حَضَرَ الرِّضَا (علیه السلام) مَجْلِسَ الْمَأْمُونِ بِمَرْوَ وَ قَدِ اجْتَمَعَ فِی مَجْلِسِهِ جَمَاعَهًٌْ مِنْ عُلَمَاءِ ... فقَالَ الْمَأْمُونُ هَلْ فَضَّلَ اللَّهُ الْعِتْرَهًَْ عَلَی سَائِرِ النَّاسِ فَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ أَبَانَ فَضْلَ الْعِتْرَهًِْ عَلَی سَائِرِ النَّاسِ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ فِی قَوْلِهِ عَزَّوَجَلَّ إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدم وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَی الْعالَمِینَ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ ... قَالَتِ الْعُلَمَاءُ فَأَخْبِرْنَا هَلْ فَسَّرَ اللَّهُ تَعَالَی الِاصْطِفَاءَ فِی الْکِتَابِ فَقَالَ الرِّضَا (علیه السلام) فَسَّرَ الِاصْطِفَاءَ فِی الظَّاهِرِ سِوَی الْبَاطِنِ فِی اثْنَیْ عَشَرَ مَوْطِناً وَ مَوْضِعاً ... وَ اما الْآیَهًُْ السَّادِسَهًُْ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی وَ هَذِهِ خُصُوصِیَّهًٌْ لِلنَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهًِْ وَ خُصُوصِیَّهًٌْ لِلْآلِ دُونَ غَیْرِهِمْ وَ ذَلِکَ أَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ حَکَی فِی ذِکْرِ نُوحٍ (علیه السلام) فِی کِتَابِهِ یا قَوْمِ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مالًا إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَی اللهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لکِنِّی أَراکُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ وَ حَکَی عَزَّوَجَلَّ عَنْ هُودٍ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَی الَّذِی فَطَرَنِی أَ فَلا تَعْقِلُونَ وَ قَالَ عَزَّوَجَلَّ لِنَبِیِّهِ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله) قُلْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی وَ لَمْ یَفْرِضِ اللَّهُ مَوَدَّتَهُمْ إِلَّا وَ قَدْ عَلِمَ أَنَّهُمْ لَا یَرْتَدُّونَ عَنِ الدِّینِ أَبَداً وَ لَا یَرْجِعُونَ إِلَی ضَلَالٍ أَبَداً وَ أُخْرَی أَنْ یَکُونَ الرَّجُلُ وَادّاً لِلرَّجُلِ فَیَکُونُ بَعْضُ أَهْلِ بَیْتِهِ عَدُوّاً لَهُ فَلَا یَسْلَمُ لَهُ قَلْبُ الرَّجُلِ فَأَحَبَّ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَنْ لَا یَکُونَ فِی قَلْبِ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) عَلَی الْمُؤْمِنِینَ شَیْءٌ فَفَرَضَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مَوَدَّهًَْ ذَوِی الْقُرْبَی ... وَ مَا بَعَثَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ نَبِیّاً إِلَّا أَوْحَی إِلَیْهِ أَنْ لَا یَسْأَلَ قَوْمَهُ أَجْراً لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یُوَفِّیهِ أَجْرَ الْأَنْبِیَاءِ وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) فَرَضَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ مَوَدَّهًَْ قَرَابَتِهِ عَلَیأُمَّتِهِ وَ أَمَرَهُ أَنْ یَجْعَلَ أَجْرَهُ فِیهِمْ لِیَوَدُّوهُ فِی قَرَابَتِهِ بِمَعْرِفَهًِْ فَضْلِهِمُ الَّذِی أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُمْ فَإِنَّ الْمَوَدَّهًَْ إِنَّمَا تَکُونُ عَلَی قَدْرِ مَعْرِفَهًِْ الْفَضْلِ.
