سورة القصص

Verse 76 of 88

28:76

إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى فَبَغى عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحينَ

قارون از قوم موسى بود، امّا بر آنان ستَم كرد؛ ما آن قدر از گنج‌ها به او داده بوديم كه حمل كليدهاى آن براى گروهى نيرومند، دشوار بود! [به خاطر آوريد] هنگامى را كه قومش به او گفتند:«اين همه از سر غرور شادى مكن، كه خداوند شادى كنندگان مغرور را دوست نمى دارد.

Surely Qaroun was of the people of Musa, but he rebelled against them, and We had given him of the treasures, so much so that his hoards of wealth would certainly weigh down a company of men possessed of great strength. When his people said to him: Do not exult, surely Allah does not love the exultant;

બેશક કારૂન મૂસાની કોમમાંથી હતો, પરંતુ તેણે કોમ ઉપર ઝુલ્મ કર્યો અને અમોએ તેને ખજાનાઓ આપ્યા કે જેની ચાવીઓ ઊપાડવી એક તાકતવર સમૂહ માટે પણ મુશ્કેલ હતી, પછી જયારે તેની કોમે કહ્યું કે તું આ રીતે (ઘમંડથી) ખુશ ન થા, બેશક અલ્લાહ (ઘમંડથી) ખુશ થનારાઓને ચાહતો નથી.

#1 قارون Qarun કારૂન

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

کَانَ ابْنَ عَمِّهِ یَصْهَرَ بْنِ قَاهِثَ وَ مُوسَی (علیه السلام) بْنِ عِمْرَانَ بْنِ قَاهِثٍ وَ قِیلَ: کَانَ ابْنَ خَالَتِهِ.

امام صادق (علیه السلام)- قارون پسر عموی موسی (علیه السلام) بود و نام اصلی او یصهربن‌قاهث است که موسی (علیه السلام) پسر عمران‌بن‌قاهث بود و بعضی نیز او را پسر خاله موسی (علیه السلام) دانسته‌اند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Qarun was the cousin of Musa (peace be upon him), and his original name was Yashar ibn Qahith, and Musa (peace be upon him) was the son of Imran ibn Qahith. Some have also said he was Musa's maternal cousin.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): કારૂન મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના પિતરાઈ ભાઈ હતા અને તેમનું અસલી નામ યસ્હર બિન કાહિષ છે, અને મૂસા (અલયહિસ્સલામ) ઇમરાન બિન કાહિષના પુત્ર હતા. કેટલાકે તેમને મૂસા (અલયહિસ્સલામ)ના માસીના પુત્ર પણ ગણ્યા છે.

#2 قارون Qarun કારૂન

إبن‌عباس (رحمة الله علیه) Ibn Abbas (may Allah have mercy on him) ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) کَانَ فِرْعَوْنُ قَدْ مَلَکَ قَارُونُ عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ حِینَ کَانَ بِمِصْرَ وَ کَانَ یَظْلِمُهُم.

ابن‌عباس (رحمة الله علیه)- فرعون قارون را در مصر مالک و صاحب اختیار بنی اسرائیل قرار داده بود و او به آن‌ها ستم می‌کرد.

Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): Pharaoh had made Qarun the master and controller over the Children of Israel in Egypt, and he oppressed them.

ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ફિરઔને કારૂનને મિસ્રમાં બની ઇસ્રાઈલના માલિક અને અધિકારી બનાવ્યા હતા, અને તે તેમના પર ઝુલ્મ કરતો હતો.

#3 گروهی نیرومند A mighty group એક શક્તિશાળી સમૂહ

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ الْعُصْبَةُ مَا بَیْنَ الْعَشَرَهًِْ إِلَی خَمْسَهًَْ عَشَرَ قَالَ کَانَ یَحْمِلُ مَفَاتِیحَ خَزَائِنِهِ الْعُصْبَهًُْ أولی {أُولُوا} الْقُوَّهًِْ.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- الْعُصْبَةُ بین ده تا پانزده نفر بودند که کلیدهای گنجینه‌های قارون را حمل می‌کردند، عُصْبَةُ یعنی افراد قوی.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): al-'usbah were between ten and fifteen men who used to carry the keys of Qarun's treasures. 'Usbah means strong men.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્-ઉસ્બહ દસથી પંદર માણસો હતા જેઓ કારૂનના ખજાનાઓની ચાવીઓ ઉઠાવતા હતા. ઉસ્બહ એટલે તાકતવર માણસો.

#4 گروهی نیرومند A mighty group એક શક્તિશાળી સમૂહ

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

وَ مَا یَکُونُ اُولُوا قُوَّهًٍْ إلَّا عَشرَهًَْ آلَافٍ.

امام صادق (علیه السلام)- منظور از اُولُوا قُوَّةً؛ در آیه ده‌هزار نفر است.

Imam Sadiq (peace be upon him): What is meant by أُولُوا قُوَّةً [men possessed of strength] in the verse is ten thousand people.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): આયતમાં أُولُوا قُوَّةً [તાકતવાળા લોકો]નો અર્થ દસ હજાર માણસો છે.

