سورة الأنعام

Verse 161 of 165

6:161

قُلْ إِنَّني هَداني رَبِّي إِلى صراطٍ مُسْتَقيمٍ ديناً قِيَماً مِلَّةَ إِبْراهيمَ حَنيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكينَ

بگو: «پروردگارم مرا به راه راست هدايت كرده؛ آيينى استوار [و ضامن سعادت دين و دنيا]؛ آيين ابراهيم؛ كه ايمانى خالص داشت؛ و از مشركان نبود».

Say: Surely, (as for) me, my Lord has guided me to the right path; (to) a most right religion, the faith of Ibrahim the upright one, and he was not of the polytheists.

તું કહે કે બેશક મને મારા પરવરદિગારે સીધા રસ્તાની હિદાયત કરી છે, મજબૂત દીન જે બાતિલથી દૂરી ઇખ્તેયાર કરનાર ઇબ્રાહીમનો મઝહબ હતો, અને તે મુશરિકોમાંથી ન હતો.

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

وَ قَوْلُهُ قُلْ إِنَّنِی هَدانِی رَبِّی إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ دِیناً قِیَماً مِلَّةَ إِبْراهِیمَ حَنِیفاً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکِینَ وَ الْحَنِیفِیَّهًُْ هِیَ الْعَشَرَهًُْ الَّتِی جَاءَ بِهَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام).

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- در این کلام خداوند تبارک‌وتعالی: قُلْ إِنَّنِی هَدَانِی رَبِّی إِلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ دِینًا قِیَمًا مِّلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا وَمَا کَانَ مِنَ المُشْرِکِینَ حنیفیّت همان [اصول] دهگانه هستند که ابراهیم (علیه السلام) آن‌ها را آورد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): Regarding this word of Allah the Blessed and Exalted: قُلْ إِنَّنِی هَدَانِی رَبِّی إِلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ دِینًا قِیَمًا مِّلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا وَمَا کَانَ مِنَ المُشْرِکِینَ [Say: Surely, (as for) me, my Lord has guided me to the right path; (to) a most right religion, the faith of Ibrahim the upright one, and he was not of the polytheists] — al-Hanifiyyah (the upright faith) is those ten [principles] which Ibrahim (peace be upon him) brought.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ્લાહ તબારક વ તઆલાના આ કલામ વિશે: قُلْ إِنَّنِی هَدَانِی رَبِّی إِلَی صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ دِینًا قِیَمًا مِّلَّةَ إِبْرَاهِیمَ حَنِیفًا وَمَا کَانَ مِنَ المُشْرِکِینَ [કહો: ખરેખર મારા રબે મને સીધા માર્ગ તરફ હિદાયત આપી છે; સૌથી સાચા દીન તરફ, ઇબ્રાહીમના ધર્મ તરફ જે એકનિષ્ઠ હતા, અને તેઓ મુશરિકોમાંથી ન હતા] — હનીફિય્યત (એકનિષ્ઠ ધર્મ) એ જ દસ [ઉસૂલ] છે જે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) લાવ્યા.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مَا أَبْقَتِ الْحَنِیفِیَّهًُْ شَیْئاً حَتَّی إِنَّ مِنْهَا قَصَّ الشَّارِبِ وَ الْأَظْفَارِ و الْأَخْذَ مِنَ الشَّارِبِ وَ الْخِتَانَ.

امام باقر (علیه السلام)- حنیفیّت، چیزی را باقی نگذاشته است، حتّی چیدن ناخن و گرفتن شارب و ختنه‌کردن نیز از آن جمله است.

