وَ قَالَ رَجُلٌ لِشَرِیکٍ أَ لَیْسَ قَوْلُ عَلِیٍّ (علیه السلام) لِابْنِهِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) یَوْمَ الْجَمَلِ یَا بُنَیَّ یَوَدُّ أَبُوکَ أَنَّهُ مَاتَ قَبْلَ هَذَا الْیَوْمِ بِثَلَاثِینَ سَنَهًٍْ ... یَدُلُّ عَلَی أَنَّ فِی الْأَمْرِ شَیْئاً. فَقَالَ شَرِیکٌ لَیْسَ کُلُّ حَقٍّ یُشْتَهَی أَنْ یُتْعَبَ فِیهِ، وَ قَدْ قَالَتْ مَرْیَمُ (سلام الله علیها) فِی حَقٍّ لَا یُشَکُّ فِیهِ یا لَیْتَنِی مِتُّ قَبْلَ هذا وَ کُنْتُ نَسْیاً مَنْسِیًّا. وَ لَمَّا قِیلَ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) فِی الْحَکَمَیْنِ شَکَکْتَ. قَالَ (علیه السلام) أَنَا أَوْلَی بِأَنْ لَا أَشُکَّ فِی دِینِی أَمِ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) أَوْ مَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَی لِرَسُولِهِ قُلْ فَأْتُوا بِکِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللهِ هُوَ أَهْدی مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- و شخصی به شریک گفت: «آیا این سخن علی (علیه السلام) به فرزندش حسین (علیه السلام) در جنگ جمل: «پسرم، پدرت آرزو می کند که سی سال قبل از این می مرد». ... بر این دلالت دارد که امر مبهم و ناشناخته ای وجود دارد؟ شریک گفت: حقی آرزو نمی شود که صاحب حق به خاطر آن به زحمت بیفتد و مریم (سلام الله علیها) در خصوص حقش که در آن شکی نیست، گفت: ای کاش! پیش از این مرده بودم و به کلی فراموش می‌شدم ( مریم/۲۳ ) و هنگامی که از امیرالمؤمنین (علیه السلام) در خصوص دو حَکَم گفته شد: نسبت به آنها شک کردی؟ فرمود: بهتر است که من در دینم شک نکنم یا پیامبر اکرم؟ مگر خداوند به رسولش نمی فرماید: قُلْ فَأْتُوا بِکِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللهِ هُوَ أَهْدی مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ».
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): A man said to Sharik: "Does not this saying of Ali (peace be upon him) to his son Husayn (peace be upon him) on the day of [the Battle of] Jamal: 'My son, your father wishes he had died thirty years before this day' ... indicate that there is something ambiguous and unknown in the matter?" Sharik said: "A truth is not wished away merely because its holder suffers hardship on account of it. Maryam (peace be upon her), regarding her own right in which there is no doubt, said: يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا [Oh, would that I had died before this and had been a thing forgotten, utterly forgotten] (Maryam/23). And when it was said to Amir al-Mu'minin (peace be upon him) concerning the two arbitrators: 'Did you doubt regarding them?' he said: 'Is it more fitting that I not doubt in my religion, or the Noble Prophet? Did Allah not say to His Messenger: قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ [Say: Then bring some (other) book from Allah which is a better guide than both of them, (that) I may follow it, if you are truthful]?'"
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): એક વ્યક્તિએ શરીકને કહ્યું: "શું અલી (અલયહિસ્સલામ)નો પોતાના પુત્ર હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)ને જંગે જમલમાં આ કથન: 'મારા પુત્ર, તમારા પિતા ઈચ્છે છે કે આના ત્રીસ વર્ષ પહેલા મરી ગયા હોત' ... એ વાત પર દલાલત નથી કરતું કે કોઈ અસ્પષ્ટ અને અજ્ઞાત બાબત છે?" શરીકે કહ્યું: "કોઈ હકની આરઝૂ એટલા માટે નથી કરાતી કે તેનો માલિક તેના કારણે તકલીફમાં પડે. અને મરયમ (અલયહસ્સલામ)એ પોતાના હકના સંદર્ભે જેમાં કોઈ શંકા નથી, કહ્યું: يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا [કાશ! હું આના પહેલા મરી ગઈ હોત અને સંપૂર્ણપણે ભુલાઈ ગઈ હોત] (મરયમ/23). અને જ્યારે અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)ને બે હકમો વિશે કહેવામાં આવ્યું: 'શું તમે તેમના વિષે શંકા કરી?' તો ફરમાવ્યું: 'બહેતર છે કે હું મારા દીનમાં શંકા ન કરૂં કે પયગંબરે અકરમ? શું અલ્લાહે પોતાના રસૂલને નથી ફરમાવ્યું: قُلْ فَأْتُوا بِكِتابٍ مِنْ عِنْدِ اللهِ هُوَ أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ [કહી દો: તો અલ્લાહ પાસેથી કોઈ કિતાબ લાવો જે તે બંને કરતાં વધુ હિદાયત આપનારી હોય, હું તેનું અનુસરણ કરીશ, જો તમે સાચા હો]?'"