Tafsir Ahl al-Bayt تفسیر اهل بیت علیهم السلام
Surah 32

سورة السجدة

As Sajda

સૂરએ સજદહ
30 verses Makki Verses 11–20 of 30
32:11
قُلْ یَتَوَفّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ الَّذِي وُکِّلَ بِکُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّکُمْ تُرْجَعُونَ

بگو: «فرشته‌ی مرگ که بر شما مأمورشده، [روح] شما را مى‌گیرد؛ سپس به‌سوى پروردگارتان بازگردانده مى‌شوید».

Say: The angel of death who is given charge of you shall cause you to die, then to your Lord you shall be brought back.

તું કહે કે મોતના ફરિશ્તાને તમારા પર નિયુકત કરવામાં આવ્યો છે કે તમને મોત આપે, પછી તમે તમારા પરવરદિગારની તરફ પાછા ફેરવવામાં આવશો.

32:12
وَ لَوْ تَرى إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناکِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنّا مُوقِنُونَ

و اگر ببینى مجرمان را هنگامى‌که در پیشگاه پروردگارشان سر به زیر افکنده، [و مى‌گویند]: «پروردگارا! [آنچه وعده‌ کرده‌ بودى] دیدیم و شنیدیم؛ ما را بازگردان تا کار شایسته انجام‌ دهیم؛ ما [به قیامت] یقین ‌داریم».

And could you but see when the guilty shall hang down their heads before their Lord: Our Lord! we have seen and we have heard, therefore send us back, we will do good; surely (now) we are certain.

અને જો તુ કે જયારે ગુનેહગારો રબની હજૂરમાં સર જૂકાવી ઊભા હશે; અય અમારા રબ અમે જોયુ અને સાંભળ્યુ, માટે તું અમને પાછા મોકલ જેથી અમે નેક આમાલ કરીએ બેશક અમે યકીન રાખનારાઓ છીએ.

32:13
وَ لَوْ شِئْنا لَآتَیْنا کُلَّ نَفْسٍ هُداها وَ لکِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النّاسِ أَجْمَعِینَ

و اگر مى‌خواستیم به هر انسانى هدایت لازمش را [از روى اجبار بدهیم] مى‌دادیم؛ ولى [من آن‌ها را آزاد گذارده‌ام و] سخن و وعده‌ام حق است که دوزخ را [از افراد بى‌ایمان و گنهکار] از جنّ و انس همگى پرکنم!

And if We had pleased We would certainly have given to every soul its guidance, but the word (which had gone forth) from Me was just: I will certainly fill hell with the jinn and men together.

અને જો અમે ચાહત તો દરેકે નફસને હિદાયત આપી દે તે, પરંતુ મારો વાયદો પૂરવાર થઇ ચૂક્યો છે કે હું જહન્નમને જિન્નાતો તથા ઇન્સાનોથી ભરી દઇશ.

32:14
ذُوقُوا بِما نَسِیتُمْ لِقاءَ یَوْمِکُمْ هذا إِنّا نَسِیناکُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ

[و به آن‌ها مى‌گویم:] بچشید [عذاب جهنّم را]! به خاطر اینکه دیدار امروزتان را فراموش‌کردید، ما نیز شما را فراموش‌کردیم؛ و بچشید عذاب جاودان را به خاطر آنچه که انجام مى‌دادید!

So taste, because you neglected the meeting of this day of yours; surely We forsake you; and taste the abiding chastisement for what you did.

જેથી તમે આજના દિવસને ભૂલાવી દેવાની મજા ચાખો (માટે) અમે પણ તમને ભૂલી ગયા, અને જે કાર્યો તમે કર્યા હતા તેના બદલામાં હંમેશના અઝાબની મજા ચાખો.

32:15
إِنَّما یُؤْمِنُ بِآیاتِنَا الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ هُمْ لایَسْتَکْبِرُونَ

تنها کسانى به آیات ما ایمان مى‌آورند که هر وقت این آیات به آنان یادآورى‌ شود به سجده مى‌افتند و تسبیح و حمد پروردگارشان را مى‌گویند، و تکبّر ‌نمى‌کنند.