Imam Baqir (peace be upon him): Al-Hanifiyyah (the upright faith) has left nothing out — even trimming the nails, clipping the moustache and circumcision are part of it.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): હનીફિય્યત (એકનિષ્ઠ ધર્મ) એ કંઈ પણ બાકી નથી છોડ્યું, ત્યાં સુધી કે નખ કાપવા, મૂછ કાપવી અને ખતના કરવી પણ તેમાં જ સામેલ છે.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ بَعَثَ خَلِیلَهُ بِالْحَنِیفِیَّهًِْ وَ أَمَرَهُ بِأَخْذِ الشَّارِبِ وَ قَصِّ الْأَظْفَارِ وَ نَتْفِ الْإِبْطِ وَ حَلْقِ الْعَانَهًِْ وَ الْخِتَانِ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- همانا خدای عزّوجلّ خلیل خویش را به‌عنوان حنیفی مخلص برانگیخت و او را به گرفتن شارب و چیدن ناخن و زدن موی زیر بغل و روی عانه و ختنه‌کردن امر کرد.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Indeed Allah the Mighty and Majestic sent His Khalil (intimate friend) as a sincere hanif (upright monotheist) and commanded him to clip the moustache, trim the nails, pluck the underarm hair, shave the pubic hair, and to be circumcised.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ખરેખર અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લે પોતાના ખલીલ (ઘનિષ્ઠ મિત્ર)ને એકનિષ્ઠ હનીફ તરીકે મોકલ્યા અને તેમને મૂછ કાપવાનો, નખ કાપવાનો, બગલના વાળ ઉખેડવાનો, ગુપ્તાંગ ઉપરના વાળ મૂંડવાનો અને ખતના કરવાનો હુકમ આપ્યો.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

وَ قَد ذَکَرَ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام): دِینُهُ دِینِی وَ دِینِی دِینُهُ وَ سُنَّتُهُ سُنَّتِی وَ سُنَّتِی سُنَّتُهُ وَ فَضْلِی فَضْلُهُ وَ أَنَا أَفْضَلُ مِنْهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ابراهیم (علیه السلام) را یاد کرد... دینش دین من و دین من دین او، سنّت او سنّت من و سنّت من، سنّت اوست، فضل من فضل او است ولی من از او برترم و برتری من برای او یک نوع برتری و فضل است.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): He mentioned Ibrahim (peace be upon him)... His religion is my religion and my religion is his religion, his sunnah is my sunnah and my sunnah is his sunnah, my merit is his merit, but I am superior to him and my superiority over him is itself a kind of superiority and merit for him.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને યાદ કર્યા... તેમનો દીન મારો દીન અને મારો દીન તેમનો દીન છે, તેમની સુન્નત મારી સુન્નત અને મારી સુન્નત તેમની સુન્નત છે, મારી ફઝીલત તેમની ફઝીલત છે, પરંતુ હું તેમનાથી શ્રેષ્ઠ છું અને મારી શ્રેષ્ઠતા તેમના માટે એક પ્રકારની શ્રેષ્ઠતા અને ફઝીલત છે.

الحسین (علیه السلام) Imam Husayn (peace be upon him) ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ)

مَا أَحَدٌ عَلَی مِلَّهًِْ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) إِلَّا نَحْنُ وَ شِیعَتُنَا وَ سَائِرُ النَّاسِ مِنْهَا بِرَاءٌ.

امام حسین (علیه السلام)- کسی جز ما و شیعه‌ی ما بر آئین ابراهیم (علیه السلام) نمی‌باشد و دیگر مردم از آن بیزارند.

Imam Husayn (peace be upon him): No one is upon the faith of Ibrahim (peace be upon him) except us and our Shia, and the rest of the people are disassociated from it.

ઇમામ હુસૈન (અલયહિસ્સલામ): અમારા અને અમારા શિયાઓ સિવાય કોઈ પણ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ના ધર્મ ઉપર નથી, અને બાકીના લોકો તેનાથી બેઝાર છે.

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

مَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ یَدِینُ بِدِینِ إِبْرَاهِیمَ (علیه السلام) غَیْرَنَا وَ غَیْرَ شِیعَتِنَا.

امام باقر (علیه السلام)- هیچ‌کس از این امّت جز ما و شیعیان ما در دین ابراهیم (علیه السلام) نیست.

