الظَّاهِرُ مِنَ الْإِثْمِ الْمَعَاصِی وَ الْبَاطِنُ الشِّرْکُ وَ الشَّکُّ فِی الْقَلْبِ وَ قَوْلُهُ بِمَا کانُوا یَقْتَرِفُونَ أَیْ یَعْمَلُونَ.
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور از ظاهر گناه، معصیت ها است و منظور از باطن یعنی شرک و شک در دل. و این کلام خداوند تبارکوتعالی: بِمَا کَانُواْ یَقْتَرِفُونَ یعنی انجام میدادند.
Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): What is meant by the outward [aspect] of sin is [open] acts of disobedience, and what is meant by the inward [aspect] is shirk (polytheism) and doubt in the heart. And this statement of Allah the Blessed and Exalted, بِمَا کَانُواْ یَقْتَرِفُونَ [with what they earned], means: what they used to do.
અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): ગુનાહના ઝાહિરથી મુરાદ [જાહેર] ગુનાહો છે અને બાતિનથી મુરાદ શિર્ક અને દિલમાં શંકા છે. અને અલ્લાહ તબારક વ તઆલાનું આ કથન: بِمَا کَانُواْ یَقْتَرِفُونَ એટલે કે તેઓ જે કરતા હતા.