سورة هود

Verse 44 of 123

11:44

وَ قيلَ يا أَرْضُ ابْلَعي ماءَكِ وَ يا سَماءُ أَقْلِعي وَ غيضَ الْماءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَ قيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمينَ

و گفته شد: «اى زمین، آبت را فروبر! و اى آسمان، [از بارش] خوددارى کن»! و آب فرو نشست و کار پایان یافت و [کشتى] بر [دامنه‌ی کوه] جودى، پهلو گرفت؛ و [در این‌هنگام]، گفته شد: «دور باد گروه ستمکاران [از رحمت خد]!

And it was said: O earth, swallow down your water, and O cloud, clear away; and the water was made to abate and the affair was decided, and the ark rested on the Judi, and it was said: Away with the unjust people.

અને હુકમ આપવામાં આવ્યો કે, અય ઝમીન! તું તારા પાણીને ગળી જા, અને અય આસમાન! (વરસવાથી) રોકાઇ જા; અલ્લાહનો હુકમ પૂર્ણ થયો અને તે કશ્તી (જુદી નામના) પહાડના કિનારે રોકાઇ ગઇ, અને આ કહી દેવામાં આવ્યું કે ઝાલિમ લોકો (મારી રહેમતથી) દૂર રહેશે.

#1 و گفته شد: «ای زمین، آبت را فروبر! و ای آسمان، [از بارش]خودداری کن»! و آب فرو نشست And it was said: O earth, swallow your water! And O sky, withhold! And the water subsided અને કહેવામાં આવ્યું: «હે ધરતી, તારું પાણી ગળી જા! અને હે આકાશ, [વરસાદથી] રોકાઈ જા»! અને પાણી ઓસરી ગયું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عَبْدِ‌الرَّحمَن‌بْنِ‌الحجّاج عَنْ أبی‌عَبْدِالله (علیه السلام): یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ قَالَ نَزَلَتْ بِلُغَهًْ‌هًْ الْهِنْدِ اشْرَبِی.

امام صادق (علیه السلام)- عبدالرحمن‌بن‌حجّاج از امام صادق (علیه السلام) نقل می‌کند: در تفسیر آیه‌ی یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءکِ فرمود: «به زبان هندی نازل شده [و ریشه‌ی بلع، هندی است]؛ یعنی بنوش»!.

Imam Sadiq (peace be upon him): Abd al-Rahman ibn al-Hajjaj narrates from Imam Sadiq (peace be upon him): In the exegesis of the verse یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءکِ [O earth, swallow down your water], he said: "It was revealed in the Indian tongue [and the root of bala' is Indian]; that is, drink!"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબ્દુર્રહમાન બિન હજ્જાજ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે: આયત یَا أَرْضُ ابْلَعِی مَاءکِ [હે ધરતી, તારું પાણી ગળી જા] ની તફસીરમાં ફરમાવ્યું: "તે હિન્દી ભાષામાં નાઝિલ થઈ [અને બલઅ નું મૂળ હિન્દી છે]; એટલે કે પી લે!"

#2 و گفته شد: «ای زمین، آبت را فروبر! و ای آسمان، [از بارش]خودداری کن»! و آب فرو نشست And it was said: O earth, swallow your water! And O sky, withhold! And the water subsided અને કહેવામાં આવ્યું: «હે ધરતી, તારું પાણી ગળી જા! અને હે આકાશ, [વરસાદથી] રોકાઈ જા»! અને પાણી ઓસરી ગયું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَوْحَی إِلَی نُوحٍ (علیه السلام) وَ هُوَ فِی السَّفِینَهًِْ أَنْ یَطُوفَ بِالْبَیْتِ أُسْبُوعاً فَطَافَ بِالْبَیْتِ کَمَا أَوْحَی اللَّهُ تَعَالَی إِلَیْهِ ثُمَّ نَزَلَ فِی الْمَاءِ إِلَی رُکْبَتَیْهِ فَاسْتَخْرَجَ تَابُوتاً فِیهِ عِظَامُ آدم (علیه السلام) فَحَمَلَهُ فِی جَوْفِ السَّفِینَهًِْ حَتَّی طَافَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ یَطُوفَ ثُمَّ وَرَدَ إِلَی بَابِ الْکُوفَهًِْ فِی وَسَطِ مَسْجِدِهَا فَفِیهَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِلْأَرْضِ ابْلَعِی ماءَکِ فَبَلَعَتْ مَاءَهَا مِنْ مَسْجِدِ الْکُوفَهًِْ کَمَا بَدَأَ الْمَاءُ مِنْه.

امام صادق (علیه السلام)- خداوند عزّوجلّ، به حضرت نوح (علیه السلام) زمانی‌که در کشتی بود وحی فرستاد که هفت دور [با کشتی] طواف کعبه کن و او نیز همان‌گونه که خداوند فرموده بود طواف کرد و سپس از کشتی پایین آمد و داخل آب شد و آب تا زانوهای آن حضرت بود. پس از آب تابوتی بیرون آورد که استخوان‌های حضرت آدم (علیه السلام) در آن بود، و در کشتی گذاشت و کشتی در میان دریا می‌گشت. آن مقدار که حق‌تعالی خواست طواف خانه کرد». پس کشتی رسید تا دروازه‌ی کوفه و داخل مسجد کوفه شد. آنگاه حق‌تعالی به زمین خطاب کرد: وَ قیلَ یا أَرْضُ ابْلَعی ماءَکِ که آب خود را فرو بر. پس آب دریا در مسجد کوفه فرو رفت، همچنان‌که ابتدا از آنجا بیرون آمده بود.

Imam Sadiq (peace be upon him): Allah the Mighty and Majestic revealed to Nuh (peace be upon him), while he was in the ark, that he should circumambulate the House [Ka'bah] seven times [with the ark], and he circumambulated as Allah had commanded. Then he came down from the ark and entered the water, and the water reached up to his knees. He drew out from the water a coffin in which were the bones of Adam (peace be upon him), and placed it inside the ark, and the ark moved through the sea. He performed the tawaf of the House as much as Allah the Exalted willed. Then the ark reached the gate of Kufa and entered the mosque of Kufa. Then Allah the Exalted addressed the earth: وَ قیلَ یا أَرْضُ ابْلَعی ماءَکِ [And it was said: O earth, swallow down your water], that is, swallow your water. So the water of the sea sank down at the mosque of Kufa, just as it had first come out from there.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ એ હઝરત નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ને, જ્યારે તેઓ કશ્તીમાં હતા, વહી કરી કે [કશ્તી સાથે] કાબાનો સાત વખત તવાફ કરો, અને તેઓએ પણ જેમ અલ્લાહે ફરમાવ્યું હતું તેમ તવાફ કર્યો અને પછી કશ્તીથી નીચે ઊતર્યા અને પાણીમાં દાખલ થયા અને પાણી તે હઝરતના ઘૂંટણ સુધી હતું. પછી પાણીમાંથી એક તાબૂત બહાર કાઢ્યો જેમાં હઝરત આદમ (અલયહિસ્સલામ) ના હાડકાં હતાં, અને કશ્તીમાં મૂક્યો અને કશ્તી દરિયામાં ફરતી હતી. જેટલો હક-તઆલાએ ઇચ્છ્યું તેટલો ખાનાનો તવાફ કર્યો. પછી કશ્તી કૂફાના દરવાજા સુધી પહોંચી અને કૂફાની મસ્જિદમાં દાખલ થઈ. ત્યારે હક-તઆલાએ ધરતીને સંબોધ્યું: وَ قیلَ یا أَرْضُ ابْلَعی ماءَکِ [અને કહેવામાં આવ્યું: હે ધરતી, તારું પાણી ગળી જા] કે તારું પાણી અંદર લઈ લે. તો દરિયાનું પાણી કૂફાની મસ્જિદમાં અંદર ઊતરી ગયું, જેમ પ્રથમ ત્યાંથી બહાર આવ્યું હતું.

