علی‌بن‌ابراهیم ( ذلِکَ جَزَاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما کَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آیاتِی وَ رُسُلِی هُزُواً یَعْنِی بِالْآیَاتِ الْأَوْصِیَاءَ (اتَّخَذُوهَا هُزُواً ثُمَّ ذَکَرَ الْمُؤْمِنِینَ بِهَذِهِ الْآیَاتِ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- ذلِکَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما کَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آیاتی وَ رُسُلی هُزُواً یعنی به نشانه‌ها و معجزات اوصیای من کفر ورزیده و آن‌ها را به مسخره گرفتند. سپس خداوند این آیه را برای مؤمنان یاد آور می شود.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): ذلِکَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما کَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آیاتی وَ رُسُلی هُزُواً [Thus it is that their recompense is hell, because they disbelieved and held My communications and My apostles in mockery] — meaning they disbelieved in the signs and miracles of my successors and took them in mockery. Then Allah mentions the believers in this verse.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ذلِکَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما کَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آیاتی وَ رُسُلی هُزُواً [આ છે તેમનો બદલો, જહન્નમ, કારણ કે તેમણે ઇન્કાર કર્યો અને મારી નિશાનીઓ તથા મારા રસૂલોને મશ્કરીરૂપે લીધા] — એટલે કે તેઓએ મારા અવસિયા (વારસદારો)ની નિશાનીઓ અને ચમત્કારોનો ઇન્કાર કર્યો અને તેમને મશ્કરીરૂપે લીધા. પછી અલ્લાહ આ આયતમાં મોમિનોનો ઉલ્લેખ કરે છે.