Surah 2

سورة البقرة

Al Baqara

સુરએ બકરહ

286 verses Madani Verses 231–240 of 286

2:231

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَ لا تُمْسِكُوهُنَّ ضِراراً لِتَعْتَدُوا وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَ لا تَتَّخِذُوا آياتِ اللهِ هُزُواً وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللهِ عَلَيْكُمْ وَ ما أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتابِ وَ الْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَ اتَّقُوا أللهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ أللهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليمٌ

و هنگامى که زنان را طلاق دادید، و به پایان عدّه‌ي خود رسیدند، یا به‌طور شایسته آنها را نگاه دارید [و آشتى کنید]، و یا به طرز پسندیده‌اى آنها را رها سازید؛ ‌و آنها را به‌خاطر زیان‌رساندن نگاه ندارید تا [به حقوقشان] تجاوز کنید. و کسى که چنین کند، به خویشتن ستم کرده است. و [با این کارها] آیات خدا را به استهزا نگیرید. و نعمت خدا را بر خود بیاد بیاورید، و کتاب آسمانى و علم و دانشى را که بر شما نازل کرده، و شما را با آن، پند مى‌دهد. و از خدا پروا کنید و بدانید خداوند از هر چیزى [حتى از نیّت‌ها‌ى شما] آگاه است.

And when you divorce women and they reach their prescribed time, then either retain them in good fellowship or set them free with liberality, and do not retain them for injury, so that you exceed the limits, and whoever does this, he indeed is unjust to his own soul; and do not take Allah's communications for a mockery, and remember the favor of Allah upon you, and that which He has revealed to you of the Book and the Wisdom, admonishing you thereby; and be careful (of your duty to) Allah, and know that Allah is the Knower of all things.

અને જ્યારે તમે ઔરતોને તલાક આપો અને તેણીઓ પોતાની ઇદ્દતની મુદ્દત પૂરી કરે ત્યારે યા તો નેકી સાથે રોકી લ્યો અથવા નેકી સાથે વિદાય કરો, અને તેમને હાનિ પહોંચાડવાના હેતુસર રોકો નહિ કે તમે હદ ઓળંગો, અને જે એમ કરશે તેણે ખરેખર પોતાનાજ ઉપર ઝુલ્મ કર્યો અને (આ બાબતે) અલ્લાહની આયતોને મજાકમાં લ્યો નહિ. તમારા ઉપર જે અલ્લાહની નેઅમત છે તેને યાદ કરો જે કિતાબ તથા હિકમત તમારા પર નાઝિલ કરી છે તેને યાદ કરો કે જેના થકી તેમને નસીહત હાસિલ થાય; અને અલ્લાહથી ડરો અને જાણો કે અલ્લાહ દરેક વસ્તુનો જાણનાર છે.

2:232

وَ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْواجَهُنَّ إِذا تَراضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ ذلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَنْ كانَ مِنْكُمْ يُؤْمِنُ بِاللهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكُمْ أَزْكى لَكُمْ وَ أَطْهَرُ وَ أللهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ

و هنگامى که زنان راطلاق دادید و به پایان عدّه خود رسیدند، مانع آنها نشوید که با همسران [سابق] خویش، ازدواج کنند؛ ‌اگر رضایت در میان آنان، به طرز پسندیده‌اى برقرار گردد. این دستورى است که تنها افرادى از شما که ایمان به خدا و روز قیامت دارند، از آن پند مى‌گیرند. این [دستور]، براى رشد [خانواده‌هاى] شما و پاکیزگى [جامعه] مفیدتر است؛ ‌و خدا مى‌داند و شما نمى‌دانید.

And when you have divorced women and they have ended-- their term (of waiting), then do not prevent them from marrying their husbands when they agree among themselves in a lawful manner; with this is admonished he among you who believes in Allah and the last day, this is more profitable and purer for you; and Allah knows while you do not know.

અને જ્યારે તમોએ ઔરતોને તલાક આપી દીધી હોય અને તેમણે પોતાની ઇદ્દતની મુદ્દત પૂર્ણ કરી દીધી હોય, જો તેણીઓ પોતાના શોહર સાથે આપસમાં નેક સુલુકથી રહેવા માટે રાજી થઇ નિકાહ કરવા ચાહે તો તમે રૂકાવટ ઊભી ન કરો. આ (હુકમ)થી તમારામાંના તેઓને નસીહત કરવામાં આવે છે કે જેઓ અલ્લાહ તથા કયામત પર ઈમાન રાખે છે; આ (રીતે અમલ કરવો) તમારા માટે પાકો-પાકીઝા છે અને અલ્લાહ જાણે છે પરંતુ તમે જાણતા નથી.

