Al Balad 90:11

#1

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُعَمَّرِ‌بْنِ‌خَلَّادٍ قَالَ: کَانَ أَبُوالْحَسَنِ‌الرِّضَا (علیه السلام) إِذَا أَکَلَ أُتِیَ بِصَحْفَهًٍْ فَتُوضَعُ بِقُرْبِ مَائِدَتِهِ فَیَعْمِدُ إِلَی أَطْیَبِ الطَّعَامِ مِمَّا یُؤْتَی بِهِ فَیَأْخُذُ مِنْ کُلِّ شَیْءٍ شَیْئاً فَیَضَعُ فِی تِلْکَ الصَّحْفَهًِْ ثُمَّ یَأْمُرُ بِهَا لِلْمَسَاکِینِ ثُمَّ یَتْلُو هَذِهِ الْآیَهًَْ فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ثُمَّ یَقُولُ عَلِمَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ أَنَّهُ لَیْسَ کُلُّ إِنْسَانٍ یَقْدِرُ عَلَی عِتْقِ رَقَبَهًٍْ فَجَعَلَ لَهُمُ السَّبِیلَ إِلَی الْجَنَّهًِْ.

امام رضا (علیه السلام)- معمّربن‌خلّاد گوید: برای امام رضا (علیه السلام) به‌هنگام غذا خوردن، ظرفی بزرگ می‌آوردند و نزدیک سفره‌ی ایشان می گذاشتند. حضرت (علیه السلام) دست به‌سوی لذیذترین غذاهایی که برای ایشان می‌آورند، دراز می کرد و از هرکدام مقداری برمی داشت و در آن ظرف بزرگ می‌گذاشت سپس فرمان می‌داد تا آن را برای بینوایان ببرند. آنگاه این آیه را تلاوت می فرمود: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ و می‌فرمود: «خداوند عزّوجلّ دانست که همه‌ی انسان ها، توانایی آزاد کردن بنده را ندارند، ازاین‌رو برای آنان راهی به‌سوی بهشت گذاشت».

Imam Rida (peace be upon him): Mu'ammar ibn Khallad said: When Imam Rida (peace be upon him) was eating, a large dish would be brought and placed near his tablecloth. He would reach out to the most delicious of the foods brought to him, take a portion of each, and put it in that large dish; then he would order it to be taken to the poor. He would then recite this verse: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ [But he would not attempt the uphill road] and say: "Allah the Mighty and Majestic knew that not every human being is able to free a slave, so He set for them a path to Paradise."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મુઅમ્મર બિન ખલ્લાદ કહે છે: ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) માટે જમવાના સમયે એક મોટું વાસણ લાવવામાં આવતું અને તેમના દસ્તરખાન પાસે મૂકવામાં આવતું. આપ (અલયહિસ્સલામ) તેમના માટે લાવવામાં આવેલા સૌથી સ્વાદિષ્ટ ખાદ્ય પદાર્થો તરફ હાથ લંબાવતા અને દરેકમાંથી થોડું લઈને તે મોટા વાસણમાં મૂકતા, પછી હુકમ આપતા કે તેને ગરીબો માટે લઈ જવામાં આવે. પછી આપ આ આયત તિલાવત ફરમાવતા: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ [પરંતુ તે ઘાટી ચઢી ના શક્યો] અને ફરમાવતા: "અલ્લાહ અઝ્ઝ વ જલ્લ જાણતો હતો કે બધા ઇન્સાનો બંદો આઝાદ કરવાની તાકાત ધરાવતા નથી, એટલા માટે તેમના માટે જન્નત તરફનો રસ્તો મૂક્યો."

#2

الرّضا (علیه السلام) Imam Rida (peace be upon him) ઇમામ રેઝા (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ مُعَمَّرِ‌بْنِ‌خَلَّادٍ قَالَ: رَأَیْتُ أَبَاالْحَسَنِ‌الرِّضَا (علیه السلام) یَأْکُلُ فَتَلَا هَذِهِ الْآیَهًَْ فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ إِلَی آخِرِ الْآیَهًِْ ثُمَّ قَالَ (علیه السلام) عَلِمَ اللَّهُ أَنْ لَیْسَ کُلُّ أَحَدٍ یَقْدِرُ عَلَی عِتْقِ رَقَبَهًٍْ فَجَعَلَ لَهُمْ سَبِیلًا إِلَی الْجَنَّهًِْ بِإِطْعَامِ الطَّعَامِ.

