سورة الكهف

Verse 21 of 110

18:21

وَ كَذلِكَ أَعْثَرْنا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ وَ أَنَّ السَّاعَةَ لا رَيْبَ فيها إِذْ يَتَنازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْياناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قالَ الَّذينَ غَلَبُوا عَلى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً

و اينچنين مردم را از حال آن‌ها آگاه كرديم، تا بدانند كه وعده‌ی خداوند [در مورد رستاخيز] حق است؛ و در قيام قيامت شكى نيست؛ [و به ياد آور] هنگامى را كه [مردم] ميان خود درباره‌ی كار آن‌ها نزاع داشتند، گروهى مى‌گفتند: «بنايى بر آنان بسازيد [تا از نظرها پنهان شوند كه] پروردگارشان از وضع آن‌ها آگاه‌تر است». ولى كسانى كه از راز آن‌ها آگاهى يافتند [و آن را دليلى بر رستاخيز ديدند] گفتند: «ما عبادتگاهى در كنار [مدفن] آن‌ها مى‌سازيم [تا خاطره‌ی آنان فراموش نشود]».

And thus did We make (men) to get knowledge of them that they might know that Allah's promise is true and that as for the hour there is no doubt about it. When they disputed among themselves about their affair and said: Erect an edifice over them-- their Lord best knows them. Those who prevailed in their affair said: We will certainly raise a masjid over them.

અને આવી રીતે અમોએ તેમની હાલતથી તેઓને વાકેફ કરી દીધા કે જેથી તેઓ જાણી લે કે અલ્લાહનો વાયદો ખરેખર સાચો છે અને (કયામતની) ઘડી (આવવા)માં કાંઇ શક નથી. જે વખતે તેઓ તેમના મામલા સબંધી આપસમાં બહેસ કરવા લાગ્યા ત્યારે તેમણે કહ્યું કે તેમના પર એક ઇમારત બનાવી દો; તેમનો પરવરદિગાર તેમની હાલતથી સારી રીતે વાકેફ છે; જેમનો મશવેરો તેઓના મામલામાં ગાલીબ થયો તેમણે કહ્યું કે જરૂર અમે તેમના ઉપર એક મસ્જિદ બનાવીશું.

#1 و اینچنین مردم را از حال آن‌ها آگاه کردیم، تا بدانند که وعده‌ی خداوند [در مورد رستاخیز] حق است؛ و در قیام قیامت شکی نیست And thus We made people aware of their condition, so that they might know that Allah's promise is true, and that there is no doubt about the coming of the Hour અને આ રીતે અમે લોકોને તેમની હાલતથી વાકેફ કર્યા, જેથી તેઓ જાણે કે અલ્લાહનું વચન [કયામત વિશે] હક છે; અને કયામતના કાયમ થવામાં કોઈ શંકા નથી

الباقر ( وَ کَذلِکَ أَعْثَرْنا عَلَیْهِمْ یَعْنِی أَطْلَعْنَا عَلَی الْفِتْیَهًِْ لِیَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ فِی الْبَعْثِ وَ أَنَّ السَّاعَةَ لا رَیْبَ فِیها یَعْنِی لَا شَکَّ فِیهَا بِأَنَّهَا کَائِنَهًٌْ.

امام باقر (علیه السلام)- وَ کَذَلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ؛ یعنی و بدین‌گونه، مردم آن دیار را بر جوانان اصحاب کهف آگاه ساختیم. لِیَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ تا بدانند که وعده‌ی خدا درباره‌ی روز قیامت ، حق است. وَ أَنَّ السَّاعَةَ لَا رَیْبَ فِیهَا و هیچ تردیدی در وجود قیامت نیست.