#3 و گفته شد: «ای زمین، آبت را فروبر! و ای آسمان، [از بارش]خودداری کن»! و آب فرو نشست And it was said: O earth, swallow your water! And O sky, withhold! And the water subsided અને કહેવામાં આવ્યું: «હે ધરતી, તારું પાણી ગળી જા! અને હે આકાશ, [વરસાદથી] રોકાઈ જા»! અને પાણી ઓસરી ગયું

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ قَالَتِ الْأَرْضُ إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَبْلَعَ مَائِی فَقَطْ وَ لَمْ أُومَرْ أَنْ أَبْلَعَ مَاءَ السَّمَاءِ فَبَلَعَتِ الْأَرْضُ مَاءَهَا وَ بَقِیَ مَاءُ السَّمَاءِ فَصُیِّرَ بَحْراً حَوْلَ السَّمَاءِ وَ حَوْلَ الدُّنْیَا وَ الْأَمْرُ وَ الْجَوَابُ یَکُونَانِ مَعَ الْمَلَکِ الْمُوَکَّلِ بِالْأَرْضِ وَ بِالسَّمَاءِ.

امام باقر (علیه السلام)- وقتی خداوند متعال فرمود: یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ؛ زمین گفت: «من فقط مأمورم آب خودم را فروببرم و دستورداده نشده‌ام آب آسمان را فروببرم». پس زمین آب خود را فروبرد و آب آسمان باقی ماند. بنابراین اطراف آسمان و اطراف زمین، دریایی تشکیل شد. دستور و جواب به آسمان و زمین [و انجام امور آن‌ها] به‌وسیله‌ی فرشته‌ای که کار زمین و آسمان به او واگذارشده، انجام می‌شود.

Imam Baqir (peace be upon him): When Allah the Exalted said: یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ [O earth, swallow down your water], the earth said: "I have only been ordered to swallow my own water, and I have not been ordered to swallow the water of the sky." So the earth swallowed its water and the water of the sky remained. Thus around the sky and around the earth a sea was formed. The command and the response to the sky and the earth [and the carrying out of their affairs] are done by means of an angel to whom the affairs of the earth and the sky have been entrusted.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અલ્લાહ તઆલાએ ફરમાવ્યું: یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ [ઓ ધરતી, તારું પાણી ગળી જા], ધરતીએ કહ્યું: "મને ફક્ત મારું પોતાનું પાણી ગળી જવાનો હુકમ છે, અને આકાશનું પાણી ગળી જવાનો હુકમ મને આપવામાં આવ્યો નથી." તેથી ધરતીએ પોતાનું પાણી ગળી લીધું અને આકાશનું પાણી બાકી રહ્યું. આ કારણે આકાશની ચોતરફ અને ધરતીની ચોતરફ એક દરિયો બન્યો. આકાશ અને ધરતીને હુકમ અને જવાબ [અને તેમના કાર્યોનું અમલીકરણ] એ ફરિશ્તા દ્વારા થાય છે જેને ધરતી અને આકાશનું કામ સોંપવામાં આવ્યું છે.

#4 و گفته شد: «ای زمین، آبت را فروبر! و ای آسمان، [از بارش]خودداری کن»! و آب فرو نشست And it was said: O earth, swallow your water! And O sky, withhold! And the water subsided અને કહેવામાં આવ્યું: «હે ધરતી, તારું પાણી ગળી જા! અને હે આકાશ, [વરસાદથી] રોકાઈ જા»! અને પાણી ઓસરી ગયું

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فَدَارَتِ السَّفِینَهًُْ وَ ضَرَبَتْهَا الْأَمْوَاجُ حَتَّی وَافَتْ مَکَّهًَْ وَ طَافَتْ بِالْبَیْتِ وَ غَرِقَ جَمِیعُ الدُّنْیَا إِلَّا مَوْضِعَ الْبَیْتِ وَ إِنَّمَا سُمِّیَ الْبَیْتُ الْعَتِیقَ لِأَنَّهُ أُعْتِقَ مِنَ الْغَرَقِ فَبَقِیَ الْمَاءُ یَنْصَبُّ مِنَ السَّمَاءِ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً وَ مِنَ الْأَرْضِ الْعُیُونُ حَتَّی ارْتَفَعَتِ السَّفِینَهًُْ فَمَسَحَتِ السَّمَاءَ قَالَ فَرَفَعَ نُوحٌ (علیه السلام) یَدَهُ ثُمَّ قَالَ یا رهمان أتقن وَ تَفْسِیرُهَا رَبِّ أَحْسِنْ فَأَمَرَ اللَّهُ الْأَرْضَ أَنْ تَبْلَعَ مَاءَهَا وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ قِیلَ یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ وَ یا سَماءُ أَقْلِعِی أَیْ أَمْسِکِی وَ غِیضَ الْماءُ وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَی الْجُودِیِّ فَبَلَعَتِ الْأَرْضُ مَاءَهَا فَأَرَادَ مَاءُ السَّمَاءِ أَنْ یَدْخُلَ فِی الْأَرْضِ فَامْتَنَعَتِ الْأَرْضُ مِنْ قَبُولِهَا وَ قَالَتْ إِنَّمَا أَمَرَنِیَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنْ أَبْلَعَ مَائِی فَبَقِیَ مَاءُ السَّمَاءِ عَلَی وَجْهِ الْأَرْضِ وَ اسْتَوَتِ السَّفِینَهًُْ عَلَی جَبَلِ الْجُودِی.

امام صادق (علیه السلام)- کشتی در آب می‌چرخید و امواج آن را به هر سو می‌برد تا به مکّه رسید و مدّتی را در اطراف خانه‌ی خدا، به طواف گذراند و به خاطر اینکه بیت‌اللَّه‌الحرام از غرق‌شدن در امان ماند آن را بیت‌العتیق (خانه‌ی در امان‌مانده) نامیدند. مدّت چهل‌روز، بی‌وقفه باران از آسمان بارید و چشمه‌های زمین می‌جوشید. ارتفاع آب به‌اندازه‌ای بالا آمده بود که دکل‌های کشتی به آسمان می‌سایید، نوح (علیه السلام) دست به آسمان بالا برد و [به زبان سریانی] گفت: یا رهمان أتقن؛ یعنی خدایا به ما رحم و نیکی کن. پس خداوند متعال به زمین امر کرد تا آب‌های جاری را در خود ببلعد که همان کلام خداست که فرمود: وَ قِیلَ یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ وَ یا سَماءُ أَقْلِعِی که یعنی ای آسمان دست از باریدن بکش وَ غِیضَ الْماءُ وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ». به این صورت، زمین آب‌های خود را بلعید، آب آسمان نیز می‌خواست که به دل زمین برود امّا زمین از پذیرفتن آن امتناع کرد و گفت: «خداوند به من امر کرده که فقط آب خودم را ببلعم پس آب‌های فروآمده از آسمان همچنان بر سطح زمین باقی ماند و کشتی نوح (علیه السلام) بر کوه جودی استقرار یافت».