امام رضا (علیه السلام)- معمّربن‌خلّاد گوید: امام رضا (علیه السلام) را دیدم می‌خورد و این آیه را می‌خواند: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ... سپس فرمود: «خداوند متعال می‌دانست هرکس قدرت ندارد یک بنده را بخرد و آزاد کند، برای اینکه آنان راه بهشت را دریابند، دستور داد اطعام کنند».

Imam Rida (peace be upon him): Mu'ammar ibn Khallad said: I saw Imam Rida (peace be upon him) eating, and he recited this verse: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ [But he would not attempt the uphill road]... Then he said: "Allah the Exalted knew that not everyone has the power to buy a slave and free him, so in order that they might find the way to Paradise, He commanded them to feed [the needy]."

ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ): મુઅમ્મર બિન ખલ્લાદ કહે છે: મેં ઇમામ રિઝા (અલયહિસ્સલામ) ને જોયા કે તેઓ જમી રહ્યા હતા અને આ આયત પઢી રહ્યા હતા: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ [પરંતુ તે ઘાટી ચઢી ના શક્યો]... પછી ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલા જાણતો હતો કે દરેક વ્યક્તિ પાસે એક બંદો ખરીદીને આઝાદ કરવાની તાકાત નથી, એટલા માટે કે તેઓ જન્નતનો રસ્તો પામી શકે, હુકમ આપ્યો કે તેઓ ખવડાવે."

#3

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

عَنْ أَبَانِ‌بْنِ‌تَغْلِبَ عَنْ أَبِی‌عَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ قَوْلُهُ فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ فَقَالَ مَنْ أَکْرَمَهُ اللَّهُ بِوَلَایَتِنَا فَقَدْ جَازَ الْعَقَبَهًَْ وَ نَحْنُ تِلْکَ الْعَقَبَهًُْ الَّتِی مَنِ اقْتَحَمَهَا نَجَا قَالَ فَسَکَتَ فَقَالَ لِی فَهَلَّا أُفِیدُکَ حَرْفاً خَیْرٌ لَکَ مِنَ الدُّنْیَا وَ مَا فِیهَا قُلْتُ بَلَی جُعِلْتُ فِدَاکَ قَالَ قَوْلُهُ فَکُّ رَقَبَهًٍْ ثُمَّ قَالَ النَّاسُ کُلُّهُمْ عَبِیدُ النَّارِ غَیْرَکَ وَ أَصْحَابِکَ فَإِنَّ اللَّهَ فَکَّ رِقَابَکُمْ مِنَ النَّارِ بِوَلَایَتِنَا أَهْلَ الْبَیْتِ (علیهم السلام).

امام صادق (علیه السلام)- پیش‌روی شما گردنه‌ای سخت است که کسانی که سنگین هستند نمی‌توانند از آن عبور کنند و من می‌خواهم که شما را برای [عبور از] آن گردنه سبک کنم.

Imam Sadiq (peace be upon him): Before you lies a difficult pass which those who are heavy cannot cross, and I wish to make you light for [crossing] that pass.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): તમારી સામે એક મુશ્કેલ ઘાટી છે જેનાથી જે લોકો ભારે છે તેઓ પસાર થઈ શકતા નથી, અને હું ઇચ્છું છું કે તે ઘાટી [પસાર કરવા] માટે તમને હલકા કરું.

#4

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَحْنُ الْعَقَبَةُ وَ مَنِ اقْتَحَمَهَا نَجَا وَ بِنَا فَکَّ اللَّهُ رِقَابَکُمْ مِنَ النَّارِ.

امام صادق (علیه السلام)- ابان‌بن‌تغلب گوید: به امام صادق (علیه السلام) عرض کردم: «فدایت شوم! معنای کلام خداوند متعال: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ چیست»؟ ایشان فرمود: «هرکه را خداوند به ولایت ما گرامی دارد، او گردنه را پشت سر می گذارد و ما آن گردنه هستیم که هرکس از آن بالا رود، نجات می یابد». آنگاه من ساکت شدم، حضرت (علیه السلام) فرمود: «آیا می خواهی تو را از سخنی بهره مند سازم که برتر از دنیا و هرآنچه در آن است باشد»؟ عرض کردم: «بله، فدایت شوم»! فرمود: «کلام خداوند متعال: فَکُّ رَقَبَةٍ». سپس فرمود: «تمامی مردم جز تو و یارانت، بندگان دوزخ هستند؛ چراکه خداوند با ولایت ما اهل بیت، گردن های شما را از دوزخ رهایی بخشید».