2:233

وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ لِمَنْ أَرادَ أَنْ يُتِمَّ الرَّضاعَةَ وَ عَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ لا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلاَّ وُسْعَها لا تُضَارَّ والِدَةٌ بِوَلَدِها وَ لا مَوْلُودٌ لَهُ بِوَلَدِهِ وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ فَإِنْ أَرادا فِصالاً عَنْ تَراضٍ مِنْهُما وَ تَشاوُرٍ فَلا جُناحَ عَلَيْهِما وَ إِنْ أَرَدْتُمْ أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ اتَّقُوا أللهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ أللهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ

دوران شیردادن تأمین نماید]. و اگر آن دو، با رضایت یکدیگر و مشورت بخواهند [کودک را زودتر] از شیر بازگیرند، گناهى بر آنها نیست. و اگر خواستید دایه‌اى براى فرزندان خود بگیرید، گناهى بر شما نیست؛ ‌به شرط اینکه حق مادران را به طور شایسته بپردازید. و از [مخالفت فرمان] خدا بپرهیزید؛ ‌و بدانید خدا، به آنچه انجام مى‌دهید، بیناست.

And the mothers should suckle their children for two whole years for him who desires to make complete the time of suckling; and their maintenance and their clothing must be-- borne by the father according to usage; no soul shall have imposed upon it a duty but to the extent of its capacity; neither shall a mother be made to suffer harm on account of her child, nor a father on account of his child, and a similar duty (devolves) on the (father's) heir, but if both desire weaning by mutual consent and counsel, there is no blame on them, and if you wish to engage a wet-nurse for your children, there is no blame on you so long as you pay what you promised for according to usage; and be careful of (your duty to) Allah and know that Allah sees what you do.

અને માતાઓએ પોતાના બાળકોને પૂરા બે વર્ષ સુધી દૂધ પીવડાવવું જોઈએ, આ તેના માટે છે કે જેઓ દૂધ પીવડાવવાની મુદ્દત પૂરી કરાવવા ચાહતાં હોય; અને તે (દૂધ પીવરાવનારી ઔરતો)ના ખોરાક તથા પોશાકનો ખર્ચ યોગ્ય રીતે (બાળકના) બાપના શિરે છે; કોઈ વ્યક્તિને તેના ગજા ઉપરાંત જવાબદારી સોંપવામાં આવતી નથી, (એટલે કે) બાળકના ફાયદા માટે ન માતાને નુકસાન પહોંચાડવામાં આવે, ન પિતાને અને એ જ પ્રમાણે (ન માતા-પિતાના કારણે) વારિસને (બાળકને નુકસાન પહોંચાડવામાં આવે), પછી જો બંને (માં બાપ) રાજી ખુશીથી અને પરસ્પરની સલાહથી દૂધ છોડાવી લેવા ચાહે તો બંને ઉપર કાંઈ હરજ નથી; અને જો તમે તમારા બચ્ચાઓને દૂધ દાયા પાસે પીવરાવવા ઈચ્છતા હો તો તેમ કરવામાં પણ તમારા ઉપર કાંઈ હરજ નથી, એ શરતે કે તમે જે નક્કી કર્યુ હોય તે વાજબી રીતે તેણીને આપો; અને અલ્લાહથી ડરો અને જાણી લો કે જે કાંઈ તમે કરો છો તે અલ્લાહ નીહાળે છે.

2:234

وَ الَّذينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فيما فَعَلْنَ في أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ أللهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ

و کسانى که از شما مى‌میرند و همسرانى باقى مى‌گذارند، باید چهار ماه و ده روز، انتظار بکشند [و عدّه نگه دارند]؛ ‌و هنگامى که به پایان مدّتشان رسیدند، گناهى بر شما نیست که هر‌چه مى‌خواهند، درباره‌ی خودشان به طور شایسته انجام دهند [و با مرد دلخواه خود، ازدواج کنند]. و خدا به آنچه انجام مى‌دهید، آگاه است.

And (as for) those of you who die and leave wives behind, they should keep themselves in waiting for four months and ten days; then when they have fully attained their term, there is no blame on you for what they do for themselves in a lawful manner; and Allah is aware of what you do.

અને તમારામાંથી જે લોકો મરી જાય અને ઔરતો મૂકી જાય તે ઔરતો ચાર મહિના અને દસ દિવસ રાહ જૂએ, પછી જયારે તેઓ પોતાની ઈદ્દતની મુદ્દત પૂરી કરે ત્યારે જાઈઝ રીતે પોતાના માટે જે (નિકાહ) કરે તે માટે તમારા ઉપર કાંઈ (જવાબદારી) નથી; અને તમે જે કાંઈ કરો છો તેનાથી અલ્લાહ જાણકાર છે.