Imam Baqir (peace be upon him): وَ کَذَلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ [And thus did We make (men) get knowledge of them]; that is, in this way We informed the people of that land about the youths who were the Companions of the Cave. لِیَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ [that they might know that Allah's promise is true] — so that they might know that Allah's promise concerning the Day of Resurrection is true. وَ أَنَّ السَّاعَةَ لَا رَیْبَ فِیهَا [and that as for the Hour there is no doubt about it] — and there is no doubt about the occurrence of the Resurrection.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ کَذَلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ [અને આ રીતે અમે તેઓની ખબર લોકોને આપી]; એટલે કે આ રીતે અમે તે વિસ્તારના લોકોને અસ્હાબે કહફના જવાનો વિશે જાણ કરી. لِیَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ [જેથી તેઓ જાણે કે અલ્લાહનું વચન સાચું છે] જેથી તેઓ જાણે કે કયામતના દિવસ વિશે અલ્લાહનું વચન સાચું છે. وَ أَنَّ السَّاعَةَ لَا رَیْبَ فِیهَا [અને કયામતમાં કોઈ શંકા નથી] અને કયામતના અસ્તિત્વમાં કોઈ શંકા નથી.

#2 و اینچنین مردم را از حال آن‌ها آگاه کردیم، تا بدانند که وعده‌ی خداوند [در مورد رستاخیز] حق است؛ و در قیام قیامت شکی نیست And thus We made people aware of their condition, so that they might know that Allah's promise is true, and that there is no doubt about the coming of the Hour અને આ રીતે અમે લોકોને તેમની હાલતથી વાકેફ કર્યા, જેથી તેઓ જાણે કે અલ્લાહનું વચન [કયામત વિશે] હક છે; અને કયામતના કાયમ થવામાં કોઈ શંકા નથી

علی‌بن‌ابراهیم ( وَ کَذلِکَ أَعْثَرْنا عَلَیْهِمْ وَ هُمُ الَّذِینَ ذَهَبُوا إِلَی بَابِ الْکَهْف.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ کَذَلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ؛ یعنی همان کسانی که به دهانه غار رفتند.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): وَ کَذَلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ [And thus did We make (men) get knowledge of them]; that is, the very ones who went to the mouth of the cave.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ کَذَلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ [અને આ રીતે અમે તેઓની ખબર લોકોને આપી]; એટલે કે તે જ લોકો જેઓ ગુફાના મુખ પર ગયા હતા.

#3 و اینچنین مردم را از حال آن‌ها آگاه کردیم، تا بدانند که وعده‌ی خداوند [در مورد رستاخیز] حق است؛ و در قیام قیامت شکی نیست And thus We made people aware of their condition, so that they might know that Allah's promise is true, and that there is no doubt about the coming of the Hour અને આ રીતે અમે લોકોને તેમની હાલતથી વાકેફ કર્યા, જેથી તેઓ જાણે કે અલ્લાહનું વચન [કયામત વિશે] હક છે; અને કયામતના કાયમ થવામાં કોઈ શંકા નથી

الصّادق ( وَ قَدْ رَجَعَ إِلَی الدُّنْیَا مِمَّنْ مَاتَ خَلْقٌ کَثِیرٌ مِنْهُمْ أَصْحَابُ الْکَهْفِ أَمَاتَهُمُ اللَّهُ ثَلَاثَمِائَهًِْ عَامٍ وَ تِسْعَهًًْ ثُمَّ بَعَثَهُمْ فِی زَمَانِ قَوْمٍ أَنْکَرُوا الْبَعْثَ لِیَقْطَعَ حُجَّتَهُمْ وَ لِیُرِیَهُمْ قُدْرَتَهُ وَ لِیَعْلَمُوا أَنَّ الْبَعْثَ حَق.

امام صادق (علیه السلام)- جماعت زیادی از مردم پس از مرگ به دنیا بازگشته‌اند، مانند «اصحاب کهف»، همان‌ها که خداوند سیصدونه سال ایشان را میراند، سپس آنان را در زمان جماعتی برانگیخت که منکر بعث و نشور بودند، تا حجّت را بر ایشان تمام کرده و قدرت خود را به آن‌ها بنمایاند، و اینکه بدانند بعث و نشور حقّ است.