امام رضا (علیه السلام)- امام رضا (علیه السلام) در مجلسی که مأمون در مرو برگزار کرده بود و جمعی از دانشمندان عراق و خراسان جمع بودند حاضر شد. مأمون گفت: «آیا خداوند عترت را بر سایر مردم فضیلت بخشیده است»؟ [امام (علیه السلام)] فرمود: «خداوند برتری عترت بر مردم را در کتاب خود، آشکارا بیان کرده است». آنجا که فرموده: خدا آدم و نوح و خاندان ابراهیم و خاندان عمران را بر جهانیان برتری داد: فرزندانی بودند، برخی از نسل برخی دیگر پدید آمده‌اند. ( آل عمران/۳۳ ). علماء گفتند: «آیا خداوند در قرآن الِاصْطِفَاءَ را تفسیر نموده است»؟ فرمود: «خداوند الِاصْطِفَاءَ را در دوازده مورد از قرآن آشکارا تفسیر نموده؛ [که این تعداد] غیر از آن مواردی است در باطن قرآن است... و آیه‌ی ششم؛ بگو: بر این رسالت مزدی از شما، جز دوست داشتن خویشاوندان، نمی‌خواهم. ( شوری/۲۳ ) این امتیاز تا روز قیامت مخصوص پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مربوط به خاندان اوست نه دیگران». چون خداوند در مورد نوح (علیه السلام) در قرآن می‌فرماید: یا قَوْمِ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مالًا إِنْ أَجرِیَ إِلَّا عَلَی اللهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لکِنِّی أَراکُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ و از هود (علیه السلام) نقل می‌کند که گفت: ای قوم من، در برابر رسالتم از شما مزدی نمی‌طلبم. مزد من تنها با آن کسی است که مرا آفریده است. چرا از روی خرد نمی‌اندیشید؟ ( هود/۵ ) ولی خداوند به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: بگو از شما پاداشی جز مودّت و دوستی با خویشاوندانم را خواستار نیستم. ( شوری/۲۳ ) و خداوند این مودّت و محبّت به آن‌ها را واجب نمود چون می‌دانست آن‌ها هرگز از دین بر نمی‌گردند. و گمراهی را اختیار نخواهند نمود. دلیل دیگر اینکه؛ گاهی شخصی یک نفر را دوست دارد، امّا با بعضی از افراد خانواده‌ی او دشمن است؛ دراین‌صورت دل آن مرد که مورد محبّت این شخص است، امّا با بعضی از اهل بیتش (دشمن است، با او صاف نمی‌شود. و خداوند با این درخواست [به دوستی افراد خانواده‌ی پیامبر (صلی الله علیه و آله)] خواست که دل پیامبر (صلی الله علیه و آله) نسبت به مؤمنانی که او را دوست دارند صاف بگرداند لذا دوست‌داشتن خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله) را واجب کرد... خداوند هیچ پیامبری را مبعوث نکرد مگر آنکه به او وحی نمود که از قومش در این قبال، اجری درخواست نکند امّا در خصوص حضرت محمّد (صلی الله علیه و آله) خداوند دوستی خاندان او را بر امّتش واجب کرد و اجر و مزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) را در این امر قرارداد تا به بهانه‌ی دوستی آنان به خاطر نزدیکی ایشان با پیامبر (صلی الله علیه و آله)، به برتری آنان آشنایی پیدا کنند، خداوند اعتراف به برتری آن‌ها را واجب کرده است بنابراین میزان محبّت مردم به آنان به قدر اعتراف و آشنایی مردم به برتری آنان است».
