لَمَّا قَالَتِ النَّمْلَهًُْ یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ لا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمانُ وَ جُنُودُهُ حَمَلَتِ الرِّیحُ صَوْتَ النَّمْلَهًِْ إِلَی سُلَیْمَانَ (علیه السلام) وَ هُوَ مَارٌّ فِی الْهَوَاءِ وَالرِّیحُ قَدْ حَمَلَتْهُ فَوَقَفَ وَ قَالَ عَلَیَّ بِالنَّمْلَهًِْ فَلَمَّا أُتِیَ بِهَا قَالَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) یَا أَیَّتُهَا النَّمْلَهًُْ أَمَا عَلِمْتِ أَنِّی نَبِیُّ اللَّهِ وَ أَنِّی لَا أَظْلِمُ أَحَداً قَالَتِ النَّمْلَهًُْ بَلَی قَالَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) فَلِمَ حَذَّرْتِنِیهِمْ ظُلْمِی وَ قُلْتِ یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ قَالَتِ النَّمْلَهًُْ خَشِیتُ أَنْ یَنْظُرُوا إِلَی زِینَتِکَ فَیُفْتَتَنُوا بِهَا فَیَبْعُدُوا عَنِ اللَّهِ تَعَالَی ذِکْرُهُ ثُمَّ قَالَتِ النَّمْلَهًُْ أَنْتَ أَکْبَرُ أَمْ أَبُوکَ دَاوُدُ قَالَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) بَلْ أَبِی‌دَاوُدُ قَالَتِ النَّمْلَهًُْ فَلِمَ زِیدَ فِی حُرُوفِ اسْمِکَ حَرْفٌ عَلَی حُرُوفِ اسْمِ أَبِیکَ دَاوُدَ قَالَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) مَا لِی بِهَذَا عِلْمٌ قَالَتِ النَّمْلَهًُْ لِأَنَّ أَبَاکَ دَاوُدَ دَاوَی جُرْحَهُ بِوُدٍّ فَسُمِّیَ دَاوُدَ (علیه السلام) وَ أَنْتَ یَا سُلَیْمَانُ (علیه السلام) أَرْجُو أَنْ تَلْحَقَ بِأَبِیکَ ثُمَّ قَالَتِ النَّمْلَهًُْ هَلْ تَدْرِی لِمَ سُخِّرَتْ لَکَ الرِّیحُ مِنْ بَیْنِ سَائِرِ الْمَمْلَکَهًِْ قَالَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) مَا لِی بِهَذَا عِلْمٌ قَالَتِ النَّمْلَهًُْ یَعْنِی عَزَّوَجَلَّ بِذَلِکَ لَوْ سَخَّرْتُ لَکَ جَمِیعَ الْمَمْلَکَهًِْ کَمَا سَخَّرْتُ لَکَ هَذِهِ الرِّیحَ لَکَانَ زَوَالُهَا مِنْ یَدِکَ کَزَوَالِ الرِّیحِ فَحِینَئِذٍ تَبَسَّمَ ضاحِکاً مِنْ قَوْلِها.
امام صادق (علیه السلام)- امام رضا (علیه السلام) از پدرش موسی‌بن‌جعفر و ایشان نیز از امام صادق (علیه السلام) در مورد این فرموده‌ی خداوند متعال: فَتَبَسَّمَ ضاحِکاً مِنْ قَوْلِها نقل می کند: هنگامی که مورچه گفت: یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ لا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمانُ وَ جُنُودُهُ؛ باد صدای او را به سلیمان که در هوا گذر می کرد و توسّط باد جابه‌جا می شد، رساند، پس ایستاد و گفت: «آن مورچه را نزد من بیاورید»، هنگامی که آورده شد، سلیمان گفت: «ای مورچه، آیا می دانی که من پیامبر خدا هستم و به هیچ‌کس ظلم نمی کنم»؟ مورچه پاسخ داد: «آری، سلیمان گفت: پس چرا سایر مورچه ها را از ظلم من برحذر داشتی و گفتی: «ای مورچگان! به لانه‌های خود بروید»؟ مورچه پاسخ داد: «ترسیدم که به زینت تو بنگرند و فریفته‌ی آن شوند و از ذکر خداوند متعال دور شوند». سپس مورچه گفت: «ای سلیمان تو بزرگتری یا پدرت داوود (علیه السلام)»؟ سلیمان (علیه السلام) گفت: «پدرم داوود (علیه السلام)». مورچه گفت: «پس چرا تعداد حروف اسم تو یکی بیشتر از اسم پدرت است»؟ سلیمان گفت: «آگاهی و علمی به این موضوع ندارم». مورچه گفت: «چرا که پدرت داوود (علیه السلام) زخمش را با دوستی و محبّت مداوا کرد؛ پس داوود نامیده شد، و تو ای سلیمان (علیه السلام)، امیدوارم که در این زمینه به پدرت ملحق شوی». آن گاه گفت: «آیا می دانی چرا از میان فرمانروایان سایر سرزمین‌ها باد فقط برای تو مسخّر گشته است»؟ سلیمان گفت: «در این‌باره علمی ندارم». مورچه گفت: «منظور خداوند عزّوجلّ از این کار این بوده که اگر تمام مملکت و سرزمین‌ها مانند این باد مسخّر فرمان تو گردند، زوال و نابودی آن‌ها مانند زوال و نابودی این باد است». در این هنگام سلیمان (علیه السلام) از این سخن مورچه به خنده افتاد.