Imam Sadiq (peace be upon him): A large group of people have returned to the world after death, such as the Ashab al-Kahf (Companions of the Cave), those whom Allah caused to die for three hundred and nine years, then raised them up in the time of a people who denied the resurrection, so that He might complete the proof against them and show them His power, and so that they would know that the resurrection is true.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): લોકોનો એક મોટો સમૂહ મૃત્યુ પછી દુનિયામાં પાછો ફર્યો છે, જેમ કે "અસ્હાબે કહફ" (ગુફાવાળાઓ), જેમને અલ્લાહે ત્રણસો નવ વર્ષ સુધી મૃત્યુ પમાડ્યા, પછી તેમને એવા સમૂહના સમયમાં ઉઠાડ્યા જેઓ બઅસ અને નશૂર (પુનર્જીવન)ના ઇન્કારી હતા, જેથી તેમના પર હુજ્જત પૂરી કરે અને પોતાની કુદરત તેમને દેખાડે, અને જેથી તેઓ જાણે કે બઅસ અને નશૂર ખરેખર સત્ય છે.

#4 گفتند: «ما عبادتگاهی در کنار [مدفن] آن‌ها می‌سازیم [تا خاطره‌ی آنان فراموش نشود]» They said: We shall build a place of worship over them [so their memory is not forgotten] તેઓએ કહ્યું: અમે તેમના [મદફન] પાસે એક ઇબાદતગાહ બનાવીશું [જેથી તેમની યાદ ભુલાય નહીં]

امیرالمؤمنین ( التَّحْصِینُ لِأَسْرَارِ مَا زَادَ مِنْ کِتَابِ الْیَقِینِ: لَمَّا جَلَسَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فِی الْخِلَافَهًِْ أَتَاهُ قَوْمٌ مِنْ أَحْبَارِ الْیَهُودِ مِنْ بَلَدِ الشَّامِ فَقَالُوا: أَنْتَ خَلِیفَهًُْ رَسُولِ اللَّهِ؟ قَالَ: نَعَمْ. قالُوا: إِنَّا نُرِیدُ أَنْ نَسْأَلَکَ عَنْ خِصَالٍ إِنْ أَخْبَرْتَنَا بِهَا دَخَلْنَا فِی الْإِسْلَامِ وَ إِنْ لَمْ تُخْبِرْنَا بِهَا عَلِمْنَا أَنَّ دِینَ الْإِسْلَامِ بَاطِلٌ وَ أَنَّ مُحَمَّداً (لَمْ یَکُنْ نَبِیّاً (فَقَالَ عُمَرُ: سَلُونَا عَمَّا بَدَا لَکُمْ. فَسَأَلُوهُ عَنْ مَسَائِلَ مَذْکُورَهًٍْ فِی الْحَدِیثِ حَذَفْنَاهَا لِلِاخْتِصَارِ قَالَ: فَنَکَسَ عُمَرُ رَأْسَهُ فِی الْأَرْضِ. فَقَامَ سَلْمَانُ الْفَارِسِیُّ حَتَّی أَتَی أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ (فَقَالَ لَهُ: یَا أَبَا الْحَسَنِ (أَغِثِ الْإِسْلَامَ. فَقَامَ عَلِیٌّ (فَارْتَدَی وَ انْتَعَلَ وَ أَقْبَلَ حَتَّی دَخَلَ عَلَی عُمَرَ فَلَمَّا رَآهُ عُمَرُ قَامَ إِلَیْهِ فَاعْتَنَقَهُ فَقَالَ: لِکُلِّ شَدِیدَهًٍْ تُدْعَی یَا أَبَا الْحَسَنِ (فَجَلَسَ عَلِیٌّ (فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَی عَلَیْهِ وَ صَلَّی عَلَی رَسُولِهِ (ثُمَّ قَالَ: سَلُونِی مَعَاشِرَ الْیَهُودِ. فَقَالَ الْیَهُودِیُّ: أَخْبِرْنِی عَنْ أُنَاسٍ مَاتُوا أَکْثَرَ مِنْ ثَلَاثِمِائَهًِْ سَنَهًٍْ ثُمَّ أَحْیَاهُمُ اللَّهُ مَا هُمْ؟ فَقَالَ عَلِیٌّ (: لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهًَْ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ إِلَی أَنْ قَالَ: وَ قَالُوا: رَبَّنَا بِحَقِ الَّذِی أَرَیْتَنَا مِنَ الْعَجَائِبِ وَ أَحْیَیْتَنَا بَعْدَ أَنْ أَمَتَّنَا أَنْ تَقْبِضَ أَرْوَاحَنَا وَ تُعَجِّلَ عِنْدَکَ فِی الْجَنَّهًِْ. قَالَ: فَمَا تَمَّ کَلَامُهُمْ حَتَّی قُبِضَتْ أَرْوَاحُهُمْ. قَالَ: فَوَقَفَ الْمَلِکُ سَاعَهًًْ طَوِیلَهًًْ فَمَا رَأَی مِنْهُمْ أَحَداً. قَالَ لِأَصْحَابِهِ: اذْهَبُوا فَاطْلُبُوا الْقَوْمَ. قَالَ: فَطَلَبُوهُمْ فَلَمْ یَجِدُوا لَهُمْ أَثَراً إِلَّا عَلَامَهًَْ الْغَارِ وَ قَدْ طَمَسَ اللَّهُ عَلَی بَابِ الْغَارِ. فَقَالَ الْمَلِکُ: هَذِهِ عِبْرَهًٌْ أَرَاکُمُ اللَّهُ. ثُمَّ قَالَ الْمَلِکُ: ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً یَعْنِی مَسْجِداً فَکَانَ عَلَی الْمَدِینَهًِْ مَلِکٌ آخَرُ کَافِرٌ فَقَالَ الْکَافِرُ مَاتُوا عَلَی دِینِنَا أَبْنِی عَلَی بَابِ الْکَهْفِ کَنِیسَهًًْ. فَتَقَاتَلَ الْمُسْلِمُونَ وَ الْکُفَّارُ فَهُزِمَ الْکُفَّارُ وَ تَحَکَّمَ الْمُسْلِمُونَ وَ انْقَلَبَ الْکُفَّارُ وَ بَنَی عَلَیْهِمْ مَسْجِداً وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی قالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِداً.

