقی ماند و آنان را به صورت پنهانی و آشکارا به آیین خود فرامی خواند. هنگامی‌که آنان امتناع‌ورزیده و سرپیچی نمودند گفت: خدایا من شکست‌خورده‌ام. پس تو مرا یاری‌بده. ( قمر/۱۰ ) و خداوند متعال به او وحی کرد: أَنَّهُ لَن یُؤْمِنَ مِن قَوْمِکَ إِلاَّ مَن قَدْ آمَنَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا کَانُواْ یَفْعَلُونَ به همین خاطر نوح (علیه السلام) گفت: و جز فرزندانی فاجر و کافر نیاورند. ( نوح/۲۷ ) و خداوند تبارک‌وتعالی و متعال به نوح (علیه السلام) وحی کرد: أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ.

Imam Baqir (peace be upon him)- The religion and shari'a of Nuh (peace be upon him) was that Allah the Exalted be worshipped in oneness, with sincerity, and without any partner — this is the very fitra (natural disposition) upon which Allah created people (Rum/30). Allah the Exalted took a covenant from Nuh and the other prophets to worship Allah the Blessed and Exalted and not to associate anything with Him. He commanded prayer, enjoining good, forbidding evil, and observing the lawful and the unlawful; but He did not make binding upon Nuh (peace be upon him) the rulings of the hudud (prescribed punishments) and the laws of inheritance. Such was the shari'a of Nuh (peace be upon him). He remained among his people for nine hundred and fifty years, calling them to his religion secretly and openly. When they refused and defied him, he said: "O my Lord, I am overcome, so help me." (Qamar/10) Then Allah the Exalted revealed to him: أَنَّهُ لَن یُؤْمِنَ مِن قَوْمِکَ إِلاَّ مَن قَدْ آمَنَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا کَانُواْ یَفْعَلُونَ [None of your people will believe except those who have already believed, so do not grieve at what they do]. For this reason Nuh (peace be upon him) said: "And they will not beget except wicked and disbelieving children." (Nuh/27) Then Allah the Blessed and Exalted revealed to Nuh (peace be upon him): أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ [Build the ship].

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- નૂહ (અલયહિસ્સલામ)નો ધર્મ અને શરીઅત આ હતી કે અલ્લાહ તઆલાની એકતા, ઇખ્લાસ (નિષ્ઠા) સાથે અને કોઈ પણ શરીક વગર ઇબાદત કરવામાં આવે — આ જ તે ફિતરત (કુદરતી પ્રકૃતિ) છે જેના પર અલ્લાહે લોકોને પેદા કર્યા છે. (રૂમ/૩૦) અલ્લાહ તઆલાએ નૂહ અને બીજા પયગંબરો પાસેથી અહદ લીધો કે તેઓ અલ્લાહ તબારક વ તઆલાની ઇબાદત કરે અને કોઈ પણ વસ્તુને તેનો શરીક ન બનાવે. તેમણે નમાઝ, અમ્ર બિલ મઅરૂફ (નેકીનો આદેશ) અને નહ્ય અનિલ મુન્કર (બુરાઈથી રોકવું), તથા હલાલ અને હરામ પર ધ્યાન આપવાનો હુકમ આપ્યો; પરંતુ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પર હદ અને સજાના અહકામ તથા વારસાના અહકામ વાજિબ ન કર્યા. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની શરીઅત આવી હતી, અને તેઓ પોતાની કૌમ વચ્ચે નવસો પચાસ વર્ષ રહ્યા અને તેમને ગુપ્ત તથા જાહેર રીતે પોતાના ધર્મ તરફ બોલાવતા રહ્યા. જ્યારે તેઓએ ઇનકાર કર્યો અને સરકશી કરી, ત્યારે તેમણે કહ્યું: "અય મારા પરવરદિગાર! હું પરાજિત થયો છું, તો તું મારી મદદ કર." (કમર/૧૦) અને અલ્લાહ તઆલાએ તેમના પ્રત્યે વહી કરી: أَنَّهُ لَن یُؤْمِنَ مِن قَوْمِکَ إِلاَّ مَن قَدْ آمَنَ فَلاَ تَبْتَئِسْ بِمَا کَانُواْ یَفْعَلُونَ [તમારી કૌમમાંથી કોઈ ઈમાન નહીં લાવશે સિવાય જે પહેલેથી ઈમાન લાવ્યા છે, તો તેઓ જે કરી રહ્યા છે તેના પર દુ:ખ ન કરશો]. એટલા માટે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "અને તેઓ ફાજિર અને કાફિર સંતાન સિવાય કોઈને જન્મ નહીં આપે." (નૂહ/૨૭) અને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ને વહી કરી: أَنِ اصْنَعِ الْفُلْکَ [કશ્તી બનાવો].