Imam Sadiq (peace be upon him): Imam Rida (peace be upon him) narrates from his father Musa ibn Ja'far, and he from Imam Sadiq (peace be upon him), concerning this saying of Allah the Exalted: فَتَبَسَّمَ ضاحِکاً مِنْ قَوْلِها [So he smiled, laughing at her words]: When the ant said: یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ لا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمانُ وَ جُنُودُهُ [O ants! enter your dwellings, lest Sulayman and his hosts crush you], the wind carried her voice to Sulayman, who was passing through the air and was being moved by the wind. He stopped and said: 'Bring that ant to me.' When she was brought, Sulayman said: 'O ant, do you not know that I am the prophet of Allah and that I do not wrong anyone?' The ant replied: 'Yes.' Sulayman said: 'Then why did you warn the other ants against my wronging them and say: یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ [O ants! enter your dwellings]?' The ant answered: 'I feared that they would look upon your adornment and be enchanted by it and thus become distant from the remembrance of Allah the Exalted.' Then the ant said: 'O Sulayman, are you greater or your father Dawud (peace be upon him)?' Sulayman (peace be upon him) said: 'My father Dawud (peace be upon him).' The ant said: 'Then why is the number of the letters of your name one more than the letters of your father's name?' Sulayman said: 'I have no knowledge of this matter.' The ant said: 'Because your father Dawud (peace be upon him) treated his wound with love and affection (wudd), so he was named Dawud, and you, O Sulayman (peace be upon him), I hope that in this regard you will join your father.' Then she said: 'Do you know why, from among the rulers of all other lands, the wind alone has been made subject to you?' Sulayman said: 'I have no knowledge of this.' The ant said: 'What Allah the Mighty and Majestic meant by this is that if the whole kingdom and all lands were made subject to your command like this wind, their perishing and destruction would be like the perishing and destruction of this wind.' At this point Sulayman (peace be upon him) burst into laughter at these words of the ant.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) પોતાના પિતા મૂસા બિન જઅફર પાસેથી, અને તેઓ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) પાસેથી, અલ્લાહ તઆલાના આ કથન: فَتَبَسَّمَ ضاحِکاً مِنْ قَوْلِها [તો તેણી (કીડી)ની વાત પર તે હસી પડ્યા] ના સંબંધમાં નકલ કરે છે: જ્યારે કીડીએ કહ્યું: یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ لا یَحْطِمَنَّکُمْ سُلَیْمانُ وَ جُنُودُهُ [ઓ કીડીઓ! પોતાના ઘરોમાં દાખલ થઈ જાઓ, રખેને સુલયમાન અને તેમનું લશ્કર તમને કચડી નાખે], ત્યારે પવને તેનો અવાજ સુલયમાન સુધી પહોંચાડ્યો, જેઓ હવામાં પસાર થઈ રહ્યા હતા અને પવન દ્વારા લઈ જવાઈ રહ્યા હતા. તો તેઓ ઊભા રહ્યા અને કહ્યું: 'તે કીડીને મારી પાસે લાવો.' જ્યારે તેને લાવવામાં આવી, ત્યારે સુલયમાને કહ્યું: 'ઓ કીડી, શું તું જાણે છે કે હું અલ્લાહનો પયગંબર છું અને હું કોઈના પર ઝુલ્મ કરતો નથી?' કીડીએ જવાબ આપ્યો: 'હા.' સુલયમાને કહ્યું: 'તો પછી શા માટે તેં બીજી કીડીઓને મારા ઝુલ્મથી ચેતવી અને કહ્યું: یا أَیُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَساکِنَکُمْ [ઓ કીડીઓ! પોતાના ઘરોમાં જાઓ]?' કીડીએ જવાબ આપ્યો: 'મને ડર હતો કે તેઓ તમારી ઝીનત (શણગાર) જોશે અને તેનાથી મોહિત થઈ જશે અને અલ્લાહ તઆલાના ઝિક્રથી દૂર થઈ જશે.' પછી કીડીએ કહ્યું: 'ઓ સુલયમાન, તમે મોટા છો કે તમારા પિતા દાવૂદ (અલયહિસ્સલામ)?' સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: 'મારા પિતા દાવૂદ (અલયહિસ્સલામ).' કીડીએ કહ્યું: 'તો પછી શા માટે તમારા નામના અક્ષરોની સંખ્યા તમારા પિતાના નામથી એક વધારે છે?' સુલયમાને કહ્યું: 'મને આ વિષે કોઈ જાણકારી અને ઇલ્મ નથી.' કીડીએ કહ્યું: 'કારણ કે તમારા પિતા દાવૂદ (અલયહિસ્સલામ)એ પોતાના ઘાવને દોસ્તી અને મોહબ્બત (વુદ્દ) થી સાજો કર્યો હતો; તેથી તેઓને દાવૂદ કહેવામાં આવ્યા, અને ઓ સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ), મને આશા છે કે આ બાબતમાં તમે તમારા પિતાને મળી જશો.' પછી કહ્યું: 'શું તમે જાણો છો કે બીજી ધરતીઓના શાસકોમાંથી પવન ફક્ત તમારા માટે જ કેમ મુસખ્ખર (આધીન) કરવામાં આવ્યો છે?' સુલયમાને કહ્યું: 'મને આ વિષે ઇલ્મ નથી.' કીડીએ કહ્યું: 'અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લનો આ કાર્યથી હેતુ એ છે કે જો સંપૂર્ણ મમ્લકત અને ધરતીઓ આ પવનની જેમ તમારા હુકમને આધીન થઈ જાય, તો તેમનું ઝવાલ અને નાબૂદ થવું આ પવનના ઝવાલ અને નાબૂદ થવા જેવું જ છે.' આ સમયે સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) કીડીની આ વાતથી હસી પડ્યા.