#5 این همه از سر غرور شادی مکن، که خداوند شادی کنندگان مغرور را دوست نمی دارد Do not exult, for Allah does not love the exultant આટલા ઘમંડથી ખુશ ન થાઓ, કારણ કે અલ્લાહ ઘમંડી ખુશ થનારાઓને પસંદ કરતો નથી

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

أَوْحَی اللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی إِلَی مُوسَی (علیه السلام): لَا تَفْرَحْ بِکَثْرَهًِْ الْمَالِ وَ لَا تَدَعْ ذِکْرِی عَلَی کُلِّ حَالٍ فَإِنَّ کَثْرَهًَْ الْمَالِ تُنْسِی الذُّنُوبَ وَ تَرْکُ ذِکْرِی یُقْسِی الْقُلُوب.

امام باقر (علیه السلام)- خداوند به موسی (علیه السلام) وحی‌کرد: ای موسی! (علیه السلام) به زیادی مال و منال خوشحال نباش و در هر حالی که هستی مرا فراموش نکن، مال زیاد باعث می‌شود گناهانی که کرده‌ای را از یاد ببری [و استغفار نکنی] و دل را سخت می‌گرداند.

Imam Baqir (peace be upon him): Allah, Blessed and Exalted, revealed to Musa (peace be upon him): O Musa (peace be upon him)! Do not rejoice at the abundance of wealth, and in whatever state you are in, do not forget the remembrance of Me. For abundance of wealth causes the sins you have committed to be forgotten [so that you do not seek forgiveness], and it hardens the heart.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ મૂસા (અલયહિસ્સલામ) પર વહી કરી: હે મૂસા (અલયહિસ્સલામ)! માલ અને દૌલતની વધારે માત્રા પર ખુશ ન થાઓ અને જે પણ હાલતમાં હો, મારી યાદ ન છોડો. ખરેખર માલની વધારે માત્રા કરેલા ગુનાહોને ભૂલાવી દે છે [અને તું ઇસ્તિગ્ફાર નથી કરતો] અને દિલને સખત કરી દે છે.

#6 این همه از سر غرور شادی مکن، که خداوند شادی کنندگان مغرور را دوست نمی دارد Do not exult, for Allah does not love the exultant આટલા ઘમંડથી ખુશ ન થાઓ, કારણ કે અલ્લાહ ઘમંડી ખુશ થનારાઓને પસંદ કરતો નથી

أمیرالمومنین (علیه السلام) Imam Ali, Commander of the Faithful (peace be upon him) ઇમામ અલી, અમીરુલ મોઅમેનીન (અલયહિસ્સલામ)

وَ الْفَرَحُ مَکْرُوهٌ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ.

امام علی (علیه السلام)- خوشحالی [از سر غرور] در نزد خداوند ناپسند و زشت می‌باشد.

Imam Ali (peace be upon him): Rejoicing [out of pride] is disliked and repugnant in the sight of Allah.

ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ખુશી [ઘમંડના કારણે] અલ્લાહની નજરમાં નાપસંદ અને ખરાબ છે.

#7 این همه از سر غرور شادی مکن، که خداوند شادی کنندگان مغرور را دوست نمی دارد Do not exult, for Allah does not love the exultant આટલા ઘમંડથી ખુશ ન થાઓ, કારણ કે અલ્લાહ ઘમંડી ખુશ થનારાઓને પસંદ કરતો નથી

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: جَاءَ إِلَیْهِ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی عِظْنِی مَوْعِظَهًًْ ... فَقَال: إِنْ کَانَتِ الْعُقُوبَهًُْ مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ النَّارَ فَالْمَعْصِیَهًُْ لِمَا ذَا وَ إِنْ کَانَ الْمَوْتُ حَقّاً فَالْفَرَحُ لِمَا ذَا؟

امام صادق (علیه السلام)- ابان گوید: مردی به خدمت امام صادق (علیه السلام) آمد و عرض‌کرد: «پدر و مادرم به فدایت! مرا پندی ده». حضرت (علیه السلام) فرمود: «اگر جزادادن به اعمال بندگان [و عقاب‌دادن به آن‌ها] حق است، خوشحالی و سرور چه توجیهی دارد»؟!

Imam Sadiq (peace be upon him): Aban said: A man came to Imam Sadiq (peace be upon him) and said: "May my father and mother be sacrificed for you! Give me an admonition." The Imam (peace be upon him) said: "If the recompense of the deeds of servants [and their punishment] is true, what justification is there for rejoicing and merriment?!"

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબાન કહે છે: એક માણસ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ની ખિદમતમાં આવ્યો અને અરજ કરી: "મારા માતા-પિતા તમારા પર કુરબાન! મને કોઈ નસીહત આપો." હઝરત (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "જો બંદાઓના આમાલનો બદલો [અને તેમની સજા] હક છે, તો ખુશી અને આનંદનું શું ઔચિત્ય છે?!"