عَنْ مُحَمَّدِبْنِالْفُضَیْلِ عَنْ أَبِی‌الْحَسَنِ‌الْمَاضِی (علیه السلام) قَال إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) دَعَا النَّاسَ إِلَی وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ فَاجْتَمَعَتْ إِلَیْهِ قُرَیْشٌ فَقَالُوا یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) أَعْفِنَا مِنْ هَذَا فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) هَذَا إِلَی اللَّهِ لَیْسَ إِلَیَّ فَاتَّهَمُوهُ وَ خَرَجُوا مِنْ عِنْدِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ: قُلْ إِنِّی لا أَمْلِکُ لَکُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً قُلْ إِنِّی لَنْ یُجِیرَنِی مِنَ اللهِ إِنْ عَصَیْتُهُ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللهِ وَ رِسالاتِهِ فِی عَلِیٍّ (علیه السلام) قُلْتُ هَذَا تَنْزِیلٌ. قَالَ: نَعَمْ ثُمَّ قَالَ تَوْکِیداً وَ مَنْ یَعْصِ اللهَ وَ رَسُولَهُ فِی وَلَایَهًِْ عَلِیٍّ فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِینَ فِیها أَبَداً قُلْتُ حَتَّی إِذا رَأَوْا ما یُوعَدُونَ فَسَیَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً قَالَ: یَعْنِی بِذَلِکَ الْقَائِمَ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) وَ أَنْصَارَه.
امام کاظم (علیه السلام)- محمّدبن‌فضیل از امام کاظم (علیه السلام) روایت می‌کند که فرمود: «وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مردم را به ولایت علی (علیه السلام) دعوت می‌نمود، قریش نزد آن حضرت (صلی الله علیه و آله) جمع شدند و گفتند: «ای محّمد (صلی الله علیه و آله)! ما را از این امر معاف کن». پیغمبر (صلی الله علیه و آله) به آنها فرمود: «این امر با خداست با من نیست، آنها حضرت (صلی الله علیه و آله) را متّهم کردند و از نزدش رفتند. پس خدا این آیه نازل فرمود: قُلْ إِنِّی لا أَمْلِکُ لَکُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً قُلْ إِنِّی لَنْ یُجِیرَنِی مِنَ اللهِ إِنْ عَصَیْتُهُ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللهِ وَ رِسالاتِهِ. عرض کردم: «این تنزیل است»؟ فرمود: «آری»! سپس خدا برای تأکید مطلب فرموده است: هرکس نافرمانی خدا و رسولش [در ولایت علی (علیه السلام)] کند، آتش دوزخ از آن اوست و جاودانه در آن می‌مانند!. ( جن/۲۳ ) عرض کردم: «[این کار شکنی کفّار همچنان ادامه می‌یابد] تا آنچه را به آنها وعده داده شده، ببینند. آنگاه می‌دانند چه کسی یاورش ضعیفتر و جمعیّتش کمتر است»! ( جن/۲۴ ) فرمود: «مقصود از این آیه قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و یاران اوست».
Imam Kazim (peace be upon him): Muhammad ibn Fudayl narrates from Imam Kazim (peace be upon him) that he said: "When the Messenger of Allah (peace be upon him and his family) was calling the people to the wilaya of Ali (peace be upon him), Quraysh gathered before that noble one (peace be upon him and his family) and said: 'O Muhammad (peace be upon him and his family)! Exempt us from this matter.' The Prophet (peace be upon him and his family) said to them: 'This matter is with Allah, not with me.' They accused that noble one (peace be upon him and his family) and left him. Then Allah revealed this verse: قُلْ إِنِّی لا أَمْلِکُ لَکُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً قُلْ إِنِّی لَنْ یُجِیرَنِی مِنَ اللهِ إِنْ عَصَیْتُهُ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللهِ وَ رِسالاتِهِ [Say: I do not control for you evil or good. Say: none can protect me from Allah if I disobey Him, nor shall I find any refuge apart from Him, except a delivery from Allah and His messages]." I said: "Is this the revealed text?" He said: "Yes!" Then Allah, for emphasis, has said: whoever disobeys Allah and His Messenger [in the wilaya of Ali (peace be upon him)], the fire of Hell is for him and they will remain in it forever! (Jinn/23) I said: "[This obstruction by the disbelievers continues] until they see what they have been promised. Then they will know whose helper is weaker and whose numbers are fewer!" (Jinn/24) He said: "The meaning of this verse is al-Qa'im (may Allah hasten his noble reappearance) and his supporters."
ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ): મુહમ્મદ બિન ફુઝૈલ ઇમામ કાઝિમ (અલયહિસ્સલામ)થી રિવાયત કરે છે કે તેમણે ફરમાવ્યું: "જ્યારે રસૂલે અલ્લાહ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) લોકોને અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયત તરફ બોલાવી રહ્યા હતા, ત્યારે કુરૈશ તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પાસે એકઠા થયા અને કહ્યું: 'ઓ મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)! અમને આ બાબતથી માફ કરો.' પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)એ તેમને ફરમાવ્યું: 'આ મામલો અલ્લાહનો છે, મારો નથી.' તેઓએ તે હઝરત (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પર આરોપ મૂક્યો અને તેમની પાસેથી ચાલ્યા ગયા. પછી અલ્લાહે આ આયત નાઝિલ કરી: قُلْ إِنِّی لا أَمْلِکُ لَکُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً قُلْ إِنِّی لَنْ یُجِیرَنِی مِنَ اللهِ إِنْ عَصَیْتُهُ أَحَدٌ وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللهِ وَ رِسالاتِهِ [કહો: હું તમારા માટે નુકસાન અને હિદાયતનો અધિકાર ધરાવતો નથી. કહો: જો હું તેની અવજ્ઞા કરું તો કોઈ પણ મને અલ્લાહથી બચાવી શકતું નથી, અને તેના સિવાય કોઈ આશ્રયસ્થાન હું નહીં પામું, સિવાય કે અલ્લાહ તરફથી પહોંચાડવું અને તેના સંદેશાઓ]." મેં અર્ઝ કરી: "શું આ તન્ઝીલ છે?" ફરમાવ્યું: "હા!" પછી અલ્લાહે વાતના તાકીદ માટે ફરમાવ્યું છે: જે કોઈ અલ્લાહ અને તેના રસૂલની [અલી (અલયહિસ્સલામ)ની વિલાયતમાં] નાફરમાની કરે, જહન્નમની આગ તેના માટે છે અને તેઓ તેમાં હમેશા રહેશે! (જિન્ન/૨૩) મેં અર્ઝ કરી: "[કાફિરોનું આ વિરોધ ચાલુ રહેશે] ત્યાં સુધી કે જે વચન તેમને આપવામાં આવ્યું છે તેને જુએ. ત્યારે તેઓ જાણશે કે કોનો મદદગાર નબળો છે અને કોનું જૂથ ઓછું છે!" (જિન્ન/૨૪) ફરમાવ્યું: "આ આયતથી ઉદ્દેશ્ય કાઇમ (અજ્જલલ્લાહો તઆલા ફરજહુશ્શરીફ) અને તેમના સાથીઓ છે."