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

حنان‌بن‌سدیر قال: قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) أَرَأَیْتَ نُوحاً (علیه السلام) حِینَ دَعَا عَلَی قَوْمِهِ فَقَالَ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ یُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا یَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً قَالَ (علیه السلام) عَلِمَ أَنَّهُ لَا یَنْجُبُ مِنْ بَیْنِهِمْ أَحَدٌ قَالَ قُلْتُ وَ کَیْفَ عَلِمَ ذَلِکَ قَالَ أَوْحَی اللَّهُ إِلَیْهِ أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَعِنْدَ هَذَا دَعَا عَلَیْهِمْ بِهَذَا الدُّعَاءِ.

امام باقر (علیه السلام)- حنان‌بن‌سدیر گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «به نظر شما سبب اینکه جناب نوح (علیه السلام) قومش را نفرین کرد و به درگاه پروردگار عرض کرد: و نوح گفت: ای پروردگار من، بر روی زمین هیچ‌یک از کافران را مگذار. که اگر بگذاریشان، بندگانت را گمراه می‌کنند و جز فرزندانی فاجر و کافر نیاورند چیست؟ ( نوح/۲۷۲۶ ) حضرت فرمود: «به خاطر اینکه نوح (علیه السلام) می‌دانست در میان ایشان احدی نجابت [و نیک‌سرشتی] ندارد». گفتم: «چگونه نوح (علیه السلام) این معنا را دانست»؟ حضرت فرمود: «خداوند به او وحی نموده بود: أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ. در این وقت بود که نوح (علیه السلام) آن‌ها را این چنین نفرین کرد»».

Imam Baqir (peace be upon him)- Hanan ibn Sadir says: I said to Imam Baqir (peace be upon him): "In your view, what was the reason that Nuh (peace be upon him) cursed his people and said before his Lord: 'And Nuh said: My Lord, do not leave upon the earth any of the disbelievers dwelling. For if You leave them, they will lead Your servants astray and will not beget except wicked and disbelieving offspring' (Nuh/26-27)?" The Imam said: "Because Nuh (peace be upon him) knew that not one among them possessed nobility [or goodness of nature]." I said: "How did Nuh (peace be upon him) come to know this?" The Imam said: "Allah had revealed to him: أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ [None of your people will believe except those who have already believed]. It was at this point that Nuh (peace be upon him) cursed them in this way."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- હનાન બિન સદીર કહે છે: મેં ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "તમારા મતે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાની કૌમને બદદુઆ કરી અને પરવરદિગારના દરબારમાં અરજ કરી: 'અને નૂહે કહ્યું: અય મારા પરવરદિગાર! ઝમીન પર કાફિરોમાંથી કોઈને પણ ન રહેવા દેશો. કારણ કે જો તું તેમને છોડી દઈશ તો તારા બંદાઓને ગુમરાહ કરી દેશે અને ફાજિર તથા કાફિર સંતાન સિવાય કોઈને જન્મ નહીં આપે' (નૂહ/૨૬-૨૭), તેનું કારણ શું છે?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "એટલા માટે કે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) જાણતા હતા કે તેમનામાં કોઈ પણ નજાબત [અને સારી પ્રકૃતિ] ધરાવતું નથી." મેં કહ્યું: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ આ વાત કેવી રીતે જાણી?" ઇમામે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે તેમના પ્રત્યે વહી કરી હતી: أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ [તમારી કૌમમાંથી કોઈ ઈમાન નહીં લાવશે સિવાય જે પહેલેથી ઈમાન લાવ્યા છે]. તે વખતે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ તેઓને આ પ્રમાણે બદદુઆ કરી."