Imam Sadiq (peace be upon him): The ark was turning in the water and the waves carried it in every direction until it reached Mecca, and it spent a period circling the House of Allah in tawaf, and because Bayt Allah al-Haram was kept safe from drowning, they named it Bayt al-Atiq (the house kept safe). For forty days without pause rain poured from the sky and the springs of the earth gushed. The water rose so high that the masts of the ark brushed the sky. Nuh (peace be upon him) raised his hand to the sky and [in the Syriac tongue] said: یا رهمان أتقن; meaning: O Allah, have mercy on us and be good to us. Then Allah the Exalted commanded the earth to swallow the flowing waters into itself, which is the very saying of Allah: وَ قِیلَ یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ وَ یا سَماءُ أَقْلِعِی [And it was said: O earth, swallow down your water, and O cloud, clear away], meaning: O sky, hold back from raining, وَ غِیضَ الْماءُ وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [and the water was made to abate and the affair was decided, and the ark rested on the Judi]. In this way, the earth swallowed its waters. The water of the sky also wished to enter into the heart of the earth, but the earth refused to accept it and said: "Allah has commanded me only to swallow my own water." So the waters that had come down from the sky remained on the surface of the earth, and the ark of Nuh (peace be upon him) came to rest on Mount Judi.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કિશ્તી પાણીમાં ફરતી હતી અને મોજાં તેને ચારે તરફ લઈ જતાં હતાં, ત્યાં સુધી કે તે મક્કા પહોંચી અને થોડોક સમય ખાનએ ખુદાની ચોતરફ તવાફ કરતી રહી, અને એ કારણે કે બૈતુલ્લાહિલ હરામ ડૂબવાથી બચી ગયું, તેને બૈતુલ અતીક (સુરક્ષિત રહેલું ઘર) નામ આપ્યું. ચાળીસ દિવસ સુધી અવિરત આકાશમાંથી વરસાદ વરસ્યો અને ધરતીના ઝરણાં ઉભરાતાં હતાં. પાણીની ઊંચાઈ એટલી થઈ ગઈ કે કિશ્તીના થાંભલા આકાશને અડકતા હતા. નૂહ (અલયહિસ્સલામ) એ આકાશ તરફ હાથ ઉઠાવ્યા અને [સુરિયાની ભાષામાં] કહ્યું: یا رهمان أتقن; એટલે કે ઓ અલ્લાહ, અમારા પર રહમ અને ભલાઈ કર. પછી અલ્લાહ તઆલાએ ધરતીને હુકમ કર્યો કે વહેતાં પાણીને પોતાનામાં ગળી લે, જે અલ્લાહનું જ કથન છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: وَ قِیلَ یا أَرْضُ ابْلَعِی ماءَکِ وَ یا سَماءُ أَقْلِعِی [અને કહેવામાં આવ્યું: ઓ ધરતી, તારું પાણી ગળી જા, અને ઓ આકાશ, રોકાઈ જા], એટલે કે ઓ આકાશ, વરસાવવાથી હાથ ખેંચી લે, وَ غِیضَ الْماءُ وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [અને પાણી ઓછું કરવામાં આવ્યું અને હુકમ પૂરો થયો અને કિશ્તી જૂદી પર્વત પર સ્થિર થઈ]. આ રીતે ધરતીએ પોતાનાં પાણી ગળી લીધાં, આકાશનું પાણી પણ ધરતીના પેટમાં જવા માંગતું હતું પરંતુ ધરતીએ તેને સ્વીકારવાનો ઇનકાર કર્યો અને કહ્યું: "અલ્લાહે મને હુકમ કર્યો છે કે ફક્ત મારું જ પાણી ગળી લઉં" તેથી આકાશમાંથી ઉતરેલાં પાણી ધરતીની સપાટી પર જ બાકી રહ્યાં અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કિશ્તી જૂદી પર્વત પર સ્થિર થઈ ગઈ.

#5 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ سَّفِینَهًَْ نُوحٍ (علیه السلام) سَعَتْ بَیْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَهًِْ وَ طَافَتْ بِالْبَیْتِ سَبْعَهًَْ أَشْوَاطٍ ثُمَ اسْتَوَتْ عَلَی الْجُودِی.

امام صادق (علیه السلام)- کشتی نوح (علیه السلام) سعی میان صفا و مروه را انجام داد و سپس هفت دور بر گِرد کعبه طواف کرد و اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِی.

Imam Sadiq (peace be upon him): The ark of Nuh (peace be upon him) performed the saʿy between Safa and Marwa and then made tawaf around the Kaʿba seven rounds, and اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِی [it came to rest on the Judi].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કિશ્તીએ સફા અને મરવા વચ્ચે સઈ કરી અને પછી કાબાની ચોતરફ સાત ચક્કર તવાફ કર્યા અને اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِی [તે જૂદી પર્વત પર સ્થિર થઈ].

#6 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

یَا مُعَلَّی إِنَّ یَوْمَ النَّیْرُوزِ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی أَخَذَ اللَّهُ فِیهِ مَوَاثِیقَ الْعِبَادِ أَنْ یَعْبُدُوهُ وَ لَا یُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ أَنْ یُؤْمِنُوا بِرُسُلِهِ وَ حُجَجِهِ وَ أَنْ یُؤْمِنُوا بِالْأَئِمَّهًِْ (وَ هُوَ أَوَّلُ یَوْمٍ طَلَعَتْ فِیهِ الشَّمْسُ وَ هَبَّتْ بِهِ الرِّیَاحُ وَ خُلِقَتْ فِیهِ زَهْرَهًُْ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی اسْتَوَتْ فِیهِ سَفِینَهًُْ نُوحٍ (علیه السلام) عَلَی الْجُودِی.

امام صادق (علیه السلام)- خطاب امام صادق (علیه السلام) به مُعَلّی: ای مُعلّی! در نوروز بود که خداوند از بنده‌هایش پیمان گرفت که او را بپرستند و چیزی را با او شریک نکنند، به رسولان و حججش گرایش پیدا کنند. و به ائمّه ایمان آرند. آن روز، اوّلین روزی است که خورشید تابیده، باد وزیده، گل در زمین شکفته و آن روزی است که کشتی نوح (علیه السلام) بر جودی استوار شده است».

Imam Sadiq (peace be upon him) — Imam Sadiq's (peace be upon him) address to Muʿalla: O Muʿalla! It was on Nowruz that Allah took a covenant from His servants that they would worship Him and not associate anything with Him, that they would incline toward His messengers and His proofs, and that they would believe in the Imams. That day is the first day on which the sun shone, the winds blew, the flowers of the earth bloomed, and it is the day on which the ark of Nuh (peace be upon him) came to rest on the Judi.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) — ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)નું મુઅલ્લાને સંબોધન: ઓ મુઅલ્લા! નવરોઝના દિવસે અલ્લાહે પોતાના બંદાઓ પાસેથી વચન લીધું કે તેઓ તેની ઇબાદત કરશે અને કોઈને તેની સાથે શરીક નહીં કરે, તેના રસૂલો અને હુજ્જતો તરફ ઝુકાવ રાખશે, અને ઇમામો પર ઈમાન લાવશે. તે દિવસ પહેલો દિવસ છે જેમાં સૂરજ ચમક્યો, પવન વાયો, ધરતી પર ફૂલ ખીલ્યાં અને તે એ દિવસ છે જેમાં નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કિશ્તી જૂદી પર્વત પર સ્થિર થઈ.

#7 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

أمیرالمؤمنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

سَأَلَ الْیَهُودِیُّ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) قَالََ فَمَا الثَّمَانُون فَقَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) قَرْیَهًٌْ بِالْجَزِیرَهًِْ یُقَالُ لَهَا ثَمَانُونَ، مِنْهَا قَعَدَ نُوحٌ (علیه السلام) فِی السَّفِینَهًِْ وَ اسْتَوَتْ عَلَی الْجُودِیِّ وَ غَرَّقَ اللَّهُ الْقَوْمَ.

امام علی (علیه السلام)- شخصی یهودی از امیرالمؤمنین (علیه السلام) پرسید: «ثمانون چیست»؟ فرمود: «دهی است در جزیره که ثمانون (هشتاد) نام دارد. نوح (علیه السلام) از آنجا در کشتی نشست وَ اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ و خدا قوم او را غرق کرد».