Only they believe in Our communications who, when they are reminded of them, fall down in prostration and celebrate the praise of their Lord, and they are not proud.

માત્ર તેઓ જ અમારી આયતો પર ઇમાન રાખે છે કે જેમને આયતો યાદ અપાવવામાં આવે ત્યારે સિજદામાં પડી જાય છે, તથા પોતાના પરવરદિગારનો હમ્દ અને તસ્બીહ કરે છે, અને તકબ્બૂર કરતા નથી.

32:16
تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ

پهلوهایشان از بسترها دور مى‌شود [و شبانگاه به پا مى‌خیزند و رو به درگاه خدا مى‌آورند] و پروردگار خود را با بیم و امید مى‌خوانند، و از آنچه به آنان روزى‌داده‌ایم انفاق مى‌کنند.

Their sides draw away from (their) beds, they call upon their Lord in fear and in hope, and they spend (benevolently) out of what We have given them.

તેમના પડખાં પથારીઓથી દૂર રહે છે, (સૂતા નથી) અને પોતાના પરવરદિગારને ડર અને ઉમ્મીદની હાલતમાં પોકારતા રહે છે; તેમજ અમોએ તેમને જે કાંઇ આપ્યું છે તેમાંથી ઇન્ફાક કરતા રહે છે.

32:17
لاتَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْیُنٍ جَزاءً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ

هیچ‌کس نمى‌داند چه پاداش‌هاى مهمّى‌ که مایه روشنى چشم‌هاست براى آن‌ها نهفته‌ شده، به پاداش کارهایى که انجام مى‌دادند.

So no soul knows what is hidden for them of that which will refresh the eyes; a reward for what they did.

તો કોઇ પણ નથી જાણતું કે તેમની આંખોની ઠંડક માટેની કઇ કઇ વસ્તુઓ સંતાડી રાખેલ છે? જે તેમના આમાલનો બદલો છે.

32:18
أَ فَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لایَسْتَوُونَ

آیا کسى‌که باایمان بوده همچون کسى است که فاسق بوده؟! [نه، هرگز] آن‌ها برابر نیستند.

Is he then who is a believer like him who is a transgressor? They are not equal.

શું જે ઇમાન લાવ્યો તે તેના જેવો છે કે જે ફાસિક હતો? તેઓ બરાબર નથી.

32:19
أَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ فَلَهُمْ جَنّاتُ الْمَأْوى نُزُلاً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ

امّا کسانى‌که ایمان آوردند وکارهاى شایسته انجام ‌دادند، باغ‌هاى جاویدان بهشتى از آن آن‌ها خواهد بود،این وسیله‌ی پذیرایى [خداوند] از آن‌هاست به پاداش آنچه انجام مى‌دادند.

As for those who believe and do good, the gardens are their abiding-place; an entertainment for what they did.

જેઓ ઇમાન લાવ્યા તથા નેક આમાલ કર્યા, તેમની મહેમાનગતિ માટે જન્નતુલ માવા છે જે તેમના આમાલનો બદલો છે.

32:20
وَ أَمَّا الَّذِینَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النّارُ کُلَّما أَرادُوا أَنْ یَخْرُجُوا مِنْها أُعِیدُوا فِیها وَ قِیلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النّارِ الَّذِي کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ

و امّا کسانى‌که از اطاعت خدا سرباز زدند، جایگاه همیشگى آن‌ها آتش ‌است؛ هرزمان بخواهند از آن خارج‌ شوند، آن‌ها را به آن باز مى‌گردانند و به آنان گفته ‌مى‌شود:«بچشید عذاب آتشى را که تکذیب‌مى‌کردید!»

And as for those who transgress, their abode is the fire; whenever they desire to go forth from it they shall be brought back into it, and it will be said to them: Taste the chastisement of the fire which you called a lie.

અને જેઓએ નાફરમાની કરી બસ તેમનું ઠેકાણું જહન્નમ છે કે જયારે તેમાંથી નિકળવા ચાહશે ત્યારે તેમાં પલટાવામાં આવશે, તથા કહેવામાં આવશે આગની સજાની મજા ચાખો જેને તમે જૂઠલાવતા હતા.

← Surah 31 Surah 33 →