عَنِ ابْنِأُذَیْنَهًْ: أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ عَلَی أبی‌عبدالله (علیه السلام) فَقَالَ رَأَیْتُ کَأَنَّ الشَّمْسَ طَالِعَهًٌْ عَلَی رَأْسِی دُونَ جَسَدِی فَقَالَ تَنَالُ أَمْراً جَسِیماً وَ نُوراً سَاطِعاً وَ دِیناً شَامِلًا فَلَوْ غَطَّتْکَ لَانْغَمَسْتَ فِیهِ وَ لَکِنَّهَا غَطَّتْ رَأْسَکَ أَ مَا قَرَأْتَ فَلَمَّا رَأَی الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّی فَلَمَّا أَفَلَتْ تَبَرَّأَ مِنْهَا إِبْرَاهِیمُ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّهُمْ یَقُولُونَ إِنَّ الشَّمْسَ خَلِیفَهًٌْ أَوْ مُلْکٌ فَقَالَ مَا أَرَاکَ تَنَالُ الْخِلَافَهًَْ وَ لَمْ یَکُنْ فِی آبَائِکَ وَ أَجْدَادِکَ مُلْکٌ وَ أَیُّ خِلَافَهًٍْ وَ مُلُوکِیَّهًٍْ أَکْبَرُ مِنَ الدِّینِ وَ النُّورِ تَرْجُو بِهِ دُخُولَ الْجَنَّهًِْ إِنَّهُمْ یَغْلَطُونَ قُلْتُ صدَقْتَ جُعِلْتُ فِدَاکَ.
امام صادق (علیه السلام)- ابن‌اذنیه گوید: مردی نزد امام صادق (علیه السلام) آمد و گفت: «در خواب دیدم خورشید بر سرم تابیده نه بر تنم». فرمود: «تو به امری با ارزش و نوری تابان و دینی فراوان خواهی رسید، و اگر همه جایت را فرا گرفته بود، در آن فرو می‌رفتی، ولی همان سرت را فرا گرفته؛ مگر نخوانده‌ای: و هنگامی‌که خورشید را دید [که سینه‌ی افق را] می‌شکافت، گفت: «این پروردگار من است این [که از همه] بزرگ‌تر است»؟! امّا هنگامی‌که غروب کرد، ابراهیم (علیه السلام) از آن بیزاری جست». گفتم: «فدایت شوم! آن‌ها می‌گویند: خورشید خلیفه‌ی پادشاه است». فرمود: «نبینم که به خلافت برسی، در پدران و نیاکانت هم شاه نبوده، و کدام خلافت و شاهی بالاتر از دین هستند و روشنی دل که به آن امید بهشت داری، راستی آن‌ها اشتباه می‌کنند». گفتم: «فدایت شوم! راست گفتی».
Imam Sadiq (peace be upon him): Ibn Udhaynah said: A man came to Imam Sadiq (peace be upon him) and said: 'In a dream I saw the sun shining upon my head, not upon my body.' He said: 'You will attain a great matter, a radiant light, and an abundant religion; and had it covered all of you, you would have been immersed in it, but it covered only your head. Have you not read: فَلَمَّا رَأَی الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّی [Then when he saw the sun rising, he said: Is this my Lord? Is this the greatest?]? But when it set, Ibrahim (peace be upon him) declared himself free of it.' I said: 'May I be your ransom! They say: the sun is the caliph of the king.' He said: 'I do not see that you will attain the caliphate, nor was there a king among your fathers and forefathers; and what caliphate or kingship is greater than the religion and the light of the heart by which you hope to enter Paradise? Truly they are mistaken.' I said: 'May I be your ransom! You have spoken truly.'
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): ઇબ્ને ઉઝયના કહે છે: એક માણસ ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)ની પાસે આવ્યો અને કહ્યું: 'મેં સપનામાં જોયું કે સૂરજ મારા માથા પર ચમકી રહ્યો છે, મારા શરીર પર નહીં.' ઇમામે ફરમાવ્યું: 'તું એક કીમતી બાબત અને ચમકતા નૂર અને પુષ્કળ દીન સુધી પહોંચીશ, અને જો તારી બધી જગ્યાએ ફેલાઈ ગયો હોત તો તું તેમાં ડૂબી જાત, પરંતુ તે ફક્ત તારા માથા પર જ ફેલાયો છે; શું તેં નથી વાંચ્યું: فَلَمَّا رَأَی الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّی [અને જ્યારે તેમણે સૂરજને જોયો કે (ક્ષિતિજની છાતીને) ચીરી રહ્યો છે, તો ફરમાવ્યું: 'આ મારો રબ છે, આ (બધામાં) સૌથી મોટો છે']?! પરંતુ જ્યારે તે આથમી ગયો, તો ઇબ્રાહીમ (અલયહિસ્સલામ)એ તેનાથી બરાત જાહેર કરી.' મેં કહ્યું: 'હું આપ પર કુરબાન થાઉં! તેઓ કહે છે: સૂરજ બાદશાહનો ખલીફા છે.' ઇમામે ફરમાવ્યું: 'હું નથી જોતો કે તું ખિલાફત પર પહોંચે, તારા બાપ-દાદાઓમાં પણ કોઈ બાદશાહ નથી થયું, અને કઈ ખિલાફત અને બાદશાહી દીન અને દિલની રોશની કરતાં ઊંચી છે કે જેના દ્વારા તું જન્નતની આશા રાખે છે, ખરેખર તેઓ ભૂલ કરે છે.' મેં કહ્યું: 'હું આપ પર કુરબાન થાઉં! આપે સાચું ફરમાવ્યું.'