Imam Baqir (peace be upon him): No one from this ummah follows the religion of Ibrahim (peace be upon him) except us and our Shia.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): આ ઉમ્મતમાંથી અમારા અને અમારા શિયાઓ સિવાય કોઈ પણ ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) ના દીન પર નથી.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) لَعَلِیٍّ (علیه السلام) مَنْ أَحَبَّکَ لِدِینِکَ وَ أَخَذَ بِسَبِیلِکَ فَهُوَ مِمَّنْ هُدِیَ إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ قال عز من قائل دینا قیما ملة ابراهیم.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس از نظر امور دینی تو را دوست بدارد و راه و مسیر تو را در پیش بگیرد، پس به راه راست و مستقیم هدایت شده. آیینی استوار [و ضامن سعادت دین و دنیا]؛ آیین ابراهیم؛ که ایمانی خالص داشت.

The Prophet (peace be upon him and his family): Whoever loves you for the sake of your religion and takes to your path and way, he has been guided to the straight and upright path. A firm religion [that guarantees the happiness of this world and the next]; the religion of Ibrahim, who had pure faith.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): જે કોઈ દીની બાબતોમાં તમને દોસ્ત રાખે અને તમારા માર્ગ અને રસ્તાને અપનાવે, તો તે સીધા અને સ્થિર માર્ગ પર હિદાયત પામેલો છે. મજબૂત આઈન [અને દીન તથા દુનિયાની સફળતાનો જામીન]; ઇબ્રાહીમનું આઈન; જેમની પાસે ખાલિસ ઈમાન હતું.

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلَی عَشَرَهًِْ أَسْهُمٍ عَلَی شَهَادَهًِْ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ هِیَ الْمِلَّهًُْ وَ الصَّلَاهًُْ وَ هِیَ الْفَرِیضَهًُْ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- اسلام ده بخش است، شهادت بر وحدانیّت خداوند که آن پایه و اساس است، و نماز که آن واجب است.

The Prophet (peace be upon him and his family): Islam is [built upon] ten parts: the testimony of the oneness of Allah, which is the foundation, and the prayer, which is the obligation.

પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): ઇસ્લામ દસ ભાગો [પર બનેલો] છે: અલ્લાહની વહદાનિય્યત (એકત્વ) ની ગવાહી, જે પાયો અને આધાર છે, અને નમાઝ, જે વાજિબ છે.

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ حَنِیفاً مُسْلِماً قَالَ خَالِصاً مُخْلِصاً لَیْسَ فِیهِ شَیْءٌ مِنْ عِبَادَهًِْ الْأَوْثَانِِ.

امام صادق (علیه السلام)- حَنَیفَاً مُسْلِمَاً؛ خالص و با اخلاص ، که هیچ اثری از عبادت بت ها در آن نیست.

Imam Sadiq (peace be upon him): حَنِیفاً مُسْلِماً [upright, submitting]; pure and sincere, in which there is no trace of the worship of idols.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): حَنِیفاً مُسْلِماً [ખાલિસ, તાબેદાર]; ખાલિસ અને ઇખ્લાસ સાથે, જેમાં મૂર્તિઓની ઇબાદતનું કોઈ નિશાન નથી.

#10

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

ِفِی قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی حَنِیفاً مُسْلِماً قَالَ خَالِصاً مُخْلِصاً لَا یَشُوبُهُ شَیْءٌ.

امام صادق (علیه السلام)- حَنِیفاً مُسْلِماً؛ یعنی خالص که چیزی آن را از حقیقت بیرون نکند و به غرضی آلوده نسازد، و فقط برای خداوند باشد.

Imam Sadiq (peace be upon him): حَنِیفاً مُسْلِماً [upright, submitting]; that is, pure — such that nothing takes it out of its reality or taints it with any [ulterior] motive, and it is solely for Allah.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): حَنِیفاً مُسْلِماً [ખાલિસ, તાબેદાર]; એટલે કે ખાલિસ, જેને કોઈ વસ્તુ તેની હકીકતથી બહાર ન કાઢે અને કોઈ ગરજથી દૂષિત ન કરે, અને તે ફક્ત અલ્લાહ માટે જ હોય.