عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ ... وَ ما هُوَ عَلَی الْغَیْبِ بِضَنِینٍ قَالَ وَ مَا هُوَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلَی نَبِیِّهِ بِغَیْبِهِ بِضَنِینٍ عَلَیْهِ.
امام صادق (علیه السلام)- وَ مَا هُوَ عَلَی الْغَیْبِ بِضَنِینٍ منظور این است که خداوند عزّوجلّ نسبت به پیامبر خویش (صلی الله علیه و آله) در امر غیب (رساندن وحی) بخیل نبود.
Imam Sadiq (peace be upon him): وَ مَا هُوَ عَلَی الْغَیْبِ بِضَنِینٍ [Nor of the unseen is he a tenacious concealer] — the meaning is that Allah, the Mighty and Majestic, was not miserly towards His Prophet (peace be upon him and his family) in the matter of the unseen (in conveying revelation).
ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): وَ مَا هُوَ عَلَی الْغَیْبِ بِضَنِینٍ [અને તેઓ ગૈબની બાબતમાં કંજૂસ નથી] — આનો અર્થ એ છે કે અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ પોતાના પયગંબર (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) પ્રત્યે ગૈબની બાબતમાં (વહી પહોંચાડવામાં) કંજૂસ ન હતા.