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَبدُالسَّلَامِ‌بنِ‌صَالِحِ‌الهِرَوِی قَالَ: قُلْتُ لَهُ لِأَیِّ عِلَّهًٍْ أَغْرَقَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ الدُّنْیَا کُلَّهَا فِی زَمَنِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ فِیهِمُ الْأَطْفَالُ وَ فِیهِمْ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ فَقَالَ (علیه السلام) مَا کَانَ فِیهِمُ الْأَطْفَالُ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَعْقَمَ أَصْلَابَ قَوْمِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ أَرْحَامَ نِسَائِهِمْ أَرْبَعِینَ عَاماً فَانْقَطَعَ نَسْلُهُمْ فَغَرِقُوا وَ لَا طِفْلَ فِیهِمْ وَ مَا کَانَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ لِیَهْلِکَ بِعَذَابِهِ مَنْ لَا ذَنْبَ لَهُ وَ أَمَّا الْبَاقُونَ مِنْ قَوْمِ نُوحٍ (علیه السلام) فَأُغْرِقُوا لِتَکْذِیبِهِمْ لِنَبِیِّ اللَّهِ نُوحٍ (علیه السلام) وَ سَائِرُهُمْ أُغْرِقُوا بِرِضَاهُمْ بِتَکْذِیبِ الْمُکَذِّبِینَ وَ مَنْ غَابَ مِنْ أَمْرٍ فَرَضِیَ بِهِ کَانَ کَمَنْ شَهِدَهُ وَ أَتَاهُ.

امام رضا (علیه السلام)- عبدالسلام‌بن‌صالح هروی به امام رضا (علیه السلام) عرض کرد: «ای پسر رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! به چه دلیلی خداوند متعال در زمان نوح (علیه السلام) همه‌ی اهل دنیا را غرق نمود، درحالی‌که در بین آن‌ها کودک و بی‌گناه نیز وجود داشت»؟ فرمود: «در میان آنان کودکی وجود نداشت زیرا خداوند متعال، صلب مردان و رَحِم زنان قوم نوح (علیه السلام) را به مدّت چهل سال عقیم کرد و در این مدّت، نسل آنان منقطع‌شد. و آن زمان که غرق گشتند کودکی در میان آن‌ها نبود و خداوند تبارک‌وتعالی چنین نیست که با عذاب و غضب خود افرادی را به هلاکت برساند که گناهی مرتکب نشده باشند؛ امّا سایر افراد قوم نوح (علیه السلام) به این خاطر غرق شدند که نوح (علیه السلام) را تکذیب نمودند بقیّه نیز به تکذیبِ تکذیب‌کنندگان خشنود شده بودند. و هرکس در امری حضور نداشته امّا به آن خشنود باشد، همچون کسی است که مرتکب آن گشته و گواه بر آن بوده است».

Imam Rida (peace be upon him): Abd al-Salam ibn Salih al-Harawi said to Imam Rida (peace be upon him): "O son of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)! For what reason did Allah the Exalted, in the time of Nuh (peace be upon him), drown all the people of the world, while among them were children and innocent people?" He said: "There were no children among them, because Allah the Exalted made the loins of the men and the wombs of the women of the people of Nuh (peace be upon him) barren for forty years, and during this period their progeny was cut off. So when they were drowned there was no child among them, and Allah the Blessed and Exalted would never destroy with His punishment those who have committed no sin. As for the rest of the people of Nuh (peace be upon him), they were drowned because they denied Nuh (peace be upon him), and the others were drowned because they were pleased with the denial of the deniers. And whoever is absent from an affair but is pleased with it is like the one who was present at it and committed it."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુસ્સલામ બિન સાલિહ હરવીએ ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "અય રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના પુત્ર! કયા કારણે અલ્લાહ તઆલાએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ના સમયમાં દુનિયાના તમામ લોકોને ડૂબાડી દીધા, જ્યારે તેઓમાં બાળકો અને નિર્દોષ પણ હતા?" તમે ફરમાવ્યું: "તેઓમાં કોઈ બાળક ન હતું, કારણ કે અલ્લાહ તઆલાએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની કૌમના પુરુષોની પુશ્તો અને સ્ત્રીઓના ગર્ભાશયોને ચાળીસ વર્ષ સુધી વાંઝિયા કરી દીધા હતા, અને આ સમયગાળામાં તેઓની નસ્લ કપાઈ ગઈ. અને જ્યારે તેઓ ડૂબ્યા ત્યારે તેઓમાં કોઈ બાળક ન હતું, અને અલ્લાહ તબારક વ તઆલા એવા નથી કે જેઓએ કોઈ ગુનાહ કર્યો ન હોય તેઓને પોતાના અઝાબ અને ગઝબથી હલાક કરે; પરંતુ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની કૌમના બાકીના લોકો એટલા માટે ડૂબાડવામાં આવ્યા કે તેઓએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ને જૂઠલાવ્યા, અને બાકીના પણ જૂઠલાવનારાઓના જૂઠલાવવા પર રાજી હતા. અને જે કોઈ કોઈ કાર્યમાં હાજર ન હોય પરંતુ તેનાથી રાજી હોય, તે એવા વ્યક્તિ સમાન છે જેણે તે કાર્ય કર્યું અને તેનો સાક્ષી હતો."

