ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ના પિતા, એટલે કે આઝર, નમરૂદ બિન કન્આનના જ્યોતિષી હતા. તેમણે તેને કહ્યું: "હું જ્યોતિષી ગણતરીઓમાં જોઈ રહ્યો છું કે આ સમયમાં એક પુરુષ પ્રગટ થશે અને આ દીનને બદલી નાખશે અને બીજા દીન તરફ બોલાવશે." નમરૂદે કહ્યું: "કઈ ધરતીથી પ્રગટ થશે?" તેમણે કહ્યું: "આ જ ધરતીમાં." નમરૂદનું ઘર કૂસા રબ્બાની ધરતીમાં હતું. તો નમરૂદે તેને કહ્યું: "શું તે જન્મી ચૂક્યો છે?" આઝરે જવાબ આપ્યો: "ના." તેણે કહ્યું: "તો સારું છે કે આપણે પુરુષોને સ્ત્રીઓથી અલગ કરીએ." તેમણે એમ જ કર્યું. પછી ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની માતા ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)થી ગર્ભવતી થયાં અને પોતાની ગર્ભાવસ્થા જાહેર ન કરી. જ્યારે તેમના પ્રસૂતિનો સમય નજીક આવ્યો, ત્યારે તેમણે કહ્યું: "ઓ આઝર! હું બીમાર થઈ ગઈ છું અને તારાથી અલગ થવા માંગું છું." અને તે સમયે જ્યારે પણ કોઈ સ્ત્રી બીમાર થતી, ત્યારે તે પોતાના પતિથી અંતર રાખતી. તો તે નીકળ્યાં અને એક ગુફામાં જઈને એકાંતવાસ કર્યો, અને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ને જન્મ આપ્યો, અને તેમને તૈયાર કર્યા અને ઝભલામાં લપેટ્યા અને ગુફામાં મૂક્યા, અને પોતાના ઘરે પાછાં ફર્યાં અને પથ્થરથી ગુફાનું બારણું બંધ કરી દીધું. અલ્લાહે તેમના માટે અંગૂઠામાંથી દૂધ વહાવ્યું અને તેમનાં માતા તેમની પાસે આવતાં હતાં. નમરૂદે દરેક ગર્ભવતી સ્ત્રી પર એક માણસ ગોઠવ્યો હતો, અને જે પણ છોકરો જન્મતો, તેને ઝબેહ કરી નાખતો. તો ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ની માતાએ પોતાના પુત્રને મૃત્યુથી બચાવ્યા. ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) એક દિવસમાં એટલા મોટા થતા જેટલો બીજો એક મહિનામાં થાય, ત્યાં સુધી કે આ ગુફામાં તેમની ઉંમરના તેર વર્ષ પસાર થઈ ગયાં. આ સમય પસાર થયા બાદ, તેમનાં માતા તેમને મળવા આવ્યાં, અને જ્યારે તેઓ તેમનાથી અલગ થવા માગ્યાં, ત્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) તેમને વળગી પડ્યા અને પોતાની માતાને કહ્યું: "માતા! મને અહીંથી બહાર કાઢો." તેમણે તેમને કહ્યું: "મારા દીકરા! બાદશાહ જો જાણશે કે તમે આ સમયમાં જન્મ્યા છો, તો તમને મારી નાખશે." જ્યારે તેમની માતા બહાર નીકળ્યાં, ત્યારે તેઓ પણ ગુફામાંથી બહાર આવ્યા, અને એ સ્થિતિમાં કે સૂરજ ડૂબી ચૂક્યો હતો. તેમણે આકાશમાં ઝોહરહ (શુક્ર) તારા તરફ જોયું અને કહ્યું: "هذا رَبِّی [આ મારો પરવરદિગાર છે]." અને જ્યારે તે ડૂબી ગયો, ત્યારે તેમણે કહ્યું: "જો આ મારો પરવરદિગાર હોત, તો હલચલ ન કરત અને ડૂબત નહીં." પછી કહ્યું: "لا أُحِبُّ الْآفِلِینَ [હું ડૂબનારાઓને પસંદ કરતો નથી]." જ્યારે તેમણે પૂર્વ તરફ જોયું, ત્યારે ચંદ્રને ઊગતો જોયો અને કહ્યું: "هذا رَبِّی [આ મારો પરવરદિગાર છે]. આ મોટો અને વધુ સુંદર છે." પરંતુ જ્યારે તે ચાલ્યો અને અદૃશ્ય થયો, ત્યારે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ કહ્યું: "જો મારો પરવરદિગાર મને માર્ગદર્શન નહીં આપે, તો ખરેખર હું ગુમરાહ લોકોના ટોળામાંથી થઈશ." જ્યારે સવાર થઈ અને સૂરજ ઊગ્યો અને તેમણે તેનો પ્રકાશ જોયો અને દુનિયા તેના ઊગવાથી પ્રકાશિત થઈ, ત્યારે તેમણે કહ્યું: "هذا رَبِّی [આ મારો પરવરદિગાર છે]. આ મોટો છે." જ્યારે તે ચાલ્યો અને અદૃશ્ય થયો, ત્યારે અલ્લાહે તેમના માટે આકાશોનો વિસ્તાર ખોલી નાખ્યો ત્યાં સુધી કે તેમણે અર્શ અને તેની ઉપર જે છે તે જોયું, અને આકાશો તથા ધરતીના મલકૂતને પણ તેમને દેખાડ્યું, અને એ સમયે તેમણે કહ્યું: ઓ મારી કૌમ! તમે [અલ્લાહ માટે] જે ભાગીદારો ઠરાવો છો, તેમનાથી હું બિઝાર છું! મેં મારો ચહેરો તે તરફ ફેરવ્યો છે જેમણે આકાશો અને ધરતીને પેદા કરી, હું મારા ઈમાનમાં ખાલિસ છું અને મુશરિકોમાંથી નથી! પછી તેઓ પોતાની માતા પાસે ગયા, અને માતાએ તેમને ઘરમાં દાખલ કર્યા અને પોતાનાં સંતાનોમાં ભેળવી દીધા. તેમજ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ને ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)ના આ કથન "هَذَا رَبِّی [આ મારો પરવરદિગાર છે]" વિષે પ્રશ્ન કરવામાં આવ્યો: "એટલે કે એ કઈ રીતે થાય કે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ) તારાઓને 'هَذَا رَبِّی [આ મારો પરવરદિગાર છે]' શબ્દોથી સંબોધે?" તેમણે ફરમાવ્યું: "ના, જે વ્યક્તિ આજે આ કહે, તે મુશરિકનો હુકમ ધરાવે છે, જ્યારે કે ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)થી કોઈ શિર્ક પ્રગટ થયું નથી."