سورة هود

Verse 86 of 123

11:86

بَقِيَّةُ اللهِ‌ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفيظٍ

آنچه [از سرمایه‌هاى حلال]، خداوند براى شما باقى گذارده، برایتان بهتر است اگر ایمان داشته باشید. و من، نگهبان شما [و مأمور بر اجبارتان به ایمان] نیستم».

What remains with Allah is better for you if you are believers, and I am not a keeper over you.

જો તમે મોઅમીન હોવ, તો અલ્લાહે બાકી રાખેલ તમારા માટે બેહતર છે* અને હું કાંઇ તમારી ઉપર નિગેહબાન (ચોકીદાર) નથી.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ عُمَربن‌زَاهِر: عَنْ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ سَأَلَهُ رَجُلٌ عَنِ الْقَائِمِ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) یُسَلَّمُ عَلَیْهِ بِإِمْرَهًِْ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ لَا ذَاکَ اسْمٌ سَمَّی اللَّهُ بِهِ أَمِیرَالْمؤْمِنِینَ (علیه السلام) لَمْ یُسَمَّ بِهِ أَحَدٌ قَبْلَهُ وَ لَا یَتَسَمَّی بِهِ بَعْدَهُ إِلَّا کَافِرٌ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ کَیْفَ یُسَلَّمُ عَلَیْهِ قَالَ یَقُولُونَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّهًَْ اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ بَقِیَّتُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ.

امام صادق (علیه السلام)- عمربن‌زاهر گوید: مردی از امام صادق (علیه السلام) پرسید: «[آیا] به امام قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) با عنوان امیرمؤمنان سلام می‌کنند»؟ فرمود: «نه! خداوند آن نام را مخصوص امیرالمؤمنین (علی‌ّّبن‌ابی‌طالب (علیه السلام)) نهاده است، پیش از او کسی به این نام، نامیده نشده و بعد از او هم جز کافر آن نام را برخود نبندد». عرض کردم: «قربانت شوم! پس چگونه بر او سلام کنند»؟ فرمود: می‌گویند: «السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ الله»! سپس این آیه را قرائت فرمود: بَقِیَّةُ الله خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِین.

Imam Sadiq (peace be upon him): Umar ibn Zahir says: A man asked Imam Sadiq (peace be upon him): "[Is] the Imam al-Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance) greeted with the title of Amir al-Mu'minin?" He said: "No! Allah has reserved that name for Amir al-Mu'minin (Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)); no one before him has been called by it, and no one after him will bear it upon himself except a disbeliever." I said: "May I be your ransom! Then how is he to be greeted?" He said: They say: "السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ الله [Peace be upon you, O Baqiyyat Allah (Remnant of Allah)]!" Then he recited this verse: بَقِیَّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [What remains with Allah is better for you if you are believers].

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઉમર બિન ઝાહિર કહે છે: એક વ્યક્તિએ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "[શું] ઇમામ કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ને અમીરુલ મોઅમેનીનના ખિતાબથી સલામ કરવામાં આવે છે?" ફરમાવ્યું: "ના! અલ્લાહે એ નામ અમીરુલ મોઅમેનીન (અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ)) માટે ખાસ કર્યું છે, તેમના પહેલાં કોઈને એ નામથી નામ આપવામાં આવ્યું નથી અને તેમના પછી પણ કાફિર સિવાય કોઈ એ નામ પોતાના પર ન રાખે." મેં અર્જ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! તો પછી તેમના પર કેવી રીતે સલામ કરે?" ફરમાવ્યું: તેઓ કહે: "السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ الله [આપના પર સલામ હો, હે બકિય્યતુલ્લાહ (અલ્લાહની બાકી રાખેલી નિશાની)]!" પછી આ આયત તિલાવત ફરમાવી: بَقِیَّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [જે અલ્લાહ પાસે બાકી છે તે તમારા માટે વધુ સારું છે, જો તમે મોઅમિન હો].