2:235

وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ في أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ أللهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَنْ تَقُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفاً وَ لا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكاحِ حَتَّى يَبْلُغَ الْكِتابُ أَجَلَهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ أللهَ يَعْلَمُ ما في أَنْفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ وَ اعْلَمُوا أَنَّ أللهَ غَفُورٌ حَليمٌ

و گناهى بر شما نیست که به طور کنایه، [از زنانى که همسرانشان مرده‌اند] خواستگارى کنید، و یا [بی‌آنکه اظهار کنید] دردل تصمیم بگیرید. خداوند مى‌دانست شما به یاد آنها خواهید افتاد؛ ‌البته پنهانى با آنها قرار [زناشویى] نگذارید، مگر این که به طرز پسندیده‌اى [به‌طور کنایه] اظهار کنید؛ ‌[ولى در هر‌حال، ] اقدام به ازدواج ننمایید، تا عدّه‌ي مقرّر سرآید. و بدانید خداوند آنچه را در دل دارید، مى‌داند. از مخالفت او بپرهیزید؛ ‌و بدانید خداوند، آمرزنده و داراى حلم است [و در مجازاتِ بندگان، عجله نمى‌کند].

And there is no blame on you respecting that which you speak indirectly in the asking of (such) women in marriage or keep (the proposal) concealed within your minds; Allah knows that you will mention them, but do not give them a promise in secret unless you speak in a lawful manner, and do not confirm the marriage tie until the writing is fulfilled, and know that Allah knows what is in your minds, therefore beware of Him, and know that Allah is Forgiving, Forbearing.

અને આ વિશે તમારા માટે કાંઈ ગુનોહ નથી કે આ (ઈદ્દતવાળી) ઔરતોને પરણવા માટે સંકેત આપે અથવા એ વિચારને તમારા મનમાં રાખો; (કેમકે) અલ્લાહ જાણે જ છે કે નજીકમાં તમે તેમને યાદ કરશો, પરંતુ છૂપી રીતે તેમને વચન આપશો નહિ, સિવાય કે તેમની સાથે જાઈઝ (રીતે) વાતચીત કરો; અને જ્યાં સુધી નક્કી કરેલી ઈદ્દતની મુદ્દત પૂરી ન થાય ત્યાં સુધી પરણવાનો ઈરાદો કરો નહિ; અને જાણી લો કે તમારા મનમાં જે કાંઈ છે તે અલ્લાહ જાણે છે માટે તેની (નાફરમાનીથી) બચતા રહો, અને જાણી લો કે અલ્લાહ માફ કરનાર અને સહનશીલ છે.

2:236

لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَريضَةً وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنينَ

اگر زنان را قبل از آمیزش جنسى یا تعیین مهر، [به عللى] طلاق دهید، گناهى بر شما نیست. و [در این موقع، ] آنها را [با هدیه‌اى مناسب، ] بهره‌مند سازید! آن‌کس که توانایى دارد، به اندازه‌ي تواناییش، و آن‌کس که تنگدست است، به اندازه‌ي توانش، هدیه‌اى شایسته [که مناسب حال‌دهنده و گیرنده باشد] بدهد. و این بر نیکوکاران، الزامى است.

There is no blame on you if you divorce women when you have not touched them or appointed for them a portion, and make provision for them, the wealthy according to his means and the straitened in circumstances according to his means, a provision according to usage; (this is) a duty on the doers of good (to others).

જો તમે તે ઔરતોને કે જેમને તમે (શારીરિક સંબંધ માટે) અડક્યા (પણ) નથી અને જેમની મહેર હજી તમોએ નક્કી કરી નથી (તેમને) તલાક આપો તો તમારા ઉપર કાંઈ હરજ નથી, પણ તેમને કાંઈ નફો પહોંચાડો (ભરણ પોષણ માટે કાંઈ આપો) તવંગર પોતાના ગજા પ્રમાણે તથા ગરીબ તેના ગજા પ્રમાણે મુનાસીબ મિકદારમાં આપે,નેક કીરદાર લોકો ઉપર આ એક ફરજ છે.

2:237

وَ إِنْ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ وَ قَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَريضَةً فَنِصْفُ ما فَرَضْتُمْ إِلاَّ أَنْ يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَا الَّذي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكاحِ وَ أَنْ تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ لا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ أللهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ

و اگر زنان را، پیش از آن که با آنها تماس بگیرید [و آمیزش کنید] طلاق دهید، در حالى که مَهرى براى آنها تعیین کرده‌اید، باید نصف آنچه را تعیین کرده‌اید به آنها بدهید، مگر این که آنها گذشت کنند؛ ‌یا [در صورتى که صغیر و سفیه باشند، ولىّ آنها، یعنى] آن‌کس که گره ازدواج به دست اوست، آن را ببخشد. و گذشت‌کردن شما [و بخشیدن تمام مهر به آنها] به پرهیزگارى نزدیک‌تر است. و گذشت و نیکوکارى را در میان خود فراموش نکنید، که خداوند به آنچه انجام مى‌دهید بیناست.

