و در بخشى از شب او را تسبيح كن و بعد از سجده‌ها.
And glorify Him in the night and after the prayers.
અને રાતના એક હિસ્સામાં પણ તેની હમ્દ કર, અને સજદાઓ બાદ તેની હમ્દ કર્યા કર.
وَ مِنَاللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ قَالَ: صَلَاهًُْ اللَّیْلِ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَسَبِّحْهُ، [منظور] نماز شب است.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): فَسَبِّحْهُ [so glorify Him], [meaning] the night prayer.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): فَسَبِّحْهُ [તો તેની તસ્બીહ કરો], [મતલબ] રાત્રિની નમાઝ છે.
وَ أَدْبارَ السُّجُودِ قَالَ رَکْعَتَانِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ.
امام باقر (علیه السلام)- و أَدْبَارَ السُّجُودِ منظور دو رکعت نماز بعد از مغرب است.
Imam Baqir (peace be upon him): وَ أَدْبَارَ السُّجُودِ [and after the prostrations] means the two rak'ats of prayer after Maghrib.
ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): وَ أَدْبَارَ السُّجُودِ [અને સિજદાઓ પછી] નો મતલબ મગરિબ પછીની બે રકાત નમાઝ છે.
رَکْعَتَیْنِ اللَّتَیْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ هُمَا أَدْبَارَ السُّجُودِ.
امام صادق (علیه السلام)- دو رکعتی که بعد از مغرب خوانده می‌شود، أَدْبَارَ السُّجُودِ است.
Imam Sadiq (peace be upon him): The two rak'ats which are recited after Maghrib are أَدْبَارَ السُّجُودِ [after the prostrations].
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): બે રકાત જે મગરિબ પછી પઢવામાં આવે છે, તે أَدْبَارَ السُّجُودِ [સિજદાઓ પછી] છે.
وَ أَدْبارَ السُّجُودِ أَنَّهَا الرَّکْعَتَانِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ تَطَوُّعاً.
امام حسن (علیه السلام)- وَ أَدْبارَ السُّجُودِ، منظور آن دو رکعت نماز مستحبّی بعد از نماز مغرب است.
Imam Hasan (peace be upon him): وَ أَدْبارَ السُّجُودِ, this refers to those two rak'ahs of recommended (mustahabb) prayer after the Maghrib prayer.
ઇમામ હસન (અલયહિસ્સલામ): وَ أَدْبارَ السُّجُودِ, આનો અર્થ મગરિબની નમાઝ પછીની બે રકઅત મુસ્તહબ નમાઝ છે.
أَدْبارَ السُّجُودِ أَرْبَعَ رَکَعَاتٍ بَعْدَ الْمَغْرِب.
امام رضا (علیه السلام)- و أَدْبَارَ السُّجُودِ، منظور چهار رکعت نماز بعد از مغرب است.
Imam Rida (peace be upon him): وَ أَدْبارَ السُّجُودِ, this refers to the four rak'ahs of prayer after Maghrib.
ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): وَ أَدْبارَ السُّجُودِ, આનો અર્થ મગરિબ પછીની ચાર રકઅત નમાઝ છે.
عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عزّوجلّ: وَ أَدْبارَ السُّجُودِ فَقَالَ هِیَ السُّنَّهًُْبَعْدَ صَلَاهًِْ الْمَغْرِبِ فَلَا تَدَعْهَا فِی سَفَرٍ وَ لَا حَضَر.
امام علی (علیه السلام)- از حضرت علی (علیه السلام) در باره تفسیر سخن خدای عزّوجلّ: و أَدْبَارَ السُّجُودِ؛ سؤال شد. فرمود: «منظور از آن نماز نافله بعد از نماز مغرب است؛ پس در سفر و غیر سفر آن را ترک نکنید».
Imam Ali (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him) was asked about the interpretation of the words of Allah the Mighty and Majestic: وَ أَدْبارَ السُّجُودِ. He said: "It refers to the supererogatory (nafilah) prayer after the Maghrib prayer; so do not abandon it, whether on a journey or not on a journey."
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)ને અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લના કૌલ: وَ أَدْبارَ السُّجُودِ ની તફસીર વિશે પૂછવામાં આવ્યું. તમે ફરમાવ્યું: "આનો અર્થ મગરિબની નમાઝ પછીની નાફિલા નમાઝ છે; તો સફર અને બિન-સફરમાં તેને છોડશો નહીં."
وَ أَدْبارَ السُّجُودِ ظَاهِرُهُ التَّسْبِیحُ بَعْدَ الصَّلَوَاتِ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ أَدْبَارَ السُّجُودِ، تسبیح گفتن بعد از نمازها است.
Ibn Abbas (may Allah have mercy on him): وَ أَدْبارَ السُّجُودِ is the uttering of tasbih after the prayers.
ઇબ્ને અબ્બાસ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): وَ أَدْبارَ السُّجُودِ, નમાઝો પછી તસ્બીહ કહેવી છે.
رُوِیَ أَنَّهُ الْوَتْرُ مِنْ آخِرِ اللَّیْل.
امام صادق (علیه السلام)- از امام صادق (علیه السلام) روایت شده که [تسبیح] همان نماز وتری است که در آخر شب خوانده می شود.
Imam Sadiq (peace be upon him): It has been narrated from Imam Sadiq (peace be upon him) that [the tasbih] is the same as the Witr prayer that is recited at the end of the night.
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે કે [તસ્બીહ] એ જ વિત્રની નમાઝ છે જે રાતના અંતમાં પઢવામાં આવે છે.