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

فَإِذَا خَرَجَ قَائِمُنا (عجل الله تعالی فرجه الشریف) أَسْنَدَ ظَهْرَهُ إِلَی الْکَعْبَهًِْ وَ اجْتَمَعَ إِلَیْهِ ثَلَاثُمِائَهًٍْ وَ ثَلَاثَهًَْ عَشَرَ رَجُلًا وَ أَوَّلُ مَا یَنْطِقُ بِهِ هَذِهِ الْآیَهًُْ بَقِیَّتُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ ثُمَّ یَقُولُ أَنَا بَقِیَّهًُْ اللَّهِ فِی أَرْضِه.

امام باقر (علیه السلام)- وقتی قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) ما ظهور کند به کعبه تکیه می‌کند و سیصدوسیزده نفر نیز، دور او جمع می‌شوند و اوّلین سخنی که می‌گوید این آیه است: بَقِیَّةُ الله خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ سپس می‌گوید: «من، «بقیّة الله» در روی زمینش هستم».

Imam Baqir (peace be upon him): When our Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance) reappears, he will lean his back against the Ka'ba and three hundred and thirteen men will gather around him. The first thing he will utter is this verse: بَقِیَّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [What remains with Allah is better for you if you are believers]. Then he will say: "I am the "Baqiyyat Allah" upon His earth."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે અમારા કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) ઝુહૂર કરશે ત્યારે કાબાને ટેકો દેશે અને ત્રણસો તેર માણસો પણ તેમની આસપાસ એકઠા થશે અને પહેલી વાત જે તેઓ કહેશે તે આ આયત છે: بَقِیَّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [જે અલ્લાહ પાસે બાકી છે તે તમારા માટે વધુ સારું છે, જો તમે મોઅમિન હો]. પછી કહેશે: "હું, અલ્લાહની ઝમીન પર "બકિય્યતુલ્લાહ" છું."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أبی‌بَکر خَضرَمی قَالَ: ... قَال أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) بِأَعْلَی صَوْتِهِ یَا أَهْلَ الْمَدِینَهًِْ الظَّالِمِ أَهْلُهَا أَنَا بَقِیَّهًُْ اللَّهِ یَقُولُ اللَّهُ بَقِیَّتُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ وَ ما أَنَا عَلَیْکُمْ بِحَفِیظٍ.

امام باقر (علیه السلام)- ابوبکر حضرمی می‌گوید: امام باقر (علیه السلام) با صدای بلند فرمود: «ای مردم شهر شام که اهلش ستمگرند! ( نساء/۷۵ ) من بقیة الله هستم. خداوند می‌فرماید: بَقِیَّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ وَ ما أَنَا عَلَیْکُمْ بِحَفِیظٍ».

Imam Baqir (peace be upon him): Abu Bakr al-Hadrami says: Imam Baqir (peace be upon him) said in a loud voice: "O people of the city [of Sham] whose inhabitants are unjust (Al-Nisa/75)! I am Baqiyyat Allah. Allah says: بَقِیَّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ وَ ما أَنَا عَلَیْکُمْ بِحَفِیظٍ [What remains with Allah is better for you if you are believers, and I am not a keeper over you]."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અબૂ બક્ર હઝરમી કહે છે: ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ) એ બુલંદ અવાજે ફરમાવ્યું: "ઓ [શામ] શહેરના લોકો કે જેના રહેવાસીઓ ઝાલિમ છે! (નિસા/૭૫) હું બકિય્યતુલ્લાહ છું. અલ્લાહ ફરમાવે છે: بَقِیَّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ وَ ما أَنَا عَلَیْکُمْ بِحَفِیظٍ [જે અલ્લાહ પાસે બાકી છે તે તમારા માટે વધુ સારું છે, જો તમે મોઅમિન હો, અને હું તમારા પર દેખરેખ રાખનાર નથી]."

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

عَن الصَّادقِ (علیه السلام) قَالَ: ثُمَّ نَادَی أَبِی (علیه السلام) بِأَعْلَی صَوْتِهِ وَ إِلی مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْباً إِلَی قَوْلِهِ بَقِیّةُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ نَحْنُ وَ اللَّهِ بَقِیَّهًُْ اللَّهِ فِی أَرْضِه.