And if you divorce them before you have touched them and you have appointed for them a portion, then (pay to them) half of what you have appointed, unless they relinquish or he should relinquish in whose hand is the marriage tie; and it is nearer to righteousness that you should relinquish; and do not neglect the giving of free gifts between you; surely Allah sees what you do.

અને જો તેણીઓ સાથે (શારીરિક) સંબંધ બાંઘ્યા પહેલાં-એવી હાલતમાં કે તેમની મહેર નક્કી કરી ચૂકયા હોવ તલાક આપી દો તો જે કાંઈ (મહેર) તમોએ નક્કી કરી હોય તેની અડધી આપવી, સિવાય કે સ્ત્રીઓ પોતે માફ કરી દે અથવા તે માફ કરી દે કે જેના હાથમાં નિકાહની સત્તા હતી; અને જો તમે (અય સ્ત્રીઓ!) આખી (મહેર) માફ કરી દો તો તે પરહેઝગારીની વધુ નજીક છે; અને અરસ પરસમાં ઉદારતા (દેખાડવી) ભૂલતા નહિ; બેશક જે કાંઈ તમે કરો છો તે અલ્લાહ નિહાળે છે.

2:238

حافِظُوا عَلَى الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطى وَ قُومُوا لِلهِ قانِتينَ

در انجام [به موقع و کامل] همه‌ي نمازها و [به خصوص] نماز وسطى(نماز) کوشا باشید و از روى خضوع و اطاعت، براى خدا به پاخیزید.

Attend constantly to prayers and to the middle prayer and stand up truly obedient to Allah.

તમામ નમાઝોની હિફાઝત કરો ખાસ કરીને વચલી નમાઝની, અને અલ્લાહની હજૂરમાં ખુઝુઓ ખુશુઅ સાથે ઊભા રહો.

2:239

فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالاً أَوْ رُكْباناً فَإِذا أَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا أللهَ كَما عَلَّمَكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ

و اگر [به خاطر جنگ، یا خطر دیگرى] بترسید، [نماز را] در حال پیاده یا سواره انجام دهید؛ ‌ امّا هنگامى که امنیّت خود را باز یافتید، خدا را یاد کنید (نماز را به صورت معمول بخوانید) همان‌گونه که خداوند، چیزهایى را که نمى‌دانستید، به شما تعلیم داد.

But if you are in danger, then (say your prayers) on foot or on horseback; and when you are secure, then remember Allah, as He has taught you what you did not know.

પણ જો તમને ડર હોય તો પગે ચાલતાં અથવા ઘોડા ઉપર (જે હાલતમાં હો તે હાલતમાં નમાઝ અદા કરો), પછી જ્યારે તમે મહેફૂઝ થઈ જાઓ, ત્યારે અલ્લાહને એવી રીતે યાદ કરો કે જેવી રીતે તેણે તમને (પોતાના રસૂલ દ્વારા) શીખવ્યું છે, જે તમે જાણતા ન હતા.

2:240

وَ الَّذينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ في ما فَعَلْنَ في أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ وَ أللهُ عَزيزٌ حَكيمٌ

و کسانى که از شما در آستانه‌ي مرگ قرار مى‌گیرند و همسرانى از خود به جا مى‌گذارند، باید براى همسران خود وصیّت کنند که تا یک سال، آنها را [با پرداختن هزینه‌ي زندگى] بهره‌مند سازند؛ ‌به شرط این که آنها [از خانه‌ي شوهر] بیرون نروند [و اقدام به ازدواج نکنند]. و اگر بیرون روند، [حقّى ندارند؛ ‌ولى] گناهى بر شما نیست نسبت به آنچه آنها درباره‌ي خود، به طور شایسته انجام مى‌دهند. و خداوند، توانا و حکیم است.

And those of you who die and leave wives behind, (make) a bequest in favor of their wives of maintenance for a year without turning (them) out, then if they themselves go away, there is no blame on you for what they do of lawful deeds by themselves, and Allah is Mighty, Wise.

અને તમારામાંથી જે લોકો મરણ પામે અને પાછળ ઔરતો મૂકી જાય, તો (તેમને જોઈએ કે) પોતાની ઔરતો માટે એક વર્ષ સુધી (ના નિર્વાહના) સાધન પુરાં પાડવાં તથા ઘરમાંથી બહાર કાઢી મુકવી નહિ, એવી વસિયત તેઓએ કરવી. પછી જો તે (ઔરત ખુશીથી) નીકળી જાય અને પોતાના માટે કાયદેસર જે કાંઈ કરે તો તે માટે તમારા માથે કાંઈ (જવાબદારી) નથી; અને અલ્લાહ ઇઝ્ઝતવાળો (કુદરતવાળો) અને હિકમતવાળો છે.