سورة البلد
Al Balad
قسم به اين شهر مقدّس [مكّه]،
Nay! I swear by this city.
હું તે શહેરની કસમ ખાઉં છું :
شهري كه تو در آن ساكني،
And you shall be made free from obligation in this city--
અને તું આ શહેરમાં જ વસેલો છે:
و قسم به پدر و فرزندش [ابراهيم خليل و فرزندش اسماعيل ذبيح]،
And the begetter and whom he begot.
અને વાલિદ અને તેની ઔલાદની કસમ:
كه ما انسان را در رنج آفريديم (و زندگي او پر از رنج‌هاست)!
Certainly We have created man to be in distress.
ખરેખર અમોએ ઇન્સાનને સખ્તીમાં પેદા કર્યો છે?
آيا او گمان مي‌كند كه هيچ كس نمي‌تواند بر او دست يابد؟!
Does he think that no one has power over him?
શું તે એમ ધારે છે કે તેના પર કોઇની સત્તા નથી?
مي‌گويد: «مال زيادي را (در كارهاي خير) نابود كرده‌ام»!
He shall say: I have wasted much wealth.
તે કહે છે કે મેં બેહિસાબ માલ ખર્ચ કર્યો છે.
آيا (انسان) گمان مي‌كند هيچ‌كس او را نديده (كه عمل خيري انجام نداده) است؟!
Does he think that no one sees him?
શું તે એમ ધારે છે કે તેને કોઇએ જોયો નથી?
آيا براي او دو چشم قرار نداديم؟
Have We not given him two eyes,
શું અમોએ તેના માટે બે આંખો નથી બનાવી:
و يك زبان و دو لب؟!
And a tongue and two lips,
અને જીભ તથા બે હોઠ પણ :
و او را به راه خير و شرّ هدايت كرديم!
And pointed out to him the two conspicuous ways?
અને અમોએ તેને (નેકી અને બૂરાઇના) બંને રસ્તાની હિદાયત આપી છે.