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

بَقِیَ نُوحٌ (علیه السلام) فِی قَوْمِهِ ثَلَاثَ مِائَهًِْ سَنَهًٍْ یَدْعُوهُمْ إِلَی اللَّهِ فَلَمْ یُجِیبُوهُ فَهَمَّ أَنْ یَدْعُوَ عَلَیْهِمْ فَوَافَاهُ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ قَبِیلٍ مِنْ قَبَائِلِ مَلَائِکَهًِْ سَمَاءِ الدُّنْیَا وَ هُمُ الْعُظَمَاءُ مِنَ الْمَلَائِکَهًِْ ... فَنَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَدْعُوَ عَلَی قَوْمِکَ قَالَ نُوحٌ (علیه السلام) أَجَّلْتُهُمْ ثَلَاثَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ فَلَمَّا أَتَی عَلَیْهِمْ سِتُّمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ لَمْ یُؤْمِنُوا هَمَّ أَنْ یَدْعُوَ عَلَیْهِمْ فَوَافَاهُ اثْنَا عَشَرَ أَلْفَ قَبِیلٍ مِنْ قَبَائِلِ مَلَائِکَهًِْ سَمَاءِ الثَّانِیَهًِْ ... نَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَدْعُوَ عَلَی قَوْمِکَ فَقَالَ نُوحٌ (علیه السلام) قَدْ أَجَّلْتُهُمْ ثَلَاثَمِائَهًِْ سَنَهًٍْ فَلَمَّا أَتَی عَلَیْهِمْ تِسْعُمِائَهًِْ سَنَهًٍْ وَ لَمْ یُؤْمِنُوا هَمَّ أَنْ یَدْعُوَ عَلَیْهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما کانُوا یَفْعَلُونَ فَقَالَ نُوحٌ (علیه السلام) رَبِّ لا تَذَرْ عَلَی الْأَرْضِ مِنَ الْکافِرِینَ دَیَّاراً.

امام صادق (علیه السلام)- نوح (علیه السلام) سیصدسال در میان قومش دعوت به خداوند می‌کرد ولی آن‌ها او را اجابت نمی‌کردند، پس نوح (علیه السلام) تصمیم گرفت که آن‌ها را هنگام طلوع خورشید نفرین کند، در آن هنگام دوازده‌هزار گروه از ملائکه‌ی آسمان دنیا که از بزرگان ملائکه بودند به نزد نوح (علیه السلام) آمده و از او خواستند تا قومش را نفرین نکند در نتیجه نوح (علیه السلام) گفت: «من سیصدسال دیگر به آن‌ها مهلت می‌دهم». وقتی که ششصدسال از دعوت نوح (علیه السلام) گذشت و آن‌ها ایمان نیاوردند؛ مجدّداً نوح (علیه السلام) تصمیم گرفت که آن‌ها را نفرین کند. این‌بار هم دوازده هزار گروه از ملائکه‌ی آسمان دوّم به نزد او آمدند و گفتند: «از تو می‌خواهیم که آن‌ها را نفرین نکنی». مجدّداً نوح (علیه السلام) گفت: «من سیصدسال دیگر به آن‌ها مهلت می‌دهم». سرانجام وقتی نهصدسال از دعوت نوح (علیه السلام) گذشت و ایمان نیاوردند نوح (علیه السلام) بر نفرین خود مصمّم شد. آن وقت خدای متعال این آیه را به او نازل فرمود: أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَن آن وقت نوح (علیه السلام) فرمود: و نوح گفت: ای پروردگار من، بر روی زمین هیچ‌یک از کافران را مگذار. ( نوح/۲۶ )

