سورة القصص
Al Qasas
موسى از شهر خارج شد در حالى كه ترسان بود و هر لحظه در انتظار حادثه اى؛ [به پيشگاه خدا] عرضه داشت: «پروردگارا! مرا از اين قوم ستمكار رهايى بخش.»
So he went forth therefrom, fearing, awaiting, (and) he said: My Lord! deliver me from the unjust people.
માટે મૂસા શહેરની બહાર ડરતા ડરતા સાવચેતીથી નીકળી ગયા અને કહ્યું કે પરવરદિગાર મને ઝાલિમ લોકોથી નજાત આપ.
و هنگامى كه به سوى مدين حركت‌كرد گفت: «اميد است پروردگارم مرا به راه راست هدايت‌كند.»
And when he turned his face towards Madyan, he said: Maybe my Lord will guide me in the right path.
અને જયારે મૂસાએ મદયન (ગામ) તરફ ચાલ્યા ત્યારે કહ્યું ઊમ્મીદ છે કે મારો પરવરદિગાર મને સીધા રસ્તાની હિદાયત કરશે.
و هنگامى كه به [چاه] آب مدَين رسيد، گروهى از مردم را در آن جا ديد كه چهارپايان خود را آب مى‌دهند؛ و در كنار آنان دو زن را ديد كه از گوسفندان خويش مراقبت مى كنند [و به چاه نزديك نمى شوند؛ موسى] به آن دو گفت: «منظور شما [از اين كار] چيست؟» گفتند: «ما آن‌ها را آب نمى‌دهيم تا چوپانها همگى خارج شوند؛و پدر ما پيرمرد كهنسالى است [قادر بر اين كارها نيست].»
And when he came to the water of Madyan, he found on it a group of men watering, and he found besides them two women keeping back (their flocks). He said: What is the matter with you? They said: We cannot water until the shepherds take away (their sheep) from the water, and our father is a very old man.
અને જયારે તે મદયન (ગામ)ના પાણીના (ઝરણા) ઉપર પહોંચ્યો ત્યારે થોડાક લોકોને (જાનવરોને) પાણી પાતા જોયા આ સિવાય બે ઔરતો (પોતાના જાનવરોને) રોકતી હતી (મૂસાએ) કહ્યુ તમારો શું મામલો છે? તેણીઓએ કહ્યુ કે અમે (તેઓને) પાણી નહી આપીએ એટલે સુધી કે આ ભરવાડો પાછા ફરે (અમે આવ્યા કારણકે) અમારા વાલિદ મોટી ઉમ્રના છે.
موسى براى[گوسفندان] آن دو آب كشيد؛ سپس رو به سايه آورد و عرض كرد: «پروردگارا! به هر خير و نيكى كه تو بر من فرو فرستى نيازمندم.»
So he watered (their sheep) for them, then went back to the shade and said: My Lord! surely I stand in need of whatever good Thou mayest send down to me.
જેથી મૂસાએ તે બંને(ના જાનવરોને) પાણી પીવડાવ્યુ, પછી છાંયડા તરફ મોઢુ કરી અને કહ્યુ કે અય મારા પરવરદિગાર! જે પણ નેઅમત તું મારા માટે નાઝિલ કરે તેનો હું ખરેજ મોહતાજ છું.
ناگهان يكى از آن دو [زن] به سراغ او آمد در حالى كه با نهايت حيا گام برمى‌داشت، گفت: «پدرم از تو دعوت مى‌كند تا مزد آب دادن [گوسفندان] را كه براى ما انجام دادى به تو بپردازد.» هنگامى كه موسى نزد او (شعيب) آمد و سرگذشت خود را براى او شرح داد، گفت: «نترس، از قوم ستمكار نجات يافتى».
Then one of the two women came to him walking bashfully. She said: My father invites you that he may give you the reward of your having watered for us. So when he came to him and gave to him the account, he said: Fear not, you are secure from the unjust people.
પછી તે બંને પૈકી એક ઔરત શરમાતી ચાલીને તેની પાસે આવી અને કહ્યુ કે મારા વાલિદ તને બોલાવે છે કે જેથી તમે જે પાણી પાયું હતું તેનો બદલો આપે; પછી જ્યારે મૂસા તેની પાસે પહોંચ્યા અને તેને પોતાનો પૂરો કિસ્સો કહી સંભળાવ્યો ત્યારે તેણે કહ્યું કે ડર નહિં, તું ઝાલિમ કૌમથી નજાત પામી ચૂકયો છે.