Imam Ali (peace be upon him): A Jewish man asked Amir al-Muʾminin (peace be upon him): "What is Thamanun?" He said: "It is a village in al-Jazira called Thamanun (Eighty). From there Nuh (peace be upon him) boarded the ark, وَ اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [and it came to rest on the Judi], and Allah drowned his people."

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): એક યહૂદી માણસે અમીરુલ મોમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને પૂછ્યું: "સમાનૂન શું છે?" આપે ફરમાવ્યું: "તે જઝીરામાં એક ગામ છે જેનું નામ સમાનૂન (એંસી) છે. નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ત્યાંથી કિશ્તીમાં બેઠા وَ اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [અને તે જૂદી પર્વત પર સ્થિર થઈ] અને અલ્લાહે તેમની કોમને ડુબાડી દીધી."

#8 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عن الحسن‌بن‌الصالح عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ سَمِعْتُ أَبِی (علیه السلام) یُحَدِّثُ عَطَا قَالَ کَانَ طُولُ سَفِینَهًِْ نُوحٍ (علیه السلام) أَلْفاً وَ مِائَتَیْ ذِرَاعٍ وَ کَانَ عَرْضُهَا ثَمَانَمِائَهًِْ ذِرَاعٍ وَ عُمْقُهَا ثَمَانِینَ ذِرَاعاً فَطَافَتْ بِالْبَیْتِ وَ سَعَتْ بَیْنَ الصَّفَا وَ الْمَرْوَهًِْ سَبْعَهًَْ أَشْوَاطٍ ثُمَّ اسْتَوَتْ عَلَی الْجُودِیِّ.

امام صادق (علیه السلام)- حسن‌بن‌صالح از امام صادق (علیه السلام) نقل کرده است که می‌فرماید: «شنیدم که پدرم برای عطا حدیث می‌فرمود. از آن جمله که می‌فرمود: درازای کشتی نوح (علیه السلام) هزارودویست ذراع بود و پهنای آن هشتصدذراع و ارتفاع آن دویست‌ذراع بود. کشتی، خانه‌ی خدا را طواف کرده و بین صفا و مروه نیز هفت‌بار سعی نمود و اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ سپس بر کوه‌جُودی استقرار یافت».

Imam Sadiq (peace be upon him): Hasan ibn Salih narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) who said: "I heard my father narrating a hadith to Ata. Among what he said was: The length of the ark of Nuh (peace be upon him) was one thousand two hundred cubits, its width was eight hundred cubits, and its height was eighty cubits. The ark circumambulated the House of Allah and performed sa'i (ritual walking) between Safa and Marwa seven times, then اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [it settled on al-Judi] — then it came to rest upon Mount Judi."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): હસન બિન સાલિહે ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કર્યું છે કે તેઓ ફરમાવે છે: "મેં સાંભળ્યું કે મારા પિતા અતા માટે હદીસ બયાન કરતા હતા. તેમાંથી એ કે તેઓ ફરમાવતા હતા: નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કશ્તીની લંબાઈ એક હજાર બસ્સો ઝિરાઅ હતી, તેની પહોળાઈ આઠસો ઝિરાઅ અને તેની ઊંચાઈ એંસી ઝિરાઅ હતી. કશ્તીએ અલ્લાહના ઘરનો તવાફ કર્યો અને સફા તથા મરવાની વચ્ચે સાત વાર સઈ (વિધિવત ચાલવું) પણ કરી, અને اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [તે જૂદી પર સ્થિર થઈ] પછી જૂદી પર્વત પર સ્થિર થઈ ગઈ."

#9 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

سَمِعَ نُوحٌ (علیه السلام) صَرِیرَ السَّفِینَهًِْ عَلَی الْجُودِیِ فَخَافَ عَلَیْهَا فَأَخْرَجَ رَأْسَهُ مِنْ جَانِبِ السَّفِینَهًِْ فَرَفَعَ یَدَهُ وَ أَشَارَ بِإِصْبَعِهِ وَ هُوَ یَقُولُ رهمان اتقن وَ تَأْوِیلُهُمَا یَا رَبِّ أَحْسِن.

امام باقر (علیه السلام)- نوح (علیه السلام) صدای کشیده‌شدن کشتی را بر روی کوه جودی شنید و نگران شد. پس سر خود را از پنجره کشتی بیرون آورد، دست به‌سوی آسمان برده، با انگشت اشاره کرد و گفت: یَا رهمان أتقِن؛ که تأویل آن چنین است: «پروردگارا! احسان کن».

Imam Baqir (peace be upon him): Nuh (peace be upon him) heard the sound of the ark scraping upon Mount Judi and became worried. So he put his head out from the side of the ark, raised his hand to the sky, pointed with his finger, and said: یَا رهمان أتقِن [O Rahman, make firm]; the interpretation of which is: "O Lord! Show kindness."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કશ્તી જૂદી પર્વત પર ઘસાવાનો અવાજ સાંભળ્યો અને ચિંતિત થયા. તેથી તેમણે પોતાનું માથું કશ્તીની બાજુમાંથી બહાર કાઢ્યું, હાથ આકાશ તરફ ઊંચો કર્યો, આંગળીથી ઈશારો કર્યો અને કહ્યું: یَا رهمان أتقِن [ઓ રહમાન, મજબૂત કર]; જેનું તાવીલ આ પ્રમાણે છે: "પરવરદિગાર! એહસાન કર."

#10 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

أَتَی عَبْدِاللَّهِ‌بْنِ‌سَلَام إِلَی مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله) ... فَقَالَ فَأَخْبِرْنِی مِنْ أَیْنَ رَکِبَهَا نُوحٌ (علیه السلام) قَالَ مِنَ الْعِرَاقِ قَالَ أَیْنَ ثَبَتَ قَالَ طَافَتْ بِالْبَیْتِ الْعَتِیقِ أُسْبُوعاً وَ بِبَیْتِ الْمَقْدِسِ أُسْبُوعاً وَ اسْتَوَتْ عَلَی الْجُودِیِّ قَالَ صَدَقْتَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قَالَ فَأَخْبِرْنِی عَنِ الْبَیْتِ الْمَعْمُورِ أَیْنَ کَانَ لَمَّا أَغْرَقَ اللَّهُ الدُّنْیَا قَالَ یَا ابْنَ سَلَامٍ رَفَعَهُ اللَّهُ تَعَالَی إِلَی السَّمَاءِ السَّابِعَهًِْ قَبْلَ الطُّوفَانِ قَالَ صَدَقْتَ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) قَالَ فَأَخْبِرْنِی أَیْنَ کَانَتِ الصَّخْرَهًُْ وَقْتَ الطُّوفَانِ قَالَ وَ أَمَرَ اللَّهُ تَعَالَی أَبَا قُبَیْسٍ أَنْ یَحْمِلَ الصَّخْرَهًَْ فِی بَطْنِهِ قَالَ فَالْبَیْتُ الْمُقَدَّسُ لَمَّا أَغْرَقَ اللَّهُ الدُّنْیَا أَیْنَ کَانَ قَالَ فِی جَبَلِ أَبِی‌قُبَیْسٍ قَالَ صَدَقْتَ یَا مُحَمَّد (صلی الله علیه و آله).