امام باقر (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) می‌فرماید: پدرم با صدای بلند فریاد زد: وَ إِلیَ مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَاقَوْمِ اعْبُدُواْ اللهَ مَا لَکُم مِّنْ إِلَاهٍ غَیرُْهُ وَ لَا تَنقُصُواْ الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ إِنیّ‌ِ أَرَئکُم بخِیرٍْ وَ إِنیّ‌ِ أَخَافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ محُّیط. وَ یَاقَوْمِ أَوْفُواْ الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ بِالْقِسْطِ وَ لَا تَبْخَسُواْ النَّاسَ أَشْیَاءَهُمْ وَ لَا تَعْثَوْاْ فیِ الْأَرْضِ مُفْسِدِین. بَقِیَّتُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ؛ و فرمود: «به خدا ما در روی زمین، باقی گذارده‌ی خداییم».

Imam Baqir (peace be upon him)- Imam Sadiq (peace be upon him) said: My father cried out in a loud voice: وَ إِلَی مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللهَ مَا لَکُمْ مِنْ إِلَهٍ غَیْرُهُ وَ لَا تَنْقُصُوا الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ إِنِّی أَرَاکُمْ بِخَیْرٍ وَ إِنِّی أَخَافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ مُحِیطٍ. وَ یَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ بِالْقِسْطِ وَ لَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْیَاءَهُمْ وَ لَا تَعْثَوْا فِی الْأَرْضِ مُفْسِدِینَ. بَقِیَّتُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [And to Madyan We sent their brother Shuayb. He said: O my people, worship Allah; you have no god other than Him. Do not give short measure and weight. Indeed I see you in prosperity, and I fear for you the punishment of an all-encompassing day. O my people, give full measure and weight in justice and do not defraud people of their goods and do not act corruptly in the land, spreading mischief. What remains with Allah is better for you, if you are believers]; and he said: "By Allah, we are the remnant of Allah upon the earth."

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)- ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ફરમાવે છે: મારા પિતાએ મોટા અવાજે પોકાર્યું: وَ إِلَی مَدْیَنَ أَخَاهُمْ شُعَیْبًا قَالَ یَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللهَ مَا لَکُمْ مِنْ إِلَهٍ غَیْرُهُ وَ لَا تَنْقُصُوا الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ إِنِّی أَرَاکُمْ بِخَیْرٍ وَ إِنِّی أَخَافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ مُحِیطٍ. وَ یَا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِکْیَالَ وَ الْمِیزَانَ بِالْقِسْطِ وَ لَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْیَاءَهُمْ وَ لَا تَعْثَوْا فِی الْأَرْضِ مُفْسِدِینَ. بَقِیَّتُ اللهِ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ [અને મદયન તરફ તેમના ભાઈ શુઐબને (મોકલ્યા). તેમણે કહ્યું: હે મારી કૌમ! અલ્લાહની ઇબાદત કરો, તેના સિવાય તમારો કોઈ ઇલાહ નથી. અને માપ તથા તોલમાં ઘટાડો ન કરો. ખરેખર હું તમને સમૃદ્ધિમાં જોઉં છું અને ખરેખર હું તમારા પર એક ઘેરી લેનારા દિવસના અઝાબનો ડર રાખું છું. અને હે મારી કૌમ! ન્યાય સાથે માપ અને તોલ પૂરાં આપો અને લોકોને તેમની વસ્તુઓમાં ઓછું ન આપો અને જમીનમાં ફસાદ ફેલાવતાં ન ફરો. જે અલ્લાહ પાસે બાકી છે તે તમારા માટે વધુ સારું છે, જો તમે મોમિન હો]; અને ફરમાવ્યું: "અલ્લાહની કસમ, અમે જ ધરતી પર અલ્લાહની બાકી રહેલી (નિશાની) છીએ."

