سورة الشعراء
Ash Shu'ara
[همان] قوم فرعون، آيا آنان [از مخالفت فرمان پروردگار] پرهيز نمى‌كنند؟!
The people of Firon: Will they not guard (against evil)?
(આ) ફિરઔનની કોમ (નાફરમાનીથી) પરહેઝ નહી કરે?
[موسى] گفت: «پرورگارا! از آن بيم دارم كه مرا تكذيب كنند»!
He said: O my Lord! surely I fear that they will reject me;
તેણે કહ્યું કે અય મારા પરવરદિગાર ! મને ડર છે કે તેઓ મને જૂઠલાવશે:
و سينه‌ام تنگ مى‌شود، و زبانم [به‌قدر كافى] گويا نيست؛ [برادرم] هارون را نيز رسالت ده [تا مرا يارى كند].
And by breast straitens, and my tongue is not eloquent, therefore send Thou to Haroun (to help me);
અને મારૂં દિલ તંગ થાય છે અને મારી જીભમાં રવાની નથી, માટે તું (આ પયગામ માટે) હારૂનને મોકલ.
و آنان [به اعتقاد خودشان] برگردن من گناهى دارند؛ مى‌ترسم مرا بكشند [و اين رسالت به پايان نرسد]!»
And they have a crime against me, therefore I fear that they may slay me.
અને (તેઓના કહેવા મુજબ) મારા માથે તેમનો એક જુર્મ પણ છે, જેથી હું ડરૂં છું કે તેઓ મને મારી ન નાખે.
فرمود: «چنين نيست، [آنان كارى نمى‌توانند انجام دهند]، شما هر دو با آيات ما [براى هدايتشان] برويد؛ ما با شما هستيم و [سخنانتان را] مى‌شنويم.
He said: By no means, so go you both with Our signs; surely We are with you, hearing;
(અલ્લાહે) કહ્યું, ના; તમે બંને અમારી નિશાનીઓ લઇને જાઓ, અને અમે તમારી સાથે (દરેક વાત) સાંભળનાર છીએ.
به‌سراغ فرعون برويد و بگوييد: «ما فرستاده‌ی پروردگار جهانيان هستيم».
Then come to Firon and say: Surely we are the apostles of the Lord of the worlds:
તમે બન્ને ફિરઔન પાસે જાઓ અને કહો કે બેશક અમે તમામ દુનિયાઓના પરવરદિગારના મોકલેલા રસૂલ છીએ:
بنى‌اسرائيل را با ما بفرست. [آن‌ها به سراغ فرعون آمدند].
Then send with us the children of Israel.
બની ઇસરાઇલને અમારી સાથે મોકલી દે.
[فرعون] گفت: «آيا ما تو را در كودكى در ميان خود پرورش نداديم، و سال‌هايى از زندگيت را در ميان ما نبودى»؟!
(Firon) said: Did we not bring you up as a child among us, and you tarried among us for (many) years of your life?
તેણે કહ્યું : શું અમોએ તને બાળપણમાં ઉછેર્યો ન હતો અને શું તે અમારી વચ્ચે તારા જીવનના ઘણા બધા વર્ષો વીતાવ્યા નથી?
و سرانجام، آن كارت را [كه نمى‌بايست انجام دهى] انجام دادى [و يك نفر از ما را كشتى]، و تو از ناسپاسان بودى!
And you did (that) deed of yours which you did, and you are one of the ungrateful.
અને તે એવું કામ કર્યુ છે કે જે તું કરી ચૂકયો છે અને તું નાશુક્રી કરવાવાળાઓમાંથી છો.
[موسى] گفت: «من آن كار را انجام دادم درحالى‌كه از بى‌خبران بودم.
He said: I did it then while I was of those unable to see the right course;
મૂસાએ કહ્યું, એ કત્લ મેં તે વખતે કરેલ કે જ્યારે હું કત્લથી ગાફિલ હતો. (જાણી જોઇને કરેલ નથી.)