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالله‌بن‌سلام نزد حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) آمد و گفت: «نوح (علیه السلام) از کجا سوار کشتی‌اش شد»؟ فرمود: «از عراق». پرسید: «در کجا آرام گرفت»؟ فرمود: «هفت‌بار به گرد خانه‌ی کعبه چرخید، هفت‌بار به بیت‌المقدّس و اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ». گفت: «راست گفتی ای محمّد (صلی الله علیه و آله)!، بگو آن زمان‌که خدا جهان را غرق کرد بیت‌المعمور کجا بود»؟ فرمود: «ای ابن سلام! خداوند آن را پیش از طوفان به آسمان هفتم بالا برد». گفت: «راست گفتی ای‌محمّد (صلی الله علیه و آله)!، در هنگام طوفان، صخره (صخره‌ی مقدس که در قبه‌ًْالصّخره در بیت‌المقدّس است) کجا بود»؟ حضرت فرمود: «خدا به کوه ابوقبیس فرمود تا صخره در شکم بگیرد». پرسید: «در زمان طوفان، بیت‌المقدس کجا بود»؟ فرمود: «در کوه‌های ابوقیس». [عبدالله‌بن‌سلام] گفت: «راست گفتی ای محمّد (صلی الله علیه و آله)»!

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Abdullah ibn Salam came to the Prophet Muhammad (peace be upon him and his family) and said: "From where did Nuh (peace be upon him) board his ark?" He said: "From Iraq." He asked: "Where did it come to rest?" He said: "It circled the House of the Ka'ba seven times, and Bayt al-Muqaddas seven times, and اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [it settled on al-Judi]." He said: "You have spoken the truth, O Muhammad (peace be upon him and his family)! Tell me, when Allah drowned the world, where was Bayt al-Ma'mur?" He said: "O Ibn Salam! Allah raised it to the seventh heaven before the flood." He said: "You have spoken the truth, O Muhammad (peace be upon him and his family)! At the time of the flood, where was the Rock (the holy Rock which is in the Dome of the Rock in Bayt al-Muqaddas)?" He said: "Allah commanded Mount Abu Qubays to hold the Rock in its belly." He asked: "At the time of the flood, where was Bayt al-Muqaddas?" He said: "In the mountain of Abu Qubays." [Abdullah ibn Salam] said: "You have spoken the truth, O Muhammad (peace be upon him and his family)!"

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): અબ્દુલ્લાહ બિન સલામ હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે આવ્યા અને કહ્યું: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ક્યાંથી પોતાની કશ્તીમાં સવાર થયા હતા?" આપે ફરમાવ્યું: "ઇરાકથી." તેમણે પૂછ્યું: "તે ક્યાં સ્થિર થઈ?" આપે ફરમાવ્યું: "તે કાબાના ઘરની ફરતે સાત વાર ફરી, બૈતુલ મુકદ્દસની ફરતે સાત વાર, અને اسْتَوَتْ عَلَی الجُودِیِّ [તે જૂદી પર સ્થિર થઈ]." તેમણે કહ્યું: "તમે સાચું કહ્યું, ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! કહો કે જ્યારે અલ્લાહે જગતને ડુબાડ્યું ત્યારે બૈતુલ મામૂર ક્યાં હતું?" આપે ફરમાવ્યું: "ઓ ઇબ્ને સલામ! અલ્લાહે તેને તોફાન પહેલા સાતમા આસમાન પર ઊંચું કરી દીધું હતું." તેમણે કહ્યું: "તમે સાચું કહ્યું, ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! તોફાનના સમયે સખરહ (પવિત્ર ખડક જે બૈતુલ મુકદ્દસમાં કુબ્બતુસ સખરહમાં છે) ક્યાં હતી?" હઝરતે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે અબૂ કુબૈસ પર્વતને હુકમ કર્યો કે તે ખડકને પોતાના પેટમાં લઈ લે." તેમણે પૂછ્યું: "તોફાનના સમયે બૈતુલ મુકદ્દસ ક્યાં હતું?" આપે ફરમાવ્યું: "અબૂ કુબૈસ પર્વતમાં." [અબ્દુલ્લાહ બિન સલામે] કહ્યું: "તમે સાચું કહ્યું, ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)!"

#11 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ نُوحاً (علیه السلام) لَمَّا رَکِبَ السَّفِینَهًَْ أَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِ یَا نُوحُ (علیه السلام) إِنْ خِفْتَ الْغَرَقَ فَهَلِّلْنِی أَلْفاً ثُمَّ سَلْنِی النَّجَاهًَْ أُنَجِّکَ مِنَ الْغَرَقِ وَ مَنْ آمَنَ مَعَکَ قَالَ فَلَمَّا اسْتَوَی نُوحٌ (علیه السلام) وَ مَنْ مَعَهُ فِی السَّفِینَهًِْ وَ رَفَعَ الْقَلْسَ عَصَفَتِ الرِّیحُ عَلَیْهِمْ فَلَمْ یَأْمَنْ نُوحٌ (علیه السلام) الْغَرَقَ فَأَعْجَلَتْهُ الرِّیحُ فَلَمْ یُدْرِکْ أَنْ یُهَلِّلَ أَلْفَ مَرَّهًٍْ فَقَالَ بِالسُّرْیَانِیَّهًِْ هلولیا أَلْفاً أَلْفاً یَا ماریا أتقن قَالَ فَاسْتَوَی الْقَلْسُ وَ اسْتَمَرَّتِ{اسْتَقَرَّتِ} السَّفِینَهًُْ فَقَالَ نُوحٌ (علیه السلام) إِنَّ کَلَاماً نَجَّانِیَ اللَّهُ بِهِ مِنَ الْغَرَقِ لَحَقِیقٌ أَنْ لَا یُفَارِقَنِی قَالَ فَنَقَشَ فِی خَاتَمِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَلْفَ مَرَّهًٍْ یَا رَبِّ أَصْلِحْنِی.

امام رضا (علیه السلام)- وقتی نوح (علیه السلام) سوار کشتی شد، خدای‌عزّوجلّ به او وحی کرد: «ای نوح (علیه السلام)! اگر از غرق‌شدن ترسیدی، هزار مرتبه تهلیل (لااله‌الّاالله) بگو؛ سپس نجات را از من بخواه که تو و هرکسی که به تو ایمان‌آورده را از غرق‌شدن نجات می‌دهم». وقتی نوح (علیه السلام) و همراهانش بر کشتی نشستند بادبان را بالا بردند، باد [تندی] وزید، نوح (علیه السلام) از غرق‌شدن ایمن نبود و از سرعت باد فرصت نکرد که هزار بار لااله‌الااللهُ بگوید. لذا به زبان سریانی گفت: «خداوند هزاران‌هزار بار منزّه از شریک است ای خداوند! بر ما رحم و نیکی کن». پس از آن بادبان استوار شد و کشتی به راه خود ادامه داد. نوح (علیه السلام) گفت: «شایسته است سخنی که خدا به‌سبب آن مرا از غرق‌شدن نجات داد، از من جدا نباشد». و در نگین انگشتر خود نقش کرد: «معبودی جز خدا وجود ندارد، هزار مرتبه، [به آن اعتراف می‌کنم] پروردگارا! [کار] مرا اصلاح فرما»!.

Imam Rida (peace be upon him): When Nuh (peace be upon him) boarded the ark, Allah the Mighty and Majestic revealed to him: "O Nuh (peace be upon him)! If you fear drowning, say tahlil (la ilaha illa Allah) a thousand times; then ask Me for deliverance, and I will save you and everyone who has believed with you from drowning." When Nuh (peace be upon him) and his companions were settled on the ark and raised the sail, a [strong] wind blew, Nuh (peace be upon him) was not safe from drowning, and due to the speed of the wind he did not get the chance to say la ilaha illa Allah a thousand times. So he said in the Syriac language: "Allah is exalted above any partner thousands upon thousands of times; O Lord! Have mercy and show goodness upon us." After that the sail became firm and the ark continued on its way. Nuh (peace be upon him) said: "It is fitting that the words by which Allah saved me from drowning should never leave me." And he engraved on the stone of his ring: "There is no god but Allah, a thousand times, [I bear witness to it,] O Lord! Set my [affair] right!"

