فَوَقَفَ بِجُنُودِهِ حَتَّی دَخَلَ النَّمْلُ مَسَاکِنَهُ فَتَبَسَّمَ سُلَیْمَانُ (علیه السلام) ضَاحِکاً مِنْ قَوْلِها وَ سَبَبُ ضِحْکِ سُلَیْمَانَ (علیه السلام) التَّعَجُّبُ وَ ذَلِکَ أَنَّ الْإِنْسَانَ إِذَا رَأَی مَا لَا عَهْدَ لَهُ بِهِ، تَعَجَّبَ وَ ضَحِکَ.
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- سلیمان (علیه السلام) لشکریانش را متوقّف کرد تا مورچه ها وارد خانه هایشان شوند، آنگاه به سخن آن مورچه خندید؛ و سبب خندیدن سلیمان (علیه السلام) تعجّب و شگفتی او بود، چراکه انسان از دیدن هر چیز تازهای که قبلاً ندیده است تعجّب کرده و میخندد.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Sulayman (peace be upon him) halted his troops until the ants entered their dwellings, then he laughed at the words of that ant; and the reason for Sulayman's (peace be upon him) laughter was his amazement and wonder, for a person is amazed and laughs upon seeing anything new that he has not seen before.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ) એ પોતાના સૈન્યને રોક્યું જ્યાં સુધી કીડીઓ પોતાના ઘરોમાં દાખલ થઈ જાય, પછી તે કીડીની વાત પર હસ્યા; અને સુલયમાન (અલયહિસ્સલામ)ના હસવાનું કારણ તેમનું અચરજ અને આશ્ચર્ય હતું, કારણ કે ઇન્સાન કોઈપણ નવી વસ્તુ જે તેણે પહેલાં જોઈ નથી તે જોઈને અચરજ પામે છે અને હસે છે.