امام علی (علیه السلام)- وقتی عمربن‌خطاب در جایگاه خلافت نشست، گروهی از علمای یهود از سرزمین شام نزد او آمدند و گفتند: «تو جانشین رسول خدا (صلی الله علیه و آله) هستی»؟ گفت: «بله». گفتند: «ما می‌خواهیم درباره‌ی چیزهایی از تو بپرسیم؛ اگر از آن‌ها به ما خبر دادی، مسلمان می‌شویم و اگر از آن‌ها به ما خبر ندادی، می‌فهمیم که دین اسلام باطل است و محمّد (صلی الله علیه و آله) پیامبر نبوده است». عمر گفت: «درباره‌ی آنچه به نظرتان می‌رسد از ما بپرسید». ... ابن عبّاس (رحمة الله علیه) گوید: «عمر سرش را پایین انداخت و سلمان فارسی (رحمة الله علیه) برخاست و نزد امیرمؤمنان علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) آمد و به او گفت: «ای اباالحسن! به فریاد اسلام برس»! علی (علیه السلام) برخاست و عبا و نعلین پوشید و آمد تا مجلس عمر وارد شد. هنگامی‌که عمر او را دید، برخاست و به‌سوی او رفت و او را در آغوش گرفت و گفت: «ای اباالحسن! تو برای هر مشکلی فراخوانده می‌شوی». علی (علیه السلام) نشست و حمد خدا را به‌جا آورد و بر او ثنا گفت و بر پیامبرش (صلی الله علیه و آله) درود فرستاد. سپس فرمود: «ای گروه یهود سؤال‌هایتان را از من بپرسید». ... یهودی گفت: «از مردمی به من خبر بده که بیش سیصدسال مردند سپس خداوند آن‌ها را زنده کرد، آن‌ها چه کسانی هستند»؟ علی (علیه السلام) فرمود: «نیرو و قوّتی جز از ناحیه‌ی خدای بلند مرتبه و بزرگ نیست ... و [اصحاب کهف] گفتند: «پروردگارا! تو را به حقّ عجایبی که به ما نشان دادی و ما را بعد از آنکه می‌راندی زنده کردی سوگند می‌دهیم که جان‌های ما را بگیری و زودتر نزد خود در بهشت ببری». فرمود: «سخنشان تمام نشد تا اینکه جانشان گرفته شد». فرمود: «پادشاه مدّت طولانی [بیرون غار] ایستاد و هیچ‌یک از آن‌ها را ندید». به اصحابش گفت: «بروید و این گروه را جستجو کنید». فرمود: آن‌ها را جستجو کردند و اثری از آن‌ها جز نشانه‌ی غار نیافتند و خداوند در غار را پوشاند. پادشاه گفت: «این عبرتی است که خداوند به شما نشان داد». سپس پادشاه گفت: «ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً یعنی مسجدی. و آن شهر پادشاه دیگری داشت که کافر بود. کافر گفت: «بر دین ما از دنیا رفته‌اند. بر در غار کلیسایی بنا می‌کنم»؛ در نتیجه یکتاپرستان و کافران جنگیدند و کافران شکست خوردند و یکتاپرستان به نظر خودشان عمل کردند و کافران بازگشتند و یکتاپرستان عبادتگاهی در کنار آن‌ها ساختند و آن سخن خدای تعالی است: قالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِدا».