العسکری (علیه السلام) Imam Askari (peace be upon him) ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ)

عن احمدبن‌اسحاق قال خرج ابومحمدالحسن‌بن‌علی (علیه السلام) علینا وَ عَلَی عَاتِقِهِ غُلَامٌ کَأَنَّ وَجْهَهُ الْقَمَرُ لَیْلَهًَْ الْبَدْرِ مِنْ أَبْنَاءِ ثَلَاثِ سِنِینَ وَ قَالَ یَا أَحْمَدَ‌بْنَ‌إِسْحَاقَ لَوْ لَا کَرَامَتُکَ عَلَی اللَّهِ وَ عَلَی حُجَجِهِ مَا عَرَضْتُ عَلَیْکَ ابْنِی هَذَا إِنَّهُ سَمِیُّ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) ... فَنَطَقَ الْغُلَامُ (علیه السلام) بِلِسَانٍ عَرَبِیٍّ فَصِیحٍ فَقَالَ أَنَا بَقِیَّهًُْ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ وَ الْمُنْتَقِمُ مِنْ أَعْدَاءِ اللَّهِ فَلَا تَطْلُبْ أَثَراً بَعْدَ عَیْن.

امام عسکری (علیه السلام)- احمدبن‌اسحاق گوید: «امام حسن‌عسکری (علیه السلام) پیش ما آمد و بر روی شانه‌اش کودکی بود که صورتش مانند ماه تمام می‌درخشید و در حدود سه سال از عمرش می‌گذشت؛ پس [امام (علیه السلام)] فرمود: «ای احمدبن‌اسحاق! اگر شرافت و منزلت تو نزد خدای عزّوجلّ و نزد حجّت‌هایش نبود، هرگز این پسرم را به تو نشان نمی‌دادم، او همنام رسول خدا (صلی الله علیه و آله) است...». کودک به زبان عربی فصیح سخن گفت: و فرمود: «من بقیّهًْ الله در روی زمینش و انتقام‌گیرنده از دشمنانش هستم». بعد از دیدن حقیقت [با چشمان خودت]، دیگر دنبال آثار و نشانه‌ها [برای اثبات آن نگردد]»!

Imam al-Askari (peace be upon him): Ahmad ibn Ishaq said: "Imam Hasan al-Askari (peace be upon him) came to us, and on his shoulder was a child whose face shone like the full moon, and he was about three years old. Then [the Imam (peace be upon him)] said: 'O Ahmad ibn Ishaq! Were it not for your honour and standing before Allah the Mighty and Majestic and before His proofs, I would never have shown you this son of mine. He bears the same name as the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)...' The child spoke in eloquent Arabic and said: 'I am Baqiyyatullah [the Remnant of Allah] on His earth, and the avenger against His enemies.' After you have seen the reality [with your own eyes], do not go looking for traces and signs [to prove it] any longer!"

ઇમામ અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ): અહમદ બિન ઇસ્હાક કહે છે: "ઇમામ હસન અસ્કરી (અલયહિસ્સલામ) અમારી પાસે આવ્યા, અને તેમના ખભા પર એક બાળક હતું જેનો ચહેરો પૂર્ણ ચંદ્રની જેમ ચમકતો હતો અને તેની ઉંમર લગભગ ત્રણ વર્ષ હતી. પછી [ઇમામ (અલયહિસ્સલામ)] એ ફરમાવ્યું: 'ઓ અહમદ બિન ઇસ્હાક! જો અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ અને તેના હુજ્જતો પાસે તમારું માન અને મરતબો ન હોત, તો હું ક્યારેય મારા આ પુત્રને તમને ન દેખાડત. તે રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ના નામથી છે...' બાળક ફસીહ અરબી ભાષામાં બોલ્યું અને ફરમાવ્યું: 'હું તેની ધરતી પર બકિય્યતુલ્લાહ [અલ્લાહનો બાકી રહેલો] છું અને તેના દુશ્મનોથી બદલો લેનારો છું.' હકીકતને [પોતાની આંખોથી] જોયા પછી, હવે તેની આસાર અને નિશાનીઓ [સાબિત કરવા માટે] પાછળ ન જાઓ!"