Imam Sadiq (peace be upon him): Nuh (peace be upon him) remained among his people for three hundred years calling them to Allah, but they did not respond to him. So Nuh (peace be upon him) resolved to curse them at sunrise. At that moment, twelve thousand groups from the angels of the lowest heaven, who were among the greatest of the angels, came to Nuh (peace be upon him) and asked him not to curse his people. So Nuh (peace be upon him) said: "I will grant them another three hundred years' respite." When six hundred years had passed from Nuh's (peace be upon him) call and they had not believed, Nuh (peace be upon him) again resolved to curse them. This time too, twelve thousand groups from the angels of the second heaven came to him and said: "We ask you not to curse them." Again Nuh (peace be upon him) said: "I will grant them another three hundred years' respite." Finally, when nine hundred years had passed from Nuh's (peace be upon him) call and they had not believed, Nuh (peace be upon him) was determined to curse them. Then Allah the Exalted revealed this verse to him: أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ [That none of your people will believe except those who have already believed]. Then Nuh (peace be upon him) said: وَ نُوحٌ گفت: "O my Lord, do not leave upon the earth any of the disbelievers." (Nuh/26)

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પોતાની કૌમમાં ત્રણસો વર્ષ સુધી અલ્લાહ તરફ દઅવત આપતા રહ્યા પરંતુ તેઓએ તમારો જવાબ ન આપ્યો, તેથી નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ નક્કી કર્યું કે સૂરજ ઊગવાના સમયે તેઓ પર બદદુઆ કરે. તે વખતે આસમાને દુનિયાના ફરિશ્તાઓમાંથી બાર હજાર જૂથો, જેઓ ફરિશ્તાઓમાંથી મોટા હતા, નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યા અને તમારી પાસેથી માંગણી કરી કે તમે તમારી કૌમ પર બદદુઆ ન કરો, પરિણામે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: "હું તેઓને બીજી ત્રણસો વર્ષની મહેલત આપું છું." જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની દઅવતના છસો વર્ષ પસાર થયા અને તેઓ ઈમાન ન લાવ્યા; ફરીથી નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ નક્કી કર્યું કે તેઓ પર બદદુઆ કરે. આ વખતે પણ બીજા આસમાનના ફરિશ્તાઓમાંથી બાર હજાર જૂથો તમારી પાસે આવ્યા અને કહ્યું: "અમે તમારી પાસેથી માંગીએ છીએ કે તમે તેઓ પર બદદુઆ ન કરો." ફરી નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ કહ્યું: "હું તેઓને બીજી ત્રણસો વર્ષની મહેલત આપું છું." આખરે જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ની દઅવતના નવસો વર્ષ પસાર થયા અને તેઓ ઈમાન ન લાવ્યા, ત્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પોતાની બદદુઆ પર મક્કમ થયા. તે વખતે અલ્લાહ તઆલાએ તમારા પર આ આયત નાઝિલ ફરમાવી: أَنَّهُ لَنْ یُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِکَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ [ખરેખર તમારી કૌમમાંથી કોઈ ઈમાન નહીં લાવે સિવાય તે લોકો કે જેઓ પહેલેથી ઈમાન લાવી ચૂક્યા છે]. તે વખતે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "અય મારા પરવરદિગાર, ધરતી પર કાફિરોમાંથી કોઈને પણ છોડીશ નહીં." (નૂહ/૨૬)

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ نُوحاً (علیه السلام) لَمَّا غَرَسَ النَّوَی مَرَّ عَلَیْهِ قَوْمُهُ فَجَعَلُوا یَضْحَکُونَ وَ یَسْخَرُونَ وَ یَقُولُونَ قَدْ قَعَدَ غَرَّاساً حَتَّی إِذَا طَالَ النَّخْلُ وَ کَانَ جَبَّاراً طُوَالًا قَطَعَهُ ثُمَّ نَحَتَهُ فَقَالُوا قَدْ قَعَدَ نَجَّاراً ثُمَّ أَلَّفَهُ فَجَعَلَهُ سَفِینَهًًْ فَمَرُّوا عَلَیْهِ فَجَعَلُوا یَضْحَکُونَ وَ یَسْخَرُونَ وَ یَقُولُونَ قَدْ قَعَدَ مَلَّاحاً فِی فَلَاهًٍْ مِنَ الْأَرْضِ حَتَّی فَرَغَ مِنْهَا (علیه السلام).