Imam Sadiq (peace be upon him): Aban ibn Taghlib said: I said to Imam Sadiq (peace be upon him): "May I be your ransom! What is the meaning of the words of Allah the Exalted: فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ [But he would not attempt the uphill road]?" He said: "Whomever Allah honours with our wilayah (guardianship) leaves the pass behind, and we are that pass — whoever climbs it is saved." Then I fell silent, and he (peace be upon him) said: "Would you like me to grant you a word that is better for you than the world and all that is in it?" I said: "Yes, may I be your ransom!" He said: "The words of Allah the Exalted: فَکُّ رَقَبَةٍ [the freeing of a neck]." Then he said: "All people are slaves of the Fire except you and your companions, for Allah has freed your necks from the Fire through the wilayah of us, the Ahl al-Bayt."

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અબાન બિન તગ્લિબ કહે છે: મેં ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ) ને અરજ કરી: "હું આપ પર કુરબાન થાઉં! અલ્લાહ તઆલાના કલામ فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ [પરંતુ તે ઘાટી ચઢી ના શક્યો] નો અર્થ શું છે?" આપે ફરમાવ્યું: "જેને અલ્લાહ અમારી વિલાયતથી સન્માનિત કરે, તે ઘાટી પાછળ મૂકી દે છે, અને અમે તે ઘાટી છીએ કે જે કોઈ તેના પર ચઢે તે નજાત પામે છે." પછી હું ચૂપ થઈ ગયો, આપ (અલયહિસ્સલામ) એ ફરમાવ્યું: "શું તમે ઇચ્છો છો કે હું તમને એવી વાતથી લાભાન્વિત કરું જે દુનિયા અને તેમાં જે કંઈ છે તેનાથી શ્રેષ્ઠ હોય?" મેં અરજ કરી: "જી હા, હું આપ પર કુરબાન થાઉં!" ફરમાવ્યું: "અલ્લાહ તઆલાનો કલામ: فَکُّ رَقَبَةٍ [ગરદન આઝાદ કરવી]." પછી ફરમાવ્યું: "તમારા અને તમારા સાથીઓ સિવાય તમામ લોકો દોઝખના બંદાઓ છે; કારણ કે અલ્લાહે અમારી અહલે બૈતની વિલાયતથી તમારી ગરદનોને દોઝખથી આઝાદ કરી."

#5

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

مَنِ انْتَحَلَ وَلَایَتَنَا فَقَدْ جَازَ الْعَقَبَهًَْ فَنَحْنُ تِلْکَ الْعَقَبَهًُْ الَّتِی مَنِ اقْتَحَمَهَا نَجَا.

امام صادق (علیه السلام)- کسانی که با فضل و عنایت خداوند به ولایت ما رسیده‌اند از عقبه عبور می‌کنند و آن عقبه ما می‌باشیم که هرکسی از آن بگذرد رهائی پیدا می‌کند.

Imam Sadiq (peace be upon him): Those who have reached our wilayah (guardianship) through the grace and favour of Allah cross the pass, and we are that pass — whoever passes it attains deliverance.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): જે લોકો અલ્લાહની ફઝલ અને ઇનાયતથી અમારી વિલાયત સુધી પહોંચ્યા છે તેઓ ઘાટી પસાર કરી જાય છે, અને તે ઘાટી અમે છીએ કે જે કોઈ તેનાથી પસાર થાય તે નજાત પામે છે.

#6

الصّادق (علیه السلام) Imam Sadiq (peace be upon him) ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ)

نَحْنُ الْعَقَبَةُ فَلَا یَصْعَدُ إِلَیْنَا إِلَّا مَنْ کَانَ مِنَّا.

امام صادق (علیه السلام)- ما عقبه و گردنه هستیم به‌جانب ما بالا نمی‌رود، مگر کسی که از ما باشد.

Imam Sadiq (peace be upon him): We are the uphill road (al-'aqaba), and none ascends towards us except one who is of us.

ઇમામ સાદિક (અલયહિસ્સલામ): અમે જ અલ-અકબા (ઉંચો ઘાટ) છીએ, અમારી તરફ કોઈ ઉપર ચઢી શકતું નથી સિવાય કે જે અમારામાંથી હોય.

#7

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him) અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહે અલયહે)

قَالَ الْعَقَبَةُ الْأَئِمَّهًُْ (علیهم السلام) مَنْ صَعِدَهَا فَکَ رَقَبَتَهُ مِنَ النَّار.

علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- عقبه؛ ائمّه (علیهم السلام) هستند هرکس بر آن صعود کند از قید آتش رهائی می‌یابد.

Ali ibn Ibrahim (may Allah have mercy on him): The uphill road (al-'aqaba) is the Imams (peace be upon them); whoever ascends it is freed from the bondage of the Fire.

અલી બિન ઇબ્રાહીમ (રહમતુલ્લાહિ અલયહિ): અલ-અકબા (ઉંચો ઘાટ) એ ઈમામો (અલયહેમુસ્સલામ) છે; જે કોઈ તેના પર ચઢે તે આગની કેદમાંથી છુટકારો મેળવે છે.

#8

الباقر (علیه السلام) Imam Baqir (peace be upon him) ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ)

نَحْنُ تِلْکَ الْعَقَبَةُ الَّتِی مَنِ اقْتَحَمَهَا نَجَا.

امام باقر (علیه السلام)- ما همان گردنه هستیم و هرکس از آن بالا رود نجات می‌یابد.

Imam Baqir (peace be upon him): We are that very uphill road (al-'aqaba), and whoever ascends it is saved.

ઇમામ બાકિર (અલયહિસ્સલામ): અમે જ તે અલ-અકબા (ઉંચો ઘાટ) છીએ, અને જે કોઈ તેના પર ચઢશે તે નજાત પામશે.

#9

الرّسول (صلی الله علیه و آله) The Prophet (peace be upon him and his family) રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ)

إِنَّ فَوْقَ الصِّرَاطِ عَقَبَهًًْ کَئُوداً طُولُهَا ثَلَاثَهًُْ آلَافِ عَامٍ أَلْفُ عَامٍ هُبُوطٌ وَ أَلْفُ عَامٍ شَوْکٌ وَ حَسَکٌ وَ عَقَارِبُ وَ حَیَّاتٌ وَ أَلْفُ عَامٍ صُعُودٌ أَنَا أَوَّلُ مَنْ یَقْطَعُ تِلْکَ الْعَقَبَهًَْ وَ ثَانِی مَنْ یَقْطَعُ تِلْکَ الْعَقَبَهًَْ عَلِیُّ‌بْنُ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) وَ قَالَ بَعْدَ کَلَامٍ لَا یَقْطَعُهَا فِی غَیْرِ مَشَقَّهًٍْ إِلَّا مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) وَ أَهْلُ بَیْتِهِ (علیهم السلام).

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بر فراز صراط، گردنه ای عبور ناشدنی قرار دارد که طول آن سه‌هزار سال است؛ هزار سال پایین آمدن است و هزار سال خار و خاشاک و عقرب و افعی و هزار سال بالا رفتن. من نخستین کسی هستم که از آن گردنه عبور می کند و دوّمین کس که از آن گردنه عبور می‌کند، علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است... هیچ کس بدون رنج از آن گردنه عبور نمی کند به‌جز محمّد (صلی الله علیه و آله) و اهل بیت (علیهم السلام) او.

The Messenger of Allah (peace be upon him and his family): Above the Sirat there is an impassable uphill road (al-'aqaba) whose length is three thousand years — a thousand years of descent, a thousand years of thorns, brambles, scorpions and vipers, and a thousand years of ascent. I am the first to cross that uphill road, and the second to cross it is Ali ibn Abi Talib (peace be upon him)... No one crosses it without hardship except Muhammad (peace be upon him and his family) and his Ahl al-Bayt (peace be upon them).

અલ્લાહના રસૂલ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ): સિરાત ઉપર એક એવો અલ-અકબા (ઉંચો ઘાટ) છે જેને ઓળંગવો અશક્ય છે, જેની લંબાઈ ત્રણ હજાર વર્ષ છે; એક હજાર વર્ષ ઉતરાણ છે, એક હજાર વર્ષ કાંટા, ઝાંખરાં, વીંછી અને સાપ છે, અને એક હજાર વર્ષ ચઢાણ છે. હું તે ઘાટને ઓળંગનાર પ્રથમ વ્યક્તિ છું અને તેને ઓળંગનાર બીજી વ્યક્તિ અલી બિન અબી તાલિબ (અલયહિસ્સલામ) છે... મુહમ્મદ (સલ્લલ્લાહો અલયહે વ આલેહી વસલ્લમ) અને તેમના અહલેબૈત (અલયહેમુસ્સલામ) સિવાય કોઈ પણ તકલીફ વગર તે ઘાટ ઓળંગી શકતું નથી.

سورة البلد

Verse 11 of 20