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) કશ્તીમાં સવાર થયા, ત્યારે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ તેમના પર વહી કરી: "ઓ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)! જો તમે ડૂબવાથી ડરો, તો હજાર વાર તહલીલ (લા ઇલાહ ઇલ્લલ્લાહ) કહો; પછી મારી પાસેથી નજાત માગો કે હું તમને અને દરેકને જે તમારા પર ઈમાન લાવ્યા છે તેમને ડૂબવાથી બચાવીશ." જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને તેમના સાથીઓ કશ્તી પર બેઠા અને સઢ ઊંચો કર્યો, ત્યારે [જોરદાર] પવન ફૂંકાયો, નૂહ (અલયહિસ્સલામ) ડૂબવાથી સુરક્ષિત ન હતા અને પવનની ઝડપને કારણે તેમને હજાર વાર લા ઇલાહ ઇલ્લલ્લાહ કહેવાની તક ન મળી. તેથી તેમણે સુરિયાની ભાષામાં કહ્યું: "અલ્લાહ હજારો-હજાર વાર શરીકથી પાક છે, ઓ અલ્લાહ! અમારા પર રહમ અને એહસાન કર." ત્યાર પછી સઢ સ્થિર થઈ ગયો અને કશ્તી પોતાના માર્ગે આગળ વધી. નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "શાયદ છે કે એ શબ્દો જેના કારણે અલ્લાહે મને ડૂબવાથી બચાવ્યો, મારાથી જુદા ન થાય." અને પોતાની વીંટીના નગીના પર કોતરાવ્યું: "અલ્લાહ સિવાય કોઈ મઅબૂદ નથી, હજાર વાર, [હું તેનો એકરાર કરું છું] પરવરદિગાર! મારા [કાર્ય] ને સુધારી દે!"

#12 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَمْ لَبِثَ نُوحٌ (علیه السلام) فِی السَّفِینَهًِْ حَتَّی نَضَبَ الْمَاءُ وَ خَرَجُوا مِنْهَا فَقَالَ لَبِثُوا فِیهَا سَبْعَهًَْ أَیَّامٍ وَ لَیَالِیَهَا وَ طَافَتْ بِالْبَیْتِ أُسْبُوعاً ثُمَ اسْتَوَتْ عَلَی الْجُودِیِ وَ هُوَ‌َ فُرَاتُ الْکُوفَهًْ.

امام صادق (علیه السلام)- شخصی پرسید: «نوح (علیه السلام) چه مدّتی در کشتی ماند تا آب بر زمین نشست و آن‌ها از کشتی خارج شدند»؟ امام (علیه السلام) فرمود: «هفت شبانه روز و کشتی هفت‌بار دور خانه [ی کعبه] طواف کرد. سپس بر جُودی که همان فرات کوفه (محلّی که از آن فرات می‌گذرد) است قرار گرفت».

Imam Sadiq (peace be upon him): A person asked: "How long did Nuh (peace be upon him) remain in the ark until the water subsided upon the earth and they came out of the ark?" The Imam (peace be upon him) said: "Seven days and nights, and the ark circumambulated the House [of the Ka'ba] seven times. Then it came to rest upon al-Judi, which is the very Euphrates of Kufa (the place through which the Euphrates passes)."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): એક વ્યક્તિએ પૂછ્યું: "નૂહ (અલયહિસ્સલામ) કેટલો સમય કશ્તીમાં રહ્યા ત્યાં સુધી કે પાણી જમીન પર બેસી ગયું અને તેઓ કશ્તીમાંથી બહાર નીકળ્યા?" ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "સાત દિવસ અને રાત, અને કશ્તીએ [કાબા] ના ઘરની આસપાસ સાત વાર તવાફ કર્યો. પછી જૂદી પર જે કૂફાનો એ જ ફુરાત છે (એ સ્થળ જ્યાંથી ફુરાત પસાર થાય છે) સ્થિર થઈ."

#13 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ کَثِیرٍ النَّوَّاءِ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَال إِنَّ نُوحاً (علیه السلام) رَکِبَ السَّفِینَهًَْ أَوَّلَ یَوْمٍ مِنْ رَجَبٍ فَأَمَرَ (علیه السلام) مَنْ مَعَهُ أَنْ یَصُومُوا ذَلِکَ الْیَوْمَ وَ قَالَ مَنْ صَامَ ذَلِکَ الْیَوْمَ تَبَاعَدَتْ عَنْهُ النَّارُ مَسِیرَهًَْ سَنَهًٍْ.

امام صادق (علیه السلام)- کثیرالنّوّا از امام صادق (علیه السلام) روایت می‌کند که نوح (علیه السلام) در روز اوّل ماه رجب سوار بر کشتی شد و به همراهانش دستور داد تا آن روز را روزه بگیرند و امام (علیه السلام) فرمود: «هرکس که آن روز را روزه بگیرد، عذاب آتش به‌اندازه‌ی یک سال از او دور می‌شود».

Imam Sadiq (peace be upon him): Kathir al-Nawwa narrates from Imam Sadiq (peace be upon him) that Nuh (peace be upon him) boarded the ark on the first day of the month of Rajab and ordered his companions to fast that day, and the Imam (peace be upon him) said: "Whoever fasts that day, the punishment of the Fire will be kept away from him by the distance of a year."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કસીર અલ-નવ્વા ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરે છે કે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) રજબ મહિનાના પહેલા દિવસે કશ્તી પર સવાર થયા અને પોતાના સાથીઓને હુકમ આપ્યો કે તે દિવસે રોઝો રાખે, અને ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: "જે કોઈ તે દિવસે રોઝો રાખશે, આગનો અઝાબ તેનાથી એક વર્ષની મુસાફતના અંતરે દૂર થઈ જશે."

#14 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

عن أَبِی‌بَصِیرٍ ... فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مَا لَکَ ذَبَحْتَ کَبْشاً وَ نَحَرَ فُلَانٌ بَدَنَهًًْ فَقَالَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ نُوحاً (علیه السلام) کَانَ فِی السَّفِینَهًِْ وَ کَانَ فِیهَا مَا شَاءَ اللَّهُ وَ کَانَتِ السَّفِینَهًُْ مَأْمُورَهًًْ فَطَافَتْ بِالْبَیْتِ وَ هُوَ طَوَافُ النِّسَاءِ وَ خَلَّی سَبِیلَهَا نُوحٌ (علیه السلام) فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ إِلَی الْجِبَالِ أَنِّی وَاضِعٌ سَفِینَهًَْ نُوحٍ (علیه السلام) عَبْدِی عَلَی جَبَلٍ مِنْکُنَّ فَتَطَاوَلَتْ وَ شَمَخَتْ وَ تَوَاضَعَ الْجُودِیُّ وَ هُوَ جَبَلٌ عِنْدَکُمْ فَضَرَبَتِ السَّفِینَهًُْ بِجُؤْجُؤِهَا الْجَبَلَ قَالَ فَقَالَ نُوحٌ (علیه السلام) عِنْدَ ذَلِکَ یَا مَارِی أَتْقِنْ وَ هُو بِالسُّرْیَانِیَّهًِْ یَا رَبِّ أَصْلِحْ قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّ أَبَاالْحَسَنِ (علیه السلام) عَرَّضَ بِنَفْسِه.