يكى از آن دو [دختر] گفت: «اى پدر! او را استخدام كن، زيرا بهترين كسى را كه مى توانى استخدام كنى آن كس است كه نيرومند و درستكار باشد [و او همين مرد است]».
Said one of them: O my father! employ him, surely the best of those that you can employ is the strong man, the faithful one.
તે બન્નેમાંથી એક દુખ્તરે કહ્યું કે અય મારા વાલિદ! એને કામે રાખી લે કારણકે જે કોઇને પણ તું કામે લગાડવા માંગે તેઓમાં જે તાકતવર અને અમાનતદાર હોય તે બહેતર છે.
[شعيب] گفت: «من مى‌خواهم يكى از اين دو دخترم رابه همسرى تو درآورم به اين شرط كه هشت سال براى من كار كنى؛ و اگر آن را تا ده سال افزايش دهى،[محبّتى] از ناحيه توست؛ من نمى‌خواهم كار سنگينى بر دوش تو بگذارم؛ و ان شاء الله مرا از صالحان خواهى يافت.»
He said: I desire to marry one of these two daughters of mine to you on condition that you should serve me for eight years; but if you complete ten, it will be of your own free will, and I do not wish to be hard to you; if Allah please, you will find me one of the good.
(શોએબે) ફરમાવ્યું કે હું ચાહું છું કે આ મારી બે દુખ્તરોમાંથી એકના નિકાહ તારી સાથે એવી શરતે કરી દઉં કે તું આઠ વર્ષ (સુધી) મારા માટે કામ કર, પછી જો દસ વર્ષ પૂરા કરી નાખે તો તે તારી તરફથી હશે અને હુ તારી ઊપર સખ્તી કરવા નથી ચાહતો; અલ્લાહ ચાહશે તો તું મને સાલેહ લોકોમાંથી જોશે.
[موسى] گفت: «[مانعى ندارد،] اين قراردادى ميان من وتو باشد؛ البته هر كدام از اين دو مدت را انجام دهم ستمى بر من نخواهد بود [و من در انتخاب آن آزادم]؛ و خدا بر آنچه ما مى‌گوييم گواه است.»
He said: This shall be (an agreement) between me and you; whichever of the two terms I fulfill, there shall be no wrongdoing to me; and Allah is a witness of what we say.
(મૂસાએ) કહ્યું કે આ મારા અને તમારા વચ્ચે કરાર છે, હું જે પણ મુદ્દત પૂરી કરૂં પછી મારા ઉપર કોઇ ઝુલ્મ થશે નહી, અને હું જે કાંઇ કહું છું અલ્લાહ તેનો ગવાહ છે.
هنگامى كه موسى مدّت [قرارداد] را به پايان رسانيد و همراه خانواده اش [از مدين به سوى مصر] حركت كرد، از جانب طور آتشى ديد؛ به خانواده اش گفت: «درنگ كنيد كه من [از دور] آتشى ديدم؛ [مى‌روم] شايد خبرى از آن براى شما بياورم، يا شعله‌اى از آتش تا با آن گرم شويد».
So when Musa had fulfilled the term, and he journeyed with his family, he perceived on this side of the mountain a fire. He said to his family: Wait, I have seen a fire, maybe I will bring to you from it some news or a brand of fire, so that you may warm yourselves.
પછી જ્યારે મૂસાએ મુદ્દત પૂરી કરી દીધી અને પોતાના ઘરવાળાંઓ સાથે રવાના થયા ત્યારે તેને પહાડ તરફ એક આગ જોઇ; આથી તેણે પોતાના ઘરવાળાને કહ્યું કે તમે અહીં જ રહો, ખરેજ મેં એક આગ જોઇ છે, આશા છે કે ત્યાંથી કંઇ ખબર લાવું અથવા તો એક ચિંગારી લઇ આવું કે જેથી તમે ગરમી મેળવો. (તાપણીનું કામ લઇ શકો)
هنگامى كه به سراغ آتش آمد، از كرانه راست درّه، در آن سرزمين پربركت، از ميان درختى ندا آمد كه: «اى موسى! منم خداوند، پروردگار جهانيان».
And when he came to it, a voice was uttered from the right side of the valley in the blessed spot of the bush, saying: O Musa! surely I am Allah, the Lord of the worlds.
પછી જ્યારે તે આગની પાસે આવ્યો ત્યારે ખીણની જમણી બાજુના એક મુબારક ભાગમાં એક વૃક્ષમાંથી અવાજ આવ્યો કે અય મૂસા! હું દુનિયાઓનો પાલનહાર અલ્લાહ છું :