امام باقر (علیه السلام)- وقتی که نوح (علیه السلام)، هسته‌ی درخت خرما را کاشت، قومش بر او گذر کردند و شروع به خندیدن و مسخره‌نمودن او کردند و می‌گفتند: «نوح (علیه السلام) نشسته و نهال می‌کارد». تا اینکه آن نهال به درخت خرمای قطور و بسیار بلندی تبدیل شد. نوح (علیه السلام) آن را بُرید و تراشید، آن وقت گفتند: «نوح (علیه السلام) نجّار شده است». سپس چوب‌ها را روی هم نهاده و با آن‌ها کشتی ساخت. قومش بر او عبور می‌کردند و شروع به خندیدن و تمسخر او کرده و می‌گفتند: «نوح (علیه السلام) در این بیابان پهناور و دشت، دریانورد شده است». تا اینکه نوح (علیه السلام) ساخت کشتی را به پایان رساند.

Imam Baqir (peace be upon him): When Nuh (peace be upon him) planted the date-palm seed, his people passed by him and began to laugh and mock him, saying: "Nuh (peace be upon him) has sat down to plant saplings." Until that sapling grew into a thick and very tall date-palm tree. Nuh (peace be upon him) cut it down and shaped it, and then they said: "Nuh (peace be upon him) has become a carpenter." Then he put the pieces of wood together and built a ship with them. His people would pass by him and begin to laugh and mock him, saying: "Nuh (peace be upon him) has become a sailor in this vast desert and plain." Until Nuh (peace be upon him) finished the building of the ship.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ ખજૂરના ઠળિયાને વાવ્યો, ત્યારે તમારી કૌમે તમારી પાસેથી પસાર થઈ અને તમારા પર હસવા અને મશ્કરી કરવા લાગ્યા અને કહેતા હતા: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ) બેસીને છોડ વાવે છે." ત્યાં સુધી કે તે છોડ જાડા અને ખૂબ ઊંચા ખજૂરના ઝાડમાં ફેરવાઈ ગયો. નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ તેને કાપ્યો અને છોલ્યો, તે વખતે તેઓએ કહ્યું: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ) સુથાર બની ગયા છે." પછી લાકડાંને એકબીજા પર મૂકીને તેમનાથી કશ્તી બનાવી. તમારી કૌમ તમારી પાસેથી પસાર થતી અને તમારા પર હસવા અને મશ્કરી કરવા લાગતી અને કહેતી: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ) આ વિશાળ રણ અને મેદાનમાં દરિયાખેડુ બની ગયા છે." ત્યાં સુધી કે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ કશ્તીનું નિર્માણ પૂરું કર્યું.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنِ الْحَسَنِ‌بْنِ‌عَلِیٍّ‌الْوَشَّاءِ عَنِ الرِّضَا (علیه السلام) قَال سَمِعْتُهُ یَقُولُ قَالَ أَبِی (علیه السلام) قَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ قَالَ لِنَوْحٍ (علیه السلام) إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِکَ لِأَنَّهُ کَانَ مُخَالِفاً لَهُ وَ جَعَلَ مَنِ اتَّبَعَهُ مِنْ أَهْلِهِ قَالَ وَ سَأَلَنِی کَیْفَ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآیَهًَْ فِی ابْنِ نُوحٍ (علیه السلام) فَقُلْتُ تَقْرَؤُهَا النَّاسُ عَلَی وَجْهَیْنِ إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرصالِحٍ وَ إِنَّهُ عَمِلَ غَیْرَ صَالِحٍ فَقَالَ (علیه السلام) کَذَبُوا هُوَ ابْنُهُ وَ لَکِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ نَفَاهُ عَنْهُ حِینَ خَالَفَهُ فِی دِینِه.