امام کاظم (علیه السلام)- ابوبصیر گوید به امام کاظم (علیه السلام) عرض کردم: «قربانت شوم! چرا شما یک گوسفند ذبح کردید و فلانی یک شتر»؟ فرمود: «ای ابومحمّد! نوح (علیه السلام) و هرآنچه که خدا خواسته بود، در کشتی بودند. کشتی به فرمان خدا بر گرد خانه‌ی خدا طواف کرد و آن طواف نساء بود و نوح (علیه السلام) کشتی را رها کرده بود [که خودش مسیر خود را برود]، خداوند عزّوجلّ به کوه‌ها وحی کرد که من می‌خواهم کشتی نوح (علیه السلام) را که بنده‌ی من است بر یکی از شما فرود آورم و کوه‌ها [برای آنکه انتخاب شوند] سر برآوردند و خود را بالا بردند امّا کوه جودی که اکنون در شهر شما واقع است، سر فرود آورد و فروتنی کرد و کشتی با سینه‌ی خود به کوه زد و [روی آن ایستاد] در اینجا بود که نوح (علیه السلام) گفت: یَا مَارِی أَتْقِنْ؛ که به زبان سریانی است یعنی پروردگارا [کار مرا] اصلاح کن. ابوبصیر گفت: «گمان کنم که آن حضرت (علیه السلام) به خود اشاره می‌کرد». تا بفهماند که من هم در کشتن گوسفند تواضع کردم مانند کوه جودی!

Imam Kazim (peace be upon him): Abu Basir said: I said to Imam Kazim (peace be upon him): "May I be your ransom! Why did you slaughter a sheep and so-and-so slaughtered a camel?" He said: "O Abu Muhammad! Nuh (peace be upon him), and whatever Allah willed, were in the ark. The ark, by Allah's command, circumambulated the House of Allah, and that was the tawaf al-nisa. Nuh (peace be upon him) had let the ark loose [to go its own course], and Allah the Mighty and Majestic revealed to the mountains that I intend to place the ark of Nuh (peace be upon him), who is My servant, upon one of you. The mountains [in order to be chosen] raised their heads and elevated themselves, but Mount Judi, which is now situated in your city, lowered its head and showed humility, and the ark struck the mountain with its breast and [came to rest upon it]. It was then that Nuh (peace be upon him) said: يَا مَارِی أَتْقِنْ [O my Lord, set right (my affair)]; which is in the Syriac language, meaning: O Lord, set right [my affair]." Abu Basir said: "I think that His Eminence (peace be upon him) was pointing to himself" — to make it understood that he too, like Mount Judi, had shown humility in slaughtering a sheep!

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બસીરે કહ્યું કે મેં ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)ને અરજ કરી: "આપ પર કુરબાન! આપે એક બકરો ઝબહ કર્યો અને ફલાણાએ એક ઊંટ કેમ?" આપે ફરમાવ્યું: "ઓ અબૂ મુહમ્મદ! નૂહ (અલયહિસ્સલામ) અને જે કંઈ અલ્લાહે ચાહ્યું હતું, તે કશ્તીમાં હતા. કશ્તીએ અલ્લાહના હુકમથી ખાનએ ખુદાનો તવાફ કર્યો, અને તે તવાફે નિસા હતો, અને નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કશ્તીને છોડી દીધી હતી [કે તે પોતાનો રસ્તો પોતે લે], અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લએ પહાડોને વહી કરી કે હું નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કશ્તીને, જે મારો બંદો છે, તમારામાંથી કોઈ એક પર ઉતારવા ચાહું છું, અને પહાડો [પસંદ થવા માટે] માથું ઊંચું કરી પોતાને ઊંચે ઉઠાવ્યાં, પરંતુ જૂદી પહાડ, જે હાલમાં તમારા શહેરમાં આવેલો છે, તેણે માથું નમાવ્યું અને નમ્રતા દેખાડી, અને કશ્તીએ પોતાની છાતી વડે તે પહાડને ટકરાવી [અને તેના પર ઊભી રહી]. અહીં જ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: یَا مَارِی أَتْقِنْ [ઓ મારા પરવરદિગાર, (મારી બાબત) સુધારી દે]; જે સુરિયાની ભાષામાં છે એટલે કે ઓ પરવરદિગાર [મારા કામને] સુધારી દે." અબૂ બસીરે કહ્યું: "મારો ખ્યાલ છે કે તે હઝરત (અલયહિસ્સલામ) પોતાની તરફ ઇશારો કરી રહ્યા હતા" — એ સમજાવવા માટે કે મેં પણ બકરો ઝબહ કરવામાં જૂદી પહાડની જેમ તવાઝો (નમ્રતા) દેખાડ્યો છે!

#15 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الکاظم (علیه السلام) Imam Kazim (peace be upon him) ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)

إِنَّ سَفِینَهًَْ نُوحٍ (علیه السلام) کَانَتْ مَأْمُورَهًًْ طَافَتْ بِالْبَیْتِ حَیْثُ غَرِقَتِ الْأَرْضُ ثُمَّ أَتَتْ مِنًی فِی أَیَّامِهَا ثُمَّ رَجَعَتِ السَّفِینَهًُْ وَ کَانَتْ مَأْمُورَهًًْ فَطَافَتْ بِالْبَیْتِ طَوَافَ النِّسَاءِ.

امام کاظم (علیه السلام)- کشتی نوح (علیه السلام) از طرف خداوند مأموریت داشت زمانی‌که زمین غرق شده بود، دور خانه‌ی خدا، طواف کند. سپس در موسم مِنی، به مِنی آمد و سپس بازگشت؛ زیرا از جانب خدا فرمان داشت. آنگاه دور خانه‌ی خدا به طواف نساء مشغول گشت.

Imam Kazim (peace be upon him): The ark of Nuh (peace be upon him) had a command from Allah, when the earth was submerged, to circumambulate the House of Allah. Then in the season of Mina, it came to Mina and then returned; for it had a command from Allah. Then it engaged in the tawaf al-nisa around the House of Allah.

ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): નૂહ (અલયહિસ્સલામ)ની કશ્તીને અલ્લાહ તરફથી હુકમ હતો કે જ્યારે ધરતી ડૂબી ગઈ હતી, ત્યારે ખાનએ ખુદાનો તવાફ કરે. પછી મિનાના મૌસમમાં મિના આવી અને પછી પરત ફરી; કારણ કે તેને અલ્લાહ તરફથી હુકમ હતો. ત્યારબાદ તે ખાનએ ખુદાનો તવાફે નિસા કરવામાં લાગી ગઈ.

#16 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا دَعَا نُوحٌ (علیه السلام) رَبَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ عَلَی قَوْمِهِ أَتَاهُ إِبْلِیسُ لَعَنَهُ اللَّهُ فَقَالَ یَا نُوحُ (علیه السلام) إِنَّ لَکَ عِنْدِی یَداً أُرِیدُ أَنْ أُکَافِئَکَ عَلَیْهَا فَقَالَ نُوحٌ (علیه السلام) وَ اللَّهِ إِنِّی لَبَغِیضٌ إِلَیَّ أَنْ یَکُونَ لَکَ عِنْدِی یَدٌ فَمَا هِیَ قَالَ بَلَی دَعَوْتَ اللَّهَ عَلَی قَوْمِکَ فَأَغْرَقْتَهُمْ فَلَمْ یَبْقَ أَحَدٌ أُغْوِیهِ فَأَنَا مُسْتَرِیحٌ حَتَّی یَنْشَأَ قَرْنٌ آخَرُ فَأُغْوِیَهُمْ فَقَالَ لَهُ نُوحٌ (علیه السلام) مَا الَّذِی تُرِیدُ أَنْ تُکَافِئَنِی بِهِ قَالَ لَهُ اذْکُرْنِی فِی ثَلَاثَهًِْ مَوَاطِنَ فَإِنِّی أَقْرَبَ مَا أَکُونُ إِلَی الْعَبْدِ إِذَا کَانَ فِی إِحْدَاهُنَّ اذْکُرْنِی إِذَا غَضِبْتَ وَ اذْکُرْنِی إِذَا حَکَمْتَ بَیْنَ اثْنَیْنِ وَ اذْکُرْنِی إِذَا کُنْتَ مَعَ امْرَأَهًٍْ خَالِیاً لَیْسَ مَعَکُمَا أَحَدٌ.