Imam Ali (peace be upon him): When Umar ibn al-Khattab took his seat in the caliphate, a group of Jewish scholars from the land of Sham came to him and said: "Are you the successor of the Messenger of Allah (peace be upon him and his family)?" He said: "Yes." They said: "We wish to ask you about certain matters; if you tell us about them, we will become Muslims, and if you do not tell us about them, we will know that the religion of Islam is false and that Muhammad (peace be upon him and his family) was not a prophet." Umar said: "Ask us about whatever occurs to you." ... Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) said: "Umar lowered his head, and Salman al-Farisi (may Allah have mercy on him) rose and came to the Commander of the Faithful Ali ibn Abi Talib (peace be upon him) and said to him: 'O Abu al-Hasan! Come to the aid of Islam!' Ali (peace be upon him) rose and put on his cloak and sandals and came until he entered the assembly of Umar. When Umar saw him, he rose and went towards him and embraced him and said: 'O Abu al-Hasan! You are called upon for every difficulty.' Ali (peace be upon him) sat down and praised Allah and glorified Him and sent blessings upon His Prophet (peace be upon him and his family). Then he said: 'O company of Jews, ask me your questions.' ... The Jew said: 'Tell me about people who died for more than three hundred years, then Allah brought them back to life — who are they?' Ali (peace be upon him) said: 'There is no power nor strength except through Allah, the Most High, the Most Great' ... and [the Ashab al-Kahf] said: 'Our Lord! By the right of the wonders You have shown us, and that You brought us to life after You had caused us to die, we ask You to take our souls and hasten us to Yourself in Paradise.' He said: 'Their speech was not finished before their souls were taken.' He said: 'The king stood [outside the cave] for a long time and saw none of them.' He said to his companions: 'Go and search for these people.' He said: They searched for them and found no trace of them except the mark of the cave, and Allah had covered up the entrance of the cave. The king said: 'This is a lesson which Allah has shown you.' Then the king said: ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً [Erect an edifice over them], meaning a masjid. And that city had another king who was a disbeliever. The disbeliever said: 'They died on our religion. I will build a church at the entrance of the cave.' As a result, the monotheists and the disbelievers fought, and the disbelievers were defeated, and the monotheists acted according to their own view, and the disbelievers turned back, and the monotheists built a place of worship beside them. And that is the statement of Allah the Exalted: قالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِداً [Those who prevailed in their affair said: We will certainly raise a masjid over them].