امام صادق (علیه السلام)- وشّاء گوید: از امام رضا (علیه السلام) شنیدم که فرمود: پدرم از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کرد که خداوند متعال به نوح (علیه السلام) وحی کرد: «ای نوح (علیه السلام)! او از کسان تو نیست. ( هود/۴۶ ) زیرا پسرش با او مخالفت می‌کرد و در عوض خداوند کسانی‌که از وی اطاعت و تبعیّت می‌کردند را در زمره‌ی اهل او به شمار می‌آورد». وشّاء می‌گوید: «امام (علیه السلام) از من پرسید: مردم آیه‌ی مربوط به پسر نوح (علیه السلام) را چگونه تلاوت می‌کنند»؟ من پاسخ دادم: «به دو شکل قرائت می‌کنند: اوّل إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صَالِحٍ؛ [او خود [سمبل] کار زشت است] و وجه دوّم آن، إِنَّهُ عَمِلَ غَیْرَ صَالِحٍ (او کار زشت انجام می‌دهد و ثمره‌ی کار زشت است. منظور از آن این است که این پسر، فرزند نوح (علیه السلام) نیست بلکه زنازاده است). امام (علیه السلام) فرمود: «اشتباه می‌کنند که چنین تلاوت می‌کنند. وی پسر نوح (علیه السلام) است ولی وقتی که خداوند تبارک‌وتعالی دید که او با دین نوح (علیه السلام) مخالفت می‌کند، رابطه‌ی فرزندی‌اش را نفی کرد».

Imam Sadiq (peace be upon him): Washsha said: I heard Imam Rida (peace be upon him) say: My father narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that Allah the Exalted revealed to Nuh (peace be upon him): "O Nuh (peace be upon him)! He is not of your family (Hud/46), because his son opposed him, and in return Allah counted those who obeyed and followed him among his family." Washsha said: The Imam (peace be upon him) asked me: "How do people recite the verse concerning the son of Nuh (peace be upon him)?" I replied: "They recite it in two ways: first إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صَالِحٍ [He himself is [the symbol of] an evil deed], and the second reading is إِنَّهُ عَمِلَ غَیْرَ صَالِحٍ (He performs an evil deed and is the fruit of an evil deed. What is meant is that this son is not the son of Nuh (peace be upon him) but is illegitimate)." The Imam (peace be upon him) said: "They are mistaken to recite it in this way. He is the son of Nuh (peace be upon him), but when Allah, Blessed and Exalted, saw that he opposed the religion of Nuh (peace be upon him), He negated his sonship."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): વશ્શા કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી સાંભળ્યું કે તેમણે ફરમાવ્યું: મારા પિતાએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે કે અલ્લાહ તઆલાએ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી: "હે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)! તે તમારા લોકોમાંથી નથી. (હૂદ/૪૬) કારણ કે તેમનો દીકરો તેમની સાથે વિરોધ કરતો હતો, અને તેના બદલામાં અલ્લાહ તે લોકોને કે જેઓ તેમની આજ્ઞાપાલન અને અનુસરણ કરતા હતા, તેમના પરિવારના સભ્યોમાં ગણતો હતો." વશ્શા કહે છે: ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ મને પૂછ્યું: "લોકો નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ના દીકરા સંબંધિત આયતને કેવી રીતે તિલાવત કરે છે?" મેં જવાબ આપ્યો: "બે રીતે તિલાવત કરે છે: પહેલી إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صَالِحٍ [તે પોતે [પ્રતીક] ખરાબ કાર્ય છે] અને તેની બીજી રીત, إِنَّهُ عَمِلَ غَیْرَ صَالِحٍ (તે ખરાબ કાર્ય કરે છે અને ખરાબ કાર્યનું ફળ છે. તેનો હેતુ એ છે કે આ દીકરો, નૂહ (અલયહિસ્સલામ) નો પુત્ર નથી, પરંતુ અવૈધ સંતાન છે)." ઇમામ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "તેઓ ખોટા છે કે આ રીતે તિલાવત કરે છે. તે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) નો દીકરો છે, પરંતુ જ્યારે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ જોયું કે તે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ના દીનનો વિરોધ કરે છે, ત્યારે તેના પુત્રત્વના સંબંધનું ખંડન કરી દીધું."