امام باقر (علیه السلام)- هنگامی‌که نوح (علیه السلام) نزد پروردگار خود دست به دعا برداشته و بر قوم خود نفرین کرد، شیطان ملعون به نزد نوح (علیه السلام) آمده و گفت: «ای نوح (علیه السلام)! تو را بر من حقّی است که می‌خواهم تلافی‌اش کنم». نوح (علیه السلام) گفت: «به خدا قسم! بر من بسی ناگوار است که بر تو حقّی داشته باشم؛ چه حقّی به تو دارم»؟ گفت: «آری! تو به قوم خود نفرین کردی و همه را غرق‌نمودی و دیگر کسی که من گمراهش کنم باقی‌نماند و هم اکنون دوران استراحت من است تا نسل دیگری به‌وجود آید و من گمراهشان نمایم». نوح (علیه السلام) به او گفت: «آنچه که می خواهی به‌سبب آن مرا پاداش دهی، چیست»؟ گفت: «در سه‌جا به یاد من باش که نزدیک‌ترین حالات من به بنده‌ی خدا در یکی از این سه مورد است: به هنگام خشمت به یاد من باش، هنگامی‌که میان دو نفر قضاوت می‌کنی به یاد من باش و هنگامی‌که با زنی به خلوت نشسته‌ای و هیچ‌کس دیگری با شما نیست به یاد من باش».

Imam Baqir (peace be upon him): When Nuh (peace be upon him) raised his hands in supplication before his Lord and cursed his people, the accursed Satan came to Nuh (peace be upon him) and said: "O Nuh (peace be upon him)! You have a favour upon me which I wish to repay." Nuh (peace be upon him) said: "By Allah! It is most detestable to me that I should have any favour upon you; what favour do I have upon you?" He said: "Yes! You cursed your people and drowned them all, and no one remained for me to lead astray, and now is my time of rest until another generation comes into being and I lead them astray." Nuh (peace be upon him) said to him: "What is it that you wish to reward me with?" He said: "Remember me in three situations, for I am closest to a servant when he is in one of these three: remember me at the time of your anger, remember me when you judge between two persons, and remember me when you are alone with a woman and no one else is with you."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના પરવરદિગાર પાસે દુઆ માટે હાથ ઉઠાવ્યા અને પોતાની કૌમ પર બદદુઆ કરી, ત્યારે મલઊન શેતાન નૂહ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "ઓ નૂહ (અલયહિસ્સલામ)! તમારો મારા પર એક હક છે જેનો બદલો હું આપવા ઇચ્છું છું." નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "અલ્લાહની કસમ! મારા માટે એ ખૂબ જ અણગમતું છે કે મારો તારા પર કોઈ હક હોય; મારો તારા પર શું હક છે?" તેણે કહ્યું: "હા! તમે તમારી કૌમ પર બદદુઆ કરી અને બધાને ગર્ક કરી નાખ્યા અને કોઈ એવો બાકી ન રહ્યો કે જેને હું ગુમરાહ કરું, અને હાલ મારો આરામનો સમય છે જ્યાં સુધી બીજી નસલ પેદા ન થાય અને હું તેમને ગુમરાહ કરું." નૂહ (અલયહિસ્સલામ)એ તેને કહ્યું: "જે વસ્તુ વડે તું મને બદલો આપવા ઇચ્છે છે, તે શું છે?" તેણે કહ્યું: "ત્રણ જગ્યાએ મને યાદ કરજો કે બંદા સાથે મારી સૌથી નજદીકની હાલત આ ત્રણમાંથી એકમાં હોય છે: તમારા ગુસ્સા વખતે મને યાદ કરજો, જ્યારે તમે બે વ્યક્તિઓ વચ્ચે ફેંસલો કરો ત્યારે મને યાદ કરજો, અને જ્યારે તમે કોઈ સ્ત્રી સાથે એકાંતમાં હો અને તમારી સાથે બીજું કોઈ ન હોય ત્યારે મને યાદ કરજો."

#17 و [کشتی] بر [دامنه‌ی کوه] جودی، پهلو گرفت And [the ark] came to rest on [Mount] Judi અને [કશ્તી] જૂદી [પર્વત] પર થંભી ગઈ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا هَبَطَ نُوحٌ (علیه السلام) مِنَ السَّفِینَهًِْ أَتَاهُ إِبْلِیسُ فَقَالَ لَهُ مَا فِی الْأَرْضِ رَجُلٌ أَعْظَمُ مِنَّهًًْ عَلَیَّ مِنْکَ دَعَوْتَ اللَّهَ عَلَی هَؤُلَاءِ الْفُسَّاقِ فَأَرَحْتَنِی مِنْهُمْ أَ لَا أُعَلِّمُکَ خَصْلَتَیْنِ إِیَّاکَ وَ الْحَسَدَ فَهُوَ الَّذِی عَمِلَ بِی مَا عَمِلَ وَ إِیَّاکَ وَ الْحِرْصَ فَهُوَ الَّذِی عَمِلَ بِآدَمَ (علیه السلام) مَا عَمِلَ.

امام صادق (علیه السلام)- وقتی نوح (علیه السلام) از کشتی فرود آمد، ابلیس نزد او آمد و به او گفت: «در زمین مردی نیست که بیش از تو بر من منّت داشته باشد؛ بر این بدکاران نفرین کردی و مرا از آن‌ها آسوده کردی؛ دو خصلت به تو نیاموزم؟! از حسد بپرهیز که این خصلت آن بلایی بر سر من آورد که اکنون آورد. و از حرص بپرهیز که به آدم (علیه السلام) کرد آنچه کرد».

Imam Sadiq (peace be upon him): When Nuh (peace be upon him) descended from the ark, Iblis came to him and said to him: "There is no man on earth who has a greater favour upon me than you; you cursed these transgressors and gave me relief from them. Shall I not teach you two qualities?! Beware of envy, for it is the very thing that did to me what it did. And beware of greed, for it is what did to Adam (peace be upon him) what it did."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) કશ્તી પરથી ઊતર્યા, ત્યારે ઇબ્લીસ તેમની પાસે આવ્યો અને તેમને કહ્યું: "ધરતી પર એવો કોઈ માણસ નથી કે જેનો મારા પર તમારા કરતાં વધારે એહસાન હોય; તમે આ બદકારો પર બદદુઆ કરી અને મને તેમનાથી રાહત આપી; શું હું તમને બે ખાસિયતો ન શીખવાડું?! હસદ (ઈર્ષ્યા)થી બચજો કે આ જ ખાસિયત મારા પર તે બલા લાવી જે લાવી. અને હિર્સ (લોભ)થી બચજો કે તેણે આદમ (અલયહિસ્સલામ) સાથે તે કર્યું જે કર્યું."

#18 گفته شد: «دور باد گروه ستمکاران [از رحمت خدا] It was said: Away with the wrongdoing people [from Allah's mercy] કહેવામાં આવ્યું: ઝાલિમ કોમ [અલ્લાહની રહમતથી] દૂર થાવ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

لَمَّا رَکِبَ نُوحٌ (علیه السلام) فِی السَّفِینَهًِْ قِیلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ.

امام صادق (علیه السلام)- وقتی نوح (علیه السلام) در کشتی سوار شد، این بانگ زده شد: قِیلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ.

Imam Sadiq (peace be upon him): When Nuh (peace be upon him) boarded the ark, this call was raised: قِیلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [And it was said: Away with the unjust people].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે નૂહ (અલયહિસ્સલામ) કશ્તીમાં સવાર થયા, ત્યારે આ પોકાર કરવામાં આવ્યો: قِیلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ [કહેવામાં આવ્યું: ઝાલિમ કૌમ દૂર થાય].