عَن أَبِی جَعفَرٍ (علیه السلام) إِنَّ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) خَطَبَ النَّاسَ بِالْمَدِینَهًِْ بَعْدَ سَبْعَهًِْ أَیَّامٍ مِنْ وَفَاهًِْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) وَ ذَلِکَ حِینَ فَرَغَ مِنْ جَمْعِ الْقُرْآنِ وَ تَأْلِیفِهِ فَقَالَ ... وَ لَئِنْ تَقَمَّصَهَا دُونِیَ الْأَشْقَیَانِ وَ نَازَعَانِی فِیمَا لَیْسَ لَهُمَا بِحَقٍٍ إِلَی قَوْلِهِ فَأَنَا الذِّکْرُ الَّذِی عَنْهُ ضَلَ وَ السَّبِیلُ الَّذِی عَنْهُ مَالَ وَ الْإِیمَانُ الَّذِی بِهِ کَفَرَ وَ الْقُرْآنُ الَّذِی إِیَّاهُ هَجَرَ وَ الدِّینُ الَّذِی بِهِ کَذَّبَ وَ الصِّرَاطُ الَّذِی عَنْهُ نَکَبَ.
امام علی (علیه السلام)- از امام باقر (علیه السلام) روایت است: امام علی (علیه السلام)، هفت روز پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه و آله)، هنگامی‌که از جمع و تدوین قرآن فارغ شد، برای مردم خطبه خواند و فرمود: ... و اگر آن انسان‌های بدبخت به‌جای من آن جامه (جامه‌ی خلافت) را به تن کردند و در مورد چیزی که حقّی در آن ندارند، با من به مخالفت برخاستند... سپس من یاد و ذکری شدم که او از آن گمراه شد، و راهی گشتم که از آن منحرف گشت و ایمانی شدم که به آن کفر ورزید و قرآنی گردیدم که آن را ترک گفت و دینی شدم که آن را دروغ خواند، و مسیری شدم که از آن عدول کرد.
Imam Ali (peace be upon him): It is narrated from Imam Baqir (peace be upon him): Imam Ali (peace be upon him), seven days after the passing of the Prophet (peace be upon him and his family), when he had finished compiling and arranging the Quran, delivered a sermon to the people and said: ... And if those two wretched men donned that garment (the garment of the caliphate) in place of me and opposed me regarding something in which they had no right... Then I became the remembrance and reminder from which he strayed, and I became the path from which he deviated, and I became the faith which he disbelieved in, and I became the Quran which he abandoned, and I became the religion which he denied, and I became the road from which he turned away.
ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ): ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત છે: ઇમામ અલી (અલયહિસ્સલામ)એ પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)ની વફાતના સાત દિવસ પછી, જ્યારે તેઓ કુરઆનના સંકલન અને તદવીનથી ફારેગ થયા, ત્યારે લોકો માટે ખુત્બો આપ્યો અને ફરમાવ્યું: ... અને જો તે બદનસીબ લોકોએ મારી જગ્યાએ તે લિબાસ (ખિલાફતનો લિબાસ) પહેરી લીધો અને એવી બાબતમાં જેમાં તેમનો કોઈ હક નથી, મારી સાથે વિરોધ કર્યો... પછી હું તે ઝિક્ર અને યાદ બન્યો જેનાથી તે ગુમરાહ થયો, અને હું તે માર્ગ બન્યો જેનાથી તે વિચલિત થયો, અને હું તે ઈમાન બન્યો જેનો તેણે ઇન્કાર કર્યો, અને હું તે કુરઆન બન્યો જેને તેણે ત્યજી દીધો, અને હું તે દીન બન્યો જેને તેણે જૂઠો કહ્યો, અને હું તે માર્ગ બન્યો જેનાથી તે ફરી ગયો.