Imam al-Rida (peace be upon him): Imam al-Rida (peace be upon him) attended a gathering that Ma'mun had convened in Marw, where a group of scholars from Iraq and Khurasan had assembled. Ma'mun said, "Has Allah given the 'itrah (the family of the Prophet) precedence over the rest of the people?" [The Imam (peace be upon him)] said, "Allah has clearly declared the excellence of the 'itrah over the people in His Book, where He said: 'Indeed Allah chose Adam and Nuh, and the family of Ibrahim and the family of Imran above all the worlds — descendants, some of them from others.' (Al-i Imran 3:33)." The scholars said, "Has Allah in the Qur'an explained al-istifa' (the choosing)?" He said, "Allah has clearly explained al-istifa' in twelve places in the Qur'an, [and this number is] besides those places that are in the inner meaning of the Qur'an... And the sixth verse: 'Say: I do not ask of you any reward for it except affection for the near kin.' (Al-Shura 42:23). This distinction, until the Day of Resurrection, is exclusive to the Prophet (peace be upon him and his family) and belongs to his family and not to others." For Allah says regarding Nuh (peace be upon him) in the Qur'an: يا قَوْمِ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مالًا إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَی اللهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لکِنِّی أَراکُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ [O my people! I do not ask of you any wealth for it; my reward is only with Allah, and I will not drive away those who have believed. Indeed they will meet their Lord, but I see you a people who are ignorant.] And He relates from Hud (peace be upon him) that he said: "O my people, I do not ask of you any reward for my message. My reward is only with Him who created me. Do you not then use your reason?" (Hud 11:51). But Allah says to the noble Prophet (peace be upon him and his family): "Say: I do not ask of you any reward except affection and love for my near kin." (Al-Shura 42:23). And Allah made this affection and love for them obligatory because He knew that they would never turn back from the religion and would never choose misguidance. Another reason is that sometimes a person loves someone, but is an enemy of some of the members of that person's family; in such a case the heart of that beloved man, [because] some of his household [are hated,] does not become sincere toward him. So Allah, through this request [for love of the members of the family of the Prophet (peace be upon him and his family)], wished that the heart of the Prophet (peace be upon him and his family) toward the believers who love him should be sincere; therefore He made love of the family of the Prophet (peace be upon him and his family) obligatory... Allah did not send any prophet except that He revealed to him not to ask of his people any reward for it, but in the particular case of Muhammad (peace be upon him and his family) Allah made love of his family obligatory upon his ummah, and placed the reward and wage of the Prophet (peace be upon him and his family) in this matter, so that by the pretext of loving them on account of their nearness to the Prophet (peace be upon him and his family), they may come to know their excellence. Allah has made acknowledgement of their excellence obligatory; therefore the measure of the people's love for them is according to the measure of the people's acknowledgement and recognition of their excellence."
ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) મામૂને મરવમાં યોજેલી એક મજલિસમાં હાજર થયા, જ્યાં ઇરાક અને ખુરાસાનના વિદ્વાનોનું એક જૂથ એકઠું થયું હતું. મામૂને કહ્યું: "શું અલ્લાહે ઇત્રત (પયગંબરના ખાનદાન) ને બાકીના લોકો પર ફઝીલત આપી છે?" [ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)] એ ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે પોતાની કિતાબમાં ઇત્રતની લોકો પરની બરતરીને સ્પષ્ટપણે બયાન કરી છે", જ્યાં તેમણે ફરમાવ્યું છે: "અલ્લાહે આદમ અને નૂહ અને ઇબ્રાહીમના ખાનદાન અને ઇમરાનના ખાનદાનને તમામ જહાનવાળાઓ પર બરતરી આપી, તેઓ એવા ફરઝંદો હતા જેઓમાંના કેટલાક બીજા કેટલાકની નસ્લમાંથી પેદા થયા છે." (આલે ઇમરાન/૩૩). ઉલમાએ કહ્યું: "શું અલ્લાહે કુરઆનમાં અલ-ઇસ્તિફા (પસંદ કરવાનું) ની તફસીર કરી છે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "અલ્લાહે અલ-ઇસ્તિફાની તફસીર કુરઆનમાં બાર જગ્યાએ સ્પષ્ટપણે કરી છે; [આ સંખ્યા] કુરઆનના બાતિનમાં જે જગ્યાઓ છે તેના સિવાય છે... અને છઠ્ઠી આયત; કહો: 'આ રિસાલત પર હું તમારી પાસેથી કોઈ બદલો નથી માંગતો સિવાય કે નજીકના સંબંધીઓ સાથે મોહબ્બત.' (શૂરા/૨૩). આ વિશેષતા કયામતના દિવસ સુધી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) માટે ખાસ છે અને તેમના ખાનદાન સાથે સંબંધિત છે, બીજા લોકો સાથે નહીં." કારણ કે અલ્લાહ નૂહ (અલયહિસ્સલામ) વિષે કુરઆનમાં ફરમાવે છે: يا قَوْمِ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مالًا إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَی اللهِ وَ ما أَنَا بِطارِدِ الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ وَ لکِنِّی أَراکُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ [ઓ મારી કૌમ! હું આના પર તમારી પાસેથી કોઈ માલ નથી માંગતો; મારો બદલો ફક્ત અલ્લાહ પાસે છે, અને હું ઈમાન લાવેલા લોકોને દૂર કરનાર નથી. ખરેખર તેઓ પોતાના પરવરદિગારને મળનારા છે, પરંતુ હું તમને એક જાહિલ કૌમ તરીકે જોઉં છું.] અને હૂદ (અલયહિસ્સલામ) થી નકલ કરે છે કે તેમણે કહ્યું: "ઓ મારી કૌમ, હું મારી રિસાલતના બદલામાં તમારી પાસેથી કોઈ મુઝદ નથી માંગતો. મારો મુઝદ ફક્ત તે હસ્તી પાસે છે જેણે મને પેદા કર્યો છે. શું તમે અક્લથી વિચારતા નથી?" (હૂદ/૫૧). પરંતુ અલ્લાહ પયગંબરે અકરમ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ને ફરમાવે છે: "કહો: હું તમારી પાસેથી મારા સંબંધીઓ સાથે મવદ્દત અને મોહબ્બત સિવાય કોઈ પ્રતિફળ નથી માંગતો." (શૂરા/૨૩). અને અલ્લાહે તેમના પ્રત્યેની આ મવદ્દત અને મોહબ્બત વાજિબ કરી કારણ કે તે જાણતો હતો કે તેઓ ક્યારેય દીનથી પાછા ફરશે નહીં અને ગુમરાહીને પસંદ કરશે નહીં. બીજું કારણ એ છે કે; ક્યારેક કોઈ વ્યક્તિ કોઈ એકને ચાહે છે, પરંતુ તેના ખાનદાનના કેટલાક લોકોનો દુશ્મન હોય છે; આ સૂરતમાં તે માણસનું દિલ કે જે આ વ્યક્તિની મોહબ્બતનું પાત્ર છે, [પરંતુ તેના અહલેબૈતના કેટલાક લોકો સાથે દુશ્મન છે,] તેની સાથે સાફ થતું નથી. અને અલ્લાહે આ માંગણી દ્વારા [પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ખાનદાનના લોકોની મોહબ્બત તરફ] ચાહ્યું કે પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નું દિલ તે મોમિનો પ્રત્યે જેઓ તેમને ચાહે છે સાફ કરી દે, તેથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ખાનદાનની મોહબ્બતને વાજિબ કરી... અલ્લાહે કોઈ પણ પયગંબરને મબઊસ કર્યા નથી સિવાય કે તેમને વહી કરી કે તેઓ પોતાની કૌમ પાસેથી આના બદલામાં કોઈ અજ્ર ન માંગે, પરંતુ હઝરત મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) ના ખાસ કિસ્સામાં અલ્લાહે તેમના ખાનદાનની મોહબ્બત તેમની ઉમ્મત પર વાજિબ કરી અને પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) નો અજ્ર અને મુઝદ આ બાબતમાં કરાર દીધો, જેથી પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) સાથે તેમની નિકટતાના કારણે તેમની મોહબ્બતના બહાને, તેમની બરતરીથી પરિચિત થાય. અલ્લાહે તેમની બરતરીના એકરારને વાજિબ કર્યો છે, તેથી લોકોની તેમના પ્રત્યેની મોહબ્બતનું પ્રમાણ લોકોના તેમની બરતરીના એકરાર અને પરિચય પ્રમાણે છે."