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): જ્યારે ઉમર બિન ખત્તાબ ખિલાફતના સ્થાન પર બેઠો, ત્યારે શામની ધરતીના યહૂદી આલિમોનો એક સમૂહ તેની પાસે આવ્યો અને કહ્યું: "શું તું રસૂલુલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)નો જાનશીન છે?" તેણે કહ્યું: "હા." તેઓએ કહ્યું: "અમે તને કેટલીક વસ્તુઓ વિશે પૂછવા ઈચ્છીએ છીએ; જો તું અમને તેમના વિશે જણાવીશ, તો અમે મુસલમાન થઈ જઈશું, અને જો તું અમને તેમના વિશે ન જણાવીશ, તો અમે સમજી લઈશું કે ઇસ્લામ ધર્મ બાતિલ છે અને મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પયગંબર ન હતા." ઉમરે કહ્યું: "તમને જે લાગે તેના વિશે અમને પૂછો." ... ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) કહે છે: "ઉમરે પોતાનું માથું નીચે નમાવ્યું અને સલમાન ફારસી (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ) ઊભા થયા અને અમીરુલ મોમેનીન અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) પાસે આવ્યા અને તેમને કહ્યું: 'હે અબુલ હસન! ઇસ્લામની ફરિયાદ પર પહોંચો!' અલી (અલયહિસ્સલામ) ઊભા થયા અને અબા અને નાલૈન પહેર્યા અને આવ્યા ત્યાં સુધી કે ઉમરની મજલિસમાં દાખલ થયા. જ્યારે ઉમરે તેમને જોયા, ત્યારે તે ઊભો થયો અને તેમની તરફ ગયો અને તેમને આલિંગનમાં લીધા અને કહ્યું: 'હે અબુલ હસન! તમને દરેક મુશ્કેલી માટે બોલાવવામાં આવે છે.' અલી (અલયહિસ્સલામ) બેઠા અને અલ્લાહની હમ્દ કરી અને તેની પ્રશંસા કરી અને તેમના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર દરૂદ મોકલ્યો. પછી ફરમાવ્યું: 'હે યહૂદીઓના સમૂહ, તમારા સવાલો મને પૂછો.' ... યહૂદીએ કહ્યું: 'મને એવા લોકો વિશે જણાવો જેઓ ત્રણસો વર્ષથી વધારે સમય સુધી મૃત્યુ પામ્યા, પછી અલ્લાહે તેમને જીવિત કર્યા, તેઓ કોણ છે?' અલી (અલયહિસ્સલામ)એ ફરમાવ્યું: 'બુલંદ મરતબા અને મહાન અલ્લાહની બાજુ સિવાય કોઈ તાકત અને કુવ્વત નથી' ... અને [અસ્હાબે કહફે] કહ્યું: 'હે પરવરદિગાર! તેં અમને જે અજાયબીઓ દેખાડી અને અમને મૃત્યુ પમાડ્યા પછી જીવિત કર્યા તેના હકની કસમ કે અમારી જાનો કબ્જ કરી લે અને જલ્દી અમને પોતાની પાસે જન્નતમાં લઈ જા.' ફરમાવ્યું: 'તેમની વાત પૂરી થાય તે પહેલાં જ તેમની જાનો કબ્જ કરી લેવામાં આવી.' ફરમાવ્યું: 'બાદશાહ લાંબા સમય સુધી [ગુફાની બહાર] ઊભો રહ્યો અને તેમાંથી કોઈને પણ ન જોયા.' તેણે પોતાના સાથીઓને કહ્યું: 'જાઓ અને આ સમૂહને શોધો.' ફરમાવ્યું: તેઓએ તેમને શોધ્યા અને ગુફાની નિશાની સિવાય તેમનો કોઈ સંકેત ન મળ્યો અને અલ્લાહે ગુફાનું દ્વાર ઢાંકી દીધું. બાદશાહે કહ્યું: 'આ એક ઇબરત છે જે અલ્લાહે તમને દેખાડી.' પછી બાદશાહે કહ્યું: ابْنُوا عَلَیْهِمْ بُنْیاناً [તેમના પર એક ઇમારત બનાવો], એટલે કે એક મસ્જિદ. અને તે શહેરનો બીજો એક બાદશાહ હતો જે કાફિર હતો. કાફિરે કહ્યું: 'તેઓ અમારા દીન પર દુનિયામાંથી ગયા છે. હું ગુફાના દ્વાર પર એક ચર્ચ બનાવીશ'; પરિણામે એકેશ્વરવાદીઓ અને કાફિરોએ યુદ્ધ કર્યું અને કાફિરો હાર્યા અને એકેશ્વરવાદીઓએ પોતાના મત મુજબ કામ કર્યું અને કાફિરો પાછા ફર્યા અને એકેશ્વરવાદીઓએ તેમની બાજુમાં એક ઇબાદતગાહ બનાવી અને તે અલ્લાહ તઆલાની વાત છે: قالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلی أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِمْ مَسْجِداً [જેઓ તેમના મામલા પર ગાલિબ થયા તેઓએ કહ્યું: અમે ચોક્કસપણે તેમના પર એક મસ્જિદ બનાવીશું].