عَنْ فُضَیْلِ‌بْنِ‌عِیَاضٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَاعَبدِاللهِ (علیه السلام) عَنِ الْوَرَعِ مِنَ النَّاسِ قَالَ الَّذِی یَتَوَرَّعُ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ یَجْتَنِبُ هَؤُلَاءِ وَ إِذَا لَمْ یَتَّقِ الشُّبُهَاتِ وَقَعَ فِی الْحَرَامِ وَ هُوَ لَا یَعْرِفُهُ وَ إِذَا رَأَی الْمُنْکَرَ فَلَمْ یُنْکِرْهُ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَیْهِ فَقَدْ أَحَبَّ أَنْ یُعْصَی اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ یُعْصَی اللَّهُ فَقَدْ بَارَزَ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ بِالْعَدَاوَهًِْ وَ مَنْ أَحَبَّ بَقَاءَ الظَّالِمِینَ فَقَدْ أَحَبَّ أَنْ یُعْصَی اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی حَمِدَ نَفْسَهُ عَلَی هَلَاکِ الظَّالِمِینَ فَقَالَ فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ.
امام صادق (علیه السلام)- فضیل‌بن‌عیاض گوید: از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: «چه کسی در میان مردم، پارسا است»؟ فرمود: «کسی که از ارتکاب کارهایی که خدا حرام کرده است، خودداری کند و از [اینان] دوری گزیند. و اگر از شبهه‌ها خودداری نکند، در کارهای حرام گرفتار می‌شود، در حالی که آن را نمی‌شناسد و اگر منکر را ببیند و آن را انکار نکند و زشت نشمارد، در حالی که می‌تواند آن را از بین ببرد، [در این صورت] وی دوست دارد که [مردم] خدا را معصیت کنند و هر که دوست دارد که خدا مورد معصیت قرار گیرد، آشکارا با خداوند دشمنی کرده است و هر که دوست دارد ستمگران باقی و پایدار بمانند، به معنی این است که وی دوست دارد خدا مورد معصیت قرار گیرد و این در حالی است که خدای تبارک و تعالی خود را به خاطر از بین بردن ستمگران ستایش کرده است: استفَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَ الحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ».
Imam Sadiq (peace be upon him): Fudayl ibn Iyad said: I asked Imam Sadiq (peace be upon him): "Who among people is truly pious?" He said: "The one who refrains from committing what Allah has forbidden and keeps away from [these people]. If he does not guard against doubtful matters, he falls into forbidden acts while he does not recognise it. And if he sees an evil and does not denounce it or regard it as ugly, while he is able to remove it, [in that case] he loves that [people] disobey Allah; and whoever loves that Allah be disobeyed has openly waged enmity against Allah; and whoever loves that the oppressors remain and endure, this means that he loves that Allah be disobeyed. And this is while Allah, the Blessed and Exalted, has praised Himself for destroying the oppressors: فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَ الحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [So the roots of the people who were unjust were cut off; and all praise is due to Allah, the Lord of the worlds]."
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ફુઝૈલ બિન ઇયાઝ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને પૂછ્યું: "લોકોમાં કોણ પરહેજગાર છે?" આપે ફરમાવ્યું: "જે વ્યક્તિ અલ્લાહે હરામ કરેલી બાબતોથી પોતાને રોકે અને [આવા લોકોથી] દૂર રહે. અને જો તે શંકાસ્પદ બાબતોથી પોતાને ન રોકે, તો તે હરામ કાર્યોમાં ફસાઈ જશે, જ્યારે તે તેને ઓળખતો ન હોય. અને જો તે મુન્કરને જુએ અને તેનો ઇન્કાર ન કરે અને તેને બૂરો ન સમજે, જ્યારે કે તે તેને દૂર કરવાની શક્તિ ધરાવે છે, [આ સ્થિતિમાં] તે એ ચાહે છે કે [લોકો] અલ્લાહની નાફરમાની કરે, અને જે વ્યક્તિ ચાહે કે અલ્લાહની નાફરમાની થાય, તેણે અલ્લાહ સાથે ખુલ્લેઆમ દુશ્મની કરી છે, અને જે વ્યક્તિ ચાહે કે ઝાલિમો બાકી અને પાયદાર રહે, તેનો અર્થ એ છે કે તે ચાહે છે કે અલ્લાહની નાફરમાની થાય. અને આ એવી સ્થિતિમાં છે કે અલ્લાહ તબારક વ તઆલાએ ઝાલિમોને નષ્ટ કરવાના કારણે પોતાની પ્રશંસા કરી છે: فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِینَ ظَلَمُوا وَ الحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعالَمِینَ [આમ ઝાલિમ કૌમના મૂળ કાપી નાખવામાં આવ્યા, અને સમગ્ર પ્રશંસા અલ્લાહને માટે છે જે સમગ્ર જગતોનો પાલનહાર છે]."